Telling stories for a living
Belgacom heeft een nieuw reclamefilmpje klaar in lijn met het “Who Took My Badjas” exemplaar. Deze keer speler er Vlaamse acteurs mee ipv Amerikaanse / Engelse celebs.
Goed gedaan, maar het nieuwe is er toch al een beetje vanaf als we eerlijk zijn… en ik vond het origineel beter. Maar ja, dat is vaak het geval met “sequels” he…
httpv://www.youtube.com/watch?v=i1RFmqZ_be0
Gisterenavond werd nog maar eens duidelijk hoe online media krachtig uit de hoek kan komen. Zoals u ongetwijfeld wel zal weten, was het gisteren de finale van Mijn Restaurant op VTM – waar dat hevig Italiaantje trouwens gewonnen is (en terecht, was de beste kok en sympathiek zijn doet er niet toe in deze wedstrijd naar mijn bescheiden mening, lekker eten wel). Naar het einde toe ging er vanuit het hoofdkwartier van VTM een helicopter met daarin Rani en de voltallige jury richting het winnend restaurant. Verschillende mensen hebben op Twitter laten weten dat ze de helicopter hebben zien opstijgen en richting het westen zien vliegen – lees: richting Kortrijk.
Op die manier was de finale al “verraden” alvorens VTM met het resultaat naar buiten kon komen. Gedurende de vlucht kwamen er af en toe nog berichten door dat mensen de heli hadden zien overvliegen / zien landen in Wevelgem, en dus was het al duidelijk voor de finale begon dat Kortrijk zou winnen. Om maar aan toe tonen hoe een selecte groep “onliners” de media te slim af kan zijn? Vaneigens volgen maar weinig mensen Twitter – zeker in verhouding met TV-kijkend Vlaanderen, maar het fenomeen zal er niet op verminderen en is iets om rekening mee te houden, ook door de TV-makers.
Het zal er trouwens niet op verbeteren, want waar een tijd geleden Twitter en andere zaken nog beperkt waren voor early-adopters en mensen die achter een PC zitten, ontdekt het “grote publiek” geleidelijk aan ook deze online tools (kijk maar naar Facebook waar tegenwoordig iedereen en zijn bomma een account heeft). Het toenemende gebruik van smartphones (iPhone, BB’s, Windows Mobile, Palm Pre’s?,…) en het betaalbaar worden van data-abo’s versterkt het effect trouwens nog meer.
Ook doken er af en toe foto’s op die on-site werden gemaakt en via Twitter onmiddellijk online werden gegooid – beat that Belga ;-).
Volgend jaar misschien sowieso twee helicopters laten vertrekken? Maar dan zullen er wel Twotters (Twitter+spotters) op de loer liggen aan de landingshavens 😉 ? In ieder geval alweer een reden om minder TV te kijken en meer online-tijd te creëren. Je kan toch alles volgen via het internet en zeer vaak veel sneller dan de TV het je kan aanbieden.
Do not underestimate the power of Twitter / the internet!
Het zit er op. Prison Break is gedaan om (althans voor 99% zeker) niet meer terug te komen met een nieuw seizoen. Deze week werd in de Verenigde Staten de laatste dubbelaflevering van het seizoen uitgezonden waarin er aan elke “losse draad” een einde geknoopt wordt. Al de personages krijgen hun plaats en alle vragen worden beantwoord. Er duiken zelfs enkele personages op die we van het ganse seizoen nog niet gezien hadden (en waarvan we dachten dat ze dood waren!).
Een happy end in “pur sang”zou ik het niet noemen, maar het “klopt” wel vind ik. Sterk einde trouwens, waar menig gevoelig iemand wel een krop in de keel zal bij krijgen volgens mij. Zeker als je al vier seizoenen meeleeft met de personages.
Tegen het einde springen we vier jaren vooruit in de toekomst om te zien hoe het met al de personages gaat en wat er van hen gekomen is. Om de periode tussen het heden en die “4 years later” die we op het einde te zien krijgen te verduidelijken, komt er in juli nog een dubbelaflevering (waarmee het totaal aantal afleveringen op de vertrouwde 24 komt te staan) waarin die vier jaren meer gedetaileerd verteld zullen worden.
Voor mij was Prison Break dé beste TV-serie van de voorbije jaren waar ik telkens opnieuw vol spanning naar keek en waarbij je bij het einde van een aflevering telkens op het randje van je stoel zat en snakte naar meer. Zo moet een TV-serie in mijn ogen gemaakt zijn en zo zijn er spijtig genoeg veel te weinig op de beeldbuis. Hoewel ik het spijtig vind dat het gedaan is, vind ik het ook goed zo. Een vijfde seizoen had zeer waarschijnlijk teveel van het goede geweest en de format meer kwaad dan goed gedaan.
In schoonheid eindigen – ideaal en just the way I like it.
De lente is goed en wel begonnen en daarmee is ook de “pauze” van de releases van kaskrakers en nieuwe TV-series (of seizoenen / vervolgen van seizoenen daarvan) voorbij. Een goede zaak als je het mij vraagt, want er was bitterweinig op de beeldbuis / bioscoop dat mij kon bewegen tot actie. No more!
