Telling stories for a living

Category: VMWare (Page 6 of 8)

Storage is belangrijk, zoveel is wel duidelijk. In het bedrijfsleven staat dit al langer als een paal boven water, maar de laatste jaren is ook in de privé het belang van goede dataopslag van cruciaal belang. Internet heeft zijn intrede gedaan in vele huishoudens, met daarbij het aankopen van digitale media zoals bijvoorbeeld muziek of boeken, die stuk voor stuk op de harde schijf opgeslagen worden.
Naast internet heeft tegenwoordig ook iedereen een digitale fotocamera (en soms zelfs een videocamera) in huis waar duchtig mee geëxperimeneerd wordt. Ook deze gegevens worden opgeslagen op de harde schijf van de computer.
En dan heb ik nog niks gezegd over bijvoorbeeld de digitale rekeningsuitreksels, facturen, e-mails en andere documenten die we op onze schijven hebben zitten en die we liever niet willen kwijtspelen.
Kortom, de harde schijf heeft een erg belangrijke rol in het gemiddelde gezin – al is men daar meestal niet van bewust (althans, tot het te laat is).
Backups lossen mogelijke problemen op. Externe schijven zijn hier een oplossing voor, maar deze schijven hebben ook een nadeel: ze hangen vast een één machine. Vergeet het centraal beschikbaar maken van data zonder dat de “master” computer aan staat.
Apple lost dit op met zijn Time Capsule – een router met wifi en een ingebouwde schijf waarnaar je je backups kan schrijven met Time Machine en je iTunes muziekbibliotheek centraal kan plaatsen. Leuk, maar in feite zeer kostelijk en toch enigszins beperkt. Plus, ik heb al een router en ik ben daar erg tevreden van.
Daarnaast komt nog een derde item op mijn verlanglijst: ik zoek ook een oplossing om voor een aanvaardbaar bedrag een “shared storage” oplossing te hebben voor mijn VMWare testomgeving. Met shared storage bedoel ik een opslagsysteem dat door VMWare erkend wordt als een shared storage systeem – een omgeving die je kan presenteren aan verschillende ESX servers en zo bijvoorbeeld VMotion te gebruiken. Vergeet dus huis- tuin- en keukenoplossingen zoals de Western Digital Mybook en soortgelijken. Deze dingen zijn ten eerste veel te traag en zijn ook nog is serieus beperkt in hun kunnen. Mijn WD Mybook World NAS met 1TB opslag staat meer uitgeschakeld dan ingeschakeld.
Na veel reviews te lezen, blogs af te schuimen naar gebruikerservaringen, prijzen te vergelijken en specificaties te checken, is mijn oog op de Iomega ix4-200d. Sinds Iomega is overgenomen door EMC, heeft hun productportfolio enkele leuke uitbereidingen of verbeteringen gekregen en de ix4-200d is er daar een van.

Deze NAS is bevat vier harde schijven en is verkrijgbaar in drie varianten: 2TB, 4TB en 8TB. De NAS heeft twee gigabit ethernet aansluitingen die je kan gebruiken voor redundantie of extra snelheid, een LCD scherm met de nodige informatie, drie USB poorten waar je USB-schijven, sticks of printers op kan aansluiten (ook NTFS schijven!), ondersteunt zowel NFS als CIFS, biedt RAID5, RAID10 of JBOD aan als disk-configuratie, ondersteunt Active Directory integratie, kan data kopieren van het ene volume naar het andere (en naar USB schijven / sticks) zonder dat de data door de client-pc passeert, heeft support voor Time Machine, kan als iTunes server dienst doen, werkt perfect samen met de PS3, XBOX360 en alle andere toestellen die DNLA ondersteunen, bevat een Torrent server zodat je kan downloaden zonder PC, kan met een optionele Bluetooth adapter communiceren met GSM’s, biedt een “truckload” aan reporting met o.a. SNMP mail alerts en logging én de kers op de taart is dat de ix4-200d door VMWare gecertifieerd is voor gebruik met VMWare Infrastructure. Lees hier de volledige specificatielijst gerust na, want ik ben hoogstwaarschijnlijk nog dingen vergeten.

