Unexpected.be

Telling stories for a living

Category: Nerds (page 3 of 6)

Toffe gadget om zowel 2.5″ als 3.5″ harde schijven op je laptop of vaste pc aan te sluiten. Zelf heb ik zo een USB-kabeltje en een aparte voeding om een harde schijf aan te kunnen sluiten op een USB-poort (handig voor support, backups, restores, …). Deze nieuwigheid gaat nog een stapje verder en voorziet je met een docking station waarin je de HDD klikt en klaar is kees. Geconnecteerd en ready to go. Tof. De HDD Stage Rack. Kostprijs: $47 + verzendingskosten. Via deze gasten gevonden.

HDD Stage Rack

Het filmpje heeft me over de streep getrokken en ondertussen heb ik versie 7.10 van deze populaire Linux distro al op CD geschreven. Eens prullen met de “Live” versie (booten van CD en in een “read-only” OS terecht komen om alles eens te testen en te bekijken, of om je PC te troubleshooten in case of problems) en als het me bevalt misschien wel eens Vista verwijderen en Ubuntu erop gooien. Time will tell.

Onder het motto “soms blijf je beter waar je bent” heb ik de daad weer eens niet bij het woord gevoerd. Ik was namelijk al surfend op de site van Netgear terecht gekomen, de fabrikant van mijn router. Daar zag ik dat er een nieuwe firmware beschikbaar was voor mijn WGR614v6, en dus was de verleiding onweerstaanbaar om deze te installeren (ook al heb ik zo al eens een WRT54G verloren, RIP dear router).
De installatie van de firmware verliep zonder enig probleem, so far so good. Kwa features was er niets nieuws onder de zon en de snelheid was op het eerste zicht ook niet toegenomen. Op dat moment zat ik nog in de fase van “ach ja, kan geen kwaad…”, tot op het moment dat ik door had dat Torrent-trafiek er voor zorgde dat mijn Outlook en Firefox geen connectie meer konden maken. Torrent-verkeer bleef echter lustig verder pruttelen!
Router resets, pc reboots en de nodige restore to factory commands later was er niks aan te doen. Het probleem bleef zich herhalen. Gelukkig heb ik uit het verleden geleerd, en ervoor gezorgd dat ik de voorgaande firmware bij de hand had alvorens een upgrade uit te voeren. Na het installeren van de vorige firmware (die me dus nooit problemen had bezorgd) is alles weer tip top in orde en kan ik terug surfen terwijl de Torrent-client zijn ding doet.
Wat hebben we geleerd bevestigd vandaag? Don’t fix it if it ain’t broken!

Problemen met uw wireless internet toegang? Niet overal goede ontvangst? U wil graag op uw terras surfen op het net, maar het signaal komt zo ver niet? Dan hebt u 3 opties: naar de dichtsbijzijnde computerwinkel lopen voor een betere antenne (ervan uitgaand dat uw router / accesspoint verwijderbare antenne’s heeft), een repeater kopen of ten derde zelf een wifi-booster maken met een beetje zilverpapier en een afdrukbare template voor de kostprijs van 0.20€. En het werkt nog ook! Bekijk onderstaand filmpje en “be amazed”.

Een staaltje multitasking op zijn best:
Op de VAIO:
– Powerpoint 2007: presentatie aan het maken
– Powershell: een paar test-scriptjes aan het schrijven
– uTorrent: downloads
– Firefox: een stuk of tien sites die openstaan (blogs, scripting sites, gmail, gcalendar, bloglines, zita tv-gids & tweakers)
– VMWare: Windows 2003 Server EE installatie bezig + Exchange Server 2007 installatie bezig
– Excel 2007: onkosten nota’s aan het berekenen van mijn uitstap naar Cannes
– DirectoryOpus: mijn lievelings Explorer-replacement – enkele vensters open
– Winamp: mijn lievelingsmuziek aan het spelen op de achtergrond (ik werk het liefst met muziek)
 Op de HP:
– Windows Update: alles aan het updaten (waaronder XP SP2)
– VPN-client: testen aan het doen
De VAIO zijn CPU’s schommelen tussen de 25 en 60% CPU belasting met een gemiddeld RAM verbruik van 1.39GB. Een geluk dat ik in den beginne direct een upgrade naar 2GB heb gedaan, want die standaard 1024MB is écht wel niet genoeg voor een gezonde dosis computeren :-).
De HP is minder gestressed bezig en zweeft tussen de 30-70% CPU belasting (is dan ook maar een single-core machine, in tegenstelling tot de VAIO die dual-core is) en een RAM verbruik van 485MB.
Mijn VAIO draait Vista en de HP draait Windows XP Professional. Ik ben al serieus gewoon aan Vista en zou niet speciaal terugdraaien naar XP, maar het moet toch gezegd zijn dat Vista veel meer van een “resource-hog” heeft dan zijn voorganger. Maar ja, dat geeft ons weer eens een excuus om te upgraden nietwaar? Boys with their toys of zo iets…

