Gisterenavond heb ik de setup van Service Pack 2 op mijn Windows 2008 Server (Enterprise Edition to be exact) machine losgelaten en alles is prima verlopen. Deze keer geen activatie-perikelen, dus ik vermoed dat ik ergens iets verkeerd heb gedaan of dat de upgrade van het RAM geheugen toch voldoende was om de activatie te triggeren op mijn laptop. Weird.
Los daarvan is het er ook van gekomen om Windows 7 Release Candidate te installeren op mijn Sony VAIO. De installatie verloopt Vista gewijs, wat dus betekent dat de installatie snel gaat (naar mijn gevoel zelfs sneller dan bij Vista) en een startklaar systeem oplevert binnen de 30-35 minuten. Ten opzichte van de bèta valt het me ook op dat er naast de lichte GUI wijzigingen ook een pak meer drivers standaard meegeleverd worden. Bij de bèta was ik nog aangewezen op het internet om drivers te zoeken voor de geluidskaart, de videokaart en nog wat andere mambo jambo, maar deze keer ging dat allemaal netjes vanzelf.
Windows 7 bolt goed. Sneller dan Vista SP2. Ik denk (op het eerste zicht althans) dat ze terug een “winner” vast hebben daar in Redmond city – “A new XP is born”.
Vergeet zelf niet om uw kopie van 7 te downloaden, want sinds enkele dagen is het publiek beschikbaar (Ultimate Edition zelfs) dus waarom zelf eens niet checken of het u allemaal aanstaat?
Page 89 of 236
De lente is goed en wel begonnen en daarmee is ook de “pauze” van de releases van kaskrakers en nieuwe TV-series (of seizoenen / vervolgen van seizoenen daarvan) voorbij. Een goede zaak als je het mij vraagt, want er was bitterweinig op de beeldbuis / bioscoop dat mij kon bewegen tot actie. No more!
Allereerst een greep uit het huidig en toekomstig filmaanbod dat op mijn voorlopige verlanglijst staat (lees: films die ik graag wil zien in de bioscoop / huur-DVD / … al naargelang het genre)
- Fast & Furious 4 – de streetracers zijn terug met de originele cast, zodat we het slechte, derde deel hopelijk achter ons kunnen laten)
- Het Bernini Mysterie (Angels & Demons)
- Star Trek XI
- X-Men: Wolverine
- Last House On The Left
- 17 Again
- The Boat That Rocked
En dan later…
- District 9
- Harry Potter & The Half-Blood Prince
- The Proposal
- Next Day Air
- Fame (remake, inderdaad)
- The Skeptic
- Downloading Nancy
Voor mijn selectie te maken maak ik gebruik van Kinepolis, Cinebel en last but certainly not least, Apple! Apple heeft het grootste aanbod movie trailers, in SD en HD tot 1080p! Daarnaast lees ik ook nog eens de reviews op IMDB.com, al ga ik niet altijd akkoord gaan met de meningen…
Op vlak van TV-series zijn het nog altijd de good few die ik volg:
- CSI, CSI:NY en CSI:Miami – het negende seizoen van CSI (Las Vegas to be exact) is er terug serieus “op” en laat het iets tragere achtste seizoen snel vergeten (al was het einde met de dood van Warrick wel sterk). De teamleader – Gil Grissom – verlaat de serie trouwens ergens rond aflevering 8 *spoiler* en keert terug naar zijn “verboden” liefde – Sara, die in de jungle van Costa Rica rondhangt. Catherine wordt de nieuwe chief en in haar plaats doet Laurence Fishburne zijn intrede als Raymond Langston. Voor wie deze naam niet direct een belletje doet rinkelen – u kent hem waarschijnlijk als Morpheus uit The Matrix trilogie.
- Prison Break: het vierde seizoen is terug van start gegaan, zowel in “the States” als hier bij ons, en de gebroeders Scofield doen dat goed. De actie zit er “vollen bak” in en na het einde van een aflevering zit ik met een “nog” gevoel, iets wat me niet vaak overkomt.
- Lie To Me: nog niet veel van gezien wegens te weinig tijd, maar wat ik al gezien heb, doet me verder kijken. Blijvertje dus.
