Unexpected.be

Telling stories for a living

Tag: Dslr

Nikon heeft de opvolger van de D90 aangekondigd: meet the D7000. Meer megapixels, meer AF-punten, 1080P video met AF-F (auto-focus tijdens filmen dus), dual SD slot, magnesium body,… kortom serieus knap materiaal. Naar ondertussen goede gewoonte kreeg Chase Jarvis een paar maanden terug enkele prototypes in handen met de boodschap om er iets creatief mee te doen. Hieronder zie je de behind the scenes van de kortfilm / photoshoot die hij gemaakt heeft.

Een jaartje terug sprong ik in mijn eerste DSLR avontuur – de Nikon D60 werd mijn partner in crime. Vandaag is mijn D60 nog steeds een goede vriend die zichzelf verrijkt heeft met enkele objectieven, een battery grip, een flitser,… en nog ander leuk materiaal. Echter, na een jaartje experimenteren met fotografie, durf ik te stellen dat ik tegen de beperkingen van mijn D60 begin aan te lopen.
Enkele zaken die mij na ongeveer 10.000 foto’s het meest storen, zijn:

  • 3 AF-punten is weinig
  • Alles boven ISO800 bevat teveel ruis
  • Geen mogelijkheid om de body als commander voor mijn SB-600 te gebruiken
  • Geen extern schermpje waarop ik de settings in een oogopslag kan aflezen
  • Slechts één selectiewiel (voor de shutter) wat toch lastig werken is op de “M” stand
  • Geen “echte” battery grip beschikbaar (lees: met selectiewielen en afdrukknop)

Bovenstaande “minpunten” zijn eigenlijk niet onoverkomelijk, maar wegen toch genoeg door om naar een nieuwe body uit te kijken. Dat de nieuwe body opnieuw van Nikon-makelij zou zijn, stond als een paal boven water – kwestie van al het extra materiaal te kunnen gebruiken op de nieuwe body. Full frame was niet echt een optie omdat ik ten eerste geen professioneel fotograaf ben en ten tweede geen zin had om mijn verzameling objectieven het raam uit te gooien.
In het DX gamma waren er twee modellen die mijn aandacht trokken: de D90 en de D300S. Die eerste is het topmodel van de consumer reeks terwijl de tweede de lijst van de pro-sumer aanvoert. Ten opzichte van de D90 heeft de D300S wel enkele features extra, maar als je de prijskaartjes naast elkaar legt, zie je dat je voor die extra’s ongeveer het dubbele betaalt! Een opoffering die ik niet meteen zag zitten en dus meteen ook een knoop die doorgehakt werd: de Nikon D90 zou mijn nieuwe DSLR worden.

Vorige week vrijdag werd hij geleverd. De D90 zonder meer, geen kitlens, geen andere toebehoren. Enkel de body met bijhorende strap, een batterij met batterijlader en een beknopte handleiding. Meer moet dat niet zijn want alle toebehoren van mijn D60 passen zonder enig probleem op de nieuwe aanwinst.

Ondertussen zijn we een week verder en heb ik al wat kunnen spelen met de D90 – het toestel leren kennen zeg maar. Wat opvalt is dat er op de D90 een hoop extra knopjes staan die het leven serieus gemakkelijker maken. Eigenlijk moet je bijna nooit het menu raadplegen om instellingen aan te passen. Alles kan via een dedicated knopje in combinatie met de selectiewieltjes. Handig en vooral snel!
Een ander opvallend verschil zit in de prestaties bij weinig licht. Hier ging de D60 nogal snel uit de bocht terwijl de D90 met “flying colors” er doorheen walst. ISO waarden van 1600 en zelfs 3200 leveren mooie resultaten op, wat in combinatie met mijn Nikkor 35mm F/1.8 serieus veel plezier oplevert. Ook de extra AF-punten maken het allemaal net iets gemakkelijker, al moet ik toegeven dat focussen en dan herkadreren al een automatisme geworden was.
Zonder twijfel heeft de D90 nog heel wat in petto, maar tot nu toe ben ik aangenaam verrast en voldoet de D90 aan alles wat ik verwacht had. De D60, die is nog niet afgeschreven. Voordien moest ik regelmatig van lens wisselen omdat ik meestal met de 35mm in de aanslag rondloop, maar op regelmatige basis mijn Sigma 10-20mm of een zoom-lens nodig heb. Nu ik twee bodies heb, kan de 35mm op de D90 zitten terwijl de 10-20mm op de D60 blijft staan. Hierdoor moet er enkel nog geswapt worden wanneer ik een zoom-lens nodig heb – perfect!
Hou mijn Flickr in de gaten, want één van de komende dagen upload ik de resultaten van mijn eerste stapjes met de Nikon D90.

