Unexpected.be

Telling stories for a living

Category: Online (page 1 of 3)

Youtube FTW

Ik weet niet hoe het bij u zit, maar ik merk een opwaartse trend van Youtube in mijn dagdagelijks leven.

Ja, natuurlijk kijk ik al jaren music video’s op Youtube. Of fail movies. Of andere tijdverslindende, nutteloze vertier biedende video’s.

Maar dat is niet wat ik bedoel met een opwaartse trend.

Mijn consumptie van “braindead” Youtube materiaal is er met de jaren eerder op achteruit gegaan. En das een goede zaak in een wereld van nooit genoeg tijd hebben.

De shift die ik gewaar word, is er eerder een van de klassieke media vervangende soort: ik volg meer en meer Youtube kanalen die dagelijks of wekelijks nieuwe content aanbieden. Sommige kanalen worden gemaakt door amateurs, als hobby project. Echter regelmatig zijn het professionele kanalen waar je kan zien dat er heel wat werk aan te pas komt. Die makers zijn dan ook professioneel bezig met Youtube en verdienen er hun boterham mee.

Reclame

Waar ik me nog het meest van al aan erger op de klassieke TV: reclame.

In de meeste YT kanalen die ik volg zit er zelfs geen reclame. Of toch niet zoals je dat kent van op TV.

Af en toe is er eens een reclamefilmpje voor de eigenlijke content van start gaat, maar die kan je in 95% van de gevallen skippen na een paar seconden. Zeer uitzonderlijk zit er een onderbreking in de video zelf.

De meeste reclame of beter gezegd de inkomsten om de video’s te kunnen maken, komt van video sponsors. Bv. Samsung dat een tech kanaal sponsort om vanop CES verslag uit te brengen. Maar daar is altijd full disclosure over en dan heb ik er eigenlijk geen probleem mee.

De reclame zoals we dat kennen op de klassieke TV bestaat er gewoon niet. En ik mis dat ook totaal niet. Integendeel. Ik erger me er nog meer aan als ik nog eens live naar iets op TV kijk. Het liefst van al neem ik iets op zodat ik de reclame kan doorspoelen.

Trouwens: voor zij die het willen kan je een YouTube Premium abonnement nemen waardoor je helemaal geen reclame meer te zien krijgt! Ja, dan betaal je voor de content, maar vergeet niet dat je voor je huidige TV thuis ook al betaalt… en daar zit nog altijd reclame bij.

Altijd & Overal

Om te kunnen kijken wanneer jij het wil, moet je het programma opnemen en dus een digicorder huren of kopen. Wil je on-demand kijken dan heb je altijd een extra abonnement nodig (de zogenaamde terugkijk-TV). En alle content die je vandaag via digitale TV binnenkrijgt is ocharme 720P kwaliteit, terwijl YouTube technisch gezien al tot 8K kan streamen. In realiteit zijn de meeste kanalen 1080/1440P met links en rechts al makers die hun materiaal in 4K uploaden.

En je kan kijken waar en wanneer je wil. Vanop elk toestel met een internetverbinding. Want alles zit in de cloud weet je wel. Bij bv. Telenet is dat zo simpel niet en moet je via hun eigen app gaan. Vroeger werkte dat zelfs enkel als je op Telenet wifi zat. Oh en vergeet vanop elk toestel maar, want je moet het toestel registreren bij hen en je kan maar een aantal toestellen registeren…

Initiatieven zoals VRT.NU zijn een stap in de goede richting en nog net op de valreep om niet overbodig te worden gemaakt denk ik. VTM, Vier en de rest van de Vlaamse zenders komen nu ook allemaal op de proppen met hun apps en dan zijn er nog de overkoepelende mediabedrijf gestuurde oplossingen zoals Stievie. Allemaal goed en wel, maar ofwel zijn ze betalend, ofwel zijn ze heel beperkt, de kwaliteit is nog altijd niet om naar huis te schrijven en je hebt een handvol apps nodig om je “kanalen” te kunnen volgen. En met uitzondering van VRT.NU zit er bij iedereen nog altijd reclame in (tip: er zit minder reclame in dan via de gewone weg, dus als je op VTM iets wou bekijken dat je niet had opgenomen, is kijken via de app minder pijnlijk dan via terugkijk-TV). Had ik trouwens al gezegd dat ze niet allemaal de optie hebben om te streamen via AirPlay of te casten naar een Chromecast?

