Unexpected.be

Telling stories for a living

Tag: Sony (page 1 of 2)

#QXstory

Ik was te gast bij Sony om een kijkje te nemen naar hun nieuwe smartphone: de Xperia Z1. Ziet er een erg leuk toestel uit, maar ik wil er me pas over uitspreken als ik er een tijdje mee heb kunnen spelen en dus ga ik wachten met mijn bevindingen tot ik er eentje voor een paar dagen heb kunnen evalueren.
Een ander product dat tegelijkertijd werd aangekondigd, was de QX-lens. Voor de volledige uitleg, bits & bytes en specs verwijs ik je graag naar de website van Sony, maar zeer concreet komt het er op neer dat ze een nieuw digitaal fototoestel hebben gelanceerd in de vorm van een lens.
Het toestel op zich is een volwaardige camera, alleen ontbreekt er een scherm, knopjes en een viewfinder. In plaats daarvan is het ding uitgerust met een wifi-verbinding en is het de bedoeling dat je je smartphone linkt met de “lens/fotocamera”.
Je telefoon is dus eigenlijk de viewfinder en de bediening van de camera. De lens zelf kan je met een meegeleverde klem op je toestel klikken om zo het gevoel te hebben dat je een fototoestel vasthebt, maar zelf vond ik het veel leuker / creatiever om de lens gewoon vanuit de losse pols vast te houden en alternatieve camerahoeken op te zoeken. Er is ook een tripod-mount voorzien, dus je zou de lens met bv. een Gorillapod aan de meest gekke dingen kunnen vastmaken en vanop veilige afstand de lens bedienen met je smartphone.
Er bestaan twee modellen:

  • De QX-10 met 10x optische zoom, 18MP en F/3.5 diafragma.
  • De QX-100 met “slechts” 3,6x optische zoom, maar wel 20MP en vooral een F/1.8 diafragma waardoor er in erg donkere omstandigheden nog altijd zeer mooie foto’s gemaakt kunnen worden en er ook veel scherpdiepte / “bokeh” aan je foto’s kan toegevoegd worden.

De QX10 moet €199 kosten, de QX100 €449. Ik heb zelf de QX10 een weekje mogen testen en heb ineens het startschot gegeven voor de #QXstory challenge (meedoen kan nog altijd!).

Conclusie
Erg leuke gadget, maar het kan voor mij geen “normaal” fototoestel vervangen. Dat laatste kan je doorgeven aan derden, voor de QX moet je een smartphone bezitten. Bijkomend nadeel: als je smartphone zijn batterij het opgeeft, is het ineens ook gedaan met foto’s maken. Je kan wel foto’s maken met de lens (er zit een sluiterknop op) maar je ziet niet wat je fotografeert, dus het is een beetje met de natte vinger fotograferen zeg maar.
De wifi-connectie tussen de lens en je smartphone werkt, maar daardoor kan je smartphone enkel op internet via 3G. Kostelijke zaak als je al je foto’s ineens wil uploaden naar “de cloud”. Ook was de verbinding soms traag en haperde het soms, maar ik vermoed dat Sony dat nog gaat oplossen met toekomstige software updates.
Moest ik zelf tot aankoop overgaan, dan zou mijn voorkeur naar de QX100 gaan omdat die veel lichtsterker is, maar ik vind €449 persoonlijk te duur voor een toestel dat je zonder smartphone niet echt kan gebruiken. De QX100 voor de prijs van de QX10 en ik ben verkocht.

Gisterenavond werd ik samen met een 30-tal andere bloggers verwacht bij “Sony Pictures Releasing” te Evere voor een screening van de nieuwe “Facebook movie” beter gekend als “The Social Network“.
De avant-première komt uw richting uit op 13 oktober en buiten dit bloggers-event, kreeg enkel de vakpers een screening te zien. Exclusive review coming up zeg maar ;-).

