Unexpected

Telling stories for a living.

Category: Roeien

Dit Was 2016

Alweer een jaar voorbij.

Alweer 365 dagen die voorbij vlogen alsof het niets was. En naar goede gewoonte zit ik dit te schrijven terwijl op de achtergrond #DeTijdloze speelt en ik me eigenlijk zou moeten klaarmaken voor de feestelijkheden van vanavond.

Some things will never change zeker? En ik hou wel van dit momentje van zelfreflectie terwijl alles rond me in overdrive staat om op tijd klaar te zijn voor vanavond.

De Lijst Van 2016

  • Professioneel gezien ging het hard: mijn eerste volledig jaar bij de marktleider van converged infrastructuur is voorbij gevlogen en ik heb keihard gewerkt, al zeg ik het zelf.

    Valse bescheidenheid is zwaar overrated en men moet daar dringend mee stoppen. 2016 was ook het jaar dat ik ongewild opnieuw van werkgever ben veranderd, want de overname van EMC door Dell is ondertussen een feit en mijn werkgever is vandaag dus Dell EMC en niet meer VCE / EMC. Mijn job is op zich niet veranderd, er kwamen alleen veel nieuwigheden bij en dat vraagt altijd aanpassing. But change is good. Change is mandatory. Change needs to be embraced.

    2017 zal een heftig jaar worden denk ik. Ik ben eerlijk gezegd nu al benieuwd naar mijn recap van 2017 rond deze tijd volgend jaar. To be continued.

  • Met de nieuwe werkgever kwam er ook een eind aan de professionele Macbook en werd er geswitcht naar een Dell XPS 13 laptop inclusief alle toeters en bellen zoals QHD scherm, touchscreen enz. Maar spijtig genoeg ook met Windows 10 en eerlijk gezegd mis ik MacOS nog een beetje. Ik zal nog wat gewenning nodig hebben mijn gedacht.
  • Op persoonlijk vlak moet 2016 zowat het meest ingrijpend jaar van de voorbije jaren geweest zijn. Van een cough potato naar een heuse sportman :-)! Ik heb in 2016 meer gelopen dan de 34 voorgaande jaren samen… en dat zegt het helemaal! Dikke duim voor mezelf!
  • Met al dat lopen is het roeien wel naar de achtergrond geschoven, maar dat is een puntje dat ik meeneem naar de goede voornemens voor 2017.
  • Op muzikaal vlak had ik het geluk om ook dit jaar tickets voor Tomorrowland te bemachtigen en ook Rock Werchter werd opgenomen in de zomerse festiviteiten. Good memories were made!
  • Hello Fresh en consoorten werden de deur gewezen wegens niet genoeg afwisseling. Het feit dat ik ook niet zo vaak thuis eet en dan nog vaak last minute tot die constatatie kom, maakt het er niet makkelijker op. Ik voorzie wel een actieplan voor 2017, maar dat lees je bij de voornemens.
  • Op vlak van lectuur heb ik mezelf teleurgesteld. Ik had mezelf nochtans een haalbaar doel opgelegd van zes niet werkgelerateerde boeken, maar dat aantal is blijven steken op twee… schaamtelijk en een werkpunt voor 2017.
  • 2016 bracht nieuwe vriendschappen met zich mee die ik eerlijk gezegd niet had zien komen. En dat maakt de verrassing en de blijheid des te groter en in the end doe je het daarvoor! You know who you are! *vuistje*
  • Andere relaties zijn verwaterd of gewoon verdwenen. En eigenlijk is dat helemaal ok. That’s life. Niet piekeren over wat ooit was, maar wel blij zijn om wat geweest is en de mooie dingen daarvan meepakken. Nuchter en rationeel.

Voornemens 2017

Ik heb het eigenlijk helemaal niet begrepen op voornemens omdat ik vind dat je die gewoon per direct moet invoeren en niet wachten op een stereotiep moment zoals 1 januari. Maar omdat het traditie is, ga ik toch mijn lijstje delen en mezelf “accountable” maken.