Zucht.

Uiteraard snap ik deze doodstrijd wel: elke zender wil jou in hun app houden. Als ze je niet via de TV kunnen “locken” voor hun reclame, dan zullen ze je via hun app proberen vast te zetten. Reclame door je strot en aangezien je altijd een account moet maken, hebben ze ook data over wie je bent en waar je wanneer naar kijkt. En wees maar zeker dat ze die data verkopen of op zijn minst gebruiken om weer iets met reclame te gaan doen ;-).

FTW!

Geef mij dan maar YouTube. Betere content. Betere kwaliteit. Een platform dat altijd en overal werkt en integratie heeft met elk toestel dat je kan bedenken. Ja Google zit achter YouTube en die zullen de data ook wel in hun voordeel gebruiken. Maar dat doen ze uiteindelijk allemaal en dan verkies ik degene die mij het meeste voor mijn “geld” geeft.

YouTube For The Win. En VRT.NU voor de betere Vlaamse content.

I rest my case.

Podcasting: Behind The Scenes

Ondertussen zitten we al aan aflevering zeven van de One For The Road podcast!

In deze aflevering blikken we terug naar de voorbije acht afleveringen (de piloot + 7 afleveringen) en bespreken Stijn en ikzelf hoe wij een episode van onze podcast in elkaar boksen. Workflow, bits en bytes, materiaal, onze gasten,… het komt allemaal aan bod.

Te beluisteren via Soundcloud, Spotify of jouw favoriete podcast app!

Going HTTPS://

Een tijdje terug migreerde ik mijn blogs richting Combell en tot op heden ben ik erg tevreden van die move: goede support, snel netwerk en concurrentiele prijzen.

Tijdens die migratie heb ik er ook van geprofiteerd om mijn websites allemaal om te schakelen naar mandatory “https://” gebruik: als website eigenaar is dat niet alleen belangrijk voor je zoekresultaten (Google penaliseert terecht websites die geen veilige verbinding aanbieden), het is ook belangrijk voor jou als bezoeker dat je zeker weet dat je op een veilige site terecht komt die ook echt is wie ze beweert te zijn.

Voor mijn blog is dat nu iets minder belangrijk dan voor een website waar je betaalgegevens ingeeft om aankopen te doen, maar good practise is good practise.

Zelf heb ik trouwens mijn browsers van de nodige plugins voorzien waaronder eentje die altijd gaat proberen te https:// variant van een site te openen, ook als ik het zelf niet zo ingeef of als de link van een site naar de http:// versie verwijst.

Als je trouwens zelf over een WordPress based website beschikt, heb ik nog een tip waar ik zelf redelijk wat tijd aan verloren ben: nadat ik mijn SSL certificaat gedeployed had (Combell kan dit automatisch en gratis voor je doen in hun WordPress hosting), kon ik mijn site prima bezoeken op zowel http://www.unexpected.be als https://www.unexpected.be.

Omdat ik de bezoeker geen keuze wou laten, heb ik server-side aangegeven dat http:// altijd omgezet wordt naar https:// met als gevolgd dat je deze site dus niet meer onbeveiligd kan bezoeken.

Great news zou je denken!

Ja, maar het gevolg was dat mijn afbeeldingen niet meer doorkwamen! Nochtans als je naar de link van de image surfte, ging het helemaal prima. En op de iPhone en via Safari op de iMac ging alles ook perfect.

Via Chrome, Firefox of Edge ging het op geen enkele desktop goed. Niet op Mac en niet op Windows. Op de iPhone weer wel, maar dat komt omdat elke niet-Safari browser op iOS alsnog gebruik maakt van webkit en dus eigenlijk een GUI-laag is op Safari (weetje!).

Na wat prutsen en root-cause-analysis heb ik de culprit kunnen vinden:

In je WordPress configuratie moet je bij “Settings – General” niet vergeten om het WordPress Address en het Site Address ook om te zetten naar https://.

Bij mij stonden die nog op http:// waardoor de afbeeldingen niet doorkwamen omdat ik expliciet verboden had om nog http:// content te laden aan de serverzijde. Gevolg: de foto’s werden opgeroepen met http:// en dat ging niet dus kreeg je niets te zien.