Nadat ik eerst een of andere woonwijk verkend had waarvan mijn GPS met zekerheid zei dat ik bij Sony was aangekomen (lang leve nieuwe woonwijken en niet up-to-date ingebouwde GPS toestellen denk ik dan), kwam ik niet veel later op de juiste bestemming toe. Veel te vroeg, maar gezien de betogingen / stakingen wou ik het zekere voor het onzekere nemen. En ik was niet alleen, want voor mij waren er al een tiental aanwezigen present.
Sony heeft een mini-bioscoop in hun gebouw ondergebracht, wat screenings als deze zonder twijfel van pas komen. Het zag er allemaal al wat gedateerd uit, waarmee ik bedoel dat ze niet uitgerust zijn met het nieuwste van het nieuwste en dat de film volgens mij nog op “echte film” stond en niet digitaal werd afgespeeld vanop een geëncrypteerde harde schijf zoals dat bijvoorbeeld bij Kinepolis gebeurd. Op zich wel verbazend als je weet dat Sony naast film distributeur tevens fabrikant is van het betere audio- en videomateriaal. Waarom dan geen complete “show-off setup” in elkaar boksen voor zulke screenings? Anyway. De film dus.
The Social Network is een soort documentaire die het verhaal achter het ontstaan van Facebook verteld en gebaseerd is op een gelijknamig boek dat eerder dit jaar verscheen (en dat ik ondertussen op mijn “to read” lijst gezet heb). Logischerwijs volg je tijdens de film dan ook het studentenleven van Mark Zuckerberg, de bedenker van Facebook en de jongste miljardair op onze planeet, en alles wat daarbij ten tonele verschijnt: liefdesperikelen, drugsproblemen, vrienden en vanzelfsprekend vijanden. De catchline van de film is niet voor niets “You don’t get to 500 million friends without making a few enemies”.

Toen men mij vroeg om naar deze screening te gaan, was ik enthousiast, maar tegelijkertijd vroeg ik mij af of een film over Facebook, die dan überhaubt nog eens 120 minuten duurt, eigenlijk wel goed kan zijn. Iedereen kent ondertussen Facebook wel en wat kan er nu interessant zijn aan twee uur naar een computernerd te kijken die een website codeert? Voel u niet aangevallen als u die gedachte voelde opborrelen, ik had net zelfde gedachte bij het betreden van de filmzaal.
Twee uur later kan ik het volgende mededelen: The Social Network is een goede film met een interessant en onderhoudend verhaal. Reviews op Rotten Tomatoes en IMDB zijn eveneens positief trouwens. De figuur achter de miljardair wordt een mens, al weet ik niet of iedereen hem als een superhero gaat bekijken. Marc Zuckerberg is iemand die erg intelligent is en in zijn eigen wereldje leeft en daardoor een beetje wereldvreemd overkomt met alle acties en gevolgen vandien.
De acteerprestaties waren volgens mijn bescheiden mening van de bovenste plank en overtroffen al mijn verwachtingen. Ik zag geen bekende gezichten, met uitzondering van Justin Timberlake die de rol van Sean Parker (jaja, die van Napster die blijkbaar ook 7% van de Facebook aandelen in handen heeft) op zich neemt en Wallance Langham als Peter Thiel (de eerste grote geldschieter van het Facebook project) die je zeker kent van zijn rol als David Hodges in de serie CSI: Las Vegas.
Zonder alles weg te geven, vertel ik u graag nog enkele weetjes over Facebook die ik onthouden heb:

  • De voorganger van Facebook heette FaceMash en was een website om meisjes te “vergelijken”
  • Facebook luisterde eerst naar de naam TheFacebook, maar de “The” viel er af op aanraden van Sean Parker
  • FaceMash bracht het Harvard-netwerk op zijn knieën na slechts enkele uurtjes online te zijn