Allereerst een greep uit het huidig en toekomstig filmaanbod dat op mijn voorlopige verlanglijst staat (lees: films die ik graag wil zien in de bioscoop / huur-DVD / … al naargelang het genre)
En dan later…
Voor mijn selectie te maken maak ik gebruik van Kinepolis, Cinebel en last but certainly not least, Apple! Apple heeft het grootste aanbod movie trailers, in SD en HD tot 1080p! Daarnaast lees ik ook nog eens de reviews op IMDB.com, al ga ik niet altijd akkoord gaan met de meningen…
Op vlak van TV-series zijn het nog altijd de good few die ik volg:
Voila, nu weet u waar Unexpected zijn vrije tijd aan spendeert (indien de beeldbuis er iets mee te maken heeft althans).
Wie kent ze niet? De vier coole kerels die met behulp van geschifte, maar superbe uitvindingen zoals ghost-traps, lasterguns die via een nucleare rugzak/kerncentrale gevoed worden New York City volledig spookvrij maken.
Voor mij zijn deze films jeugdcentiment (ik heb de tweede film nog in de cinema gezien als ik me niet vergis) en mits enig speurwerk kan je ze op DVD bestellen voor minder dan 8€ per stuk: mooi opgekuisd, gedigitaliseerd, misschien een paar extra’s en de kans om nog eens terug te gaan in de tijd en mee te leven met hun ghostbustin’ avonturen. Rock on!
Met ander woorden: ik heb nog eens geld uitgegeven aan een paar DVD’s. Ik heb ook het eerste seizoen van Desperate Housewives besteld (nooit gezien, maar veel goeds over gehoord dus we gaan dat is proberen) en een 2-for-1 DVD box met daarin Hitch en The Pursuit Of Hapyness – twee Will Smith kaskrakers die ik allebei gezien heb, maar zo leuk v(o)(i)nd dat ik ze wel op DVD wil.
En zeg nu zelf, 8€ voor twee DVD’s is niet veel. Daar kan je ze met moeite voor downloaden via de illegale distributie…
Genoeg filmplezier om de komende weken geen moment van verveling te kennen dus.
Binnenkort start de “TV series war” terug aan de andere kant van de oceaan, waar de TV zenders elkaar proberen de loef af te steken – lees: elkaar kijkers te stelen – met nieuwe TV series. Fox is een van de zenders die mij al vele malen heeft kunnen entertainen (The Simpsons, 24, Prison Break, Bones, Fringe, House,…) en ook nu hebben ze weer enkele nieuwe series op het schavot staan waarvan er twee mijn aandacht krijgen:
En Fringe en Prison Break komen ook terug in januari / februari dus er zal meer dan genoeg zijn om die koude winteravonden gevuld te krijgen me dunkt.
Al sinds dag één ben ik een trouwe fan van Scofield en Burrows, de twee lead actors in de actieserie Prison Break. Toen Kanaal 2 (ja zo heette die zender op dat moment in zijn bestaan) begon met het “airen” van het eerste seizoen, had ik dat al een paar maandjes eerder achter de kiezen dankzij de glorieuze werking van het internet. Mijn eerste reactie was toen dus eerder iets van “beter laat dan nooit”.
Men had een kaskraker vast en dus kon een 2de spannend seizoen niet uitblijven. In het eerste seizoen hadden we gezien hoe Michael de gevangenis in ging om zijn broer Lincoln er terug uit te krijgen, en eindigt het seizoen met hun ontsnapping – major cliffhanger dus. In seizoen 2 ontdekken we het hoe en het waarom van gans de enscenering en hoe ze trachten te vluchten van Alex Mahone, de man die door The Company wordt ingehuurd (onder dwang ontdekken we later) om de voortvluchtigen te vatten.
Naar het einde van seizoen twee valt alles min of meer in zijn plooi, maar eindigen onze vrienden (en hun vijanden) alweer in de gevangenis, deze keer in Panama. Seizoen drie vertelt dus het verhaal over hoe ze daar ontsnappen en waarom al die heisa sinds seizoen één eigenlijk begonnen is. Dit vond ik persoonlijk het minst sterke seizoen, al was het nog altijd beter dan vele andere series out there – die soms nog maar aan hun eerste seizoen zaten.
Sinds een maand of twee toont men op 2BE (want zo heet Kanaal 2 tegenwoordig) het vierde seizoen, en tot mijn verbazing zijn ze er deze keer in geslaagd om hun uitzendingen slechts een dikke maand na de TV-zenders in de VSA op de buis te brengen. Met ander woorden, de Vlaamse kijkers zitten geen volledig (of soms meer) seizoen achter op onze Amerikaanse collega kijkers. Goed zo! Al vermoed ik dat het eerder een “countermeasure” is om het illegale downloaden een halt toe te roepen, dan een “effort” om de Vlaamse kijker te plezieren.
