Unexpected.be

Telling stories for a living

Category: Sport (page 1 of 9)

Satan’s Tricycle

Mijn “healthy life movement” plan is nog altijd op kruissnelheid en ik blijf investeren in mezelf. Om een betere versie van mezelf te worden.

Vanzelfsprekend.

Met dat het hardlopen op een wat lager pitje kwam te staan sinds de zomer en ik tijdens de wintermaanden ook geen enkele motivatie kon vinden om door weer en wind te ploeteren, ging ik op zoek naar alternatieven om die vetverbranding te blijven voeden. Af en toe roeien blijft op de agenda staan, maar ik had ook zin in iets nieuws. Fietsen misschien? Maar mijn (race)fiets op “rollekes” zetten, boeit me maar weinig en een spinning fiets spreekt me ook niet direct aan. Tijdens een van mijn Youtube momentjes, duik ik “Alice In Wonderland gewijs” van de ene konijnenpijp in de andere en ontdek ik regelmatig nieuwe dingen. Af en toe blijft er zo eentje plakken en wil ik er meer van weten en zo kwam ik terecht bij Satan’s Tricycle oftewel een air bike.

Als je de link naar het artikel gevolgd hebt, dan weet je ondertussen waarom men een air bike een duivels toestel noemt. Voor zij die het korte antwoord willen: omdat je super hard afziet op dat ding en jezelf heel erg tegenkomt! Rogue Fitness is een gevestigde waarde en hun versie van de air bike, de Rogue Echo Bike, is pretty much de logische keuze als je overweegt om jezelf een marteltuig te kopen dat gemaakt is om een leven lang mee te gaan.

Look & feel gewijs is een air bike als een home trainer waarbij het vliegwiel vooraan vervangen is met een gigantische ventilator waarvan de bladen tegen de wind staan voor maximale weerstand en waar aan de transmissie ook nog eens twee armen zijn bevestigd zoals je op een cross-trainer hebt en die tegelijkertijd dienst doen als “stuur”.

Op het wereldwijde web vind je crazy mofo’s die op hun air bike 100 cal verbranden op 1 minuut! Jep. Dat las je goed. En het kan. Maar ik garandeer je dat je dan letterlijk van je fiets valt.

Kortom dit toestel is een krachtpatser als het aankomt op cardio en vetverbranding en terwijl toch spieren kweken! Er zit geen “uitbol” functie op de Echo – de pedalen blijven roteren en kan je niet stilhouden, idem met de armen en doordat de ventilator haaks op de windrichting staat, valt ie zo goed als direct stil als je nog maar denkt aan stoppen met trappen en armbewegingen maken.

Ja, je kan je voeten op de steuntjes zetten en enkel met je armen werken. Omgekeerd ook en enkel trappen en je armen naast je lijf laten bengelen. Maar dan moet alle kracht en moeite van die ene spiergroep komen – afzien!

Ik spendeer gemiddeld elke dag een half uurtje op de air bike en ik voel het verschil al na een paar weken van training. Op vlak van calorie-verbranding wint de air bike vlotjes van het hardlopen: 20 minuten fietsen op de Echo komt overeen met 30 minuten hardlopen met een gelijkaardig inspanningsniveau. Efficient dus ;-).

Soit. Ik zal nog eens een toertje gaan racen op mijn Duivels driewielertje…

PS: Wie zelf interesse heeft: Rogue levert aan huis en alles tesamen heeft mijn Echo mij net geen 1000 EUR gekost. Let op want ik heb al gehoord dat er soms lange wachttijden zijn – blijkbaar is de Echo een gewild beestje.

Start To Fatbike

Al sinds fatbikes op de markt zijn zit ik ze te “eye-ballen”. In essentie zijn het mountain bikes met absurd dikke banden. Tenzij je het serieuzere offroad terrein op zoekt, meer specifiek heel erg losse ondergrond, zand, sneeuw, rotsen en zo meer, is een fatbike eigenlijk geen logische keuze.

Dikkere en bredere banden betekenen meer gewicht en meer rolweerstand. Maar ook meer comfort en een gigantische hoop fun!