Dat Safari dit wel doet vind ik mogelijks niet positief… Ofwel is dat een bug ofwel hebben ze door dat het een configuratie probleem is en lossen ze het aan de browserzijde op door er zelf https:// van te maken bij het opvragen van de foto. Te checken als ik eens wat tijd heb.

Dus als je zelf bezig bent met je WordPress blog te switchen naar https-only dan weet je wat je vooral niet mag vergeten ;-).

Mancave Audio

Mijn war room, mijn mancave, mijn werkplek, mijn bureau of hoe je het ook wil noemen. De kamer in het huis waar werk wanneer ik van #HomeOffice doe. Het vertrek waar de gadgets een thuis hebben. De ruimte waar menig podcasts werden / worden opgenomen (later meer hierover).

Kortom een plek waar ik helemaal mijn ding kan doen en waar ik baas ben van wat er binnen en buiten gaat.

My kingdom!

Music Was My First Love

Wie mij kent, weet dat muziek belangrijk is voor mij. Als ik ooit moet kiezen tussen muziek en TV (of Netflix, Youtube of elke andere moderne vorm van TV kijken) dan wint muziek “hands down” zonder enige twijfel.

De manier waarop ten huize Unexpected muziek wordt geconsumeerd is pretty much Sonos all the way. Maar in de mancave wou ik eens wat anders doen en wat experimenteren met nieuwe dingen die perfect zijn voor de use case, maar minder geschikt om in de rest van het huis toegepast te worden.

Zo heb ik een heuse collectie koptelefoons, elk met verschillende sound en dus verschillende use case. Sommige koppel ik rechtstreeks aan het medium, anderen gaan (al dan niet uit noodzaak) via een Aune X1S headphones versterker. Op die manier is muziek beluisteren echt een ritueel dat al begint bij het uitkiezen van de juiste headset voor het genre en het effect dat ik wil bereiken. Klinkt cumbersome voor velen, over the top voor anderen, maar voor mij is dat gewoon genieten. Ieder zijn hobby zeker?

Soit. Ik wijk af van mijn verhaal.

Tot voor kort had ik een Logitech 2.1 set die meer dan 10 jaar oud is en zelfs nog THX certified. Binnen een prijsklasse van sub 200 EUR heb ik tot op heden nog niks gehoord dat zelfs remotely in de buurt kwam van de “punch” dat die dingen geven, om nog maar te zwijgen van het volume dat ze teweeg kunnen brengen. Ik ben nog altijd machtig content van die set, maar ik wou een meer minimalistisch design aan mijn bureau en omdat ik die volume levels toch maar heel zelden kon aanspreken, was de contra lijst met de jaren langer dan de pro lijst geworden.

De betreffende set staat nu netjes bij mijn Pioneer DDJ-1000 en is uitermate geschikt voor house parties. Ideaal als ik tijdens het weekend nog eens compleet los wil gaan of een nieuwe DJ Unexxx mix in elkaar steek dus.

De mancave computers connecteren dezer dagen op een Logitech MX Sound 2.0 die ook nog eens bluetooth ondersteunt en vooral een veel kleinere, meer minimalistische footprint heeft. Uiteraard is de klank niet zo vol en luid als mijn voorgaande set, maar dat is ook niet wat ik wou bereiken. Om sporadisch Netflix of Youtube te kijken is deze set meer dan goed genoeg en zelfs met een streepje muziek loop alles prima en als er geen computer aan staat, kan ik er ook prima naar streamen via bluetooth.

Smart Speaker Showdown

Maar ik wou dus meer. Ik heb her en der al Alexa speakers staan, maar de klank die daaruit komt voldoet niet aan mijn eisen voor muziek. Ik gebruik die dingen vooral voor voice-commands naar de verlichting, voor weerupdates of mijn ochtend update te krijgen voor ik richting werk vertrek. Een paar maand terug kwam er ook een Google Home bij en aangezien ik toch best veel prive zaken in Google heb zitten, kon de Google Assistant vaak meer relevante info geven dan wat Amazon Alexa in de aanbieding had. En eerlijk gezegd was de kwaliteit van de speaker in de Google Home ook beter dan wat de Alexa Echo te bieden heeft.

Maar spijtig genoeg nog niet op het niveau dat mij kon overtuigen om de mancave van muziek te voorzien.

