Telling stories for a living

Category: Leven (Page 20 of 21)

De voorbije weken hebben veel veranderingen met zich meegebracht: ik woon terug thuis, op amoureus vlak loopt alles rustig maar gestaag zoals het zou moeten lopen, carrièregewijs mag ik écht niet klagen en in de vriendenkring zit de sfeer er goed in! Wat heeft een mens nog meer nodig om gelukkig te zijn? Voor mij zijn alle “blanks” toch redelijk goed ingevuld :).

Na een jaartje van huis weg te zijn, is het natuurlijk wel eventjes aanpassen als je terug onder het ouderlijk dak gaat wonen, maar na zo een jaartje weg zijn, kan je ook erg goed evalueren wanneer je het ergens super hebt… en aangezien ik nu teruggekomen ben, kan het hier niet slecht zijn eh ;).

Anyway, na dat jaartje weg zijn, vond ik het tijd om de grote kamer (jaja, heb er twee) een opknapbeurt te geven: de nieuwe kleurtjes en papiertjes staan tegen de muur, de verlichting ligt klaar te wachten om aan de muur gevezen te worden en de nieuwe vloer is zo goed als gelegd. Op een uurtje of drie 15m² lamiaat gelegd, niet slecht voor de eerste keer denk ik zo (weliswaar met dank aan het zusje en de schoonbroer voor de goede hulp)? Komend weekend hoop ik al de meubeltjes een plaatsje te kunnen geven en dan zijn we gesettled eh.

Of hoe iemand’s leven op een periode van weken 180 graden kan draaien…

Geschreven al luisterend naar Shiny Happy People van R.E.M. 

Wat is liefde eigenlijk? Is dat het gevoel dat je krijgt wanneer je iemand in je leven hebt waarvan je denkt, daarmee wil ik voor altijd verder? Je maatje, je toeverlaat, je yin als jij de yang bent, de persoon die je ondersteunen zal op het moment dat je zelf niet meer kan? En als dat dan liefde is, wat zou er in godsnaam tussen twee personen die die gevoelens koesteren voor elkaar, kunnen komen? Overwint liefde alles? Sommige zeggen van wel, andere zijn dan weer zeker van niet en beschouwen liefde als iets tastbaar, als een fijn gevoel dat meegenomen is, maar niet vanboven op je lijstje staat…

Ik denk dat er op de wereld twee soorten mensen rondlopen: gevoelsmensen en verstandsmensen. De gevoelsmensen volgen hun hartje no matter what, ook al zegt hun verzameling hersencellen dat ze de verkeerde beslissing nemen, want liefde overwint toch alles, nietwaar?
En dan heb je de verstandsmensen, degenen die trachten hun hartje te isoleren in een mantel van gewapend beton, kogelvrije vesten en een onzichtbaar, ondoordringbaar sci-fi schild. Zij vertrouwen op de radicale kant van het leven, op hun hersenpan, want alles heeft toch een reden, overal zit toch een logica achter? Voor hen is een relatie een kunstmatig iets, een verzameling van instellingen en parameters die op een bepaalde stand staan.

Ik ben een gevoelsmens, mijn hartje bepaalt het pad en de rest komt wel vanzelf. Liefde is voor mij niet 1+1=2, neen, liefde is iets magisch, iets wat je nooit volledig kan controleren en waar vaak geen logica of rede achter zit, maar gewoon… een goed gevoel, diep vanbinnen.

En wat doe je dan wanneer een gevoelsmens en een verstandsmens elkaar tegenkomen op hun levenspad, allebei wetende dat ze voor elkaar bestemd zijn, maar waar de verstandsmens blijft worstelen met die magie en probeert om radicaal te zijn…

Geschreven al luisterend naar Cry van James Blunt

Hoe kunnen dingen die gisteren zo dichtbij waren, vandaag plotseling zo ver weg zijn? En waarom zijn het meestal de leuke dingen, dingen waar je naar uitkijkt en verlangt, die zo ver weg zijn? Vele uren heb ik al verspild met na te denken, vele mensen hebben al hun visie gegeven, maar nog steeds heb ik geen antwoord gevonden dat de vraag uit mijn hoofd doet verdwijnen… Waarom?