- Doll House: cava wel.
- NCIS: ook deze serie blijft me bekoren en ligt een beetje in lijn met CSI, maar dan met minder gadgets, minder coole multi-monitor setups, maar wel met the Mossad (Israelische secret service dus) chick ;-). En “probeeee” natuurlijk!
- Fringe: de interesse hierin is iets gezakt, maar ik blijf het nog steeds een onderhoudende serie vinden met leuke puzzels voor de kijkers!
Voila, nu weet u waar Unexpected zijn vrije tijd aan spendeert (indien de beeldbuis er iets mee te maken heeft althans).
Sinds eind vorige week is het tweede Service Pack voor zowel Windows Vista als Windows 2008 Server te downloaden door mensen die over een Technet of een MSDN account beschikken. De overige gebruikers (lees: particulieren) zullen begin mei toegang krijgen tot de update.
Het Service Pack wordt (voorlopig) aangeboden als een *.ISO file van 1.6GB met daarin de sources voor zowel Vista als Windows 2008 Server, voor alle mogelijke platformen – x86, x64 en ia64. Als je de image opent, zie je een setup.exe en de drie afzonderlijke “Service Packs” (eentje voor elk type CPU). Handig dat je op deze manier direct alle sources hebt, maar tegelijkertijd ook een serieus grote download wanneer je maar één van de drie versies nodig hebt.
Inhoud van de *.ISO:
- autorun.inf
- setup.exe
- Windows6.0-KB948465-IA64.exe
- Windows6.0-KB948465-X64.exe
- Windows6.0-KB948465-X86.exe
Ik heb mijn werkmachine, die op Windows Vista Business met Service Pack 1 loopt, als “vrijwillige Chinees” aangeduidt en daarop de update losgelaten. Een uurtje later en exact één reboot later was mijn werkpaard geupgrade naar Service Pack 2. Op het eerste zicht alles als vanouds, geen problemen, geen crashes. Great!
Wat later heb ik wel gemerkt dat mijn Vista plots niet meer geactiveerd was en dat ik nog welgeteld drie dagen had om mijn activatie in orde te brengen. Ik zou het serieus straf vinden dat de upgrade naar SP2 daar voor iets tussenzit en misschien is de oorzaak ook wel te zoeken in het feit dat ik na de installatie mijn werkgeheugen een boost van 2GB gegeven heb, naar een totaal van 4GB dus. Maar ook dat lijkt me “raar”, want volgens mij is er meer nodig dan een uitbereiding van het geheugen om de heractivatie te triggeren…
Enfin, een telefoontje naar de “Automated Windows Activation” dienst via het gratis 0800-nummer waar ik na het system ID in te vullen en een nieuwe code in de plaats kreeg, heeft het probleem opgelost. Geen erg, wel eigenaardig en misschien iets om in gedachten te houden.
Windows Vista met SP2. Vooral een hoop bugfixes en performance increases, maar niets spectaculair merkbaar volgens mij. Vanaf nu is BluRay-schrijven geen probleem meer, maar ik denk niet dat daar heel veel mensen op zitten te wachten. Een interessant gegeven is de bijgevoegde tool – compcln.exe – die je toelaat om oude Service Pack bestanden op te kuisen, en zo kostbare schijfruimte terug te winnen.
Vanavond mijn Windows 2008 Server een upgrade-kuur geven. Hopelijk loopt dat even vloeiend als deze Vista upgrade…
Dit weekend niet veel tijd gehad om te bloggen – de redenen daarvoor vind je hier later terug – maar ik wou toch eventjes kort een paar interessante weetjes meegeven voor de dag te starten:
- Doe de stemtest is terug! Allen naar de site van De Standaard en meespelen. Ik heb het daarnet gedaan en het resultaat klopt met mijn politieke voorkeur, dus er moet wel iets van aan zijn denk ik?
- Service Pack 2 voor Windows Vista en Windows 2008 Server is uit! Althans toch via Technet en MSDN, de rest zal nog een dagje moeten wachten denk ik. Het Service Pack is 1.6GB groot en is zowel voor Vista als Server 2K8 bestemd, zowel de x86, x64 en i64 editie. Allemaal samen in één pakket dus. Ik vermoed dat er later (voor het grote publiek) aparte versies beschikbaar zullen komen, but for now… this is it!
