Morgenvroeg is het zo ver en vertrek ik voor een mid-week naar het warme en zonnige Cannes, Frankrijk. Ik heb er eerder al eens over geschreven, maar voor degenen die het gemist hebben: ik ga naar de HP Exchange 2007 Academy. Kortgezegd ga ik daar van HP hun nieuwste technologie te zien krijgen (ik denk bijvoorbeeld aan hun nieuwe bladeservers) en van Microsoft hun nieuwste versie van Exchange, de alombekende mailserver van Microsoft. Bij een mailserver hoort natuurlijk ook een mailclient, dus Outlook 2007 zal ook wel uitvoerig besproken worden. Verder verwacht ik mij nog aan een indoctrinatie van Sharepoint en DRP oplossingen, dus het zal zeker boeiend en leerrijk worden.
En natuurlijk ook leuk, want morgenavond is er op het dak van het Hilton hotel waar ik de ganse week zal verblijven, een welkomstfeestje met live band en fingerfood. Ergens in de loop van de week is er ook een bedankingsfeest met casino-night en ik vermoed dat er ook wel met gadgets gegooid zal worden (en dat is altijd fijn nietwaar?).
De VAIO gaat mee richting Cannes, dus jullie mogen hier af en toe een tussentijds verslag verwachten van alles wat ik hoor en zie. Het enige wat mij nog rest, is mijn koffers pakken, wat ik dus nu ga doen.
Page 198 of 236
Heb een nieuwe full-cd ontdekt: Gary Jules – Trading Snakeoil For Wolftickets. Knappe cd van de man die de cover gemaakt heeft van Mad World, origineel van Tears For Fear uit 1983. Zijn versie is bekend geworden doordat de gasten van Microsoft het nummer gebruikt hebben in de reclamecampagne van Gears Of War voor XBOX360. Natuurlijk staat dat nummer ook op de cd, maar de rest is zeker even goed. En die kerel heeft dat dus alles bereikt zonder manager, zonder platenfirma, zonder uitgeverij, … gewoon op eigen houtje. Een echte self-made man dus. Check it. Bekijk ook onderstaande videoclip van het nummer, vooral die mensen die figuren maken zijn bangelijk.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=4N3N1MlvVc4]
Het afscheidsfeeste was leuk gisteren. Zo leuk dat ik pas om 2u thuis gekomen ben. En we waren gestart om 16u! Drank heeft rijkelijk gevloeid, kado’s zijn uitgedeeld en zelfs hier en daar is er een traantje weggepinkt. Ik zal ze ook missen, maar het weerzien zal nu natuurlijk nog plezanter zijn! Succes gasten. And may the force be with you!
Toen ik een jaar of vier geleden mijn eerste stapjes zette in de IT-wereld en aan mijn carrière als IT-er begon, heb ik het geluk gehad om in een team terecht te komen waar men de “rookies” met open armen opnam en hielp het pad te bewandelen.
Over de jaren heen is dat team van toen serieus uitgedund en waren we nog met vier over. Natuurlijk heb je met de ene persoon al meer contact als met de andere, wat normaal is, en was het tot nu toe altijd zo dat de mensen die weggingen niet de mensen waren waar ik het meest mee om ging. Wat zeker niet wil zeggen dat ik er geen goede band mee had.
Morgen (of beter gezegd vandaag, aangezien het al voorbij middernacht is) gaan er van de vier overblijvende gasten, twee ons verlaten. En eerlijk gezegd vind ik dat serieus spijtig. We hebben samen gelachen en gezeverd, maar ook serieus en hard gewerkt soms tot in de late uurtjes. Er heerste altijd een één voor allen, allen voor één mentaliteit, een beetje zoals de ridders van de ronde tafel maar dan in de computer-industrie. Best leuk. Zo een band of brothers zo.
Maar straks komt daar dus een eind aan. Ik weet ook wel dat een telefoontje of een e-mail nooit ver weg is. En ze verhuizen ook niet naar het einde van de wereld. En in deze kleine wereld komen we elkaar in de toekomst zeker terug tegen. En toch eh… toch is het een donker moment. Ik zal die koffie-pauzes en middag-pauzes missen.
