Unexpected.be

Telling stories for a living

Tag: Muziek (page 2 of 3)

Vorige week heb ik mezelf op een cadeautje getrakteerd: de nieuwe Apple TV. In België is het toestel spijtig genoeg nog niet te koop, maar dat is niet iets dat we niet kunnen oplossen met bv. Borderlinx.
Zo gezegd, zo gedaan. Maandag mijn Apple TV in de UK besteld en donderdagavond lag er thuis een pakketje op de tafel te wachten.

Het eerste dat opvalt is de grootte van de nieuwe Apple TV! Waar de vorige in feite een reincarnatie was van de Mac Mini, is de nieuwe Apple TV superklein, kleiner dan een audio-CD zelfs! De reden hiervoor is het ontbreken van een interne schijf, zodat alle media nu “streaming gewijs” wordt afgespeeld op je TV. Films of muziek opslaan op je Apple TV kan dus niet.
Heb je dat überhaubt nodig? Ik denk het niet. Apple TV spreekt je iTunes library aan en kan van daar uit al je muziek, films en foto’s die iTunes ter beschikking heeft weergeven op je televisie. Een nadeel aan de Apple mentaliteit is hier natuurlijk dat je geen data van een NAS rechtstreeks kan afspelen, alles moet via iTunes passeren (of je moet je Apple TV “jailbreaken” en er custom apps op installeren).
De interface is best te pruimen: simpel, intuitief en snel. Youtube, Flickr, internetradio,… wordt eveneens ondersteunt dus aan “feeds” op zich geen tekort.
De reden waarom ik persé een Apple TV wou hebben, is om met AirPlay te experimenteren. Deze nieuwe versie van het vroegere AirTunes laat je toe om media vanop je iPad, iPhone 3GS/4 of Mac rechtstreeks te streamen naar de Apple TV en zo dus ook naar je televisie.
Stel dat je vrienden op bezoek krijgt die op hun iPhone allerlei foto’s hebben van hun laatste vakantietrip: gewoon via AirPlay naar je Apple TV streamen en klaar is kees. Geen data overzetten, geen USB sticks connecteren,… niks van dat. Idem met muziek of films.
Een andere leuke troef van AirPlay, is dat je hiermee meerdere “speakers” kan definiëren. Stel, je Macbook speelt muziek af in je bureau, maar je wil dezelfde muziek in de woonruimte: kies in iTunes bij AirPlay welke ruimtes je wil en “BOEM” – muziek. AirPlay herkent de Apple TV als “output” apparaat, net als andere Mac’s en AirPort adapters.
Als je geen interesse hebt in “multiple speaker setups”, kan je diezelfde technologie wel gebruiken om je muziek mee te nemen door je huis. Handig en duchtige concurrentie voor bijvoorbeeld Sonos met hun S5 (tenminste als je al wat Apple hardware hebt rondslingeren).
Apple TV wordt pas echt interessant in België wanneer er een overeenkomst gevonden wordt met de filmindustrie zodat Belgische iTunes gebruikers ook TV series en films gaan kunnen aankopen / huren in de iTunes Store. Toegang tot de nieuwste series, in HD, aan lagere prijzen dan wat we vandaag bij Telenet en Belgacom zien.
De slimme gebruiker lost dit op door een iTunes US account aan te maken en een iTunes gift card uit de US te gebruiken om een saldo op je account te plaatsen. Vanaf dan kan je ook series huren, films kijken,… vanuit je luie zetel, via je Apple TV in uitstekende kwaliteit.
Connectiviteit gebeurt via HDMI en je kan ook een TOS-link kabel gebruiken voor optische audio overdracht als je een versterker hebt die dit ondersteunt. Netwerktoegang kan via de ingebouwde wifi (802.11N) of via de ingebouwde 10/100Mbit netwerkadapter.
Voor 99€ vind ik de Apple TV eigenlijk een “no-brainer”. Voeg daar een iTunes US account bij en je hebt het ultieme mediacenter dat perfect integreert met je bestaande Mac omgeving. Het toestel is erg klein, verbruikt weinig stroom en is compleet geruisloos.

Enkele weken terug viel er een cd in de bus van een tot voor mij op dat moment onbekende artiest: Plan B. Plan B of beter gezegd “Ben Drew” is een gast van 26 uit Londen die naast zingen blijkbaar ook filmtalenten in zijn broekzak heeft zitten. In 2008 speelde hij mee in Adulthood van Noel Clarke en in 2009 schitterde hij tegenover Michael Caine in de Britse thriller “Harry Brown“. Geen van beide films heb ik gezien, maar gezien de IMDB score heb ik ze alvast op mijn “to watch” lijstje gezet voor de komende wintermaanden.

