U weet of u weet niet dat Google sinds een jaar een eigen laptop en desktop computer op de markt zet (met hulp van Samsung, Acer,…) die ze Chromebook en Chromebox genoemd hebben. U komt er zelf wel achter welke naam bij welk product hoort mag ik veronderstellen?
Soit. Concreet zijn het “cloud devices” wat zoveel wil zeggen als “we slaan al uw data op in de Google wolk waardoor er geen superstraffe hardware nodig is, waardoor de prijs zakt en waardoor Google voor alles zorgt. Dat is het concept en daar kan u al dan niet voor te vinden zijn (ahja, want uw data zit in de Google cloud en niet veilig bij u thuis op de harde schijf… al kunnen we over die veronderstelde veiligheid lustig discussieren).
Persoonlijk vind ik het concept prima en ik gebruik al jaren Google als toeleverancier (GMail, Google Calendar, Google Reader, Docs,…) waardoor ik tot het groepje mag gerekend worden dat fan is van alles in de cloud droppen. Ik ben trouwens ook een fervent gebruiker van DropBox en Crashplan. Dat eerste voor mijn documenten en het tweede voor alles te backuppen (meer dan 300GB moest u het zich afvragen).
Google cloud devices dus. Ik heb een Chromebook van Samsung op de kop getikt. Een 5-series, in het wit en met 3G functionaliteit. Dat laatste omdat de 3G versie goedkoper is dan de wifi-only versie en ook omdat het een cloud toestel is, waarmee je bitter weinig kan doen zonder internettoegang (en dan ook zonder cloud toegang). Je kan wel lokaal op het flash geheugen bestanden bewaren of op een SD-kaartje, maar het concept is dat je alles in de cloud steekt.
De hardware specs zijn niet om achterover te vallen, maar dat maakt weinig uit. Intel inside (Atom CPU), 2GB RAM, onboard video, 16GB flash voor lokaal iets te bewaren, uitbereidingsslot voor SD kaartje, wifi, 3G, VGA-out, sound-out/in en een webcam. That’s it. Oh, het scherm is 12,1″ en heeft een resolutie van 1280×800. Niet onbelangrijk is dat de batterij verondersteld wordt om het 8,5u uit te houden!
Na twee maanden het toestel in huis te hebben, kan ik zeggen dat het een blijvertje is. De batterijduur en het gebruiksgemak zijn top en de Chromebook heeft zijn plaats tussen de Macbook en de iPad / iPhone te pakken. Als ik bijvoorbeeld ‘s avonds een blogpost wil schrijven, pak ik de Chromebook van de salontafel en begin ik er aan. Geen stroomblok voor een laptop nodig, maar wel een toetsenbord en touchpad ter beschikking voor lijvige posts.
Kan een Chromebook een “echte” laptop vervangen? Neen. Daarvoor is het toestel niet krachtig genoeg en aangezien je ook geen lokale software kan installeren, kan ik er niet alles mee doen wat ik op de Mac doe (LightRoom bijvoorbeeld). Ik vind het een super interessant toestel om content te maken (waar een iPad voor mij vooral interessant is om content te consumeren) wanneer het vooral over tekst gaat. Multinedia content maken is teveel van het goede.
Bluetooth zou ook nog een welgekomen add-on zijn, zoveel kost een chipsetje niet dus voor de prijs moeten ze het niet laten. Een Chromebook is ideaal voor mensen die enkel willen surfen, mailen en “light” content maken en een laptop experience willen hebben.
Van software updates moet je je trouwens ook niks aantrekken. Bij het booten checkt het toestel met Google of er een update is en indien nodig kan je die dan installeren. Als het OS om zeep is, boot je in repair mode en installeer je een fresh copy via de cloud. En dat werkt goed – ik heb een reinstall getest en op een kwartiertje was alles up & running. Daarna gewoon je wifi netwerk toevoegen. aanloggen met je Google account en daar is al je data terug.
Kortom: als je de kans hebt om eens een Google device te testen, zeker doen. Maar let op, de kans is groot dat je het niet meer gaat willen afstaan ;-).