Soms moet je de ratio en logica los laten en gewoon springen.

Enfin. Binnen zes weken heb ik mijn Farley 5. I’ll keep you posted.

How To Buy A Mountain Bike

Funny. Mostly cause it’s true.

Mindfulness

De laatste jaren lees je meer en meer artikels rond het nut van mindfulness en meditatie en hoe ze een positieve impact kunnen hebben op je algemene gezondheid. Uiteraard staat dat evenredig met de toename van burn-outs  waar klaarblijkelijk meer en meer mensen last van hebben.

Ik vind het eigenlijk “normaal” dat die laatste fenomenen meer en meer opduiken in ons dagelijks leven, bij onszelf of onze naasten. We draaien per slot van rekening allemaal al dan niet vrijwillig mee in de “Rat Race” van het leven nietwaar?

Daft Punk gewijs moet alles Harder, Better, Faster en Stronger zijn.

Succes meten we af aan scorecards, aan de stand van onze bankrekening en aan de spullen die we kunnen kopen dankzij het succesvol meedraaien in de mallemolen. En dan spreek ik nog niet over social media waar we ook allemaal ons beste beentje moeten voorzetten!

Een viscieuze cirkel zeg maar. En vroeg of laat wordt dat teveel voor menig mens en dan zit je in een diep dal waar je vaak voor maanden of zelf jaren in vast zit: de beruchte burn-out dus.

Spiegeltje spiegeltje…

Tot op heden ben ik zelf gelukkig gespaard gebleven deze hedendaagse ziekte en ik wil graag geloven dat dat deels te maken heeft met mijn karakter en het feit dat ik er meestal wel in slaag om de spreekwoordelijke knop om te draaien in mijn persoonlijke tijd. “Unwinden” door muziek te luisteren of te spelen, wat sport links en rechts of gewoon wat onnozel doen met vrienden en familie.

Ik heb vaak gedacht dat dat toch zo moeilijk niet is om de stress van de job ‘s avonds achter je te laten. Dat mensen met een burn-out een beetje karakter of olifantenvel moeten kweken en voor zichzelf moeten opkomen. Klop eens op tafel godverdekke!

Maar zo simpel is dat allemaal uiteraard niet en dat weet ik ondertussen ook wel. Omdat ik me heb ingelezen en mensen ken die er onder geleden hebben. En dat waren geen karaterloze wezens of mensen zonder ruggengraat.

Uiteraard geloof ik dat het wel helpt om er minder vatbaar voor te zijn, maar in the end zijn we er allemaal potentieel vatbaar voor, alleen zal het bij de ene wat langer duren dan bij de andere.

My 2 cents.

One step ahead

Toen mijn werkgever de mogelijkheid bood om een mindfulness workshop te volgen, mede met het oog op een goede balans vinden / behouden tussen de dagdagelijkse “Rat Race” op professioneel vlak en de prive sfeer waar je de batterijen terug oplaadt, heb ik eerlijk gezegd eventjes getwijfeld.

Vooral omdat ik op dat moment nog vol overtuiging was dat een gezonde portie karakter en wilskracht genoeg is om te blijven gaan en niet te plooien. Ook omdat ik al die mindfulness dingen nogal een hoog “geitenwollensokken gehalte” vond hebben. Hippies met flodderbroeken die van Kumbaja zingen rond een kampvuur. Niks mis mee, maar totaal niet mijn ding.

Anderzijds vond ik dat ik pas een oordeel kon vellen over iets als ik het zelf geprobeerd had. Ik heb zelf de pest aan mensen die een mening hebben die niet onderbouwd is en dus zou het erg hypocriet zijn om mindfulness oefeningen af te schilderen als kwakzalverij als ik het zelf niet eerst zou proberen.

En dus zo geschiedde: ondergetekende nam halverwege 2018 deel aan een mindfulness workshop.

Mindfulness

De workshop vond plaats gedurende zes weken: wekelijks een halve dag op locatie met collega’s en een trainer waar je de basis meekrijgt, samen oefeningen doet en achteraf ervaringen deelt. De dagen tussen de workshops kreeg je opdrachten bv. dagelijks een bodyscan of ademhalingsoefeningen doen.