Kort gezegd: deze NAS heeft alles wat ik zoek en meer. En wat moet het kosten hoor ik u denken? De 4TB variant kan je mits wat zoekwerk vinden voor net geen 900€ – dit model is dan ook de “sweetspot” van de reeks – de 8TB variant kost ongeveer het dubbele en de 2TB versie de helft. Let op, als je RAID5 gebruikt, ga je een derde opslagruimte verliezen om de redundantie te kunnen garanderen, met RAID10 verlies je de helft. JBOD geeft je de volledige opslagcapaciteit van de disks, maar biedt geen enkele bescherming tegen hardware falen en is dus sowieso geen optie voor mij.
Zijn er dan geen nadelen aan deze NAS? Weinig. Er zijn toestellen die sneller lezen / schrijven dan de Iomega (ook al doet die het zeker niet slecht in de tests – middenmoot zeg maar), maar die kosten ook direct een pak meer. Een ander nadeel is dat de harde schijven niet hot-swappable zijn in geval van defect. Om je garantie niet te verliezen, moet de swap gebeuren door Iomega zelf, maar tests hebben bewezen dat het perfect mogelijk is om het chassis te openen en de schijf zelf te vervangen, waarna de RAID-array zichzelf zonder probleem herstelt.
En nu nadenken of ik al dan niet op “Bestel Nu” ga klikken…

Eric Siebert, de auteur van vSphere-Land, heeft de voorbije weken een zoektocht georganiseerd om de top 25 van VMWare / Virtualization blogs bij elkaar te krijgen. Zowel zijn lezers als de lezers al de genomindeerden konden hun stem uitbrengen en dit weekend werden de resultaten gepresenteerd. Over de plaatsen van de verschillende blogs ga ik me niet uitspreken omdat ik meerdere van die sites lees én goed vind, maar sowieso is deze lijst een erg goede start als je op zoek bent naar interessante lectuur over en rond virtualisatie.
PS: de gelukkige winnaar was Duncan Epping van Yellow Bricks.

Hoogst waarschijnlijk hebben de geïnteresseerden dit zelf al ontdekt, maar moest het niet zo zijn: VMWare heeft besloten om het traject van VCP3 naar VCP4 te gaan, te verlengen tot eind januari. VCP3’s die gedurende deze periode upgraden naar VCP4, moeten geen training volgen om het examen te mogen afleggen. Na 31 januari moet men de “What’s New in vSphere?” of de “vSphere Fasttrack” volgen alvorens men het VCP4 examen kan afleggen.
De reden dat ze het verlengen zou naar verluid te zoeken zijn bij de examen-centra die meer vraag dan aanbod krijgen, waardoor niet alle mensen de kans kregen om het examen af te leggen binnen de voorziene periode (oorspronkelijk tot en met 31 december 2009). Het “2nd Shot Free Retake” programma werd ook verlengd, maar je moest je voucher hiervoor aanvragen vóór 15 januari…
Anyway, als je VCP3 bent, is het nu de moment om een examen-slot te reserveren en te beginnen met studeren ;-).

Het gerucht blijkt waarheid te zijn: VMWare heeft Zimbra overgekocht van Yahoo! en heeft daarmee weer een extra product in handen om hun “software / platform as a service” concept (vCloud) meer kracht bij te zetten.
Zimbra is een open-source “collaboration & messaging suite” dat zoals de naam al aangeeft e-mail, instant messaging, calendar & document management aanbiedt. Een geduchte concurrent voor Microsoft Exchange / Outlook die vandaag al gebruikt wordt bij verschillende grote & kleine bedrijven, maar ook in veel universiteiten.
En het werkt ook nog is perfect samen met Outlook, Thunderbird, Mail, iCal,… maar ook met mobile devices zoals de iPhone, Blackberry, Palm en Windows Mobile.