Category: Internet (Page 8 of 16)
Gisteren heb ik de look ‘n feel van dit blog een kleine opfrisbeurt gegeven, Fonts aangepast zodat alles makkelijker leesbaar is, een paar widgets verwijderd die ik al een tijdje niet gebruikte en het geheel onoverzichtelijk maakte en wat onderhuidse fine-tuning gedaan.
Na de server-move eind vorige maand, is dit de start van de tweede fase om Unexpected.be een serieuze “overhaul” te geven. Maar het is nog niet helemaal hoe ik het wil:
- Meer integratie met sociale media zoals Twitter en Facebook, al ben ik er nog niet helemaal uit hoe ik dat ga doen.
- Mijn blog ombouwen tot een kruising van een traditionele blog (zoals het nu is) en een tumblr met het oog op sneller updaten van bijvoorbeeld mijn iPhone.
- Kleurenpalet bijschaven.
Nog genoeg om me bezig te houden dus. Fijn weekend!
De native GMail app is top, maar dit ziet er ook leuk uit, vooral als je inbox vol zit met “todo’s”. Vanaf volgend jaar voor iPhone en GMail combo’s out there: Mailbox App.
… en datjes. Ik zou kunnen zeggen dat het nieuwe live album van Coldplay serieus de moeite is en een waardige opvolger is voor hun vorig album. Het staat trouwens ook op Spotify, so no need to buy it ;-). De meest recente Studio Brussel Maxx 25 is ook serieus te pruimen en kan ik niet anders dan aanraden.
Daarnaast heb ik me erg geamuseerd met mijn Samsung Chromebook en heb ik Windows 8 nog altijd niet “hands-on” ervaren. Wat een verschil met vroeger, toen ik alles op de voet volgde en RC en Beta releases draaide vooraleer de gemiddelde gebruiker wist dat er iets nieuws zat aan te komen. Een evolutie van data consumeren en niet meer geven over het platform hoe het binnen komt denk ik. Een goede evolutie als je het mij vraagt. Vooral veel vanuit de cloud doen, en dat is hier een winning team in combinatie met de iPhone, iPad en Chromebook.
Ah ja. Skyfall. De nieuwe Bond film die u gezien moet hebben. Althans, volgens de hype die er ontstaan is. Nu goed, ik heb hem ook in de bioscoop gezien (en dat moet zo voor zo een films) en ik vond hem wel goed. Veel beter dan de twee vorige versies, maar we zijn er nog niet helemaal. Iets meer gadgets zou wel mogen – nostalgie naar vroegere Bond movies weet je wel?
En dat het bijna kerstmis is! Plezant! Kijk er naar uit om de kerstboom van stal te halen en te versieren! Overal lichtjes, versieringen, leuke sfeer en als het even kan nog wat sneeuw ook. Meer moet dat niet zijn.
Het is allemaal nog is beta, maar dit staat er dus binnenkort aan te komen ;-).
httpv://youtu.be/fBVDp5eBMhU
Alvorens u zich zorgen maakt, het is een parodie!
Niet heet van de pers, maar nog altijd een van mijn favoriete nummers van tegenwoordig.
httpv://youtu.be/qDVW81bXo0s
Indrukwekkend hoe ze bij Google met je data omgaan. De moeite om eens te bekijken dus.
httpv://www.youtube.com/watch?v=1SCZzgfdTBo
Sinds kort heb ik podcasts (her)ontdekt en daarmee ook opnieuw gewaar geworden van de vreselijke beperkingen van de ingebouwde Music app op de iPhone wanneer het op podcasts aankomt.
Eigenlijk is er slechts één alternatief: Instacast. Zowel gratis als betalende versie (met meer features). Een serieuze stap voorwaarts ten opzichte van de default app en sinds de laatste versie heb ik ook geen enkele crash meer ondergaan (met de vorige versie vloog ik soms uit de app). Dat doet er mij trouwens aan denken dat ik eens een lijstje moet online zetten met mijn favoriete podcasts…
Enfin. Instacast dus.
