Ik schreef er al over in het verleden en wat ik toen zei, is vandaag alleen maar meer realiteit geworden: whiteboarding is het nieuwe slidedeck.
Traditionele slides zijn meer en meer een beperking voor mij. Soms is dat goed, omdat je verplicht wordt de vooropgestelde “flow” te volgen en het verhaal te brengen dat voorzien was, maar slides geven weinig ruimte om te “freewheelen”.
Als je van die “corporate” slides gebruikt, met meer tekst per slide dan de gemiddelde Harry Potter, dan ben je zonder twijfel verloren. Als je je slides voorziet van slechts enkele woorden (eerder zoals Steve Jobs het deed bijvoorbeeld), dan heb je nog iets of wat marge om af te wijken en “added value” te creëren naar gelang hoe de conversatie evolueert / verschuift.
Wanneer je enkel slides gebruikt ter introductie van jezelf en/of je merk en al de rest op een whiteboard brengt, dan kan je zo creatief zijn als je maar wil. En dat is ineens ook het grootste nadeel aan whiteboarding: je moet er de focus op houden en zorgen dat je niet teveel afwijkt en zo de hoofdboodschap uit het oog verliest…
Ikzelf betrap er me meer en meer op dat ik mijn pen en een stuk papier neem en begin te tekenen om iets uit te leggen. Of een whiteboard. Of een omgedraaid bierviltje zelfs (al is dat tegenwoordig niet meer evident met dubbelzijdige reclame op die dingen!).
Om die techniek nog beter onder de knie te krijgen, heb ik mezelf een whiteboard voor home-use cadeau gedaan… Wordt vervolgd!
PS: ik kocht mijn whiteboard bij Whiteboards.be – supersnelle service, goeie prijzen en goede kwaliteit. Aanrader dus.
Category: Job (Page 5 of 22)
BYOD – Bring Your Own Device.
Ik sta er eigenlijk van versteld hoeveel bedrijven nog vasthouden aan een vaste infrastructuur. Dat ze niet alle data zomaar in “een cloud” willen steken, daar kan ik inkomen. Maar dat ze hun personeel vastgespen in een bepaald stramien en figuurlijk gesproken uw arm omwringen en verplichten bepaalde hard- en/of software te gebruiken, daar ben ik het noorden kwijt.
Zeker als de tools aanwezig zijn om BYOD strategie perfect mogelijk te maken: app virtualisatie, server virtualisatie, tablets, smartphones, ingebouwde VPN-tunnels vanuit de applicaties zelf…
Er zijn uiteraard altijd uitzonderingen, maar de grootste gemene deler zou perfect kunnen werken op eender welk platform. Niet iedereen is even productief op een Windows machine (of omgekeerd – op een Mac). Net zoals dat sommige mensen productiever zijn thuis dan op kantoor en anderen juist verkiezen om tussen de collega’s te zitten om werk te verzetten, zo zijn er ook mensen die sneller en efficiënter kunnen werken op een bepaald platform of met een bepaalde applicatie.
Al te vaak is er ergens in een verscholen hoekje een IT afdeling in een ivoren toren met aan het hoofd een IT manager (soms in combinatie met een Security Officer) die willen vasthouden aan wat ze kennen in plaats van mee te evolueren met de rest. Voor elk negatief argument, is er steevast een positief argument en naar mijn aanvoelen is het een kwestie van tijd alvorens ook zij moeten plooien.
Over plooien gesproken: als je metaal warm maakt, plooit het relatief makkelijk mee. Als je het koud tracht te plooien, dan bestaat de kans dat het breekt… Om maar te zeggen dat een onderbouwd verhaal de essentie is voor het succes van de cloud-strategie en de bijhorende BYOD infrastructuur.
Data kan je niet afbakenen. Data moet zweven tussen verschillende oplossingen. Hence the cloud story! Waar die cloud moet staan en hoe je die beveiligt, dat zijn natuurlijk valabele discussies.
Daarvoor zijn er oplossingen zoals bv. HCP Anywhere – om maar te zeggen dat voor elk probleem en voor elke vrees een gepaste oplossing voorhanden is.