Vorige week maandag slaagde ik in mijn EMC E20-001 examen om direct bij het thuiskomen terug in de boeken te vliegen voor het examen dat volgde op woensdag: VMWare VCP-410.
VCP-410 is het examen dat je moet afleggen als je de status van VMWare Certified Professional voor VMWare vSphere wil bereiken en is daarmee ook het logisch gevolg op het VCP-310 examen dat ik in september met succes aflegde waardoor ik VCP3 was.
Maandagavond heb ik me vooral beziggehouden met het doorbladeren van de verschillende whitepapers van VMWare zelf. Deze documenten bevatten alles wat er te weten valt en alle examenvragen moeten oplosbaar zijn als je deze leerstof / informatie kent.
Dinsdag heb ik vooral op blogs over VMWare / virtualisatie gezeten om concepten eens anders uitgelegd te krijgen of om praktijkvoorbeelden te bestuderen. Daarnaast heb ik ook het proefexamen een paar keer gedaan via de VMWare website en ook nog een paar proefexamens opgelost die ik op diverse websites kon vinden.
Het slaagpercentage voor het VCP examen is 70%, maar als je thuis tijdens proefexamens 75% haalt, dan kom je tekort op het eigenlijke examen: stress, andere omgeving, je weet niet zeker of het niveau van de tests gelijk loopt met “the real thing”,… kortom, het streefdoel was 85% of beter.
Woensdag heb ik nog een paar samenvattingen doorlopen en me vooral geconcentreerd op de “Maximum Configs” die VMWare in een aparte whitepaper heeft gegoten. In dit document vind je alle informatie over de maximum hoeveelheden die vSphere aankan zoals bv. het aantal CPU’s, de maximum hoeveel geheugen dat je aan een virtuele machine kan toewijzen, het aantal NIC’s,… en zo voorts en zo verder. Uit ervaring weet ik dat er altijd wel enkele examenvragen over deze materie handelen en dat je deze waarden dus best grondig bekijkt.
Het examen startte om 15u15 en bestaat uit 85 vragen waar je 135 minuten voor krijgt om ze op te lossen. Net als de vorige keer, was ik klaar na ongeveer dertig minuten, maar mezelf kennende nam ik rustig de tijd om elke vraag nog eens grondig te lezen en opnieuw de beredenering te maken om tot het antwoord te komen. Als het antwoord dat ik dan bekom, gelijk is aan mijn eerste antwoord, dan kan ik met een goed gevoel naar de volgende vraag gaan. Noem het een soort van controle die verhindert dat mijn “te snel willen zijn” mij in de problemen brengt.
Na in totaal een uurtje was ik volledig klaar met het examen en was het “moment suprème” aangebroken: ik moest op “End Exam” klikken waarna mijn score op het scherm geafficheerd zou worden en ik zou weten of ik al dan niet geslaagd was.

VMWare Certified Professional

Ik was redelijk zeker dat ik geslaagd zou zijn omdat ik een goed gevoel had bij de vragen, maar pas toen er “Congratulations” op het scherm verscheen, viel de stress van mijn schouders en kwam er euforie in de plaats. Ik was geslaagd voor mijn VCP-410 examen met een score van 444 op 500. Als je ambities hebt om instructeur te worden, moet je minstens 350 op 500 hebben, dus alle opties zijn open ;-).
Als je trouwens VCP3 bent en je koestert ambities om VCP4 te worden, dan wordt het serieus tijd om er werk van te maken, want vanaf 1 januari 2010 moet je eerst een “What’s New in vSphere” cursus volgen alvorens je het examen mag afleggen. VCP3’s krijgen ook een “free 2nd shot” wat zoveel wil zeggen als een gratis herkansing moest je niet geslaagd zijn. Maar opgelet, als je niet geslaagd bent, moet je een week wachten alvorens je opnieuw mag proberen en aangezien het einde van het jaar in zicht is, heb je dus niet veel tijd meer…