- De Redactie heeft zijn website vernieuwd en het is er op vooruit gegaan vind ik persoonlijk. Vandaag ga ik die site verder uitdiepen en zien of het werkelijk de moeite loont.
Voila, daarmee zijn jullie wel eventjes zoet. SP2 is hier ondertussen al bijna volledig gedownload, zodra het binnen is, volgt de installatie en geef ik nog wel feedback.
Vandaag zat er een enveloppe van de mannen van Enchanté in de brievenbus met daarin een Lacie USB stick in de vorm van een huissleutel (model: 8GB trouwens) en een gepersonaliseerd kaartje met volgende boodschap:
Unexpected,
Nu heb jij de sleutel in handen. Maar, van wat? Slechts één manier om daar achter te komen. Stop de USB-stick in je computer en deuren zullen opengaan. Althans, misschien…
Ik zie je op http://www.7procent.be…
Op die site aangekomen, komt er een “Brusseleir” u eventjes uitleggen dat er een kluis is met daarin 7777€ die te winnen valt als de code gekraakt wordt. Elke dag één kans en meerdere kansen te verdienen door vrienden uit te nodigen natuurlijk. De video van de man is serieus gepersonaliseerd, want hij kent zelfs mijn naam en spreekt over “bloggers”. Ik heb de vrijheid genomen om Imke’s gepersonaliseerde site ook te bekijken en daar spreekt hij haar aan met madame de blogster enz, dus er is echt wel wat werk in gestoken! Knap gemaakt! Check de foto van de sleutel trouwens op mijn Twitter…
I’m totally into it already 🙂 Wie zit er achter deze actie? Een bank? Een verzekering? Who knows… op 19 mei zal het sowieso duidelijk worden, maar laat ons proberen het mysterie eerder op te helderen he! Allen naar de site van 7 Procent zou ik zeggen!
De voorbije week, deze week én de week nadien gaan volledig genuttigd worden om banken te bezoeken in het kader van de bouwplannen. Al de grote namen (en soms minder grote namen) passeren het relaas: Fortis, KBC, Dexia, ING, Argenta, Record, AXA en Landbouwkrediet.
Daarnaast is er ook al een bezoekje gebracht aan Immotheker en Immoinvest. Die laatste twee gaan niet kunnen helpen vermoed ik, want bij de banken die we ondertussen al gezien hebben, worden er betere voorwaarden op tafel gelegd.
Logisch ook, want de twee “leningschuivers” hebben geen beslissingsrecht en moeten altijd opnieuw naar de bank gaan met hun vragen. Bij een bankkantoor kan de bankdirecteur himself de knoop doorhakken (en hang je natuurlijk ook af van die persoon zijn goodwill).
Immotheker en gelijkaardige bedrijven zijn wel interessant om een overzicht te krijgen van welke soorten leningen er bestaan, wat interessant is en wat niet, waar je op moet letten,… vooral in het begin, als je daar allemaal nog niet veel kaas van gegeten hebt. Ondertussen heb ik al zodanig veel gesprekken gehad met verschillende partijen, dat ik denk dat ik zelf al leningen zou kunnen verkopen. Mensualiteiten, quotiteiten, accordeon formules, CAP’s, vast of variabel, hybride-leningen, kapitaalaflossing, herzieningen,… het wordt duidelijker met de dag waardoor ik op dit moment bij banken niet meer de volledige uitleg moet aanhoren, maar simpelweg de formules kan op tafel gooien die mij interesseren en hun voorstel kan vragen en vergelijken. Bezoekjes van twee uren zijn zo al gezakt naar een klein uurtje. Handig!
En dan is er nog de bouwfirma die nu toch wel begint te pushen voor een handtekening. Maar ik wil nog een extra korting krijgen, dus de onderhandelingen zijn volop aan de gang. Verkopers zijn haaien zeg ik u, en gaan redelijk ver om u toch maar te doen tekenen. Op dit moment krijg ik te horen dat ik toch wel snel moet tekenen, want dat ze anders niet kunnen garanderen dat ze dit jaar nog aan 50.000€ geraken – een bedrag dat belangrijk is omdat je daarop dit jaar maar 6% BTW moet betalen – een winst van 7500€ voor ons dus. Op zulke lepe wijze proberen ze u dus a.s.a.p. een handtekening te doen zetten…Gangster-praktijken noem ik dat.