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik na die eerste les al overtuigd was. Sommige dingen waren inderdaad nogal fluffy (of toch voor mij), maar de trainer gaf ruimte om daar zelf invulling aan te geven en het je eigen te maken op een manier die goed aanvoelt.

In het begin is het allemaal wat onwenning en merk je weinig verschil, maar de aanhouder wint en na een week doorzetten begin je dat momentje van mentale afzondering te apprecieren. Je hoofd leegmaken of net niet. Aanvaarden dat het niet leeg is en dat ok vinden.

Dat klinkt allemaal niet rationeel, maar het werkt dus wel degelijk om innerlijke rust en focus te vinden. En komende van een erg rationeel en logisch ingesteld iemand zegt dat veel ;-).

En toen?

We zijn nu acht maanden na de laatste workshop. Veel van mijn collega’s hebben afgehaakt en doen geen mindfulness oefeningen meer. De “peer pressure” is weg en dan vervallen mensen al eens in hun oude gewoontes denk ik. Al zeggen ze wel bijna allemaal dat ze het missen en er eigenlijk tijd voor zouden moeten vrijmaken.

Persoonlijk heb ik nog niet opgegeven. Dagelijks komt het er niet van, maar ik probeer toch 2-3x per week 10 minuten te vinden om een oefening in te lassen.

Zelf maak ik gebruik van de app Headspace (let op: betalend, maar wel de moeite en werkt zowel op je mobiel als op je computer of tablet), maar de app Calm krijgt ook veel lof links en rechts. Beide apps bieden een enorm aanbod van mindfulness oefeningen aan: stress, verdriet, liefde, sport, motivatie,… voor ieder wat wils en voor elk doel wel een traject dat je kan volgen.

De apps zitten goed in elkaar en werken met “mindfulness streaks” waardoor ze gamification introduceren om je dagelijks aan het mediteren te krijgen. Binnenkort kan je mindfulness gaan doen om in het reine te komen met het feit dat je niet elke dag van mindfulness deed ;-).

Conclusie

Probeer het zelf! Kies een app, begin er aan en geef het een week of vier. Niet plooien in het begin, want het werkt niet direct. Je “mind” is net zoals een spier iets wat je moet trainen en dat kan niet op drie sessies.

In mijn agenda staat elke dag een slot van 15 minuten geblokkeerd om een oefening te doen. Boek een slot in je agenda voor jezelf in en doe jezelf een cadeau. Onder het motto baadt het niet dan schaadt het ook niet.

Ik ben mijn werkgever dankbaar voor de kans en de investering die ze hiervoor doen. De kosten om dit te organiseren wegen niet op tegen de kosten van werknemers die langdurig ziek vallen! Er is dus een duidelijke win-win situatie.

Als je nog geen voornemens had voor 2019 dan kan dit er alvast een goeie zijn voor de shortlist!

Succes!

Dreams Without Goals Will Remain Dreams

Lang leve de catchy motivational one-liners :-)!

Maar ze bevatten een grond van waarheid en ze werken prima (bij mij toch) om te blijven doorgaan… en al zeker als Denzel de speecher van dienst is.

Om maar te zeggen dat ik mijn goede voornemens voor lief genomen heb en vandaag mijn squats training nieuw leven heb ingeblazen.

Al moet ik toegeven dat die vier reps van in totaal 96 squats misschien iets teveel van het goede waren om te beginnen ;-).

Dit Was 2018

Terwijl ik dit schrijf, gaan we de allerlaatste namiddag van 2018 in. Het jaar is echt wel voorbij gevlogen, want het voelt aan alsof ik nog maar net nieuwejaarswensen overgemaakt heb en morgen doen we het allemaal weer helemaal opnieuw.

2018 was eigenlijk een goed jaar voor mij.

Zowel op persoonlijk als professioneel vlak ben ik een betere versie van mezelf geworden zonder noemenswaardige tegenslagen en als we eerlijk zijn, dan tekenen we daar toch allemaal voor bij de start van een nieuw jaar nietwaar?