  • Paleo komt terug in 2017. #Project30 was drie jaar geleden een succes en ik voel dat dat een goede aanvulling is op mijn sportieve ambities. Goesting in!
  • Meer lezen! Veel meer lezen! Op zijn minst 12 niet-werkgerelateerde boeken wil ik gelezen hebben in 2017. Om mijn goede voornemens waar te maken heb ik alvast een KOBO Aura H20 gekocht dus ik ben er helemaal klaar voor.
  • Blijven hardlopen. Maar dat gaat niet echt een probleem zijn, want naast de Antwerp 10 Miles ben ik ook ingeschreven voor een trail of zes. En het jaar moet nog beginnen. Komt helemaal goed.
  • Terug meer roeien op de WaterRower. Ik blijf verliefd op dat toestel en ik roei echt wel graag, dus mijn enige excuus is tijd en daar kan ik iets aan doen. Minstens eens per week een half uur roeien dus.
  • Crossfitten! Het is gebeurd! Ik heb dit jaar twee proeflessen gedaan en ook al heb ik het met moeite overleefd, ik heb de smaak om mezelf telkens over mijn eigen beperking te duwen te pakken. In 2017 wordt er dus gemiddeld twee keer per week aan crossfit gedaan.
  • Minder TV kijken. En ik kijk eigenlijk al bitter weinig TV. Maar het kan nog minder. Elk uur TV kijken is een verloren uur. Een uur dat ik had kunnen lezen, schrijven of sporten.
  • Nog eens van Hel Week doen. Ik vond dat een hele ervaring en ga dat nog eens doen in 2017.
  • Meer tijd in vriendschappen steken. In de mensen die ik belangrijk vind. Niet omdat het moet, wel omdat het kan. En omdat dat op het einde van de rit het enige is wat belangrijk is.

Last But Not Least…

En daarmee komt er een eind aan 2016 en rest mij enkel nog eenieder van jullie – familie, vrienden, collega’s en elkeen die een positieve impact op mijn jaar heeft gehad – te bedanken voor 2016 en het allerbeste te wensen voor wat komen zal.

Godspeed, hoe het veilig vanavond en heel graag tot volgend jaar!

Fighting The Comfort Zone

Mensen zijn gewoontedieren.

Ons lijf wil altijd terugplooien naar wat het gewoon is en ja, voor velen is dat “being a couch patato”. Het leven is een feest in de comfort zone. Of dat is toch wat we onszelf proberen wijs te maken.

The comfort zone is a psychological state in which things feel familiar to a person and they are at ease and in control of their environment, experiencing low levels of anxiety and stress. In this zone, a steady level of performance is possible.

Als je daar verandering in wil brengen, moet je die routine, die comfort zone van je geest en lichaam, zien te breken en een nieuwe vorm van “normaal gedrag” programmeren. Dat klinkt simpel, maar iedereen die al eens een slechte gewoonte heeft proberen af te leren (of laat ons positief denken: een nieuwe, gezonde gewoonte heeft willen aanleren), kan meespreken over de spreekwoordelijke muur waar je vroeg of laat tegenaan knalt.

Comfort Zone

Met diëten is dat je lijf dat je smeekt om junk food te eten. Bij sport gaat je lijf klagen dat het veel te laat, te koud, te warm, te donker, te whatever is om nu nog te sporten. Doe het morgen, dan gaat het beter gaan. En natuurlijk herhaalt die interne conversatie zich morgen helemaal opnieuw. Procastrinatie ten top!

Iedereen Is Gelijk

Bovenstaande iteratie is voor iedereen van toepassing. Het verschil tussen de cough patatoes en zij die erin slagen een nieuw normaal te definiëren is puur en alleen wilskracht.

Hoe graag wil JIJ iets veranderen?

Goede voornemens maken om iemand anders te plezieren is nobel, maar de wilskracht daarachter is veel te klein om te winnen van de drang van ons lijf om in die comfort zone te vertoeven. Met andere woorden: vroeg of laat ga je plooien en is het een verloren zaak.

Dat falen geeft je dan een gevoel van waardeloosheid, van geen karakter hebben. Van een regelrechte mission impossible! En dus geven veel mensen het op met als excuus dat ze het toch niet kunnen…

Niets is echter minder waar, alleen moet je het voor de juiste redenen doen. Als je iets wil veranderen aan je slechte gewoontes dan moet je dat in de eerste plaats voor jezelf doen. Alleen zo kan je dat intern duiveltje overwinnen en de deur wijzen. Na een tijdje is dat uitzonderlijk gedrag helemaal geen uitzondering meer en heb je een nieuwe, gezonde routine geprogrammeerd waar je lijf en geest comfort in vinden – see my point ;-)?