Het leuke aan een job in de IT is het gebruik van jargon. Als twee IT-ers onder elkaar spreken (gerelateerd aan het werk, en dan nog ;-)) is het voor een buitenstaander quasi onmogelijk om er iets van te begrijpen. Hier op de Exchange Academy 2007 heb ik er weer een paar nieuwe bijgeleerd en dus krijgt u een kleine greep uit het nieuwe assortiment:

  • LCR
  • CCR
  • SCR
  • CAS
  • Greenfield
  • Round Robin
  • SSC
  • OWA
  • OVA

Laat jullie maar eens goed gaan in de comments :-).

Ik had er gisteren over geschreven en aangezien belofte schuld maakt, krijgt u vandaag van mij avondlectuur:

Bovenstaande link naar Microsoft legt uit wat de grote verschillen zijn en hoe elke versie de geheugenadressering op zich neemt en wat daarbij telkens de beperkingen zijn.
Onderstaand stukje tekst is een copy / paste uit een document over Citrix waarin beschreven wordt wat de voordelen zijn van een 64-bit OS ten opzichte van een 32-bit OS en beschrijft eigenlijk dat commando waar ik gisteren iets over liet vallen (/PAE).

“In 32-bit Windows, memory is limited to the 32-bit address space, thus limiting the amount of virtual memory that can be directly addressed to 4 GB (232). This 4 GB of addressable memory is divided into two equal parts: 2 GB allocated to processes and 2 GB allocated to the operating system that is used for the kernel memory, system cache, and drivers. The /PAE switch in the Boot.ini file can be enabled to increase the physical memory on the server. This switch allows Windows Server 2003 to take advantage of the Physical Address Extensions (PAE) of x86 processors. Using the /PAE switch can be beneficial in situations where servers are not kernel memory-bound and the published applications use large amounts of memory. The memory enabled with the /PAE switch is allocated to the user space while the kernel is still limited to 2 GB. There is also a small kernel memory cost because the operating system needs to track this additional memory in the form of PTEs. Note that the /PAE switch requires programmers to use the Address Windows Extensions (AWE) application programming interface (API) to take advantage of the memory.”

Bovenstaand stukje is dus zeer interessant wanneer ze voor bepaalde redenen niet wil / kan migreren naar een 64-bit OS (legacy software, support redenen, drivers, …) en toch gebruik wil maken van dat extra geheugen. Opgelet, de applicatie moet wel ondersteuning bieden voor AWE – Address Windows Extensions. Anders gaat de vlieger niet op!

Niet in de gamewereld of de digitale muziek afdeling of zo, neen, ik heb het over besturingssystemen en meer bepaald over Windows 2003 Server. In het zog van een project op het werk ben ik diepgaand onderzoek aan het doen naar de verschillen tussen beide versies van Microsoft’s meest populaire server-OS en ik heb al véél geleerd op weinig tijd.
Wist je bijvoorbeeld dat het met een enkele parameter te wijzigen, mogelijk is om de hoeveelheid geheugen die een applicatie kan aanspreken te veranderen? En dat dit interessante materie is als je over servers spreekt die een serieuze hoeveelheid geheugen aan boord hebben (8GB en meer)? En dat er binnen de “bit-versies” nog eens onderverdelingen worden gemaakt in de zin van Standard, Web, Enterprise en Datacenter? En dat elk van die versies verschilt in de hoeveelheid geheugen die geadresseerd kan worden door de software die je erop gaat draaien? En dat al dit bovenstaande geldig is voor de 32-bit versies van het OS en dat het in geval van een 64-bit versie weer een heel ander verhaal is?
Voor die enkele computer-nerd die het tot hier heeft volgehouden en sterk geinteresseerd is in bovenstaande dingen en meer, post ik morgen een batterij links en lectuur. Fun fun fun!