Zoals Gorki het zo mooi kan verwoorden in zijn alom bekende klassieker “Mia”: sterren komen, sterren gaan, alleen Elvis blijft bestaan. Hij had gelijk. Het leven is in elk opzicht een constante evolutie en er is altijd een moment dat twee paden elkaar kruisen en misschien wel heel lang parallel blijven doorlopen, maar er is ook altijd een moment dat die twee paden weer uit elkaar gaan om elk hun weg verder te zetten.
Het gaat jullie goed gasten. En bedankt voor alles. En tot ziens.
Ik had er gisteren over geschreven en aangezien belofte schuld maakt, krijgt u vandaag van mij avondlectuur:
Bovenstaande link naar Microsoft legt uit wat de grote verschillen zijn en hoe elke versie de geheugenadressering op zich neemt en wat daarbij telkens de beperkingen zijn.
Onderstaand stukje tekst is een copy / paste uit een document over Citrix waarin beschreven wordt wat de voordelen zijn van een 64-bit OS ten opzichte van een 32-bit OS en beschrijft eigenlijk dat commando waar ik gisteren iets over liet vallen (/PAE).
“In 32-bit Windows, memory is limited to the 32-bit address space, thus limiting the amount of virtual memory that can be directly addressed to 4 GB (232). This 4 GB of addressable memory is divided into two equal parts: 2 GB allocated to processes and 2 GB allocated to the operating system that is used for the kernel memory, system cache, and drivers. The /PAE switch in the Boot.ini file can be enabled to increase the physical memory on the server. This switch allows Windows Server 2003 to take advantage of the Physical Address Extensions (PAE) of x86 processors. Using the /PAE switch can be beneficial in situations where servers are not kernel memory-bound and the published applications use large amounts of memory. The memory enabled with the /PAE switch is allocated to the user space while the kernel is still limited to 2 GB. There is also a small kernel memory cost because the operating system needs to track this additional memory in the form of PTEs. Note that the /PAE switch requires programmers to use the Address Windows Extensions (AWE) application programming interface (API) to take advantage of the memory.”
Bovenstaand stukje is dus zeer interessant wanneer ze voor bepaalde redenen niet wil / kan migreren naar een 64-bit OS (legacy software, support redenen, drivers, …) en toch gebruik wil maken van dat extra geheugen. Opgelet, de applicatie moet wel ondersteuning bieden voor AWE – Address Windows Extensions. Anders gaat de vlieger niet op!
Eigenlijk maak ik niet veel gebruik van plugins voor WordPress op Unexpected.be, althans niets “out of the ordinary”. Natuurlijk gebruik ik Akismet voor SPAM tegen te gaan en heb ik ook wel de YouTube plugin waardoor ik filmpjes kan integreren in de site, maar verder kan ik niet direct iets speciaals bedenken.
Vandaag is daar verandering in gekomen en heb ik er direct twee nieuwe geïnstalleerd:
- OptimizeDB: een handig tooltje dat de tabellen achter de blogsite gaat opkuisen en dus eigenlijk je site versnelt. Natuurlijk kan je dit allemaal zelf doen als je daar verstand van hebt, maar voor de meeste bloggers is dit geen spek voor hun bek. Deze plugin geeft je eerst de statistieken en hoe sterk hij alles kan optimaliseren. Na een druk op de knop worden de voorgestelde wijzigingen in de praktijk gezet en klaar is kees. Snel en niets aan. Ik neem wel altijd een backup alvorens ik op de knop duw, kwestie van zeker te zijn nietwaar?
- AdminTiger: deze plugin is niets meer dan een andere GUI (Graphical User Interface, oftewel de grafische schil waarmee je je blog update) voor WordPress. Alles is net iets beter geordend en vanzelfsprekender vind ik zelf. Zeker eens proberen zou ik zeggen, als je het maar niks vindt desactiveer je de plugin terug en klaar is kees.