Mijn Duiveltjes

In het kader van mijn hardloopavontuur heb ik wat andere sub-challenges in het leven geroepen. Niet altijd extreme zaken, maar wel telkens dingen die mijn hardlopen alleen maar gaan ondersteunen en tegelijkertijd dingen waar ik toch best moeite mee heb om ze vol te houden.

Een snelle opsomming geeft me volgend lijstje:

  • Becoming an early bird: niet dat ik zo een langslaper ben, maar ik zou graag om 6u klaarwakker zijn en van dat extra uurtje gebruik maken om te sporten. Ultieme doel is opstaan om 5u ‘s morgens.
  • Water drinken: ik heb nooit graag water gedronken. Water is voor de vissen. Dat smaakt naar niets. Bah. Ondertussen drink ik gemiddeld 2L plat water per dag (soms al eens wat minder, maar zondigen moet ook nog kunnen toch?) en is dat tegenwoordig ook al “normaal” gedrag. Hier heeft Lifesum me trouwens goed geholpen door me met de neus op de feiten te drukken als ik niet genoeg gedronken had.
  • Minstens drie keer per week een uur sporten: ook eentje dat ik al van de bucketlist mag halen, want ik zit aan een mooi gemiddelde van vier keer per week hardlopen met daartussen nog roeien enz.
  • Minder TV kijken: vroeger keek ik gemiddeld een uur of 2-3 per dag TV en kwam ik zelf tot de conclusie dat ik er eigenlijk niks aan vond. Tegenwoordig haal ik nog een uurtje denk ik. De rest spendeer ik in boeken of online.
  • Cut back on the junk food: veel mensen herkennen het “donderdag frietjesdag” syndroom wel. Spijtig genoeg is er dan ook nog “vrijdag kebabdag” en “dinsdag pizzadag”. Als je dan op andere dagen ook nog eens een pasta of andere koolhydraatrijke voeding gaat binnenwerken, dan zijn de andere inspanningen teniet gedaan. Zo erg als het voorbeeld dat ik net aanhaal, is het nooit geweest. Maar het was wel teveel van het goede en dus moest daar iets veranderen. Ik zal hier later een meer gedetailleerde blogpost aan wijden.
  • Vroeger naar bed: al het bovenstaande vraagt best veel van je lijf, zeker als je pas begint. Combineer dat met een job van 50-60 uren per week en je hebt “an accident waiting to happen”. Ik heb gelukkig het voordeel dat ik bijzonder weinig slaap nodig heb: gemiddeld 5u per nacht en ik ben 100% opgeladen. Maar het lot moet niet getart worden en dus probeer ik tegenwoordig ten laatste om middernacht in bed te liggen. FYI vroeger was dit meestal ergens 1-2u ‘s nachts

How Do They Do It?

Hoe de rest het doet weet ik eigenlijk niet zo goed, maar ik kan wel delen wat mijn secret to success is.

  • Peer pressure: zorgen dat iedereen mijn (soms) zotte doelen kent en mij daarop challenged. Niemand geeft graag toe dat ze afgehaakt zijn, ik ook niet. En dus trekt me dat soms over de streep om niet op te geven.
  • Gamification: mijn Apple Watch en de activity circles zijn hier ongelofelijk goed in. Zowel mijn actief verbruikte calorieën als het aantal minuten per dag dat ik inspanningen geleverd heb, worden gemonitord en hebben elk een doel dat gehaald moet worden. Haal je je doel, dan krijg je felicitaties en schouderklopjes. Zo niet, dan krijg je niks. Voeg daar nog de optie om die zaken te delen met andere Apple Watch gebruikers en je combineert gamification met peer pressure. Voor sommigen zal dit een stressvolle situatie zijn, maar voor mij is dat telkens opnieuw dat extra zetje: niet plooien kerel!
  • Meten is weten: elke dag sta ik op mijn Withings en wordt mijn gewicht, BMI en vetpercentage gelogd. Toegeven aan mijn duiveltjes heeft steevast een negatieve invloed op wat ik hier te zien krijg en dus houdt dit me op het goede pad. Daarnaast log ik ook alles wat ik eet en drink met Lifesum waardoor ik ook een prima overzicht heb van hoeveel vetten, eiwitten, koolhydraten enz ik verwerk en hoe die verhoudingen staan ten opzichte van mijn doelen.
  • Constant nieuwe uitdagingen: ik geef mezelf constant nieuwe challenges om mezelf te behoeden voor procastrinatie . Mijn streefgewicht licht lager dan wat je gemiddeld behaald in de geplande tijd. Mijn sportieve doelen verleg ik constant naar de grens van het net-niet-onmogelijke. En dat werkt prima, want die eens onmogelijke uitdaging is een verre herinnering wanneer je tegen de nieuwe opgelegde challenge aankijkt.