Maar goed, het ging over de muzikale verwezenlijkingen van Ben Drew en niet over zijn acteerprestaties. Na wat opzoekwerk heeft Ben naar eigen zeggen zijn inspiratie gehaald bij Michael Jackson en het Motown circus dat daarrond ontstaan is. Een beetje zoals Amy Winehouse zeg maar. Soul van de bovenste plank.
Nu moet ik eerlijk toegeven dat soul niet direct bovenaan op mijn digitaal cd-schap ligt, maar desalnietemin kan ik genieten van muziek met pit, als de sfeer waarin ik er naar luister maar goed is. De cd van Plan B – “The Defamation of Strickland Banks” – heb ik bij ontvangst direct naar iTunes geript zodat ik er op de Macbook / iPod naar kon luisteren en nadien heb ik het originele medium in de auto gestoken.

Als ik u zeg dat die cd daar vandaag de dag nog altijd zit, mag u aannemen dat ik een fan ben! In de auto en dus ook in de file is een van de voornaamste plaatsen waar ik naar muziek luister (ik luister zelden naar de radio omdat ik geen fan ben van al dat gezever, de spelletjes en de reclame) en Plan B is een serieus aangename reisgenoot ;-).
Ik zie er ook trouwens een uitstekende soundtrack in voor op de achtergrond om rustig een boek te lezen, te relaxen of zelfs een etentje te organiseren. Relax, maar zeker niet slaapverwekkend en met een leuke swing waardoor ik mezelf af en toe betrap om meetappen met de voet op de maat van de muziek.
Kortom, de vakpers had meer dan gelijk en ik betreur enkel het feit dat ik Ben Drew nu pas ontdek. Plan B heeft met “The Defamation of Strickland Banks” een ijzersterke plaat gemaakt die ieder muziekliefhebber in huis moet halen. De muziek is tijdloos en door menig luisteraar te smaken.
Ik denk dat we het laaste nog niet gehoord hebben van Plan B…
Je kan Ben trouwens volgens via twitter, facebook of zijn meest recente werk checken op zijn Myspace site. Vergeet ook niet Last.FM een blik te gunnen. Plan B komt in november trouwens naar de AB!
Met dank aan de mensen van Warner Music en Adhese voor deze opportuniteit!

Vorige maand was het vijf jaar geleden dat ik Last.FM voor het eerst in gebruik nam en sindsdien staat dat programma op al mijn “supported devices”. Voor wie Last.FM niet kent: het is een muziekportaal dat alle muziek die jij beluistert weergeeft. Hierdoor krijg je leuke statistieken van je muzikale smaak, maar ontdek je naast gelijkgestemden, ook nieuwe muziek. Last.FM stelt namelijk liedjes en artiesten voor die aansluiten bij “jouw smaak” en dat werkt zeer goed want ik heb hierdoor al veel nieuwe muziek ontdekt.
Goed om weten is dat de Last.FM ook je mobiele toestellen in de gaten houdt en deze data aan je statistieken toevoegt. Als je net zoals ik vaak met je iPod onderweg bent, dan zal Last.FM bij de eerstvolgende connectie van je iPod op je Mac / PC checken naar wat je geluisterd hebt en zijn statistieken updaten. Nice!
Daarnaast biedt Last.FM ook de mogelijkheid om “radio” te luisteren. Je kan je eigen library spelen, waardoor je de muziek van thuis op de computer eigenlijk overal met een internetconnectie kan beluisteren. Real-time playlisting dus. Verder het je “recommended radio” en “neighbour radio” waarbij het eerste muziek speelt gebaseerd op jouw smaak en het tweede muziek laat horen die je “friends / neighbours” beluisteren.
Dat radio luisteren is spijtig genoeg enkel gratis in US, UK en Duitsland. Al de andere landen moeten een subscriptie nemen om die feature te activeren (kost je 3€ per maand). In de gratis landen kan je trouwens niet naar je “loved tracks” luisteren, daarvoor moet je eveneens subscriber worden.
Naast het radio gebeuren, krijg je ook enkele andere zaken zoals volledig zonder reclame luisteren en browsen, gedetaileerde stats van wie je profiel bezocht,… en de Last.FM playground, wat je kan vergelijken met Google Béta – nieuwigheden die nog niet publiek beschikbaar zijn, maar die je zelf wel kan testen.
Wat ik persoonlijk ook een leuke feature vind, is dat Last.FM op basis van je muziek op zoek gaat naar concerten en andere muzikale events die mogelijk interessant zijn.

