Unexpected.be

Telling stories for a living

Tag: Reizen (page 1 of 3)

Praag

Eind deze maand voor twee dagen richting Praag. Als er daar plekjes zijn die ik zéker gezien moet hebben, dan mag u mij daar in de comments van op de hoogte brengen.
Dank bij voorbaat.

Pakjes onder de kerstboom, het is me wat. Elk jaar krijg ik wel eens de vraag “waarmee kunnen we u plezier doen onder de kerstboom?” en elk jaar zeg ik hetzelfde: pfff, ik heb in feite al alles en wat ik nog niet heb, kost véél te véél geld om daaronder te leggen.
Desalnietemin staat een trip (en dan liefst een dag of tien) richting New York zéér hoog op de verlanglijst. Kostelijk? Uiteraard, maar gedeeltelijk heb je dat zelf in de hand natuurlijk. Ik moet geen superdeluxe hotel in New York hebben – proper en een goed bed, samen met een interessante locatie is meer dan genoeg. Per slot van rekening spendeer je toch zoveel mogelijk tijd in de stad en niet in je kamer?
Anyway. Mijn lijst is lang: winkels, Apple Store, Central Park, Guggenheim, Brooklyn Bridge,… en nog een hele hoop andere “places to be” die ik maar al te graag in’t echt zou willen aanschouwen.
Reisboekjes, fotoboeken, blogs,… ik lees en volg ze alsof ik morgen de oceaan ga oversteken.
Waarmee zou je me dus een GIGANTISCH plezier doen onder de boom dit jaar? U raadt het al: een heen-en-weertje naar The Big Apple.
De afreis zal niet voor direct zijn, maar ondertussen blijf ik er wel van dromen, blijf ik er over lezen en blijf ik lijstjes aanleggen van de zaken die ik zeker wil doen als ik er ooit geraak.
Tips, nuttige adressen, aanraders, must-see’s, afraders,… zijn uiteraard welgekomen in de commentaar!

Ik had gehoopt er geen last van te hebben, maar deze week heb ik er sinds ik maandag ben teruggekeerd al serieus last van gehad. s’ Avonds niet moe zijn en pas om 3-4u kunnen gaan slapen. Om 6-7u er dan met moeite uit geraken om te gaan werken, thuiskomen en in slaap donderen tot een uur of acht om dan de cirkel weer van voor af aan te beginnen. Dit weekend eens bijslapen en dan zal het wel in orde zijn zeker?

Eigenlijk ben ik al terug sinds maandagochtend, maar de jetlag en alle zaken die komen kijken bij “uit verlof komen”, ik denk aan de valiezen uitpakken, e-mails bijlezen, napraten thuis, al die blogs bijlezen die je anders dagelijks 2x afschuimt, … hebben mij een beetje verhinderd om hier iets neer te pennen.
Anyway, Florida was super. In tegenstelling tot de weersvoorspellingen was het de klok rond zonneschijn, met uitzondering van twee of drie stortbuien (zéér plaatselijk) die na tien minuten weer over waren en nog eens tien minuten later geen enkel spoor meer achterlieten. De gemiddelde temperatuur schommelde rond de 36 graden celsius, maar wat vooral lastig was de eerste dagen, was de hoge vochtigheidsgraad in de “sunshine state”. Toen ik in Orlando uit de luchthaven kwam, werd ik echt overvallen door die dompende hitte en voelde het aan alsof er te weinig zuurstof in de lucht zat. Gelukkig past het menselijk lichaam zich snel aan nietwaar ;-). Gevolg van dat schitterend weer is natuurlijk wel dat ik hier in ons Belgenlandje kou aan het lijden ben. Brrr.
Ik ga hier nog geen gedetaileerde uitleg neerschrijven van alles wat ik gezien en gedaan heb, maar in grote lijnen vond ik Universal Studio’s en Seaworld in Orlando, Key West, Miami Beach en het Kennedy Space Center in Cape Canaveral het leukst. In de loop van de volgende dagen zal ik zeker nog meer vertellen over bepaalde steden, hotels, bezienswaardigheden, … kwestie van niet alles in een keer prijs te geven hé. Stay tuned for more!