Bovenstaande punten werken prima bij mij, maar uiteraard is dit een individueel iets. Iedereen is gelijk, maar iedereen is ook anders. Wat mij motiveert kan voor iemand anders het omgekeerde effect hebben. Het is een kwestie van jezelf goed kennen en weten waar de spreekwoordelijke knopjes zijn die je moet indrukken.

Just Do It

Eigenlijk is het simpel: gewoon beginnen! Effe geen enkel excuus toelaten en vooral niet gaan procastrineren. We naderen het eind van het jaar en het ideaal excuus is nu om te zeggen dat je met de feestdagen in het vooruitzicht liever op 1 januari gaat starten.

I smell bullshit. 

Nu beginnen betekent dat je tijdens de feestdagen minder schuldgevoel moet hebben over die extra portie lekkers of dat extra glaasje champagne. Je bent namelijk bezig met een gezonde geest in een gezond lichaam en die extraatjes train je er toch af.

Probeer een van mijn tips om je op weg te helpen en voor je het weet heb je een nieuwe, gezonde gewoonte op je palmares staan. Vanaf dat moment ligt de weg open naar wat eens onmogelijk geacht werd :-)!

You’ll thank me later.

Cheers.

Being A Runner: Eén Jaar Later

Ongeveer een jaar geleden besliste ik rond deze tijd dat ik een “runner” zou worden. Genoeg luilekker geweest voor de rest van mijn bestaan en tijd om de spreekwoordelijke koe bij de horens te vatten.

Een week later stond ik Decathlon voor mijn allereerste loopband ever te kopen en was er geen weg meer terug. Ik moest en ik zou mijn zelfopgelegde challenge aangaan en overwinnen!

Evy en ik

Mijn eerste 5KM heb ik samen met Evy gelopen, maar na die 5KM gingen onze wegen uit elkaar. Niks tegen Evy, maar ik was de app beu: te ouderwets, te saai. Ik ging over op de apps van Fitness22 en die gebruik ik vandaag nog steeds zowel voor het hardlopen als voor andere oefeningen waarover later meer.

De oude sportschoenen werden aan de haak gehangen en nieuwe brothers in arms onder de vorm van Nike Pegasus 33 werden geïntroduceerd, samen met T-shirts, singlets, shorts, sokken, jasjes en zelfs tights! Alles in Dri-Fit stof van Nike en ja dat kost wat meer, maar dat is écht aangenamer om te sporten.

Verder schreef ik nog mogelijks interessante stukjes over mijn koptelefoon of choice voor het hardlopen, over de apps die ik gebruik om mijn eetgewoontes te volgen en nog veel meer.

From Zero To 5K

De race naar 5KM heb ik afgerond na ongeveer 2 maanden trainen. Soms drie keer per week rennen, andere weken maar één keer. Niet super intensief dus, maar wel zonder veel moeite en vooral zonder kwetsuren.

Die eerste milestone deed ik trouwens volledig “indoor” oftewel op mijn loopband. De belangrijkste redenen waren dat ik in den beginne geen zin had om buiten te gaan hardlopen als ik met moeite 2 minuten effectief kon hardlopen. Wat zouden de mensen wel niet denken weet je wel ;-)?

Een andere reden was dat een loopband me tegelijkertijd vrijheid gaf om te lopen wanneer ik wou zonder aangepaste kledij (donker, regen, wind, te warm, te koud,…) en anderzijds een enorme pressure gaf om effectief te hardlopen: dat ding staat er en heeft geld gekost dus no more excuses en sporten maar!