- Deze blog voor het eerst het levenslicht gezien heeft in oktober 2005…
- Maar dat ik na drie maanden eventjes gestopt ben met bloggen tot augustus 2006…
- Waardoor mijn blog dus in feite al meer dan een jaar non-stop actief is… (hoera voor mezelf!)…
- Het allemaal begon als een experiment om een front-end op mijn server te zetten die ik vooral gebruik voor file-storage…
- Dit ondertussen mijn 431ste bericht is dat ik op het wereldwijde web achterlaat…
- Het aantal bezoekers elke maand zienderogen groeit…
- Ik niet goed begrijp dat jullie mijn schrijfsels zo interessant vinden…
- Ik er nog altijd zin in heb en dus nog wel een tijd zal verder bloggen 🙂
Tot zo ver mijn meest nutteloze post van de dag, al moet ik zeggen dat statistiekjes van dit en dat mij van tijd tot tijd wel kan boeien. Maar dat zal wel aan mij liggen denk ik…
Niet in de gamewereld of de digitale muziek afdeling of zo, neen, ik heb het over besturingssystemen en meer bepaald over Windows 2003 Server. In het zog van een project op het werk ben ik diepgaand onderzoek aan het doen naar de verschillen tussen beide versies van Microsoft’s meest populaire server-OS en ik heb al véél geleerd op weinig tijd.
Wist je bijvoorbeeld dat het met een enkele parameter te wijzigen, mogelijk is om de hoeveelheid geheugen die een applicatie kan aanspreken te veranderen? En dat dit interessante materie is als je over servers spreekt die een serieuze hoeveelheid geheugen aan boord hebben (8GB en meer)? En dat er binnen de “bit-versies” nog eens onderverdelingen worden gemaakt in de zin van Standard, Web, Enterprise en Datacenter? En dat elk van die versies verschilt in de hoeveelheid geheugen die geadresseerd kan worden door de software die je erop gaat draaien? En dat al dit bovenstaande geldig is voor de 32-bit versies van het OS en dat het in geval van een 64-bit versie weer een heel ander verhaal is?
Voor die enkele computer-nerd die het tot hier heeft volgehouden en sterk geinteresseerd is in bovenstaande dingen en meer, post ik morgen een batterij links en lectuur. Fun fun fun!
Het is zo ver! De “testers” hebben toegang gekregen tot de langverwachte bèta versie van het allereerste service pack voor Windows Vista. Het is een serieus pack geworden want het is maar liefst 700MB groot, de Engelstalige versie. Naar verluidt zou het weinig of geen nieuwe functionaliteit toevoegen, maar zich vooral toespitsen op stabiliteit en snelheid van het OS. Aan mensen die niet zo computerminded zijn zou ik aanraden om nog niet te upgraden en te wachten tot SP1 officieel uitgebracht is. Ik ben zelf wel ervaren genoeg en gebruik Vista al sinds dag 1 en ik moet toch toegeven dat ik al enkele watertjes heb moeten doorzwemmen om het systeem volledig naar mijn zin te krijgen. Ik ben er wel erg tevreden mee, daar niet van, maar voor de huis-tuin-keuken gebruiker is er toch nog een beetje werk aan de winkel. En volgens de eerste rapporten, zou de batterijduur ook stijgen met de komst van SP1, iets wat ik natuurlijk alleen maar kan toejuigen want mijn VAIO is al bij al toch wel gulzig hoor.
In Amerika is gisteren het tweede seizoen van de topserie Heroes van start gegaan. Zelf ben ik nog altijd maar halverwege het eerste seizoen, grotendeels omdat ik gewoon te weinig tijd heb en te veel series probeer te volgen. In ieder geval hoop ik dat het nieuwe seizoen even sterk is als wat ik tot nu toe gezien heb van het eerste seizoen. Ongetwijfeld komt het dit najaar naar de vertrouwde zenders, maar de frequente surfers onder ons weten ondertussen wel waar ze moeten zijn als ze zo lang niet willen wachten ;-)?
Recente Comments