Hoe meer data je hebt, hoe meer de noodzaak voor een goed systeem om alles een plaats te geven. Backups, documenten, foto’s, bookmarks, text-files, slidedecks,… you name it. De tijd van megabytes is al lang vervlogen. Zelfs gigabytes beginnen geschiedenis te worden. Vandaag, zelfs in “consumer” omgevingen – lees: in je eigen huis – zijn terabytes al schering en inslag.
Ik heb twee laptops: mijn persoonlijke Macbook en een ThinkPad van de werkgever. Daar begint het probleem al. Ik wil graag al mijn werkgerelateerde documenten beschikbaar hebben op mijn Macbook, maar ook op mijn iPhone of iPad bijvoorbeeld. Als ik ‘s avonds aan iets denk of ik wil nog snel een document of presentatie overlopen, dan heb ik geen zin om mijn ThinkPad te gaan zoeken, op te starten en te wachten. Dan wil ik gewoon mijn iPad van de salontafel pakken en dat document openen.
Vroeger werd zo iets opgelost met zaken doormailen. Of op een USB-stick zetten. Maar dan zit je met verschillende versies van een bestand, met alle gevolgen vandien. Corrupte files (ik denk aan “Available Offline” van Windows – de slechtste uitvinding ooit), niet meer weten welke versie de juiste is, de verkeerde versie meehebben,…
Om dat euvel op te lossen, gebruik ik “de Cloud”. In mijn geval is die cloud DropBox (en in beperkte mate iCloud en Google). Dat cloud-gebeuren lost mijn probleem van verschillende versies her en der op. Ik moet ook slechts één “file repository” backuppen. Win-win dus.
Maar DropBox is niet alles uiteraard. Mijn werklaptop wordt niet verder gebackupped. Alles wat van belang is, zit in mijn eigen “private cloud”, de rest – lees: OS en applicaties – kan mij gestolen worden. Als mijn ThinkPad sterft, kapot gaat, gestolen wordt,… is het gewoon een kwestie van een nieuwe ThinkPad te bestellen en mijn cloud applicatie erop te installeren.
Mijn Macbook zit naast dat cloud-gebeuren, wel nog verwikkeld in een backup structuur. Mijn Macbook bevat ook mijn muziek, mijn foto’s, mijn hebben en mijn houden zeg maar. Documenten zitten in de cloud, maar de “media” niet. Of toch niet in DropBox en consoorten, want daarvoor is mijn storage capacity daar veel te kleinschalig.
Neen. Mijn Macbook stuurt in eerste instantie alles naar de USB-schijf met TimeMachine van Apple. Dat is mijn eerste toevluchtsoord in geval van nood. Daarnaast wordt er elke nacht een “smart copy” gemaakt via Super Duper. Smart copy impliceert dat enkel de eerste backup een full copy is en dat elke daarop volgende backup in feite bestaat uit delta’s. Sommige backup toepassingen noemen dat ook wel “incremental forever”.
Die Super Duper backup gaat naar een FreeNAS netwerk opslag met een capaciteit van om en bij de 4TB (ZFS als onderliggend filesystem).
Als derde vangnet heb ik een kopie van alles wat echt belangrijk is (een iTunes backup, een LightRoom backup,…) ook gekopieerd naar mijn iOmega StorCenter, eveneens een NAS box. RAID5 voor de disk-config, in totaal 4TB raw capacity, 2,7TB usable capacity. Die backups zijn een manueel gebeuren en doe ik gemiddeld eens per maand, meer als ik veel nieuwe data op de Mac heb gedumpt.
Lokaal is mijn backup systeem dus meer dan redundant, maar dat was nog niet genoeg. Wat als mijn huis in vlammen op gaat? Of wat als er dieven over de vloer komen die alles meesleuren, ook mijn backup devices? Oplossing? De cloud natuurlijk! De volledige Macbook wordt opnieuw permanent naar de cloud gestuurd via CrashPlan. Ook hier kan je spreken over “incremental forever” backups, maar daarop nog eens deduplicatie zodat de upload naar de cloud (de delta’s van daarnet) zo klein mogelijk is.