Say hello to Google Home Max: in lijn met de Sonos Play:5 qua footprint, iets minder sterke audio capaciteiten dan die eerder genoemde, maar wel miles ahead op elke andere bluetooth of smart speaker die ik heb of getest heb. En er zit een Google Assistant ingebouwd en het design is ook erg minimalistisch. Klinkt als een perfecte match voor de mancave… ware het niet dat Google het vertikt om het ding aan te bieden in Europa (met uitzondering van UK, Frankrijk en Duitsland).

Ik heb geprobeerd om de Google Home Max te bestellen via een dropshipment dienst zoals MyGermany (mijn Alexa speakers heb ik allemaal zo gekocht en prima ontvangen via Amazon Duitsland), maar Google heeft mijn bestelling alsnog geanuleerd omdat ze vermoedelijk MyGermany geflagged hebben in hun systeem en het alternatieve import circuit een halt willen toeroepen.

Never stop trying! Dus heb ik eens rondgesurft en ontdekt dat er een electro keten in Noord-Frankrijk op een half uurtje rijden is die o.a. Google Home Max speakers verkoopt en op voorraad heeft. En de kers op de taart: ze staan in aanbieding waardoor je 50 EUR uitspaart op de prijs die Google adverteert op hun site.

Sinds gisteren heb ik dus een Google Home Max speaker in de mancave en boy does that thing rock! De smart assistant functionaliteiten zijn identiek aan die van de gewone Google Home of de Google Mini en doen het prima. Maar waar de Max uitblinkt is in geluidskwaliteit, volume en overal punch van de sound. De reviews hebben niet gelogen: awesome to say the least! Ja, de Play:5 van Sonos gaat er nog lichtjes over op vlak van geluidskwaliteit, maar die kost ook 220 EUR meer terwijl hij wel de smart features mist die ik graag wou.

Net zoals Sonos met TruePlay gebruikt Google machine learning om de Max toe te laten je ruimte waar hij staat te lezen en zijn sound signature daarop af te stemmen. Zo zal hij minder bass produceren als hij dicht bij de muur staat terwijl hij net meer bass gaat weergeven als je hem in het midden van de kamer plaatst. Bij Sonos moet je deze calibratie zelf doen met behulp van de Sonos app en een iOS toestel. Bij de Google Home Max doet hij dat volledig automatisch met behulp van de microfoons die ingebouwd zitten om je te verstaan als je een vraag stelt.

Je kan ook twee Max’en kopen en ze in stereo plaatsen, maar dat is overkill voor mijn mancave. Een speaker op 70% van zijn kunnen is al veel te luid om nog een gesprek te kunnen voeren zonder je stembanden te pijnigen.

Over features gesproken: net zoals bij de Sonos Play:5 is de Google Home Max zich ook bewust van zijn orientatie. Horizontaal geplaatst speelt hij in stereo en is het bovenste gedeelte van de speaker het bedieningspaneel via touch (volume, play en pauze). Plaats je hem verticaal, dan switch de speaker naar mono en verplaatst de bediening naar de zijkant (en in de mono opstelling dus te bovenkant ;-)). Verder is er nog een line-in met een 3.5mm jack en een USB-C aansluiting waarmee je de speaker via een USB-C Ethernet dongle via een bedrade netwerkkabel kan aansluiten in plaats van via wifi.

Google levert ook een magnetisch rubberen matje mee dat je onder je speaker bevestigd met als doel om trillingen en resonanties te vermijden van de kast waar je de speaker op plaatst. Behalve praktisch draagt dit ook bij aan de minimalistische look van de Google Home Max.

In The End

Mission accomplished dus! Ik ben super tevreden met mijn Google Home Max en voor de prijs van 349 EUR is er volgens mij geen betere speaker beschikbaar die smart features combineert met design en sound quality. Alleen spijtig dat je er in ons land via een tripje langs onze buurlanden moet aangeraken, maar dat is het naar mijn bescheiden mening meer dan waard!

My Google Home Max is here to stay.

Apple Pay in België

Een week of drie terug kwamen we met Apple Pay plots in een stroomversnelling terecht: ik kreeg daags voor de persvoorstelling een uitnodiging van BNP Paris Bas Fortis in mijn mailbox waar ze iets “groots” zouden aankondigen. Gezien het laattijdig krijgen van de invite en het feit dat ik ook nog een daytime job heb waar ik niet zomaar last-minute het roer kan omgooien, heb ik de uitnodiging aan me laten voorbijgaan.