De rest moet u zelf maar gaan ontdekken in een bioscoop in uw buurt. De film opent in de VS aanstaande vrijdag en komt bij ons in de zalen halverwege oktober. Ik ga hem niet opnieuw in de bioscoop bekijken, maar als de film op DVD beschikbaar wordt, wil ik er gerust nog eens naar kijken. Of het een film is die Jan Modaal zal aanspreken durf ik niet helemaal zeggen, al gebruikt zo goed als iedereen wel Facebook en is het wel leuk om eens stil te staan bij het verhaal en de intriges achter die website die iedereen zo veelvuldig gebruikt.
Een welgemeende dank u wel aan de mensen van Sony en Adhese om deze screening mogelijk te maken. Een high five naar de andere attendees waaronder @saravdv, @kimsje, @AndresVassallo, @bunker, @rrradiogirrrl, @ms_powder, @YoungCrazyFool, @Joke en al de rest die ik hier nu ongetwijfeld vergeet!
PS: Sony, volgende keer misschien een verfrissing voorzien, want twee uurtjes in een bioscoopzaal maakt je dorstig.
PS2: Ja, u hoort het goed. Men heeft muziek van Scala gebruikt voor de trailer van The Social Network.

U kent het hoogstwaarschijnlijk wel… en als u het nog niet kent, is de kans groot dat u of iemand in uw buurt er sooner rather then later mee geconfronteerd zal worden: SM Addiction. Neen, niet de parenclub editie. SM zoals in “Social Media” met daarin kanalen zoals Facebook, Twitter, Netlog en nog vele anderen.

Via Enchanté / Adhese kreeg ik het bestaan van de SMAA – Social Media Addicts Association – onder mijn neus geschoven, een zelfhulpgroep voor mensen die aan het eerder vernoemde syndroom lijden.
Oh ja, voor ik het vergeet… eigenlijk is het een website die is opgezet door de mannen van Nascom, in opdracht van Sony VAIO om hen te helpen bij de lancering van een nieuw product. Ik ben eens benieuwd… in tussentijd checken we de SMAA site natuurlijk van dichtbij.
En neen, ik ben zelf niet verslaafd aan social media. Ik blog gewoon elke dag (of toch zo goed als) en schrijf mijn hersenspinsels ook graag op Twitter en Facebook. Het feit dat ik al die kanalen ook mobiel check via mijn iPhone heeft niets te maken met verslaving en is gewoon een gezonde dosis nieuwsgierigheid.

Ik heb mijn oog laten vallen op een eReader, een toestel dat eruit ziet als een tablet-pc maar in feite niets meer kan dan een ebook weergeven op een scherm dat in alle omstandigheden goed leesbaar zou moeten zijn (zwart-wit weliswaar), dat dagen op één batterijlading kan overleven, dat goed in de hand ligt (geen 2kg zwaar dus) en dat simpel in gebruik is.
Amazon heeft de Kindle (met DRM als ik me niet vergis, waardoor je niet zomaar eender wel ebook erop kan gooien) maar die is hier niet te krijgen. Sony heeft de PRS-505 en die heb ik hier ook nog niet gevonden, maar Waterstones wil die wel versturen vanuit de UK en met de lage Pond kan dat een zaakje zijn. Ik heb namelijk nogal veel techbooks in digitale vorm, en ik denk dat dat vlotter zal lezen dan op de laptop. En zo een eReader is ook minder fragiel denk ik (hoop ik).

In ieder geval, nog eventjes over denken en dan afwegen of ik het ga kopen. Ah ja, het heeft 512MB intern geheugen, je kan het expanden met sd-kaartjes en USB sticks en je krijgt er 100 ebooks gratis bij.