Het is er gisterenavond eindelijk van gekomen om mijn foto’s die ik gedurende de LIME workshop gemaakt heb door Lightroom te halen en te uploaden naar mijn Flickr-account. Hier en daar heb ik enkele foto’s gecropped, een beetje met de tone gespeeld en hier en daar een zwart-wit conversie gedaan (soms omdat er teveel ruis op zat).

Zoals altijd, feedback is welkom – ik kan er maar uit leren!

Vorige zondag was het zo ver: met een tiental mensen bevonden we ons in een gerenoveerde schuur in Vlaams-Brabant, meer specifiek “The Barn” in Steenokkerzeel, de uitvalsbasis van Bert Stephani, één van de twee fotografen achter het Squeeze The Lime concept.
Het was de eerste “Become friends with your DSLR” die door Bert en Pieter gegeven werd, maar dat was er eigenlijk niet aan te merken. Pieter was misschien iets stiller dan wat we gewoon zijn van hem, maar daar zat zijn griepaanval van de week voordien zeer waarschijnlijk voor iets tussen ;-).
Anyway, na de nodige tassen koffie (al een geluk dat het winteruur diezelfde nacht ingevoerd werd, waardoor er nog een extra uurtje slaap in zat) en een stukje fruit als ontbijt, waren we klaar om aan de dag te beginnen. Op de bovenverdieping van de schuur stond een Macbook Pro met projector en projectiescherm klaar, waarmee Bert het concept van LIME – Learn Inspire Motivate Experience – uitlegde. Heel erg kort gezegd: share the knowledge. Twee mensen weten meer dan één mens, drie mensen weten meer dan twee mensen en zo verder. Deze filosofie is in mijn ogen de enige juiste, want waar Bert en Pieter ze toepassen in hun expertisegebied – fotografie, zie ik diezelfde filosofie meer en meer opduiken in mijn vertrouwde wereld – ICT. Persoonlijk vind ik deze manier van redeneren de enige juiste, want no way in hell is het mogelijk om als “single entity” alles te beheersen. Tips & tricks van anderen brengen je altijd vooruit en mensen die nog steeds vasthouden aan hun “eiland-denken” zitten mijn inziens in een neerwaartse spiraal die vroeg of laat in hun gezicht ontploft.
Na de introductie van wie ze zijn, waar voor ze staan en wat ze willen bereiken, konden we starten met de workshop zelf. De manier waarop Bert en Pieter te werk gaan is met behulp van slides (die erg veel Steve Jobs gehalte hebben – which is a good thing!) enkele basisprincipes uit te leggen zoals waarvoor een diagrafma dient en sluitertijden en andere basisbegrippen die je echt moet kennen. Daarna komt er steevast een “experiment” wat in feite een opdracht is waarin je de net opgedane theoretische kennis in de praktijk tracht te brengen. Tijdens deze experimenten cirkelen zowel Bert als Pieter rond tussen de studenten zodat je heel snel hulp kan inroepen indien nodig. In totaal waren er vijf experimenten (de M-stand, belichting, regel der derden, concept / verhaal,…) waarna je eigenlijk de basis van fotografie in je persoonlijke “knowledge base” hebt zitten. Het enige dat je hierna nog kan helpen om beter te worden is oefening, oefening en nog eens oefening.
Heb ik nu iets geleerd gedurende deze workshop? Zeker en vast! Om te beginnen werk ik nu met mijn DSLR in de “M” stand, terwijl ik voordien zo goed als altijd in de “A” stand (Aperture oftewel diafragma) werkte. Af en toe switchte ik eens naar de “S” stand (Shutter oftewel sluitertijd) en dan vooral als ik snelbewegende voorwerpen (lees: airshow, GT2) wou fotograferen. Door een simpele, verstaanbare uitleg gecombineerd te zien met hands-on experience en assistentie waar nodig, lukt het mij nu om resultanten te verkrijgen op de “M” stand die gelijkwaardig zijn aan mijn vorige foto’s op de minder manuele standen. Sweet!
Naast het manueel instellen van diafragma en sluitertijd, stel ik de ISO waarden ook manueel in (dit deed ik al voordien) en staan alle extra features van mijn D60 op “disabled”. Sommige van die features hebben wel een meerwaarde, maar doordat ze in mijn plaats denken, zorgen ze ervoor dat ik niet altijd de foto’s krijg die ik dacht te krijgen omdat de camera mijn idee soms verkeerd interpreteert. En wanneer ze mijn doel wel juist interpreteren, zorgen ze er  voor dat ik minder snel bijleer omdat de camera mijn fouten soms wegtovert.
Naast het technische aspect was de workshop ook gewoon erg leuk. De aanwezigen waren allemaal met een serieus positieve mindset naar de schuur gekomen waardoor er vlug een “samen leren, samen sterk” mentaliteit in de groep zat. En aangezien zo goed als alle experimenten in groepjes van drie gedaan werden, kwam dat nogal goed uit ;-). Ik heb zelfs mensen leren kennen die ik zelf volg op Twitter (en omgekeerd) maar waarbij we niet van elkaar wisten wie ons virtueel alterego was…
Deze Squeeze The Lime workshop was voor mij een echte meevaller waar ik op een dag echt wel veel vooruitgang heb geboekt. Zoals Bert en Pieter al zeiden: het is belangrijk dat je de opgedane kennis zoveel mogelijk toepast, want als je na zo een workshop je DSLR aan de kant legt voor een paar weken, dan ga je er minder uithalen dan verwacht. De dag van de workshop heb ik net geen 400 plaatjes geschoten – de in mijn ogen goede resultaten komen asap op mijn Flickr pagina – en heb ik mijn Nikon D60 echt wel op een andere manier leren gebruiken.
Mission accomplished voor de mannen van LIME en een aanrader voor iedereen die meer met zijn DSLR wil doen dan op “Auto” modus werken.