Als derde hefboom heb ik gekozen om iedereen die het wou horen in te lichten over mijn ambitie en om mijn updates uitvoerig te delen op sociale media (vooral Facebook en Instagram) en mijn blog. Hierdoor kreeg ik regelmatig vragen van vrienden en collega’s waardoor ik een sociale peer pressure kreeg om vooral niet op te geven!

En dat heeft allemaal prima gewerkt en mij door de momenten gesleurd dat ik zin had om ermee te stoppen. Dus als je zelf ambitie hebt weet je nu wat gedaan :-).

Next Steps: A New Challenge

Na die 5KM had ik mijn eigen doel eigenlijk bereikt en alle negatievelingen lik op stuk gegeven.

I did it my way. I fucking did it! Eat that. 

Tot mijn eigenste verbazing ben ik ergens op dat moment een “runner” geworden. Ik had plezier in het lopen en betrapte mezelf er op dat ik zin had om te rennen of dat ik een soort van tinteling in mijn benen voelde wanneer ik al een paar dagen niet meer gaan lopen was. Amazing I tell you! Had ik zelf nooit gedacht als ik zo eerlijk mag zijn…

En dus werden er zotte plannen gemaakt en opnieuw gedeeld: die 10 Miles Of Antwerp in 2017 zouden mooi staan op het palmares! Op het moment dat ik dat dacht en zei, was 5KM mijn maximaal resultaat en was 16KM (10 miles) echt een hele grote en lange brug te ver, maar het doel was gezet en de uitdaging stond op het bord. En dus moest er verder getraind worden.

Tussenstapjes

Een groot onoverkomelijk probleem wordt een veel makkelijker te tackelen iets wanneer je het in deelproblemen kapt. Common sense.

Trainen op 16KM leek (en lijkt vandaag nog steeds) een Mission Impossible en aangezien ik Tom Cruise niet ben, moet dit “Tim-Style” worden aangepakt. Deelproblemen definiëren en actieplannen uitwerken en met een failure is not an option mentaliteit ertegenaan knallen!

Deelprobleem was makkelijk: de afstand verdubbelen tot 10KM en die afstand kunnen uitlopen. Eind augustus ben ik hier met laserfocus op beginnen werken en begin deze maand heb ik die kaap afgerond.: another milestone reached.

Enerzijds deed ik dat met mijn vertrouwde apps op de loopband, anderzijds door af en toe eens buiten te gaan hardlopen, kwestie van te leren een tempo te vinden en aan te houden. Op een loopband is dat namelijk veel simpeler: snelheid ingeven en lopen maar. Persoonlijk was dat iets waar ik vooral in het begin, maar nu soms nog mee sukkel. Gelukkig is dat iets waar mijn Apple Watch me bij helpt door constant mijn gemiddelde tijd/KM te broadcasten zodat ik kan vertragen of versnellen waar nodig.

De truk van de peer pressure was ondertussen iets afgevlakt omdat de ongelovigen ondertussen wisten dat ik het kon. Om alsnog een vorm van pressure te scheppen en mezelf te verplichten om te blijven trainen, schreef ik me in voor loopwedstrijden / loopevents.

Half oktober liep ik de Belfius Ieper Trail van 8KM, deze maand deed ik mee met Run In The Dark 5KM en volgende week staat de Mechelen Urban Trail 10KM op het programma. In maart 2017 is er een Levensloop tvv kankerbestrijding ingepland en net voor de zomer een Caveman Run van 9KM in het verre Nederland.

Daar moet dus nog de 10 Miles Of Antwerp bij komen eind april als ik me goed herinner en naar aanloop van die wedstrijd ga ik nog een stuk of drie andere leuke uitdagingen zoeken ter voorbereiding van mijn bucketlist item.

Yay Or Nay?

Met al het voorgaande denk ik dat het dus een ideaal moment is om achterom te kijken en een evaluatie voor mezelf te maken.

Met trots en fierheid kunnen zeggen dat je een runner, een hardloper bent is een fijn gevoel en alleen daarvoor zou ik het opnieuw doen. Vooral omdat niemand het ooit in mij had gezien, mezelf inbegrepen trouwens!

Ander bijkomend voordeel: die spreekwoordelijke kathedraal die al jaren goed verborgen en geïsoleerd was, komt stilletjes aan piepen aan de oppervlakte ;).