Als trouwe lezer herinnert u zich zeer waarschijnlijk mijn zoektocht naar een “long life” batterij voor mijn trouwe mobiele partner, mijn VAIO. Het zit namelijk zo dat mijn mobiel werkpaard op elk vlak een ongelofelijke superervaring nagelaten heeft, behalve op batterijduur. Na een uur en drie kwartier houdt hij ermee op, althans op de gewone batterij.
Daarom had ik een replica batterij gekocht van 8800mAh (de standaard is 4800mAh) die nog eens goed bleek te werken ook, maar door de grotere batterijcellen ervoor zorgde dat mijn VAIO niet meer in zijn docking station paste… De originele “long life” batterij van Sony heeft “maar” 7200mAh power, waardoor de cellen net iets kleiner zijn dan de replica en de VAIO dus wél in zijn docking station past! Domme ik dat ik dit niet eerder door had natuurlijk…
Thuis komen van uw werk en eerst van batterij moeten veranderen valt best mee, maar niet als je uw toestel in “standby” gezet had! Bye bye alles wat open stond. Alweer domme ik, die al te vaak vergat of hij nu in standy of in hibernation stond. Daarom heb ik mij ook nog een originele “long life” batterij gekocht, van Sony zelf dus. Vandaag lag er een postpakket op mij te wachten uit de Verenigde Staten en ondertussen zit de VAIO met zijn nieuwe batterij rustig te soezen in zijn docking station. Best of both worlds dus, meer power en toch het gemak van niet te moeten wisselen. Mijn extra krachtige replica batterij leg ik opzij, en gaat mee in de rugzak voor wanneer ik vermoed zo lang van een stopcontact verwijderd te zijn dat ik twee batterijen nodig zal hebben. En in een worst case scenario kan ik ook nog altijd mijn originele VAIO batterij meepakken hé… al vermoed ik dat mijn rugzak tegen dan 7kg zwaar zal zijn, alleen al aan een VAIO met batterijen :-).
Mobiel zei u? Het heeft een prijs…

Na enkele maanden van geen updates heeft Sony eindelijk weer eens een driver update voor zijn VAIO laptops gereleased. Wat mij vooral interesseert zijn de nieuwe nVidia WHQL / Sony certified drivers. Versie 156.65 is de nieuwste volledig door Sony gevalideerde versie en ik ben ze op dit moment aan het downloaden. Als ik u vertel dat de vorige versie 98.13 was, dan hoef ik niet uit te leggen dat ze daar hopeloos achterop lopen?
Natuurlijk kan je altijd “generic” drivers gebruiken, die op zich niet verschillen van degene die Sony released. Maar deze zijn uitvoerig getest door Sony op Sony systemen, dus in principe zijn die toch altijd net iets beter. Blijkbaar is er voor sommige modellen van videokaarten ook een firmware update nodig, die bijgeleverd zit bij de drivers. Ik ben eens benieuwd of ik straks nog een laptop heb ;-).

Daarnet kwam de postbode bellen om een aangetekend pakket af te geven. Ik wist in eerste instantie niet wat te verwachten, maar toen ik op het pakket “Hong Kong” als plaats van afzending zag staan, wist ik hoe laat het was: mijn long life batterij was toegekomen. Nu al! Ze is pas vorige week donderdag verstuurd, en aangezien die vriendelijke mensen mij hadden gezegd dat het tot 15 werkdagen kon duren alvorens het zou aankomen, had ik het pakket dus nog niet verwacht.
Alles was netjes ingepakt en voorzien van een beknopte handleiding in het Engels, Frans, Spaans, Duits en nog wat andere talen die ik niet nodig heb. De afwerking van de batterij moet zeker en vast niet onderdoen voor Sony’s originele accessoires en alles wat proper ingepakt in mousse en karton.
Nu had ik op het net al gelezen dat Sony zo leep is om een klein tooltje op elke pc te installeren dat checkt of de batterij wel een authentieke batterij is. Zo niet krijg je een pop-up om je hiervan te informeren en sluit je pc af! Dat tooltje had ik al verwijderd van het systeem, maar ik had ook verontrustende berichten gelezen van gebruikers waar de batterij wel werkte, maar niet wou opladen. Naar het schijnt zou Sony dit hardwarematig beperken via de BIOS (waar overigens geen enkele optie staat om dit te omzeilen) en dan is er niks aan te doen.
Voorzienend als ik ben, had ik al gecheckt met de winkel of ik de batterij zou kunnen terugsturen voor een “refund” in geval dat het dus niet zou werken, wat positief beantwoord werd.
Anyway, zo gezegd zo gedaan. Originele 4400mAh batterij eruit, nieuwe replica batterij van 8800mAh erin en booten. Tot nu toe alles ok. De laptop begint Vista zonder problemen te laden. Geen nare pop-ups aangezien ik Sony’s “tooltje” al netjes gekilled had op voorhand. Direct de batterijmonitor openen om te zien of de batterij wel degelijk oplaadt. En als bij wonder, ik zag de resterende capaciteit van 82% naar 83% springen. Voor de zekerheid de stroom eens uitgetrokken en vastgesteld dat alles blijft werken. Woohoow! Mijn replica batterij werkt perfect en vanaf nu is mijn mobiele autonomie dus met 100% toegenomen.
De komende dagen ga ik mijn nieuwe aanwinst extra zwaar belasten en evalueren op alle mogelijke manieren, zodoende dat ik jullie mijn ervaringen kan mededelen eh. Maar voorlopig ziet het er allemaal zeer goed uit.