Enfin. Genoeg proloog. Tijd om het lijstje van begin dit jaar erbij te nemen en ook ineens een nieuw lijstje voor 2019 op te stellen!

  • Ik werk nog steeds met heel veel graagte bij Microsoft en hoop daar nog heel wat leuke tijden te mogen beleven!
  • Op sportief vlak was 2018 eigenlijk een grote ramp. Ik kan het aantal loopjes dat ik deed op twee handen tellen en dat staat in schril contrast met 2017! Werk aan de winkel!
  • Muziek ging wel goed: Rock Werchter, The Ark voor de tweede keer, twee dagen Tomorrowland, Foo Fighters in het Sportpaleis, Peter Bence in Rome en nog wat ander leuks dat ik ongetwijfeld vergeet mee te geven. Meer van hetzelfde voor 2019 graag!
  • Er zijn dit jaar vooral mensen bijgekomen in mijn “circle of trust” en dat is een fijn gevoel! De vaste waarden bleven behouden en er ging niemand uit. Dikke vette win!
  • Extra doelen zoals meer lezen en vooral meer sporten (roeien en fietsen) heb ik niet gehaald, maar die gaan de lijst voor 2019 zonder twijfel halen en binnen een jaar afgevinkt worden. Promise!
  • Wat wel is gelukt is een pak minder TV kijken. Ik kijk nog naar twee programma’s – omgerekend dus 2u per week. Netflix en Youtube samen nog eens een uur of zes per week dus helemaal goed. Check!
  • Ik zag weer wat plekjes van de wereld en bezocht twee keer de USA (Seattle en Las Vegas), deed van weekendjes naar Nederland en ging op citytrip naar Rome. En met The Ark deed ik van tussenstops in het zuiden van La France, Ibiza, Mallorca en Barcelona.

De goede voornemens voor 2019:

  • Work hard. Play hard. Ik doe dat al goed en ik ga dat gewoon verder zetten.
  • Op loopvlak ben ik alvast ingeschreven voor de Antwerp 10 Miles 2019 en als het wat meezit doe ik er in de tweede helft van 2019 een halve marathon bij.
  • Een keer per week naar de fitness en een keer per week roeien of fietsen naast al dat lopen zou mooi meegenomen zijn.
  • Ergens in september ben ik met behulp van goede professionele support eindelijk aan dat beter eten en vetmassa verliezen begonnen en ik durf te zeggen dat dat helemaal on track zit. Bijna halfweg van het vooropgesteld doel en als ik de voorgaande sportieve voornemens er nog bijpak gaat die Sagrada Famialia eindelijk uit te steigers geraken ;-).
  • 24 boeken lezen in 2019 – dat zijn er twee per maand. Moet toch een haalbare kaart zijn mijn gedacht?
  • 2018 was ook het jaar dat ik begon te podcasten samen met Stijn van Stijn’s Thoughts. Die podcast noemt “One For The Road” en zit ondertussen al aan aflevering zes. De routine begint erin te komen, de techniek staat op punt en dus is het nu een kwestie van harder, sterker, groter, sneller,… te doen op vlak van content. Check it out in uw favoriete podcast app of via SoundCloud.

Voila. De recap is achter de rug. De plannen voor het nieuwe jaar zijn gesmeed.

Dan rest er mij enkel nog een vette, welgemeende dankuwel voor jullie bezoekjes op mijn blog. Het doet altijd plezier dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen entertainen!

Alvast een goede en gezonde start van 2019 gewenst!

Tot in den draai…

Het Is Gebeurd

Kwestie van niet te wachten tot 1 januari om doelen te stellen.

Een Lekke Band

Een paar weken terug liet ik mijn fiets helemaal in orde zetten. Het was een iets dat al enkele jaren op mijn todo-lijstje stond, maar er tot nu toe nooit van gekomen was.

De lijst van herstellingen was best lang, al vermoed ik dat zo lang stilstaan de grootste oorzaak was.