Wanneer zelfs mensen die me dagelijks zien beginnen te zeggen dat ik zienderogen wegsmelt, dan weet je dat je goed bezig bent en ben je nog twee keer zo hard gemotiveerd natuurlijk.

Aan de Sagrada Familia zijn ze ook al vele jaren aan het werken, maar eens ie af is wordt het wel de baas der kathedralen: dat kan tellen als een statement toch ;)?

Sagrada Familia

De motivatie is tegenwoordig zo hoog dat ik mezelf betrap op artikels lezen rond voeding en opwarmingsoefeningen, dat ik ondertussen geabonneerd ben op het Runner’s World magazine, dat ik een fitness abo heb én nog andere sporten aan het schema toevoeg as we speak. Om niet te vergeten dat ik nog altijd de trotse eigenaar ben van een WaterRower en die ook opgenomen heb in mijn training.

Runner

Yay or nay dus? Een dikke vette YAY natuurlijk! Ik ben een hardloper en ik blijf een hardloper.

See you at the finish line…

Push Yourself

Net geen 9km hardlopen zonder wandelen. Weliswaar “slechts” aan een gemiddelde snelheid van 8km/h, maar what a ride it has been!

Als iemand mij op 1 januari dit jaar gezegd had dat ik voor het plezier zou hardlopen, laat staat dat ik dit resultaat zou behalen na minder dan 10 maanden, dan zou ik vooral eens goed gelachen hebben. Me… a runner. What. A. Joke. But it happened. And I am a runner! And I’m fucking proud of my achievement.

En kijk nu… volgende week loop ik mijn eerste loopwedstrijd en eind deze week schreef ik me in voor de volgende challenge. Hoe cool is dat allemaal wel niet?

Is er iets verslavender dat je eigen grenzen opzoeken en die dan elke keer opnieuw verleggen? Misschien is dat voor sommige mensen pure hel, maar als ik mezelf los van het hardlopen analyseer en de focus verleg naar bijvoorbeeld de job dan zie ik dezelfde trend: baseline definiëren – actieplan uitwerken om jezelf te 1UP’en – doing it – baseline verleggen – repeat.

Trouwens tijd om de Waterrower opnieuw vanonder het stof te halen. Met al dat lopen en de focus op die 8km uitlopen, heb ik het roeien effe op pauze gezet. Single focus increases execution success. En ik had de rustdagen ook wel nodig om kwetsuren te vermijden.

PushYourself

Na de wedstrijd van aanstaande zondag ga ik roeien terug introduceren en beginnen met 2 sessies per week. Uiteraard gecombineerd met hardlopen, want begin december staat er een 10km challenge op de agenda en failure is just not an option.

Busy times ahead indeed.

Dit Was 2015

We schrijven 31 December 2015. De allerlaatste dag van het jaar. En traditioneel kijk ik dan terug op het voorbije jaar terwijl op de achtergrond #DeTijdloze speelt.

Tradities zijn belangrijk en moet je in ere houden. Dixit mezelf.

Het voorbije jaar was een goed jaar met de nodige veranderingen, maar allemaal ten goede met alweer stappen vooruit!