Ik heb eindelijk bevestiging gekregen vanuit Hong Kong dat mijn bestelling vertrokken is via Hong Kong Airmail. Binnen maximum 15 dagen zou het ten huize Unexpected moeten aankomen en kan ik pas echt mobiel worden. Het ongeduld is de overhand aan het krijgen! Woohoow.

Voila ik heb het geriskeerd en heb een replica batterij gekocht. In plaats van een 7700mAh model zoals Sony ze ook levert, heb ik een 8800mAh model gekocht. In plaats van 50% meer “battery-power” levert dat me 70% meer “juice” op. Vanzelfsprekend is een krachtigere batterij ook een zwaardere en grotere batterij, maar dat maakt niet zoveel uit daar ik een schitterende VAIO backpack heb en de laptop op zich al geen lichtgewicht is. Dat beetje meer maakt dus geen verschil meer.
Wat ik gezien heb is het volgende: long life batterijen steken een stukje uit de PC achteraan, waardoor je dus een “tilt” effect hebt en je klavier een beetje omhoog staat als je laptop op een vlakke ondergrond staat. Ideaal vind ik zelf, want zo een plat klavier typt minder aangenaam…
Verwachte leveringstermijn is tussen de 10-15 werkdagen. Zodra ik ze heb laat ik vanzelfsprekend weten hoe goed (of hoe slecht?) het werkt.

Ik heb het al een paar keer geschreven en vandaag ga ik er weer over zagen. Mijn VAIO en een bijhorende long life batterij. Ik zit al een paar maanden rond te surfen op het net en gedurende al die tijd heb ik naar mijn bescheiden mening één verkoper gevonden van batterijen die de moeite waard is, op factuur verkoopt en garantie biedt. Ik heb het natuurlijk wel over replica batterijen, niet originele Sony modellen dus. Waarom? Wel, de specs zijn gelijk en ze worden vaak in dezelfde fabrieken gemaakt als de “echte” modellen. Voordeel? De prijs! 419€ voor het originele, 90€ voor de replica. En met garantie en bevestinging van de verkoper dat het zal werken en commentaar van voorgaande kopers dat ze er heel tevreden van zijn.
Wat zou het mij opleveren? 50% meer capaciteit, dus ook meer mobliteit. En dat is nu net het enige nadeel van mijn VAIO. Door het grote scherm en de Geforce grafische kaart, is de batterij er nu door op een tweetal uurtjes. Niet bijster lang he. Met die nieuwe batterij zou ik dus drie uur krijgen, wat er al meer op begint te lijken.
Dilemma’s! Zucht.

Older posts

© 2018 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