Ik heb weer een paar nieuwe CD’s (of beter gezegd, digitale albums, want ik koop zo goed als alle muziek via iTunes tegenwoordig) aan mijn verzameling toegevoegd:

  • Life Is Music 2010 Volume 1
  • Maxx Long Player 18
  • De Afrekening 48
  • A Curious Thing (Deluxe Edition) – Amy Macdonald

Die “…” staan voor een hoop singles waarvan “Airplanes – B.O.B feat. Hayley Williams”, “Bubble Bath – The Swiss”, “Mad World (acoustic) – Don E Darko” en “Ain’t No Sunshine (live) – Tyrone Wells” er een paar zijn die ik zeker kan aanraden. De Studio Brussel CD’s koop ik eigenlijk traditiegetrouw (behalve Life Is Music, maar deze keer vond ik hem echt goed) en daar valt niet veel over te zeggen behalve dat er telkens opnieuw stevige platen op terug te vinden zijn.
Verder blader ik af en toe nog eens door Spotify en Last.FM om nieuwe muziek te ontdekken, maar ook Twitter doet me de laatste tijd steeds meer nieuwe muziek (her)ontdekken. Waarvoor die tweets al niet goed zijn!

Het lijkt al een eeuwigheid geleden dat ik nog een bezoekje bracht aan een concert (eind december, het Paramore concert in Tilburg, NL), laat staan aan een festival. Ondanks de vele jaren trouwe dienst op Marktrock (waar ik mee gestopt ben toen de boel failliet ging…) en Maanrock (volgens mij nog altijd het beste gratis festival in België), ben ik daarbuiten slechts één keertje naar Rock Werchter afgezakt en een enkele keer naar Suikerrock.
Meestal vind ik de prijs veel te hoog voor wat je er van terugkrijgt, en dan heb je nog niet gegeten en gedronken! Om nog maar te zwijgen van de miserie om tot op de festival site te geraken.
Anyway, dit jaar is het anders. Ik heb namelijk tickets gekocht (net op tijd!) voor Rock Werchter op vrijdag én voor TW Classic. Rock Werchter omdat Paramore komt, maar ook omdat ik Editors moeten missen heb eerder dit jaar en omdat Green Day de hoofdact is. TW Classic omdat ik in een “festival bui” was toen ik tickets aan het kopen was, maar ook omdat ik wel eens wil zien of die Black Eyed Peas “live” wel degelijk de moeite zijn.
U komt toch ook?

Het is voor de meesten onder jullie misschien oud nieuws, maar het project van Stef is zodanig cool dat ik het toch nog eens wil herhalen in geval er nog een enkeling niet van op de hoogte was. Stef, blogger en “coole pee”, heeft in verband met zijn “cross platform dev” presentatie voor MobileCampBrussels een muziekprogramma geschreven voor zowel Android, iPhone als Windows Mobile.

Om de werking aan te tonen heeft hij een hoop smartphones bij elkaar getaped, er een speaker aangehangen en voila, instant gratification en een supercoole gitaar tot gevolg. En Stef blijkt ook nog talent te hebben 😉 … check zijn blog en onderstaand filmpje voor een live demo!

Kwam vandaag toe met UPS:

  • 2 x Sonos S5 ZonePlayer
  • 1 x Sonos CR200 remote
  • 1 x BR100 Sonos ZoneBridge

Met andere woorden: verwacht u in de nabije toekomst aan een serieuze hands-on Sonos experience review! En dan ga ik nu verder spelen muziek luisteren ;-).

Vandaag ben ik er in geslaagd om op minder dan twee minuten tijd voor meer dan 12€ muziek te kopen in iTunes. Veel handiger dan in de cd-winkel, de “charme” mis ik niet maar door dat het zo snel en handig is, doe ik veel meer geld op aan muziek. You win some, you lose some zeker?
In ieder geval, één van de aankopen is een nummer dat ik recent ontdekt heb en eigenlijk heel goed vind. Het nummer heet “After Tonight” en wordt gebracht door een (nieuw? althans voor mij) talent genaamd Justin Nozuka. Doet me een beetje aan Milow denken eerlijk gezegd. Ik vind het een zomers nummer, net zoals ik dat ook vind van Tom Helsen zijn “Sun In Her Eyes” bijvoorbeeld.