Vanavond staat er dus alweer een afspraak op de agenda met de bouwfirma – om de openstaande “problemen” op te lossen. Met andere woorden, de verkoper zal volgens mij serieus zijn best doen om mijn handtekening onder de verkoopsovereenkomst te krijgen. Maar ik heb zelf nog een paar vereisten, tegenmoetkomingen zeg maar, die ik verwezenlijkt wil zien alvorens er getekend wordt.
Eerlijk gezegd ben ik benieuwd naar de “aggressiviteit” die er op tafel gaat gelegd worden. Maar ik denk dat ik heel snel duidelijk zal maken dat hij 25 huizen per jaar moet verkopen en dat ik niet persé “zijn” huis moet hebben. Ik zou het graag hebben, daar niet van, maar niet ten koste van alles. En “slim” als ik ben, heb ik me ook al geinformeerd bij andere kopers in diezelfde verkaveling. Daardoor weet ik wat zij extra gekregen hebben… en vanzelfsprekend moet ik minstens evenveel krijgen ;-). Vuur met vuur bestrijden zeg maar…
To be continued…
Bij de nieuwe job hoort tevens een extralegaal voordeel in de vorm van een GSM-abonnement, waardoor ik na een periode van drie jaar Mobistar terugkeer naar de wereld van Proximus. Back then ben ik in de eerste plaats geswitched omdat Proximus mij een pak duurder uitkwam dan Mobistar, een meerprijs die ik – ook al hadden ze betere dekking – niet wou betalen. Dat van die dekking is overigens waar, toen en nu nog. Niet dat ik er veel last van ondervond, want ik heb met Mobistar zelden tot nooit problemen gehad.
Wat me wel direct opvalt, is dat de 3G dekking van Proximus beter is dan die van hun grootste concurrent. Back home had ik met Mobistar geen 3G dekking indoors (niet dat ik dat nodig heb, want binnenshuis maak ik gebruik van het wireless netwerk), maar sinds ik geswitched ben naar Proximus, heb ik hier overal 3G dekking. Ook het aantal “blokjes” die de ontvangstkwaliteit weergeven, ligt gemiddeld één niveau hoger dan wat ik van Mobistar gewoon was. Me dunkt dat de meerprijs die je betaalt toch voor een reden bestaat?
Het enige probleem dat ik nu nog heb, is dat mijn nieuwe werkgever mijn data-abonnement aanvraag nog niet doorgespeeld heeft aan de mobiele operator, waardoor ik voorlopig alleen maar in de buurt van wireless networks gebruik kan maken van de extra functionaliteiten van mijn iPhone. Met een beetje geluk is dat de komende dagen opgelost en is alles dus weer als vanouds – mails lezen, twitter opengooien, effe iets opzoeken op het net, facebook checken,… – in feite verschiet ik er nu pas van hoe vaak ik gebruik maak van mijn mobiele internet connectie!
Ik heb trouwens het 200MB abonnement gekozen. 500MB leek me nogal aan de dure kant en ik vermoed dat 200MB ruimschoots voldoende is voor mijn “needs”. Bij Mobistar had ik trouwens een 2GB per maand formule (30€ per maand waard) die ik volgens mijn iPhone statistieken in de verste verte niet opgebruikte ;-).
Als ik dus iets trager dan gewoonlijk antwoord op mails of dergelijke, het is niet mijn fout en er wordt aan gewerkt!
Als je in aanraking komt met een nieuw product, software- of hardwarematig, dan is het in feite van cruciaal belang dat je ettelijke uren “hands-on” ervaring opdoet. Een cursus of een techboek leggen wel veel uit en overladen je soms zelfs met informatie, maar de échte know-how komt er in feite vooral door met het product bezig te zijn.