Aangezien ik tegenwoordig veel bezig ben met VMWare en jullie dan ook op regelmatige basis bestook met blogposts, wordt het eens tijd dat ik een summiere uitleg geef van wat die “vSphere” nu eigenlijk is. Onderstaand videoclipje / liedje geeft een beknopte samenvatting en het is nog geestig ook. De artiest maakt trouwens elke dag een nieuw liedje rond een of ander onderwerp.

httpv://www.youtube.com/watch?v=9o_JSpw0XAI

Net geen drie maanden terug heb ik met succes mijn VMWare Certified Professional 3 examen (VCP-310) afgelegd en ben ik officieël VCP3. Dit examen en certificaat is gebaseerd op VMWare Infrastructure 3 en ongeveer een week nadat ik mijn examen afgelegd heb, werd de nieuwe versie van het examen beschikbaar gemaakt. Deze nieuwe versie behandelt de nieuwste versie van VMWare’s infrastructuur oplossing, nl. vSphere (oftewel VMWare Infrastructure 4).
vSphere is de opvolger van VI3 en biedt nieuwe features, een update van de GUI, meer snelheid, meer stabiliteit,… kortom, een beetje zoals Windows 7 ten opzichte van Windows Vista staat. Een upgrade van het OS zeg maar, want in essentie zijn VI3 en vSphere operating systems die toelaten om virtuele servers te draaien.
Aangezien mijn certificaat enkel geldig is voor VI3, moet ik voor vSphere opnieuw een examen afleggen zodat ik mij ook voor vSphere kan certifieren en VCP4 kan worden. Dit examen luistert naar de naam VCP-410 en zou in essentie niet echt een probleem mogen vormen. De basis blijft gelijk, er zijn enkel nieuwe mogelijkheden bijgekomen ten opzichte van de vorige versie, waardoor het studeren net iets simpeler zou moeten zijn dan de vorige keer.
Ik heb volgende week woensdag 9 december een afspraak in het examencentrum. Tegen dan moet ik het allemaal onder de knie hebben en klaar zijn, wat zoveel wil zeggen als een week van studeren en dingen testen in mijn labo (waarover ik later meer schrijf).
Op zich allemaal geen probleem, was het niet dat ik aanstaande maandag ook al een examen heb ingepland: EMC E20-001 – Information Storage & Management. Die laatste omvat al de basisbegrippen rond storage in een datacenter, dus in principe zou dit geen enkel probleem mogen zijn daar ik al die zaken al zou moeten kennen.
Het beloven drukke dagen te worden ten huize Unexpected, wish me luck!

Begin september ben ik met succes door het VMWare Certified Professional examen geraakt waardoor ik sindsdien mezelf officieël VCP3 mag noemen. Na een geslaagd examen sturen de mensen VMWare je een “welcome kit” toe, ten laatste 6 weken na het afleggen van je examen. Wel, bij mij is het vandaag toegekomen – welgeteld 8 weken en een paar dagen later dus. Naast een certificaat, vind je er ook bestanden in (of beter gezegd een link naar waar je deze files kan downloaden) met het VCP logo dat je kan gebruiken voor naamkaartjes, briefpapier,… maar ook een levenslange licentie voor VMWare Workstation, het “lokale” broertje van ESX en ook wel de “playground” van VMWare. De workstation versie krijgt altijd als eerste al de nieuwtjes en de hebbedingen en als men ziet dat die daar goed werken, vinden ze hun weg naar de enterprise producten.
Mooi meegenomen dus! En ondertussen ben ik alweer bezig met studeren voor mijn VCP4 – VMware vSphere – examen want technologie staat nu eenmaal niet stil en dus de IT-geeks ook niet ;-). Begin dus al maar te duimen voor een succesvol examen!