  • Nieuwe banden
  • Nieuwe remkabels
  • Nieuwe remblokjes
  • Versnellingen netjes afstellen
  • Hier en daar het nodige smeermiddel

Een goeie 180 Euro later was mijn trouwe tweewieler klaar voor wat me-time tijdens de zomermaanden.

Maar het liedje was spijtig genoeg van korte duur, want toen ik eergisteren huiswaarts reed, heb ik de laatste 500m afgelegd met een voorband die aan razendsnel tempo leegliep.

Professionele fietser als ik ben, heb ik mijn gewicht zoveel mogelijk op het achterwiel gelegd, waardoor ik een verplichte wandeling kon vermijden.
Mijn eerste gedacht was wheelie-gewijs naar huis rijden, maar eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat mijn fiets skills nog niet van dat niveau zijn dat dat effectief een optie was ;-).

Ik heb nog eventjes gedacht dat ik de borduur iets te geweldig was overgevlogen (en dat hebben racefiets banden niet graag), maar na een lading verse lucht in de band, stond diezelfde band daags nadien opnieuw zo plat als een vijg…

En aangezien mijn vertrouwde fietsenwinkel vandaag zijn wekelijkse sluitingsdag heeft, zit er niks anders op dan door het raam naar de regendruppels staren die de tuin voorzien van de langverwachte en nodige neerslag.

Morgen eerste werk: voorwiel uit de kader halen en een nieuwe band laten leggen.

Hopelijk kan dat direct of op zijn minst de dag zelf!

3K a day…

… keeps the doctor away?

Ja, ik ben nog altijd bezig met hardlopen .

En ja, het is eventjes wat minder geweest wegens super druk met andere dingen (lame excuses FTW), maar op een op andere manier heb ik het hardlopen toch terug in mijn agenda gekregen.

But how? Hoe maak ik tijd? 

Ik betrapte mezelf er vaak op dat ik geen uur teveel had op een dag om te gaan hardlopen. En een uur hardlopen is eigenlijk anderhalf uur, want je moet je nog omkleden en douchen. Nu heb ik een mindhack op mezelf toegepast door dagelijks een 3K run in mijn agenda in te plannen.

Aan een rustig tempo doe ik daar 20-25 minuten + 20 minuten voor het omkleden voor & na en niet te vergeten douchen na het loopje. Mits wat routine en kleding klaarleggen lukt het mij om dat allemaal te herleiden naar 35 minuten per dag en ik kan mezelf echt niet wijsmaken dat ik geen 35 minuten per dag tijd heb om te investeren in een betere versie van mezelf.

Vorige week ben ik ermee gestart en deze week doen we rustig verder. Ik heb een drietal (proactieve) rusten ingelast tot nu toe om te voorkomen dat ik mezelf een kwetsuur aansmeer met dat dagelijks lopen. Mijn lijf is dat namelijk nog niet gewoon en dus introduceer ik het geleidelijk aan.

Een ander mentaal voordeel van die 3K per dag is dat ik zo elke week een halve marathon afwerk.

Enfin. Het werkt en ik vind het plezant.

Just keep running!

Dit Was 2017

Een dikke twee weken later dan gepland, maar hier is mijn terugblik op 2017.

Terugblik

Elk jaar denk ik opnieuw: volgend jaar zal minder zotjes worden, meer routine en minder verandering. En sinds ik dit jaaroverzicht schrijf, heb ik het gevoel dat elk jaar zotter was dan het vorige. En 2017 was er dus ook zo eentje…