Aangezien je dat niet in een productieomgeving kan doen, is het aangewezen om een test-omgeving te hebben, een sandbox zeg maar, waarin je onbezorgd kan spelen, testen, proberen, van crash & burn doen, herinstalls lanceren, upgrades doen, unsupported configs testen,… en ga zo maar door. Het liefst van al wil je daarbij ook een manier om snel terug te kunnen keren naar de voorgaande (werkende ;-)) situatie, zonder telkens een halve dag kwijt te spelen met je omgeving terug op te bouwen.
En dat is nu net waar virtualisatie om de hoek komt kijken. Er zijn twee grote bekenden, namelijk VMWare van EMC² en Hyper-V van Microsoft. De eerste staat op dit moment nog op voorsprong, wegens de simpele reden dat zij al veel langer in de virtualisatiewereld ronddwalen, maar hou Microsoft ook maar in de gaten, want die gasten zijn serieus aan het inhalen geslagen.
Op dit moment is het echter zo dat de meeste productieomgevingen op VMWare draaien (als ze gevirtualiseerd zijn welteverstaan) en daarom doe ik meestal mijn testen ook in die omgeving. Thuis is dat op VMWare Workstation en op het werk maak ik gebruik van VMWare ESX, wat in sé dezelfde functionaliteit heeft als de Workstation, maar ipv lokaal op je eigen machine te draaien – binnen Windows – is ESX een operation system op zichzelf en draait het op een standalone server (of een cluster van servers, bijvoorbeeld een Bladebox). Vanzelfsprekend biedt ESX ten opzichte van Workstation nog tal van andere extra mogelijkheden, die vooral gericht zijn op productieomgevingen in de lucht houden: zoals bijvoorbeeld vMotion waarmee je je virtuele machines van de ene fysische host naar de andere kan verhuizen (bijvoorbeeld bij een hardware falen, overbelasting van een node,…).
De voorbije dagen heb ik mij bezig gehouden met het “bouwen” van zulke test-omgeving, op een VMWare ESX server met daarin 8 Intel Xeon CPU’s op 1.6GHz en 6GB RAM geheugen. Niet spectaculair, maar zeker krachtig genoeg (en vooral, veel krachtiger dan mijn Thinkpad) om te doen wat ik in gedachten heb: een Active Directory opzetten met voorlopig één domain controller. Deze zal tegelijkertijd ook dienst doen als file-server, DHCP-server, DNS-server en WSUS-server. De tweede machine is een SQL-server geworden die zoals de naam al aangeeft, SQL draait maar later ook andere rollen kan vervullen (backup DNS, backup DHCP, file-server 2,…). De laatste machine is een application server die ik op dit moment gebruik om Northern Storage Suite op de draaien, de software waarvoor ik vorige week in Zweden opleiding gaan volgen ben. Vanzelfsprekend kan die server ook andere redenen van bestaan toebedeeld krijgen (bv. secondary domain controller worden), maar voorlopig is daar nog geen nood aan.
Elke virtuele machine heeft tussen de 1 en 2GB geheugen gekregen en elke machine beschikt over twee CPU’s. In de Active Directory heb ik enkele test-OU’s gemaakt met daarin tevens ook enkele test-users omdat ik met NSS wil gaan testen op quota-management, rapportering van storage-use per gebruiker en per afdeling en zo voorts.
Een tip die ik steevast zelf toepas voor zulke omgevingen, is het gebruiken van een WSUS-server. WSUS staat voor Windows Server Update Services – wat concreet betekent dat de server die deze rol vervult, de Windows Update server binnen je domein wordt. Het voordeel is niet alleen de centrale beheerbaarheid, maar ook dat al de security updates, hot fixes, service packs en wat nog allemaal, slecht één keer gedownload worden van het internet – namelijk door de WSUS-server. Al de andere servers (en indien gewenst ook clients) gaan bij de WSUS-server hun updates halen, wat dus sneller gaat (lokaal LAN gaat voorlopig nog altijd sneller dan downloaden van internet) en minder bandbreedte en volume kost. En WSUS is nog is gratis ook! What more do you need? De configuratie van WSUS zelf gebeurt via een MMC snap-in, terwijl de verwijzing en schedules naar deze server vanop de andere servers, via een group policy op de AD geconfigureerd wordt.