De Lijst Van 2015

  • Het eerste jaar waarin ik meer op Android toestellen gewerkt heb dan op Apple exemplaren. Op vlak van mobiele toestellen dan toch.
  • Ook het jaar waarin ik op de valreep terug naar Apple gemigreerd ben, maar daarover de komende dagen meer.
  • Een sportief jaar, want ik kocht mijn eigenste WaterRower en ook nog een heuse loopband. Rond deze tijd in 2016 verwacht ik als nieuw en herboren voor u te staan!
  • Niet onbelangrijk: 2015 bracht een nieuwe job met zich mee! Na vele jaren in de distributie eindelijk de ambitie van de vendor kunnen verwezenlijken. #WeAreVCE
  • Het jaar waarin er heel wat IoT toestellen geïntroduceerd werden ten huize Unexpected: smart lampen, smart stopcontacten, thermostaat, IP camera’s,… en veel van die zaken nog eens ondersteund met IF(TTT) scriptjes. Kom ik in 2016 ook nog op terug.
  • Redelijk wat miles gevlogen (toch voor mijn doen): Ierland, US of A (Las Vegas en Texas) en dan nog Frankrijk en als ik me goed herinner nog eens naar het Verenigd Koninkrijk geweest ook. Update: uiteraard Riga ook bezocht.
  • Na vele jaren VW-rijder te zijn, heb ik de voorwiel aangedreven vehikels achter me gelaten en heb ik voor het eerst een RWD beestje. Plezant rijden moet ik zeggen.
  • Tomorrowland en Rock Werchter meegepikt. Waarmee het doel van twee festivals per jaar nog altijd gehaald wordt.
  • De nodige stand-up comedy gezien en voor 2016 zijn er ook al genoeg tickets besteld. Aanrader voor wie er nog nooit mee in aanraking kwam.
  • Op muzikaal vlak heeft Spotify overuren gedraaid, heb ik mijn Rdio test abonnement net op tijd opgezegd (ze gingen kopje onder en werden overgenomen), kwam Deezer effe piepen wegens FLAC ondersteuning (maar ging het ook weer weg wegens te zot om enkel daarvoor bij te betalen t.o.v. Spotify) en heb ik recent nu ook Apple Music. Dat laatste bevalt wel en als je volledig op Apple werkt, is het best interessant. Volgend jaar in de gaten houden, want Spotify heeft mogelijk iets te vrezen.
  • De SONOS familie groeide dit jaar trouwens van één naar drie PLAY:1 speakers en ik denk dat de verzameling in 2016 nog wat expansie gaat krijgen…
  • Video en 4K doen hun intrede met mijn GoPro Silver Edition, mijn OnePlus One en zeer recent mijn iPhone 6S Plus en iMac 21.5″ Retina.
  • Elke computer in huis gebruikt flash storage. Enkel nog een paar spinning drives in extra disks of NAS-systemen. Die laatste hebben dit jaar trouwens 97% van de tijd uit gestaan wegens alles in de befaamde “Cloud” hebben.
  • TV-gewijs zijn blijven hangen: House Of Cards, Suits, OISTB, Reizen Waes en Safety First.
  • Ik luisterde al naar podcasts voor 2015, maar dit jaar kwam er een serieuze boost in het aantal luisterminuten. En ik voorspel dat dat in 2016 nog gaat stijgen.
  • Aan-huis-recepten-plus-ingrediënten zoals HelloFresh werden getest en goed bevonden. Snel, makkelijk, gezonder dan afhaal-whatever en nog best te betalen.

Voornemens 2014 Recap

De voornemens van vorig jaar spraken over meer tijd met de vrienden spenderen, Paleo / gezond(er) leven terug oppikken en dit blog minder verwaarlozen. Ik denk dat ik op alle punten ben vooruitgegaan, maar het doel is nog niet bereikt en dus staan die puntjes gewoon terug op de agenda voor 2016.

In 2013 deed ik van #Project30 en dat ging nog twee keer dertig dagen verder, maar daarna kwam er toch rek in dat verhaal, al heb ik er veel dingen van meegenomen die ik nog elke dag toepas in mijn eetgewoonten.

Het jaar voordien deed ik eens van #Project365: elke dag een foto delen die me later naar die dag zou terugbrengen. En daarvoor deed ik een jaartje van elke dag een blogpost, al was daar geen hashtag aan gekoppeld.

What’s Next?

Voor 2016 heb ik alvast een nieuw plan / project in gedachten, maar dat ga ik nog heel effe voor mezelf houden om de haalbaarheid in te schatten – serious challenge alert! Wordt zonder twijfel vervolgd…

Verder verwacht ik komend jaar professioneel serieuze stappen voorwaarts te zetten. Niet dat ik zo snel van job ga veranderen, maar eerder groeien in de nieuwe job en informatie verwerken en omzetten tot kennis. Daar kijk ik met volle teugen naar uit.

Een niet onbelangrijk voornemen voor 2016: minstens 6 niet werkgerelateerde boeken lezen. Ik heb altijd graag gelezen, altijd veel gelezen, maar toch laat ik hier teveel liggen. Minder TV en meer papier in 2016. Of e-inkt ;-).

Aftellen

En daarmee sluit ik 2015 blogsgewijs af.

De bakens voor 2016 zijn uitgezet, het voorbije jaar is goed bevonden en dat wil dus zeggen dat ik elkeen van jullie in de eerste plaats wil bedanken voor een deel uit te maken van mijn 2015!