Al enkele jaren kijk ik vol interesse en fascinatie naar foto’s, fotografen en toestellen. Fotografie is een medium dat mij serieus interesseert, maar waar ik eigenlijk nooit aan begonnen ben. Sinds de komst van de eerste, betaalbare digitale spiegelreflex camera’s (de EOS 3OOD als ik me niet vergis?) zit ik al stiekem te gluren naar die dingen als ik in een FNAC, Mediamarkt,… rondloop en maak ik telkens van de gelegenheid gebruik om de toestellen eens te betasten en vast te pakken. Ik zie mezelf dan al foto’s maken, creatief zijn, ideeën opdoen,… the whole lot zeg maar.
Sinds de opkomst van blogs is die interesse er trouwens alleen maar op toegenomen (Herman, Pieter, Michel en Ine zijn de eersten die zo direct in mij opkomen), waardoor nog maar eens bewezen is dat blogging een interessant fenomeen is (dat mij dus wel geld kost ;-)).
Tot vandaag bevredig ik mijn fotografische behoeften met behulp van een simpele point & shoot camera, een Canon IXUS50, waar ik op zich wel heel erg tevreden van ben, maar je wordt toch serieus beperkt in mogelijkheden en ook wel in kwaliteit (al doet dat laatste er op dit moment minder toe). Voor de Canon had ik een Sony met een vast objectief, een “fake” SLR zeg maar. Maar die was redelijk groot en kwam ook nog tekort, dus werd hij verkocht.
Anyway. Mijn eerste digitale spiegelreflex is bij deze besteld en het is de Nikon D60 geworden. Ik ben me bewust van de beperkingen van de D60 ten opzichte van bijvoorbeeld de D90, maar er is toch wel een serieus prijsverschil tussen beide reeksen en aangezien de fotograaf in mij nog een absolute beginner is, leek me de D60 ideaal om te beginnen. Als later mijn noden veranderen, dan kan ik nog altijd een nieuwe body kopen denk ik dan.

Nikon D50

Net zoals bij andere dure hardware, is support en service van cruciaal belang, meer nog dan de aankoopprijs. En daarom is mijn oog op Fotokonijnenberg gevallen, een winkel waar ik o.a. Pieter al veel goeds van horen vertellen heb en die me in voorafgaande mails met vragen, altijd snel en correct van antwoord gediend hebben.
En het geluk is aan mijn zijde, want naast hun scherpe prijzen hebben ze op dit moment een D60 “Action Pack” in de aanbieding, waar je naast de camera met bijhorende 18-55mm kitlens, ook nog een fotorugzak, een extra accu, een UV-filter en een 2GB geheugenkaart erbij krijgt. Nice!
Ik heb er trouwens ineens de 55-200mm Nikon “kitlens” bijgekocht. Oorspronkelijk dacht ik de kit te kopen waarin beide lenzen aanwezig zijn, maar het action pack van Fotokonijnenberg bestaat enkel met de 18-55mm lens en dus koop ik ze er apart bij.

Nikkor 55-200

Al die dingen samen, maken dat ik naar mijn bescheiden mening een leuk starterspakket heb om mee aan de slag te gaan!
En hoeveel heeft dit alles gekost hoor ik u denken? Net geen 710€. Leuke prijs niet?
Rest er me nog één ding: aftellen tot wanneer alles op voorraad is en ik er om kan rijden.