Geen erg, want ik had links en rechts al geruchten opgevangen dat BNP een exclusieve deal met Apple Pay had gemaakt die eerstdaags aangekondigd zou worden. De geruchten waren dus waar…

Het slechte nieuws is dat het een exclusieve deal is met BNP terwijl ik zelf een (tevreden) klant van KBC ben. Die laatste staat ook mijlenver voor op elke andere bank in ons land als het aankomt op het integreren van technologie en extra added-value in hun services en apps. Dikke pluim voor KBC, maar met Apple Pay hebben ze zich al dan niet bewust laten verrassen door de concurrentie.

Ik ga dus niet naar BNP switchen enkel en alleen voor Apple Pay, want uiteraard is er niets gratis in deze wereld en een extra bijdrage betalen voor een feature die (hopelijk) snel naar andere banken zal doorsijpelen zie ik niet echt zitten.

Het goede nieuws is dat alle dochterondernemingen van BNP ook meedoen, waardoor klanten van Fintro en Hello Bank ook Apple Pay aanbieden! En laat die laatste nu toch wel niet gratis zijn zeker? Het verschil zit hem in de details: enkel bij BNP kan je zowel Maestro als MasterCard gebruiken met Apple Pay. Bij de dochterondernemingen is het voorlopig enkel Maestro en als MasterCard er ook bij komt, ga je daarvoor moeten betalen net zoals je bij Hello Bank ook voor een gewone fysische MasterCard een bijdrage moet geven.

Geen ramp hoor, want de primaire use-case die ik zie voor Apple Pay, zijn nu net de contactloze betalingen bij de krantenwinkel, in de Starbucks, bij de bakker, in de broodjeszaak… en daar is Maestro meer dan goed genoeg.

Mijn aanvraag voor Hello Bank is in ieder geval on-going en tot op het moment dat KBC het ook aan hun diensten toevoegd, schrijf ik gewoon elke maand 100 EUR over naar mijn Hello Bank account zodat ik met mijn iPhone al mijn kleine aankopen kan afhandelen.

En dat werkt goed, want uiteraard heb ik het al getest. Niet met Hello Bank, want die aanvraag is nog in behandeling.

Wel met BUNQ, een online bank uit Nederland.

Via een omweg kan je bij het aanvragen van je kaarten alsnog Apple Pay activeren (de hack werkt bij mijn weten nog steeds) zodat je eigenlijk al Apple Pay kon gebruiken voor BNP ermee op de proppen kwam.

Nadeel: voor BUNQ betaal je 7 EUR per maand, maar dat is wel inclusief MasterCard en fysische kaarten. En het moet gezegd: de BUNQ app is dik in orde! Ik denk echter wel dat ik mijn betalende account stopzet zodra mijn Hello Bank account geactiveerd is.

Kortom: sinds een aantal weken haal ik mijn portefeuille nog zelden boven.

Ja, ik weet dat je al lang contactloos kan betalen met je bankkaart, maar dan moet je nog altijd je kaart meepakken (en vaak dus ook je portefeuille) + alles boven de 25 EUR moet je alsnog valideren met je pin-code.

De handigheid van alles te kunnen doen met het toestel dat ik sowieso altijd bij me heb is echt pretty awesome. En op vlak van veiligheid is IMHO je vingerafdruk (TouchID) of je facial scan (FaceID) vele malen veiliger dan een pin-code van vier cijfers.

Geloof me vrij: eens je geproefd hebt van Apple Pay (of Android Pay als je een Android telefoon hebt), ga je niet meer terug naar de oude manier van betalen.