  • Professioneel is er weer een en ander gewijzigd. VCE werd samen met EMC opgeslokt door Dell en ging de markt op als Dell EMC. Verandering van eindbaas betekent ook zo goed als altijd verandering van visie en focus en dat was naar mijn bescheiden mening niet anders bij deze overname.
    Ik heb het een aantal maanden een kans gegeven, maar op een gegeven punt moet je een beslissing maken en in de lente van 2017 heb ik die knoop doorgehakt. Mijn gevoel zat niet meer goed en de visie van het bedrijf was er geen waar ik me 100% in kon vinden.Het was tijd voor een nieuw hoofdstuk.
    In de zomer van 2017 begon mijn nieuw avontuur en ondertussen ben ik dus al een half jaar aan de slag als Cloud Solution Architect bij Microsoft. De focus ligt voor de volle 100% bij Azure, het cloud platform van Microsoft, waar ik me vooral bezig hou met de infrastructuur kant van het verhaal.
  • Op sportief vlak blijf ik goed bezig! Door de nieuwe job, kreeg het intensief loopschema rake klappen, maar ik ben wel blijven hardlopen. Doordat ik het schema heb losgelaten, is mijn doel van een halve marathon ook naar achter geschoven en pik ik dat op in 2018.
    Eventjes ben ik daar boos om geweest op mezelf, maar al snel heb ik de reflectie gehad dat minder lopen beter is dan niet meer lopen en dat dit gewoon een nieuwe uitdaging voor 2018 kan zijn.
  • In 2017 heb ik elke Urban Trail van Vlaanderen gelopen en dat was best leuk! In 2018 ga ik er enkele terug oppikken, maar alleen degenen die ik echt super leuk vond omdat twee uur reizen voor een event dat al bij al niet in je top 5 belandt, de moeite niet waard is naar mijn bescheiden mening.Daarnaast heb ik nog een hele waslijst van andere hardloop events afgewerkt met als hoogtepunt de Antwerp 10 Miles. Dit was zeker niet de mooiste of gezelligste run, maar dit was wel mijn oorspronkelijke milestone toen ik begon met hardlopen. Eentje waar ik nooit van had gedacht dat ik de finish ooit zou halen dit mensenleven.
  • Naar goede gewoonte ging het muzikaal ook als een trein: Tomorrowland, The Ark Cruise, Rock Werchter, Vitalic in de AB en ongetwijfeld nog enkele anderen die ik nu vergeet. Maar ik heb me geamuseerd, zoveel is zeker.
  • Mensen komen en mensen gaan. Met de nieuwe job werd er afscheid genomen van een hoop mensen, maar ik geloof naarstig in het feit dat je daar zelf controle over hebt. Of je ontdekt welke banden sterk genoeg zijn en welke niet. Ook dat is het leven. Kwaliteit over kwantiteit en tot nu toe loopt dat prima!
  • Andere doelen: voor 2017 had ik mezelf nog andere zaken opgelegd die spijtig genoeg nooit tractie gevonden hebben: Paleo hernemen, meer boeken lezen, meer roeien en nog eens van Hel Week doen. Allemaal niet gelukt. Vooral wegens  tijdsgebrek als ik erover nadenk. Misschien iets teveel op de lijst gezet? Reflectie! Minder TV kijken is me trouwens prima gelukt en die lijn ga ik in 2018 doortrekken!

What’s Up 2018?

2018 is ondertussen al twee weken ver en mijn ambities zitten allemaal op de goede baan:

  • Blijven hardlopen met enkele nieuwe doelen en events op de agenda (later meer hierover, maar ze zijn al geboekt dus er is geen weg terug!)
  • Meer sport dan hardlopen: de fiets en de roeier zijn al vanonder het stof gehaald en dagelijks zijn er krachtoefeningen aan het programma toegevoegd die ik nu toch al twee weken volhou. De routine begint erin te komen en dat is de beste manier om iets vol te houden.
  • Meer lezen: ik ben ondertussen in mijn tweede boek bezig dus dat zit snor!
  • Zotjes veel nieuwe technologie leren: met de nieuwe job komt dat helemaal in the pocket en spendeer ik enorm veel tijd in boeken, blogs, video’s en wat nog allemaal.
  • Focus op voeding: gezonder eten, Paleo en slowcooking terugbrengen.

Genoeg om me bezig te houden in 2018 denk ik zo! Naar goede gewoonte rest er me niks anders dan jullie te bedanken voor langs te komen in 2017, te verwelkomen in 2018 en verder een gelukkig en gezond nieuw jaar te wensen!
Tot snel!

« Older posts

© 2019 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