Geniet van het gezelschap vanavond, wees voorzichtig op de weg en met veel plezier zie ik jullie terug in 2016.

WaterRower

Een tijdje terug schreef ik dat ik roeien op de shortlist had geplaatst om terug te sporten en zo gezegd, zo gedaan.

Wie House Of Cards gezien heeft (wie het niet gezien heeft kan ik alleen maar aanraden er dringend werk van te maken), weet ongetwijfeld dat Kevin Spacey in die reeks ook roeit. En laat het nu net daar zijn dat ik mijn droomroeier ontdekt heb: de WaterRower.

HOC

Voor wie er nog nooit over gehoord heeft: de WaterRower is een roeier die je in diverse houtsoorten kan verkrijgen en die ten opzichte van andere roeiers gebruik maakt van water als weerstand (hence the name). Het is dus een erg mooi toestel dat niet zou misstaan in menig design woning.

WaterRower

Ondertussen zijn we twee maanden verder en ben ik nog altijd super tevreden van mijn WaterRower. Aangezien het over een toestel gaat dat water als weerstand gebruikt ipv een grote ventilator, is het lawaai erg beperkt en hoor je bij elke slag een soort “woosshhh”. Aangenaam voor de medebewoners en rustgevend/hypnotiserend als je roeit.

De eerste dagen waren afzien, maar ondertussen haal ik vlotjes 4000m in 20 minuten. Doel is om de 5000m te halen in 20 minuten en daar ben ik op dit moment nog zo een 700m van verwijderd. Dat klinkt als een kleine stap, maar trust me – die 700m wegen zwaar door!

Die 5000m dit jaar halen zal er niet in zitten vrees ik, maar ik geef niet op en ik hoop begin 2016 die barrière te doorbreken.

Keep you posted.

UPDATE

Ik kreeg van verschillende mensen vragen rond mijn WaterRower en waar ik hem gekocht heb. WaterRower wordt voor Benelux vanuit Nederland verdeeld en je kan met al je vragen terecht op WaterRower.nl. Doe Frank mijn groeten en verwijs naar mijn blog :-).

Roeien

Het knaagde al een tijdje om terug te sporten en dus begon ik aan mijn checklist met sporten die ik al beoefen, graag doe of wil proberen. Alles wat ik op voorhand dus al niet leuk vind, komt hier dus niet voor :-)!

Fietsen

  • Doe ik graag!
  • Ik heb een fiets :-)
  • Ik wil fietsen bij daglicht en aangezien ik meestal na 19u thuis ben, lukt dat enkel in de zomer.
  • Fietsen = weg van huis. OK, ik heb Tacx rollen staan, maar daar wil ik niet elke dag op rijden. 
  • Lukt enkel wanneer de wederhelft thuis is om op de dochter te passen dus. 

Squash

  • Doe ik heel graag!
  • Superintens en dus ideaal voor conditie te kweken en tegelijkertijd massa te verliezen ;-).
  • Kan niet van thuis en dus opnieuw moet er babysit zijn…
  • Kan niet alleen gespeeld worden dus agenda afstemmen met tegenspeler (beide druk bestaan).
  • Meer dan één keer per week = lukt nooit met onze gezamenlijke planning.
  • Is ook niet zo goedkoop: tussen de €7-9 per keer per persoon.

Roeien

  • Nooit gedaan, maar spreekt me wel aan. 
  • Roeitrainer kan ik thuis opstellen en dus beoefenen wanneer ik wil, ook al er geen babysit is. 
  • Past om bovengenoemde reden dus ook prima in mijn erg variabele agenda. 
  • Naar het schijnt gebruik je 84% van al je spieren bij roeien.
  • Een deftige roeitrainer kost al snel €1000

Bovenstaande vat het eigenlijk helemaal samen: ik ga aan het roeien. Die initiële investering haal ik er terug uit, want elke sport kost uiteindelijk geld (fitness abo anyone?) op gezondheid kan je toch geen prijs plakken ;-)?

Roeien

Squashen neem ik er tussen wanneer de agenda’s matchen en fietsen wordt iets voor tijdens de zomermaanden of wanneer ik vakantie heb. Sporadisch op de rollen rijden wanneer squashen niet lukt lijkt me een strak plan.

Klinkt ambitieus niet?

© 2017 Unexpected

Theme by Anders NorenUp ↑