Voor de komende twee weken is dit heel waarschijnlijk mijn laatste bericht, daar ik morgen vertrek richting Florida. Ik ga mij zeker niet vervelen en ik hoop dat u zich in tussentijd ook kan entertainen. Voor degenen die morgen terug naar school / werk moeten, succes. Voor degenen die net als mij nog eventjes mogen genieten van (welverdiende) vakantie, enjoy it will it lasts. Tot binnen twee weken mensen.

Ik heb net anderhalf uur bezig geweest met de 2GB van mijn iPod Nano te vullen met muziek voor de reis. Morgen wacht mij nog een 2GB Nano om met muziek te vullen en ik kan u vertellen, dat duurt verdorie langer dan gedacht. Niet zozeer het kopieren van de nummers, maar de nummers uitkiezen uit de verzameling. Een beetje vanalles mee: dance, RnB, Vlaams, rock, acoustisch, drive-songs, alternatieve dance, techno, … kortom voor elke “mood” iets.

Vanzelfsprekend ga ik foto’s maken op de reis, kwestie dat we er nog eens kunnen bij wegdromen als we terug thuis zijn. De camera van dienst is mijn betrouwbare en compacte Canon IXUS 50, die ondertussen al zijn end-of-life heeft bereikt bij Canon. Hij schiet zijn foto’s maximaal aan 5.0MP (meer dan genoeg!), weegt niet veel en past perfect in je zak, gaat lekker lang mee alvorens het tijd is om bij te laden (zeer interessant als je gans de dag on the road bent) en de kwaliteit van de foto’s is zeer goed te noemen voor dit type toestel. Natuurlijk zou een digitale reflex betere foto’s maken, maar daar moet je dan weer serieus mee rondsleuren en dat zie ik niet zitten.

Canon IXUS 50

Voor de opslag maakt de IXUS gebruik van het bekende SD-kaartje. Ik heb drie kaarten van 2GB klaarliggen en ééntje van 256MB (ooit is ergens bijgekregen) wat goed is voor een totaal van om en bij de 2400 foto’s op maximale kwaliteit. Aangezien we maar voor 14 dagen in Florida gaan vertoeven, komt dit neer op 171 foto’s per dag. Overkill? Bwa neejt! Beter teveel capaciteit dan te weinig, en de IXUS kan ook nog eens filmen in VGA-kwaliteit (zeker niet slecht te noemen) wat altijd leuk is in bepaalde situaties en zo een filmpje neemt natuurlijk meer plaats in dan een gewone foto.

Ik heb hem, mijn power adapter voor op reis. Eerder had ik er al over geschreven en vandaag heb ik het toestel eindelijk gaan kopen. Dankzij dit beestje kan ik alle elektrische toestellen op alle soorten stopcontact gebruiken. Opgelet, de adapter converteert geen spanning, met andere woorden het maakt van bijvoorbeeld 110V geen 220V. Daarvoor heb je een stroomconvertor nodig, en die dingen zijn groter en duurder dan Kensington’s handig tooltje. Voor de kostprijs moet je het al niet doen: 19.99€ bij HCW. Fnac durft 24.95€ aan te rekenen (en dan maar pronken met hun lidkaart die je korting geeft… handig als je er eerst extra geld bijtelt!).
De adapter zelf is uiterst compact: 5cmx3.5cmx3cm ongeveer, met USB-adapter erop geklikt. Met de gewone adapter, waar je je stekkers in klikt, is hij 1cm korter. Dat brengt mij dan ook direct bij de USB-adapter, een handigheidje dat je toelaat om elk toestel dat stroom krijgt via een USB-poort, op de laden. In mijn geval: mijn iPod (anders moet je een aparte stroomstekker kopen voor je iPod, die meer kost dan de Kensington oplossing!), mijn digitale camera en mijn GSM, maar er zijn vast wel nog toestellen die power over USB gebruiken om op te laden. En zeg nu zelf, een USB-kabeltje per toestel meenemen of van elk toestel die lompe stroomblok meesleuren…
Op de adapter zitten vier schuifknoppen, één voor elk type stopcontact. Je schuift gewoon het type dat je nodig hebt uit en plugt het in de stroom en klaar is kees. Je toestel sluit je dan op zijn beurt aan op de adapter, een beetje zoals met de gekende domino’s. Verder zit er ook nog een zekering in het apparaat, wat schade door stroomstoten moet voorkomen. En je krijgt er een reservezekering gratis bij.
Ik heb daarnet de USB-adapter getest en natuurlijk ook de stroomvoorziening voor de laptop en alles ging perfect. Natuurlijk is de echte test voor in Amerika, waar ik op 110V zal zitten. Logischerwijs gaan de voedingen zelf switchen en zou er geen enkel probleem mogen zijn. Misschien dat het langer duurt om iets op te laden, daar je maar half zoveel spanning uit de muur krijgt dan bij ons? Of heeft dat er allemaal niks mee te maken? Ach, zolang ik maar stroom heb :-).