Tweekend is weer gepasseerd zie… spijtige zaak! Gisteren personeelsfeest gehad waar we in een verdoken kroegentocht door Brussel op zoek gingen naar het hoe en het waarom van een verdwenen muzikant… viel best mee, maar had er toch veel meer van verwacht. Daarna op resto geweest met de collega’s en dat viel ook al lichtjes tegen, het eten was koud, het werd niet gelijktijdig opgediend waardoor sommige al klaar waren als andere nog aan het eten waren… enz enz.

Daarna met het vaste kliekje een of andere foute dancing in Roosdaal gaan onveilig maken en tot een uur of half zeven zot gedaan ;). Twas in ieder geval een feestje!

PS: vanaf nu ga ik dat blogje hier een beetje veel meer trachten te updaten 😉 excuses!

Vandaag normaal mijn laatste dagje van mijn Win2K3 opleiding, dus ik vol motivatie naar Brussel, wetende dat 50% of meer van ons Belgenlandje het werk (weeral) neerlegd vandaag… Anyway, daar aangekomen ontdek ik dat mijn “instructor” ziek is en dat ik terug naar huis mag. Op het werk moet ik niet opdagen wegens voorafgenoemde staking, dus ben ik vandaag thuis :). Die dag opleiding wordt volgende week ingehaald dus alles komt in orde! Oh ja, voor ik het vergeet: vanavond is het “Faute Avondt” @ Café Neijon te Zaventem – ambiance gegarandeerd! Be there!           

Gisteren op voorstel van een vriendin nog eens de schaatsen aangetrokken na een inactiviteit van een paar jaar… Met een bang hart het ijs op gekropen en na 3 minuten nog banger nadat een kameraad effe vergeten was dat hij niet op één of ander rockconcert zat en besloot om te gaan stage-diven… pijnlijke ontmoeting met het ijs tot gevolg, zo wit als een lijk en aant denken dat ze zijn arm zouden moeten amputeren tot aan de elleboog :D. Na een bezoekje aan de spoeddienst bleek er dus niets aan de hand te zijn 😉 eind goed al goed zeker? Oh ja, het schaatsen ging best wel ok na een paar rondjes 🙂 maar dat lag ook wel aan het gezelschap ;).

Als je vandaag de krant heb vastgehad, de tv heb aangezet of de radio beluisterd hebt dan weet je het al: volgende week vrijdag zullen alle vakbonden nog eens samen aan hetzelfde koord trekken om hun afkeer tegenover het pensioenplan van onze overheid te tonen. Voor zover ik begrepen heb, zullen er deze keer geen stakingsposten opgetrokken worden bij bedrijven, supermarkten, … maar gaat er in Brussel een grote manifestatie op gang getrokken worden.

Bibi heeft volgende week wel een weekje opleiding Windows 2003 Server dus voor mij wordt het deze keer een gewone week hoor! Ik begrijp de vakbonden maar ergens begrijp ik ook onze regering… er is gewoon te weinig werkend volk om al ons niet werkend volk te blijven onderhouden, dus ze moeten wel IETS veranderen… Als er nu eens een verbod kwam op voorbehoedsmiddelen, zou dat het probleem op termijn niet oplossen ;)?

… blijkt aan populariteit te winnen dankzij de steeds toenemende prijs van de brandstof. Ondergetekende heeft ook vorige maand de wagen ingeruild voor een bus/trein abbo en tot op heden heb ik er nog steeds geen seconde spijt van gehad! In plaats van gezellig drie kwartier te stressen in de eeuwigdurende file richting hoofdstad, neem ik nu gezellig het busje voor de deur om 10 minuten later met de “Metro” in de hand op het treintje te springen (zonder daarbij een koffiekoekske te vergeten voor onderweg). 19 minuten later stap ik uit in Brussel en ben ik na twee minuutjes wandelen op het werk… In tijd spaar ik ongeveer een kwartiertje uit, ik heb geen stress, lees elke dag de krant, eet een lekker koffiekoekje en heb oh zo veel leute in het observeren van medereizigers :). Hoe heb ik dit ooit kunnen missen??

Daarnet een sublieme post gelezen op de blog van Michel, nl. over de verschillende “toilet-situaties”. Ik kon mezelf er dadelijk in herkennen en ik ben er bijna zeker van dat menig lezer er net hetzelfde over zal denken :). Allen daarheen!

« Older posts Newer posts »

© 2026 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