Nog een laatste tip rond test-omgevingen bouwen: maak op regelmatige basis een snapshot van je machines. Als je wil terugkeren naar een vorige “state” van je server, is dit je reddende engel.
Als er iemand nog andere tips & tricks heeft, laat ze maar achter in de comments!
Sinds enkele maanden ben ik een zeer tevreden gebruiken van Microsoft’s Windows Home Server. Ik heb de machine pakweg een half jaar geleden geconfigureerd, de backups gescheduled en sindsdien niet meer naar omgekeken. En dat is ook niet nodig. De WHS zorgt ervoor dat al mijn toestellen elke dag een backup maken, doet restores van machines indien nodig (bare metal restores zelfs), draait als film/muziek server, streamt muziek en films naar mijn XBOX360, wordt gebruikt als printserver én past op al de Windows clients ook nog eens folder redirection toe voor “My Documents”.
Zoals ik indertijd had uitgelegd, kan je een 120-day trial version bestellen. Die bleek na installatie bijna 200 dagen mee te gaan, maar ook aan die hoeveelheid komt een eind. Een maand of twee geleden was het dus zover, en kreeg ik foutmeldingen (of beter gezegd, alerts) dat mijn WHS licentie verlopen was. Inloggen op de WHS console ging niet meer, maar ik had nog altijd perfect toegang tot de files, waardoor je niet geblokkeerd werd. Goede zaak niet?
Enfin, ik was dus van plan om een licentie te kopen, want ik zou de WHS niet meer kunnen missen in mijn netwerk, wat mij een goede 150€ zou kosten. En dan – opeens – zie ik “Windows Home Server” in mijn TechNet account staan. Misschien ben ik gek aan het worden, maar volgens mij stond die daar enkele maanden geleden niet tussen! Woohoo, good news dus.
De WHS upgraden van trial naar full version houdt in feite in dat je een herinstallatie moet doen van je machine. Bij het booten van de installatie DVD krijg je de keuze om een “clean install” of een “re-install” uit te voeren. Kies dat laatste, geef je settings mee en klaar is kees. Al de data blijft behouden, het enige dat je achteraf moet doen, is je users opnieuw definiëren in de WHS console, liefst van al met hetzelfde paswoord. Als dat laatste niet zou lukken, no worries, dan is het een kwestie van ownership te nemen op de folders en klaar is kees.
Voor een how-to kan je hier terecht, maar concreet gezien is bovenstaande uitleg voldoende om zonder kleerscheuren door de procedure te geraken.
Succes en geniet van je full licenced Windows Home Server. En voor degenen die geen WHS hebben, bestel u de trial version of download direct de full version als je over een TechNet account beschikt. U zal het zich niet beklagen, zeg dat Unexpected het u gezegd heeft.
Workweek is a go! Jawel, vrijdagavond ben ik rond een uur of elf thuisgekomen van Zweden (which was pretty fun to be honest, ook al heb ik maar een paar uurtjes in de stad kunnen rondlopen – het smaakt naar meer) en eerlijk gezegd was ik redelijk kapot. Zaterdagmorgend moest ik er alweer vroeg uit wegens afspraak bij de bank. In de namiddag nog een paar winkels gedaan (nieuwe riem & polo rijker – woohoow) en ‘s avonds een paar films gaan huren: Babysitters en Die Welle. Beide goed te noemen, met een voorkeur voor Die Welle. Check de besprekingen op IMDB, maar als je Das Experiment een goede film vond, dan is Die Welle ook een aanrader.
Zondag = chilldag en dus zijn de auto’s grondig gekuisd, zowel vanbinnen als vanbuiten. En aangezien ik dat “met liefde” doe (ik was graag auto’s, don’t ask me why maar dat werkt relaxerend op mij), heb ik mezelf daar de ganse namiddag mee kunnen entertainen. ‘s Avonds nog wat TV gekeken (al is er niets op buiten re-runs van CSI!!) en dan was het alweer gepasseerd, dat begeerde weekend.
Wat heeft u gedaan? Toch van de zonnestralen genoten hoop ik? Ja?
Recente Comments