Om dat allemaal overzichtelijk te houden, is een goede structuur in je folders en disks onontbeerlijk. Anders zit je met zoveel data her en der verspreidt, dat je niet meer weet wat waar zit. Resultaat: dubbels, dubbels en dubbels. En dat kost geld aan opslag, aan tijd, aan storage en aan bandbreedte (want alles moet geupload worden naar de cloud).
Data brengt dus werk met zich mee. Vroeger hadden we ocharme 500MB opslagcapaciteit en daarmee was de kous af. Vandaag zijn terabytes goedkoper dan ooit en staan we niet meer stil bij een gigabyte’je meer of minder. Alles netjes een plaats geven is belangrijk en houdt de boel handelbaar, maar wat ik nog veel liever zou hebben, is een complete indexering van al mijn data.
Indexeer al mijn bestanden. Dan kan ik zoeken op filename en *BOEM* – daar is mijn file. Maar ik wil meer dan dat. Ik wil dat ook alles geïndexeerd word op content. Ik wil niet al mijn filenames onthouden, dat is onbegonnen werk! Maar als ik over een bepaald onderwerp iets zoek, dan kan een index die ook in bestanden kijkt, mij serieus helpen.
Voeg daar nog meer metadata aan toe zoals tijdstippen, exif data, locatie gegevens,… en ga zo maar door, en je krijgt een systeem dat al die data kan doen samenvallen en een correlatie kan aanbieden aan de gebruiker.
Dat zou ik graag hebben, thuis. Dat zou het gemakkelijk maken. En dat bestaat bij mijn weten nog niet voor de consumer markt. Er bestaan wel softwares die dat doen, maar die zijn niet cross-platform, cross-storage-device, cross-… dus dat is niet helemaal wat ik zoek.
Tot wanneer dat mogelijk is, zit er niks anders op dan een goede structuur aanhouden en een nette “flow” te respecteren voor mijn data. Alles heeft zijn plaats, zijn folder, zijn bestemming. Door dat systeem consequent toe te passen, kan ik erg snel iets terugvinden, maar het blijft een taak om dat systeem netjes te volgen.
Hoe doet u dat, al uw data een plaats geven? Welk systeem gebruikt u? Welke software? Welke backups? Neemt u überhaubt wel backups? Consequent? Ik ben eens curieus.
Presentaties. Ik heb er al veel ondergaan, meermaals gegeven en af en toe online gevolgd (Apple keynotes om een gekend voorbeeld aan te halen).
De tools om een presentatie te geven zijn in principe eindeloos, maar beperken zich bij de meesten tot Powerpoint (Windows) en Keynote (Mac) – al moet ik zeggen dat Powerpoint for Mac meevalt sinds de laatste versie van Office for Mac.
Niks tegen die bestaande gevestigde waarden, maar daarmee is dan ook alles gezegd. Een relatief nieuwe speler op de markt van presentatie-tools is “Prezi“. Prezi is geen “fat-client” maar eerder een SaaS – Software as a Service – waarmee je erg leuke, interactieve en flashy presentaties kan maken via het internet.
httpv://www.youtube.com/watch?v=UcCr8Cmroxw&feature=plcp&context=C31c64d9UDOEgsToPDskIDzjpzo9nf0E_VsGaD5d4L
De presentaties worden dan online bijgehouden (in de free versie), maar er komen meer opties vrij (zoals offline beschikbaar hebben, een offline editor, meer opslagcapaciteit online,…) wanneer je overschakeld naar de betalende versies.
Ik heb deze week mijn gratis account een upgrade gegeven naar een Pro account. Ik ga eens een poging ondernemen om Prezi te integreren in mijn dagdagelijkse job.
Ervaringen, reacties van het publiek, short-comings,… mag u de komende tijd dus af en toe verwachten. Tips & tricks van Prezi gebruikers mogen altijd in de comments achtergelaten worden!
Recente Comments