Nu mijn VCP-examen met succes achter de rug is, had ik me voorgenomen om mijn VMWare test-omgeving te scratchen en van nul terug op te bouwen. Oefening baart kunst zeggen ze, maar doorheen het studeerwerk heb ik ook enkele best-practises ontdekt die ik graag zou toepassen.
De oorspronkelijke configuratie zag er zo uit:
Server 1

  • Functie: dit was de eerste ESX-server in mijn setup
  • OS: VMWare ESX 3.5

Server 2

  • Functie: dit was de tweede ESX-server in mijn setup
  • OS: VMWare ESX 3.5

Server 3

  • Functie: deze server stond in voor de iSCSI storage emulatie met behulp van Openfiler, alsmede voor de Virtual Center omgeving. Zowel de Openfiler als de Virtual Center draaiden elk op hun eigen virtuele machine die binnen een VMWare Server 2.0 omgeving werden gehost.
  • OS: Het basis OS voor de server zelf was Windows 2003 SP2.

De Openfiler VM zorgde voor “Shared Storage” die aan beide ESX servers werd aangeboden om zo o.a. VMotion te kunnen gebruiken. De Virtual Center VM was een simpele W2K3SP2 machine met daarop de Virtual Center software (en een bijhorende database) die gebruikt werd om de volledige omgeving te beheren. Deze machine speelde ook DNS server voor de volledige omgeving.
– OS: Windows 2003 SP2
Van Server 1 en Server 2 was ik erg tevreden, al wil ik nu de partities die VMWare ESX nodig heeft customizen en niet de “defaults” volgen. Je kan dit achteraf wijzigen, maar het is veel simpeler en sneller om ESX te herinstalleren met de correcte waarden.
Het schoentje wrong echter bij Server 3: alles werkte wel zoals gepland, maar ik vond de installatie en het gebruik te ingewikkeld en met teveel overhead. Hier zou dus een mouw moeten aangepast worden bij het redesign van mijn test-omgeving.
Het “Redesign” plan:
– Server 1 & Server 2: geen veranderingen.
– Server 3: ter vervanging van W2K3SP2 met daarop een VMWare Server 2.0, heb ik gekozen om VMWare ESXi te installeren als basis OS. Resultaat: sneller en minder overhead.
Op deze ESXi omgeving zou ik dan opnieuw twee virtuele machines aanmaken:

  • Openfiler VM: net zoals voordien, moet deze machine de iSCSI shared storage leverancier worden.
  • W2K3SP2 VM: in tegenstelling tot voordien, zal op deze machine géén Virtual Center worden geïnstalleerd. Deze VM zal de rollen van Domain Controller, DNS, DHCP, WINS en WSUS op zich nemen in mijn nieuw op te richten Active Directory domein. In de vorige test-omgeving maakte ik gebruik van lokaal gedefinieerde users op de VMWare servers om alles in kannen en kruiken te leiden, maar deze keer wil ik via LDAP werken en aangezien ik Windows-omgevingen het best ken, lag Active Directory voor de hand. DNS, DHCP en WINS liggen voor de hand in een Active Directory omgeving, maar WSUS – oftewel Windows Server Update Service – misschien iets minder.