Want waarom downloaden mensen TV-series? Omdat ze fan zijn van een bepaalde serie en tot de constatatie komen dat onze Vlaamse TV-zenders de serie vaak pas een jaar later, soms meer, op de buis brengen. Deze keer was er dus maar een dikke maand tussen, wat best aanvaardbaar is denk ik. Tot hier was het plan dus best ok en aan het lukken.
Maar u hoort mij al aankomen… “was het plan aan het lukken”. Zoals in “verleden tijd”. Want een week of twee terug kondigde men op 2BE aan dat aflevering 9 van het vierde seizoen voorlopig het laatste deel was van Prison Break en dat ze de serie zouden hervatten in maart. Maart? Inderdaad! Nog vier maanden wachten dus!
Eventjes online checken leert ons dat ze in de VSA nog niet gestopt waren (Fall Finale) en dat ze daar dus pas aanstaande maandag de voorlopig laatste aflevering tonen – zijnde aflevering 16 van de in totaal 23 episodes. Er zijn dus nog maar liefst zeven nieuwe afleveringen op de buis gekomen bij onze buren over de oceaan in vergelijking met onze uitzendingen. Bummer van jewelste!
En dan denken ze hier bij ons dat de mensen braaf gaan zitten wachten tot ergens in maart? Als je nu bijvoorbeeld die overige zeven afleveringen zou downloaden, dan zou je nog tot eind januari zoet zijn als je elke week een aflevering kijkt… Sounds like a plan?
Maar ach, ik ken mezelf. Als ik ze download, dan ga ik ze één voor één bekijken, de ene achter de andere, want de spanning en de actie zijn zodanig te snijden dat ik mezelf niet zou kunnen inhouden om verder te kijken.
Dilemma’s…
PS: u moet ze zelfs niet downloaden, die gemiste afleveringen. Op de site van Fox kan je ze gratis online bekijken in HD-kwaliteit. De site zal echter zeggen dat dit enkel toegankelijk is voor surfers uit de VSA, maar mits enige creativiteit komt u er wel achter hoe u daar een mouw aan kan passen (tip: proxy servers).
Laat het geen geheim zijn dat ik al jaar en dag een grote fan ben van Top Gear, het Britse autoprogramma dat wereldwijd miljoenen kijkers heeft.
Zoals elke zondag was ik vandaag ook trouw op post en na het zien van de aflevering ben ik gewoon geshockeerd, positief welteverstaan. Nu hebben die gasten altijd al een apeciale manier gehad om auto’s te testen, maar vandaag hebben ze toch wel een nieuw hoogtepunt bereikt met de nieuwe Ford Fiesta.
Naar het einde toe hebben ze dat ding gewoon op zo een boot gezet waarmee soldaten aan land komen,,, en die boten stoppen een eindje voor het strand omdat ze anders vastlopen. Inderdaad, Jeremy Clarkson is gewoon door een halve meter zee gereden met die auto, die dan nog is vol zat met munitie, rookgranaten en drie marines die vanuit het voertuig hun mitrailetten los lieten. Super gewoon.
Plaats dat dan in perspectief met programma’s zoals Autowereld of andere gelijkaardige wannabe autoshows en je weet waarom ik nooit naar die marketing televisie kijk. In zulke programma’s kunnen ze zich niet permiteren om een auto negatief te beoordelen, want dan krijgen ze nooit geen testwagen meer… In Top Gear doen ze dat wel, en als er een fabrikant dan zo dom is om hen wagens te weigeren, dan kopen ze er gewoon eentje.
Top Gear. Simply the best. Aanrader voor zondagavond. En op dinsdag kan u naar de herhalingen van vorig jaar kijken op Canvas.
Dit weekend het ik er weer twee films doorgejaagd:
Zaterdagavond ben ik naar Loft gaan kijken – gelukkig had ik mijn tickets op voorhand gekocht via de Kinepolis website want beide zalen zaten vol – en ik moet eerlijk zeggen dat de reviews die ik tot nu toe gelezen had, er niet om gelogen hebben. Loft is een steengoede film waar ik mij geen moment bij verveeld heb en waar ik ook niet na 5′ doorhad wie het gedaan had en waarom.
Want in sé gaat het daarover: er is een moord gepleegd en niemand weet wie, wat, hoe of waarom. En dat is aan de hoofdrolspelers (en ook een beetje de kijker) om op te lossen. De “verdachten” bieden zich aan sneltempo aan, de een net iets meer geloofwaardig en capabel als de andere, terwijl de verhaallijn u constant om te oren slaat met intriges, lekkere babes, seks, catchy one-liners en nog veel meer van dat.
Op het einde vallen al de puzzelstukjes vaneigens in hun plaats en ik moet toegeven dat ik het niet had zien aankomen, zelfs niet op het allerlaatste moment. Straf! Want er zijn weinig films die de spanning er zo lang kunnen in houden.
Proficiat Bart & Eric! En voor iedereen die van een goede thriller / who did it film houdt, ga naar Loft kijken (maar vergeet niet uw tickets op voorhand aan te kopen, tenzij u op de eerste rij wil zitten of twee uur op voorhand al wil gaan aanschuiven).
© 2026 Unexpected.be
Theme by Anders Noren — Up ↑
Recente Comments