Vrijdagavond was een rustige avond. Een beetje TV gekeken en op tijd gaan slapen, want zaterdag was het vroeg opstaan (lees: voor ‘s middags) om een paar huisjes / bouwgronden te gaan spotten. Daarna nog langs Makro geweest voor een paar hoognodigheden en daartussenin een korte lunchstop gemaakt @ McDonalds – waar ze gratis wifi-toegang aanbieden. ‘s Avonds stond er een portie mosselen met een handvol vrienden op het programma om daarna nog wat van tooghangen te doen. Jihaa!
Zondag eveneens wat gaan cruisen, op jacht naar huisjes en bouwgronden en het web afgeschuimd voor reviews, artikels, besprekingen en meningen op fora van Nikon dSLR toestellen. Ik wil al een tijdje een deftig fototoestel en mijn point & shoot van Canon (Ixus 50 om precies te zijn) is daar niet geschikt voor. Pas op, ik ben daar dus wel heel content van, want dat toestelletje doet waar het voor gemaakt is – aanzetten en foto’s nemen. En nog best goede foto’s ook. Maar ik zou graag iets verder gaan en wat dingen proberen, en dan schiet zo een P&S model al snel te kort.
Ik ben natuurlijk (nog) geen ervaren fotograaf en daarom wil ik ook geen 1500€ (of meer!) uitgeven aan een dSLR. Neen. We gaan klein beginnen, ideaal om de basics onder de knie te krijgen en te zien of het überhaubt wel mijn ding is en ik genoeg skills heb om er verder in te investeren. Aangezien ik nog geen dSLR heb en ook geen analoog toestel heb liggen, ligt de merkkeuze nog volledig open: Canon of Nikon. Op zich heb ik niet direct een voorkeur, laat staan genoeg know-how om één van de twee af te schieten, maar als ik zo wat rondspeur op het net en reviews lees, dan gaat mijn voorkeur toch lichtjes uit naar Nikon.
Oorspronkelijk had ik mijn oog laten vallen op de D90, zowat het duurdere consumermodel, maar na een beetje wikken en wegen heb ik besloten dat de D90 toch een serieus prijskaartje heeft voor mijn beginnerspositie op het vlak van fotografie. De extra features ten opzichte van zijn kleinere broertjes zullen zonder twijfel de moeite waard zijn, maar niet op het niveau dat ik nu sta denk ik. En daarom heb ik besloten om voor de Nikon D60 te gaan.
De D60 wordt in verschillende kits aangebonden, waarvan er twee mijn interesse hebben: het pakket met de D60 en de 18-55VR lens in de eerste plaats en het pakket met zowel de 18-55VR als de 55-200VR lens in de tweede plaats. Natuurlijk kan ik die 55-200 nog altijd achteraf bijkopen, maar je doet een beetje winst als je het in een kit koopt… De vraag is natuurlijk, heb ik die 55-200 lens nodig? Alles hangt af van wat je ermee wil doen en laat dat nu net een vraag zijn waar ik nog geen antwoord op kan geven: mijn interesse is erg ruim en ik denk dat ik me dus zowel met landschappen als met portretten en alles daartussenin ga amuseren – al is het maar om te ontdekken waar ik het meest door geboeid ben. Het prijsverschil tussen beide kits is ongeveer 225€, wat toch al de moeite is! En misschien verkies ik de 70-300VR lens wel op termijn… en koop ik nu dus beter gewoon de 18-55 kit en ga ik zo verder.
We’ll see, ik heb een paar mailtjes verstuurd naar winkels en afhankelijk van de antwoorden beslis ik…
Wordt zonder twijfel vervolgd…

U kent de tiltshift fototechniek misschien wel (of niet, kijk gewoon naar de voorbeeld foto’s en u snapt het wel) en u hebt, net als mezelf zin om dat ook eens te proberen, maar u hebt geen DSLR waarop je zo een lens kan vijzen? Pech dan maar… Of toch niet?
Vandaag kwam ik terecht op TiltShiftMaker.Com, een site waar je je foto kan uploaden, aanduiden op welk deel je de tiltshift techniek wil toepassen en klaar is kees. Een deel van de fun zit natuurlijk is het spelen met de lens en zo de gewenste effecten te bekomen, maar hiermee kan je toch al bestaande foto’s bewerken en gebruiken in documenten of presentaties of gewoon afprinten en aan je muur bevestigen.
En het is nog is gratis ook! Alstublief!

Ziehier een teaser film – Reverie – die gemaakt is met deze nieuwste DSLR van Canon (uhu, FILM met een fototoestel). En als ik zeg dat dat gemaakt is met een preproduction sample, dan val je toch gewoon omver? Spijtig genoeg zal dat met de prijs ook wel zo zijn, maar zeggen dat deze technologie binnen enkele jaren “mainstream” en dus betaalbaar zal zijn… Ferm! Lees de filmmaker in kwestie zijn blog voor “behind the scenes” stuff.
Wil er iemand mij soms een Canon 5D Mark II cadeau doen? Pretty please?

© 2018 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