Mijn voorspellingen van gisteren waren er een beetje naast precies :-). Slechte bronnen en zo weet u wel ;-). Neen, serieus. De keynote zit er op (heb ze live gevolgd) en er zijn zeker enkele nieuwe, interessante producten bijgekomen of geupdate, maar ik had er toch ook nog meer van verwacht zoals nieuwe iMac’s, Mac Mini, misschien zelfs eindelijk videomateriaal in onze iTunes Store?
Maar we kregen een nieuwe versie van iLife en iWork, dewelke ik beide ga kopen wegens heel content van de ’08 versies (en iWork.Com wil ik graag eens proberen – online samenwerken met anderen en zelfs gebruik maken van Google Docs om maar een paar features te noemen). iLife ’09 kan ons nu ook leren muziek spelen met filmpjes, een virtuele leraar,… dus dat zal ook wel aanslaan vermoed ik?
De 17″ unibody Macbook Pro kwam er wel, met non-removable batterij die tot 8u mee gaat. Los daarvan is het eigenlijk dezelfde laptop als de 15″ die we al kennen, maar met een iets snellere CPU mogelijk, tot 8GB RAM ipv 4GB (4GB is standaard, de upgrade naar 8GB kost meer dan 1000€) én voor de fanatiekelingen eindelijk de mogelijkheid tot een niet-glossy scherm. Ah ja, en een SSD van 256GB (de 15″ stopt aan 128GB) die maar liefst 810€ moet kosten. Zoals je ziet is het niet moeilijk om 5000€ op te krijgen als je jezelf is laat gaan met de 17″ Macbook Pro ;-). Proper machine en zo, maar geef mij maar 13 of ten hoogste 15″ met een extern LED display @ home. Goedkoper. Handiger on the road. En groter scherm thuis.
Zeer belangrijk is dat iTunes DRM vrij is. De eerste 8 miljoen tracks nu direct, de overige 2 miljoen vanaf maart of zo. Prijzen van 0,69€, 0,99€ en 1,29€ – naargelang de ouderdom van je track. Valt mee, maar ik ken dat… alles zal wel “nieuw” zijn. Je bestaande iTunes tracks kan je DRM vrij maken aan 30 eurocent per track en 30% van de prijs van een album per album. Ah ja en vanaf nu kan je met de iPhone ook muziek kopen via het GSM netwerk en niet alleen via wifi. Handig, zeker bij ons waar wifi toch minder aanwezig is dan in de USA.
Enfin. Schoon dinges. Maar toch ook wat openstaande zaken denk ik…
Maar ze sloten wel af met een live gezongen nummer dat een hint gaf … misschien een hint dat ze nog iets gaan laten zien eind deze week of later deze maand of zo? De nieuwe iMac’s? De nieuwe Mac Mini? Who knows…

Deze week heeft Microsoft het nieuwe XBOX360 dashboard gereleased en vaneigens heb ik diezelfde dag nog de update gedownload en geinstalleerd. En het ziet er goed uit. Als je terug denkt aan de vorige versie, dan lijkt het wel alsof je van Windows 2000 naar Windows Vista geupgrade bent. Alles is knapper, meer intuitief, werkt vlot… kortom het plaatje klopt en de XBOX360 is terug volledig mee met de andere consoles.
Het is zelfs meer een multimedia module geworden dan enkel een spelconsole. Niet dat het dat al niet was, maar met de nieuwe update hebben ze dat nog meer in de verf gezet. Daardoor is muziek, foto’s, video,… spelen van je computer piece of cake. Tot mijn verbazing (logisch in feite, maar ik had er niet aan gedacht) ziet mijn XBOX360 de aanwezigheid van mijn Windows Home Server in het netwerk, en biedt hij mij al de multimedia bestanden onmiddellijk aan… knap staaltje van handshaking zonder de nietswetende gebruiker lastig te vallen met IT-stuff.
Combineer deze verfrissende update met de serieuze prijsverlagingen van de XBOX360 consoles, voeg daar de nieuwe games uit die er serieus de moeite uit zien (Gears Of War 2 anyone?) en ik denk dat ze bij Microsoft een serieuze topper in handen hebben voor de feestdagen…

« Older posts Newer posts »

© 2020 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