Telkens ik nieuwe (test) machines aanmaak in de virtuele omgeving, moet je deze machines net als een “echte” PC uitrusten met de nieuwste patches en updates. Je kan dit gedeeltelijk oplossen met templates te gebruiken die je dan op hun beurt up to date houdt, maar voor bestaande VM’s is dit geen oplossing. Deze machines draaien elk apart Windows Update en moeten dus elk apart alle patches en updates downloaden. Niet zo ideaal dus. Een WSUS server download al deze (voorafgedefinieerde) updates en via group policies kan je dan instellen dat je andere machines hun updates van deze server downloaden. Resultaat: sneller en minder bandbreedte / volume verspilling.
Het enige dat nog ontbreekt, is een Virtual Center installatie. Zoals ik al zei, zal deze niet op een VM draaien (nochtans wel gesupporteerd door VMWare), maar wou ik deze graag op een fysiek gescheiden machine draaien (sneller, al zou dat niet veel mogen uitmaken binnen mijn kleine test-omgeving). Aangezien ik nog een Sony VAIO laptop ongebruikt naast mij had liggen, was de keuze snel gemaakt. De VAIO beschikt over een Intel Centrino dual-core 1,66GHz CPU en 2GB RAM geheugen – ruimschoots krachtig genoeg om als Virtual Center server dienst te doen. Het basis OS is Windows XPSP3 geworden (supported OS voor Virtual Center) omdat dat toch iets sneller zal lopen als W2K3SP2 én omdat ik daar alle drivers voor bij de hand had.
En dan zijn we rond. Het moeilijkste gedeelte is alles uitdenken en uittekenen, daarna is het noeste “handenarbeid” om alles te installeren en te configureren. Gisteren heb ik alvast Server 3 zijn basis OS meegegeven en de VM’s aangemaakt (ze moeten nog geconfigureerd worden).
De VAIO heeft ook zijn OS meegekregen en Virtual Center 2.5 is ook al geïnstalleerd. Vandaag waag ik me aan de herinstallatie van Server 1 en Server 2 en als het allemaal een beetje vordert, heb ik tegen zondag een volledig werkende VMWare ESX 3.5 test-omgeving zoals ik ze wil.
By the way: de reden waarom ik voor Server 3 voor ESXi gekozen heb en niet voor ESX is simpel: beide broertjes gelijken erg op elkaar, maar er zijn toch verschillen. En niets is zo goed om een product te leren, als ermee werken. Hence the reason why…
Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Vorige week donderdag, 3 september 2009, was het eindelijk zo ver: D-day was aangebroken, de dag waarop ik na veel studeren en oefenen mezelf richting examencentrum zou begeven om “het” examen af te leggen…
Eind juni heb ik een de cursus “Install & Configure VMWare Infrastructure V3.5” gevolgd bij Distrilogie met het oog op het behalen van mijn VCP – VMWare Certified Professional – statuut. Zelfs indien je van denkt dat je het examen tot een goed einde kan brengen zonder opleiding heb je pech, want VMWare verplicht je om minstens 1 cursus te volgen alvorens je je examen mag afleggen.
Enerzijds zou je denken dat dit pure geldklopperij is, maar anderszijds kan je het ook bekijken als een manier om toch te garanderen dat wie zijn examen tot een succesvol einde brengt, zeker iets van VMWare kent aangezien hij/zij een vier(vijf)daagse opleiding genoten heeft.
Persoonlijk ben ik er niet van overtuigd dat je na het volgen van zo een cursus direct klaargestoomd bent om je examen af te leggen. VMWare Infrastructure is redelijk veelzijdig en af en toe toch wel complex, waardoor enig studeerwerk en vooral “hands-on expierence” meer dan welkom is om je voor te bereiden.Vandaar dat ik na mijn opleiding op zoek gegaan ben naar een drietal servers om thuis een VMWare-labo op te zetten, een sandbox / playground zeg maar waar ik zoveel ik wou kon prutsen, knoeien, herinstalleren en testen.
De cursusboeken die ik in de eerder genoemde opleiding gekregen heb, zijn van goede kwaliteit, maar toch heb ik nog veel andere zaken doorgenomen waarvan ik volgende serieus kan aanraden aan iedereen die interesse heeft in VMWare en virtualizatie in het algemeen:

  • Virtualization for Dummies – de welgekende reeks van “for dummies” en deze keer zelfs gratis! Geeft een algemeen beeld van de virtualizatie en waarom je er interesse in zou moeten hebben. Gratis te downloaden bij SUN.
  • VMUG.nl – VMWare User Group te Nederland waar ik vooral veel info gevonden heb in het forum. Erg behulpzame leden daar. België heeft ook een VMUG, maar daar zie ik zeer weinig actie…
  • De VMWare whitepapers – gratis en boordevol informatie. Vaneigens heel erg veel documentatie, maar oh zo belangrijk en interessant.
  • Master VMWare Infrastructure 3 uitgegeven door Sybex – persoonlijk vond ik dit een van de betere boeken die ik vastgehad heb en dus een aanrader.
  • VCP-exam BluePrint: wat VMWare opgeeft als te kennen materiaal voor het examen. Zorg dat je alles op deze lijst kent.
  • Blogs. Veel blogs. Van VMWare guru’s. Teveel om hier op te noemen, dus ik zal die eens in een apart blogpostje bij elkaar gooien. Niet zo zeer van belang om te studeren, maar wel om je te helpen een beeld te vormen van de VMWare wereld en om eens een andere insteek te horen.

Met bovenstaande hulpmiddelen én hands-on experience zou het allemaal in orde moeten komen. Indien het aankopen van test-machines niet tot de mogelijkheden behoort, maak dan zeker gebruik van VMWare Workstation 6. Tegenwoordig is het mogelijk om in VMWare Workstation een installatie te doen van VMWare ESX, waardoor je dus kan testen op een ESX-omgeving, weliswaar allemaal iets trager maar bon…
Anyway. Zoals ik al zei, heb ik eind juni de opleiding gevolgd en daarna ben ik begonnen met praktijkervaring op mijn test-omgeving gecombineerd met veel leeswerk. Na twee maanden ondergedompeld te zijn in de wereld van VMWare had ik het gevoel dat ik er klaar voor was (althans, voor zo ver dat je dat kan, want ergens blijf ik altijd twijfelen) en schreef ik me online in voor het examen in het dichtsbijzijnde Pearson Vue examencentrum – in mijn geval was “Telindus / JCAcademy” te Haasrode / Leuven.
Het examen kost net geen 200€ die je betaalt na het kiezen van de datum en aanvangsuur, allemaal volledig online natuurlijk. Ze vragen om minstens een kwartier op voorhand in te checken voor je examen, want je moet nog een paar agreements doornemen en ondertekenen en wat foto’s laten maken, allemaal nadat je twee identificatiedocumenten hebt voorgelegd waarvan er minstens één met foto moet zijn.
Daarna moet je al je hebben en houden afgeven (rugzak, GSM, sleutels,…), kwestie van cheaten te voorkomen (je wordt trouwens ook gefilmd tijdens het examen), en word je begeleid naar het examenlokaal waar een aantal computers opgesteld staan om examens af te nemen. Het examen bestaat uit 75 vragen en je krijgt 90 minuten om ze op te lossen (+ een extra 30 minuten indien je moedertaal verschillend is van Engels). In mijn geval had ik dus 125 minuten om het examen af te leggen.
Na veertig minuten was ik klaar met het examen (nog is nagelezen ook, kwestie dat er geen kemels in staan) en heb ik met de nodige spanning op de “End Exam” knop gedrukt waarna er enkele momenten later “Congratulations” op het scherm verscheen! Ik was geslaagd! wOOt!
Bij het buitengaan viel de stress van mijn schouders. Stress, of beter gezegd de druk om te slagen in het examen zeg maar. Euforie deed zijn intrede en onderweg naar huis heb ik mij volledig afgereageerd op de meest recente Kings of Leon cd 😉 – weliswaar veilig in het verkeer!
Sinds drie september ben ik dus officieël VCP3, maar aangezien sinds kort VCP4 beschikbaar is (VMware Certified Professional voor VMWare Infrastructure 4.0, beter gekend als vSphere), is het slechts een kwestie van tijd alvorens de hele molen van studeren, oefenen en examen afleggen opnieuw begint te draaien.
Het leven zoals het is: IT’er. Constant bijleren. Constant grenzen verleggen.

« Older posts Newer posts »

© 2026 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