Tegenwoordig staat gans ons leven op de PC: foto’s, muziek, documenten, e-mails, schrijfsels, films, … noem maar op. Als alles zo op één centrale plaats staat, loop je natuurlijk het risico veel te verliezen wanneer er iets mis gaat, en er kan veel mis gaan: diefstal, ongelukken (ik denk aan brand, waterschade, elektriciteitspiek, …), stommiteiten, incompetentie van medegebruikers, … kortom the sky is the limit.
Iedereen weet dat men backups moet maken, maar weinigen doen het. Want wat zou er nu toch kunnen gebeuren aan mijn toestel? Zo een zaken gebeuren alleen elders. Niet dus. En op het moment dat het fout gaat, is er maar één redmiddel: een degelijke backup van je gegevens.
Een goed begin is een aparte partitie op je harde schijf maken waar je al je data stockeert. In geval dat je Windows ooit om zeep is, staat je data veilig op een andere partitie en kan je met een gerust hart Windows herinstalleren. Natuurlijk beschermt zo een oplossing je nog altijd niet tegen een hardware defect, een virus, een foute handeling van de gebruiker, … dus we hebben nog iets anders nodig: effectieve backups op een extern opslagmedium.
Al mijn data staat bij mij op de D:\ schijf. Veilig weg van de systeempartitie. Daarnaast staat er een recente (meestal maandelijks) backup van al die data op mijn NAS. En om mijn laptop, inclusief data, snel te kunnen restoren in geval van nood, heb ik een full backup van de volledige harde schijf (inclusief hidden restore partitie van Sony zelf) op een externe harde schijf staan. Die backup wordt wekelijks geupdate (incremental backups) zodat de backup altijd recent is en ik ook kan kiezen naar welke datum ik wens terug te keren in geval van een “emergency situation”. Doordat de backup software (Acronis True Image in mijn geval) ingesteld staat om de backup zoveel mogelijk te comprimeren, is de totale grootte van de backup grofweg 30GB, wat volledig automatisch in stukjes gekapt wordt die op een DVD passen. Inderdaad, de backup die op de externe schijf staat, heb ik ook nog eens op DVD’s geschreven, die veilig opgeborgen liggen om hopelijk nooit gebruikt te worden.
En daarmee is mijn “contingensy plan” wat mij moet redden in geval van nood, volledig uit de doeken gedaan. Misschien hebt u er ook iets aan en kan u voorkomen dat u die paar honderden (of zelfs duizenden) foto’s van de voorbije vijf jaar, uw complete muziekcollectie, uw eindwerk dat aanstaande maandag moet binnengebracht worden, … voor eeuwig en altijd verloren zijn, moest er iets fout gaan. En denk eraan, een oude bekende genaamd Murphy heeft daar  een of andere wet over geschreven…

Situatieschets: externe schijf 1 met 240GB data die overgezet moet worden naar schijf 2, ook een externe schijf. Beide schijven zijn via USB2.0 gekoppeld aan een dedicated power USB2.0 hub en beide schijven beschikken over 8MB cache geheugen en draaien aan 7200RPM.
Met de AntiVirus-client (in dit geval AVG) ingeschakeld, haal ik een doorvoersnelheid van 5-6MB/s. Met de AntiVirus-client uitgeschakeld gaat de snelheid de hoogte in naar een gemiddelde van 10MB/s! Een snelheidswinst van 80% dus, enkel en alleen door de AntiVirus software uit te schakelen. Elke keer een bestand wordt geopend, gesloten, gewijzigd, gekopieerd, … gaat die software namelijk eventjes nakijken of er geen “beestje” ingeslopen is, wat voor de nodige vertraging zorgt bij het kopieren van bestanden. Bij het openen of sluiten maakt dat niet zoveel uit, maar als je 240GB wil kopieren, zorgt dit wel voor een vertraging van enkele uren! Spijtig dat je via AVG niet kan instellen om bij kopieer / verplaats commando’s geen scan te doen.
En let op, in bovenstaand verhaal spreek ik nog maar alleen over de doorvoersnelheid en heb ik het nog niet over de belasting op je processors, die natuurlijk ook moeten werken om al die scans uit te voeren. Gelukkig is dat tegenwoordig zo geen probleem, met die dual-core en quad-core oplossingen.

« Older posts Newer posts »

© 2020 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