Collaboration – An Hitachi Content Platform Story

Vorige week zat ik rond deze tijd ook in mijn bureau. Niet om een artikel voor mijn blog neer te pennen, wel om de laatste hand te leggen aan mijn presentatie voor een seminarie van een partner.
Securelink organiseerde vorige week zijn jaarlijks seminarie waarop zij hun klanten bij een hapje en een drankje uitnodigen om een kijkje te komen nemen naar de oplossingen die ze kunnen aanbieden. Place to be was “Autoworld” te Brussel, ongetwijfeld bekend bij iedereen die een voorliefde heeft voor gemotoriseerde voertuigen. IT en auto’s – kan het nog beter worden?
Het concept was als volgt: een viertal keynote speakers kwamen praten over een onderwerp in hun vakgebied en tussen die keynotes was er de mogelijkheid voor de klanten om flightcases te bezoeken. Flightcases waren in dit geval de vendors waar Securelink mee samenwerkt en uit welke portfolio’s zij kunnen putten om hun klanten oplossingen aan te reiken.
Een van die vendors is Hitachi Data Systems en laat dat nu ook de vendor zijn voor wie ik tewerkgesteld ben bij Avnet (distributeur). Er werd mij gevraagd om de HDS-flightcase in te vullen met een “oplossing” én ik had een tijdslot van 20-25 minuten (zonder Q&A).
Let op het woord “oplossing” in de vorige zin: het was niet mijn bedoeling om een “feats & speeds” presentatie te geven – geen pure bits & bytes, benchmarks en cijfers op de mensen loslaten. Per slot van rekening kwamen er verschillende profielen naar het seminarie en wou ik zoveel mogelijk mensen kunnen adresseren met mijn verhaal.
Storytelling
Ik zocht een use-case waarin zoveel mogelijk mensen zich zouden herkennen om zo hun interesse te triggeren. Die use-case vond ik bij Microsoft Sharepoint, de reden waarom mensen naar zulk platform migreren (of plannen hebben om dat te doen) en welke pitfalls dat met zich meebrengt. Die pitfalls kunnen aangepakt worden met behulp van ons Hitachi Content Platform (HCP) en zo was mijn story geboren.
Omdat mijn verhaal al in het teken van “collaboration” stond, heb ik er nog een tweede use-case aangehangen: Dropbox-like functionaliteit binnen een enterprise omgeving aanbieden zonder in te boeten aan de strikte veiligheidsnormen die bedrijven (of wetgevers) zichzelf opleggen. Say hello to the HCP Anywhere platform!
Met dat ik een heuse “story” bedacht had, liep ik tegen de beperkingen van MS Powerpoint aan. Moeilijk gaat uiteraard ook, maar waarom moeilijk doen als er alternatieven zijn. Ik had er in het verleden al enkele keren mee gespeeld voor niet-professionele doeleinden en nu zag ik de kans om Prezi in te schakelen voor mijn “daytime job”.
Collaboration – An Hitachi Content Platform Story by Tim Verbist was geboren.
Het eindresultaat is organisch gegroeid met vallen en opstaan, met dry-runs op verschillende profielen om te zien wat werkt en wat niet werkt én met constructieve feedback van collega pappenheimers – waarvoor dank, u weet wie u bent!
Ik heb er redelijk wat tijd in gestoken, maar het resultaat mag gezien worden en na het seminarie kan ik zonder schroom zeggen dat het zijn doel meer dan bereikt heeft. De mensen die kwamen luisteren en geen voorkennis hadden over het product, noch over de problematiek die ik aankaartte, waren na een dikke twintig minuten volledig mee in mijn verhaal. De feedback was lovend en ik was tevreden.
Conclusie
Over het seminarie zelf kan ik bondig zijn: het was af. Perfecte omgeving, perfecte aankleding, goede catering, interessante sprekers en een grote opkomst. Info Security & Storage Expo hebben er een klein broertje bij! Als u er dit jaar niet bij was, zou ik als de bliksem klant worden bij Securelink om uw ticketje voor volgend jaar veilig te stellen ;-).
Securelink Checkup Seminar - HDS
Securelink Checkup Seminar - HDS
Voor de geïnteresseerden: mijn Prezi staat online beschikbaar. Het verhaal dat ik vertel zit er natuurlijk niet bij, maar dat kan altijd opgelost worden met een frisse pint en een plezante locatie :-)!

A Twitter Exit

Ik zag vandaag op het blog van Lilith dat ze de brui aan Twitter gaf:

Lang verhaal kort: als ik een deel van de luttele 24 uur die ik per dag ter mijner beschikking heb vrijwillig zit te besteden aan het lezen van geneut van de allerbeste stuurlui die ooit aan wal hebben gestaan in combinatie met een eindeloze meningenstroom waar ik eigenlijk bijzonder weinig aan heb, dan ben ik volgens mij verkeerd bezig. So I quit. Please RT.