Dat ik weer “chance” heb.
Op 5 juli heb ik verplichte SAP-training (lees: best goed uitslapen toekomen en een Red Bull of vijf meebrengen) en op 4 juli zit ik op de wei van Rock Werchter… til the end!
Ik ga die training dus in met een paar uurtjes slaap, een vermoeid lijf en alles behalve zin om zo een training te volgen.
Dat wordt de moeite…
Life owes you nothing. Nada!
Veel – niet alleen jonge – mensen hebben (valse) verwachtingen. Als ik goed werk op school, dan zal ik later een goede job vinden en dan kan ik een mooi huis kopen en blablabla. Dat is wat er IMHO vandaag tussen onze twee oren wordt gepropt doorheen de jaren dat we opgroeien.
Hierdoor kweken we bij ieder van ons “verwachtingen” die dan vaak niet vervuld worden, waardoor we kwaad worden, gefrustreerd raken en “de maatschappij” de schuld geven, om dan bij de pakken te blijven zitten en ons te wentelen in zelfmedelijden.
De waarheid is echter dat niemand ons iets verplicht is. Life owes you nothing! Uiteraard is goed opletten op school en zorgen dat je een goede fundering hebt belangrijk, maar eenmaal je daar buiten komt moet je er vooral niet van uit gaan dat iemand je nu iets verplicht is, gewoon omdat je bewezen hebt dat je kan opletten en onthouden wat men je inlepelt.
De kunst is vinden waar je goed in bent, wat je graag doet én niet onbelangrijk – waar je geld mee kan verdienen. Die “magische” combinatie vinden is wat dromen doet uitkomen als je het mij vraagt. Wacht vooral niet tot het in je schoot valt, maar wees innovatief, creatief en gemotiveerd – drie eigenschappen die zeer zeker van pas komen bij het creëren van je kansen op succes.
Dat is volgens mij de “magic sauce” voor succes en nog veel belangrijker – voor (persoonlijk) geluk.
En daarmee doel ik op de laatste dag dat ik nog eens van “home office” deed – U weet wel – van thuis uit werken, geen storende factoren en vooral véél productiviteit.
Vandaag was nog eens zo een dag en ik heb ervan genoten. Die stilte, of net niet (maar dan wel met zelf gekozen lawaai), die comfy trainingsbroek met matching hoodie, die gevulde koelkast in de buurt en die lekkere Nespresso koffie (veel beter dan wat tegenwoordig uit de bedrijfsmachines sijpelt).
Dringend eens meer van die productieve dagen voorzien mijn gedacht!
Iedereen die iets of wat actief is op LinkedIn, wordt er vroeg of laat mee geconfronteerd: je krijgt een bericht van een bedrijf (al dan niet via een headhunter) met de vraag of je open staat voor een nieuwe uitdaging.
Vanaf dan heb je twee opties:
- Je laat weten dat je niet op zoek bent
- Je laat blijken dat je interesse hebt om meer te weten te komen
Er is eigenlijk nog een derde optie: straal negeren. Maar daar doe ik niet aan mee (tenzij ik merk dat het over een “mass-mail” bericht gaat). Die mensen doen ook hun job en als zij de moeite doen om mij te contacteren, dan wil ik de moeite doen om op zijn minst beleefd te bedanken voor het voorstel.
Anyway. Stel dat je voor optie twee gaat en naar meer informatie vraagt. Meestal bellen ze je dan op voor een telefonisch interview (lees: ze willen zien wat ze in de kuip hebben, hoe vlot ben je, hoe zijn je talen enz). Tot zo ver alles ok.
Op het einde van zo een gesprek krijg je dan dikwijls de vraag om een up to date versie van je C.V. op te sturen. Say what? Een C.V. zei u? Zoals in “curriculum vitae”?
Wacht eventjes. U hebt mij opgesnord via LinkedIn, u hebt daar mijn volledige werkleven nagelezen (in detail, want ik probeer al mijn jobs en functies nauwkeurig, doch “in a nutshell” te omschrijven), u hebt de nodige aanbevelingen van (ex) collega’s kunnen nalezen, u hebt gezien welke certificaten en diploma’s ik behaald heb en ga zo maar door.