Zoals ik al eerder schreef, heb ik mijn oog laten vallen op de Kensington Travel Adapter met extra USB-voeding om mijn elektronische toestellen in de USA te kunnen gebruiken. Aangezien ik deze week heel wat tijd in Mechelen spendeer, dacht ik die af te halen in de Mechelse HWC afdeling. Echter, op de site las ik gisteren dat hij niet op voorraad is hier! Een mailtje later kreeg ik vandaag bevestiging dat er voor mij een adapter klaar ligt en dat ik er dus mag om komen. Als dat geen service is (en een ritje naar Leuven gespaard)? Bedankt beste HCW mensen. Deze avond dat ding eens van dichterbij bekijken en mijn eerste bevindingen hier neerpennen.

Gisterenavond, 16u30, ten huize Unexpected:
Ik vertrek richting reisbureau (Connections for that matter) om mijn roadbook, de tickets, de vouchers, de verzekeringspapieren, enz. te gaan ophalen. Daar aangekomen ligt alles zoals gepland, netjes klaar. Voor de zekerheid check ik even af of ik geen bepaalde reisdocumenten nodig heb, waarop die vriendelijke dame zegt: behalve uw reispas hebt u niks nodig hoor! Reispas? Welke reispas? Help!
Bij het boeken van de reis heeft onze consulente daar niks van vermeld. Ik heb voor de zekerheid nog eens op het internet gekeken daarna, maar doordat ik het woordje “pas” met “identiteitskaart” verkeerdelijk door elkaar gebruik, dacht ik dat we volledig in orde waren en das een ander document alleen maar nodig was voor een verblijf van meer dan 3 maanden of voor andere omstandigheden. Boy was I wrong!
Blijkt dus dat je voor de VSA wél een reispas nodig hebt eh. Gelukkig bestaat er een “spoedprocedure” waardoor je reispas ipv de gebruikelijke 7 werkdagen (althans in mijn gemeentehuis) al klaar is de volgende werkdag. Nadeel: een meerprijs van maar liefst 170€ (x2 aangezien we met twee gaan!). Slik! 340€ onvoorziene kosten waar we enkele leuke souvenirs mee hadden kunnen kopen enz. Ggrrrrrr!!!
Bon, het is mijn eigen stomme fout dat ik dat niet beter nagevraagd heb of beter opgezocht heb of whatever. Maar persoonlijk vind ik ook dat het de job is van de reisconsulente om ons hierop te wijzen bij het boeken van de reis. Voor hen is dit vanzelfsprekend, maar voor mensen die niet elk jaar de oceaan overvliegen is dat veel minder vanzelfsprekend mijn gedacht. Natuurlijk staat er op onze bestelbon onderaan gedrukt dat je niet mag vergeten om de nodige reisdocumenten te voorzien, maar ja. Een ander leuk “weetje”: je moet eigenaar zijn van een kredietkaart om je auto mee te krijgen als je op bestemming bent. Dit had de consulente ook niet gezegd. Op zich geen probleem, want ik heb zo een kaart, maar toch, stel dat het niet zo was! We hebben in onze formule ook voorzien dat we beide met de wagen mogen rijden, maar ook de andere persoon moet een kredietkaart op zijn naam hebben! Ook dat is (sinds kort pas opgehaald!) nu niet echt een probleem, maar dat heeft ze ons ook niet gezegd!
Als ik alles zo recapituleer, dan ben ik eigenlijk niet zo heel tevreden over de service die ik gekregen heb. Natuurlijk valt er niks aan te doen en zal ik nergens een compensatie voor krijgen, maar ik denk toch dat ik na de reis eens een briefje naar de hoofdzetel ga sturen, kwestie dat ze hun procedures eventueel een beetje kunnen bijsturen en dat de volgende klant die van niks weet, deze miserie gespaard blijft.
Maar eind goed al goed, alles is nu eindelijk in orde en we kunnen met een gerust hart aftellen naar ons vertrek. Oef!

Older posts

© 2018 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