Spijtig om haar te zien gaan, maar anderzijds onderschrijf ik volledig wat ze zegt. Twitter is mainstream geworden en de “chatters” hebben er hun weg naar gevonden.
Vroeger was het allemaal beter. Damn, I’m getting old.
In den beginne was het een select clubje dat op Twitter vertoefde. Nerds, geeks en early adoptors galore zeg maar. Ik spreek 2008-2009, toen Twitter al 2-3 jaar bestond, maar er nog bijzonder weinig mensen op het medium zaten.

twitter

2010 was in mijn Twitter-geschiedenis het beste jaar. Meer gebruikers en dus meer “conversations”, maar wel volledig in het concept van wat Twitter moest voorstellen. Een broadcast netwerk zeg maar, geen “chatbox” waar mensen hun gal spuwen op alles en iedereen, meestal zonder enige kennis van zaken.
Het is dat laatste waar Lilith in haar blogpost naar verwijst en eigenlijk heeft ze gelijk. Ik merk het fenomeen ook al een tijdje op en merk bij mezelf op dat ik het medium meer en meer negeer omdat ik me er aan erger. Of beter gezegd, ik negeer het “chatbox” gepeupel en ben selectiever in wie ik volg. En eens je dat doet, moet je toch toegeven dat het wel degelijk een waarde heeft, dat Twitter platform.
Nieuws kan niet heter van de naald zijn dan op Twitter. Must-read-artikels die ik vroeger in mijn RSS feeds ging zoeken, vind ik vandaag terug op Twitter. Lees ik ze niet onmiddellijk, dan dump ik de link in mijn Pocket App en lees ik het later wel. RSS is dood, Google had het volgens mij bij het rechte eind.
Neen, ik ga Twitter nog niet direct de rug toekeren. Wel ben ik selectiever in wie ik volg / lees en hou ik op regelmatige basis grote kuis in mijn lijstjes. Ik kan het u ten zeerste aanraden.
Tot op Twitter?

Feedly Aftermath

Nu goed een dikke maand overgestapt van Google Reader naar Feedly en eigenlijk voelt het alsof ik nooit iets anders gebruikt heb. En dat is een goede zaak!
Het is ook pijnlijk duidelijk geworden dat GR eigenlijk al een heel lange tijd niet meer geupdate werd, vind ik.
Eigenlijk is dat weer eens een bewijs dat een mens iets nieuws moet durven proberen, ook als je nog tevreden bent van de bestaande oplossing. Onbekend is onbemind enzo.

TED Movie – Richard Turere

Must-see! Really.

Telenet / Mobistar Mobiel Internet

Ik heb voor mijn privé abonnement gekozen voor Telenet Mobile. Telenet maakt hiervoor gebruik van het Mobistar netwerk voor zij die dat niet weten.
Voordien was ik klant bij Mobile Vikings, wat gebruik maakt van het BASE netwerk. Mobistar zou meer 3G dekking hebben dan BASE en daarom heb ik besloten om de overstap te maken.
Huge mistake!
Telenet Mobile / Mobistar heeft inderdaad meer 3G dekking en als die er is, dan is alles best ok te noemen. Echter, wanneer er geen 3G is, dan val je terug op Edge en die kwaliteit is echt bedroevend slecht!
Of je nu 2 balkjes of 5 balkjes hebt, het maakt allemaal niet veel verschil. Je toestel denkt dat het op internet kan, maar in de praktijk werkt het meer niet dan wel en krijg je time-out fouten enz. Zelfs een simpele “PING-test” lukt niet… dus het heeft niets te maken met grote hoeveelheden data proberen te transferen.
Ik heb contact opgenomen met Telenet en die support was zeer vriendelijk (zowel via Twitter als via telefoon, ze hebben me zelf opgebeld om toelichting te geven), maar ze hebben te kennen gegeven dat ze er zelf weinig kunnen aan veranderen omdat ze van Mobistar afhankelijk zijn en dat ze zich zeker bewust zijn van die slechte kwaliteit voor niet-3G-connecties.
Mobile Vikings / BASE heeft dan misschien minder 3G dekking, maar hun Edge verbindingen werken wel goed en de snelheid valt nog goed mee ook.
Concreet: er zit niks anders op dat van provider veranderen… Ik denk dat ik Proximus Generation Connect eens een kans ga geven.

« Older posts

© 2019 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