En op het einde van het tot hier toe “cloud sollicitatie avontuur” vraagt u mij om een “offline” schrijfsel dat eigenlijk niks anders kan bevatten dan wat al op LinkedIn staat (en constant up to date gehouden wordt)?
Hoe absurd is dat toch wel niet? Alle gegevens die relevant zijn, staan op LinkedIn. U hebt mijn telefoonnummer en e-mail adres voor bijkomende vragen. Op dat C.V. gaat dus niets anders staan dan wat u al weet. Dat kan dan maar één ding betekenen: u wil uw werk delegeren naar uw kandidaat, want u als headhunter kan moeilijk een link naar een LinkedIn profiel doorsturen naar uw klant (en mijn mogelijke werkgever):
- Mogelijk nemen ze dan rechtstreeks contact op met mij en mist u uw “premie”
- Mogelijk vinden ze dat ze u dan veel geld betalen om een “link” in te plaats te krijgen
Mijn antwoord op die vraag is dus zeer bondig: alles wat u moet weten kan u vinden op mijn LinkedIn profiel. Mijn C.V. is ondertussen echt niet meer up to date en ik heb geen zin om een offline kopie up to date te houden terwijl ik al alles op LinkedIn schrijf.
En als uw klant dan toch een document wil ontvangen, dan moet u dat zelf maar schrijven met behulp van alle informatie waar u ondertussen toegang toe heeft, want in deze fase van het “avontuur” zijn wij al vriendjes geworden op dat professionele sociale netwerk.
Update: met dank aan collega Twitteraar @jpbobbaers die me op het bestaan van LinkedInLabs wees. Eén van de modules daar laat je toe om je LinkedIn profiel te exporteren als “offline” C.V. – handig!
Praag is serieus de moeite waard, zoveel is zeker. Spijtig dat ik er maar twee dagen was (waarvan één dag vooral in meetingrooms), want de stad heeft veel te bieden: mooie gebouwen, vriendelijk volk, serieus betaalbare eet- en drinkgelegenheden,… kortom, ik zet Praag op mijn lijst van “terug te gaan voor een citytrip”.
Over de inhoud van het bootcamp zelf kan ik weinig vertellen omdat veel van de zaken nog niet publiek geweten mogen worden. Uiteraard krijg je wel updates zodra ik er meer over kan vertellen en ik denk dat wat Hitachi Data Systems voor het komend jaar in de “pipeline” heeft zitten zonder twijfel de moeite is!
Vandaag voor twee dagen richting Praag. Hitachi Data Systems Bootcamp 2013. En ze geven nog mooi weer ook! Zoveel zin in.
Kent u die mensen die het altijd druk hebben, waarschijnlijk vooral met epibreren (als u dat woord niet kent – Google it, u gaat er vanaf nu veel gebruik van maken).
Ik ken er redelijk wat zo. Vermijden als de pest is de boodschap, want die gasten zijn ook nog eens expert in het “delegeren” van hun werk aan derden. En het laatste wat je wil, is zo een “derde” zijn ;-).
Iemand die epibreert – noemt men dat eigenlijk een epibrator?
De nieuwsberichten puilen uit van de negatieve berichtgeving rond werk vinden. Ontslagrondes, geen nieuw werk vinden,… Als ik dat allemaal hoor en lees dan prijs ik me gelukkig dat ik in een sector werk waar die problematiek zich tot nu niet stelt.
Bijna wekelijks valt er wel een mailtje binnen van bedrijven of headhunters met de vraag of ik eventueel open sta voor een nieuwe uitdaging. Uiteraard zijn die niet allemaal even interessant of zelfs van toepassing (sommige recruiters doen écht hun huiswerk niet ), maar dat is toch een teken aan de wand dat er meer vraag dan aanbod is in de IT sector.
Mijn twee pollekes kussen gelijk ze zeggen!
Recente Comments