Naar de Ardennen om precies te zijn. Ziet er alvast veelbelovend uit.
Category: Leven (Page 9 of 21)
Maar dan echt, niet in de positieve zin van het woord. Kijken.
httpv://www.youtube.com/watch?v=Rn4Rupla11M
De voorbije dagen bij wijze van test ervoor gekozen om mijn “cellular data” op de iPhone uit te schakelen. Concreet wil dat zeggen dat mijn iPhone niet verbonden is met “het Internet” tenzij ik op wifi geconnecteerd ben (thuis en op plaatsen waar ik de wifi creds ken).
Conclusie: eigenlijk mis je niet zo veel. De “off-time” is vaak welgekomen: geen push berichten die je “moet” lezen, geen afleiding (WhatsApp, Twitter, FB) en vooral een batterij die véél langer meegaat!
De hoofdreden dat ik deze test deed was dat mijn mobiel internet quote zo goed als bereikt was en ik geen zin had in een hoge factuur… maar ik denk dat ik het in de toekomst meer ga doen, zo een beetje offline zijn van tijd tot tijd.
Als je die woorden hoort van de piloot van je vliegtuig, dan weet je dat het goed fout zit. Herinnert u zich nog dat vliegtuig dat op de Hudson River in New York geland gecrashed is nadat het door een groep vogels werd geraakt?
Ric Elias was een passagier op die vlucht en vertelt over de drie dingen die hij geleerd heeft over zijn leven tijdens die luttele minuten tussen “Brace For Impact” en de gecontroleerde crash – lees: noodlanding.
httpv://www.youtube.com/watch?v=8_zk2DpgLCs
Vandaag, exact twee jaar geleden, werd de wereld een beetje mooier.
Soms is stilstaan, gewoon stilstaan. Niet speciaal achteruit gaan. Soms.
Life owes you nothing. Nada!
Veel – niet alleen jonge – mensen hebben (valse) verwachtingen. Als ik goed werk op school, dan zal ik later een goede job vinden en dan kan ik een mooi huis kopen en blablabla. Dat is wat er IMHO vandaag tussen onze twee oren wordt gepropt doorheen de jaren dat we opgroeien.
Hierdoor kweken we bij ieder van ons “verwachtingen” die dan vaak niet vervuld worden, waardoor we kwaad worden, gefrustreerd raken en “de maatschappij” de schuld geven, om dan bij de pakken te blijven zitten en ons te wentelen in zelfmedelijden.
De waarheid is echter dat niemand ons iets verplicht is. Life owes you nothing! Uiteraard is goed opletten op school en zorgen dat je een goede fundering hebt belangrijk, maar eenmaal je daar buiten komt moet je er vooral niet van uit gaan dat iemand je nu iets verplicht is, gewoon omdat je bewezen hebt dat je kan opletten en onthouden wat men je inlepelt.
De kunst is vinden waar je goed in bent, wat je graag doet én niet onbelangrijk – waar je geld mee kan verdienen. Die “magische” combinatie vinden is wat dromen doet uitkomen als je het mij vraagt. Wacht vooral niet tot het in je schoot valt, maar wees innovatief, creatief en gemotiveerd – drie eigenschappen die zeer zeker van pas komen bij het creëren van je kansen op succes.
Dat is volgens mij de “magic sauce” voor succes en nog veel belangrijker – voor (persoonlijk) geluk.
Vroeger toen ik jong(er) was, waren de dagen dat “de kermis” in ons dorp / gemeente neerstrijkte echte “hoogdagen”. Er werd weken op voorhand naar uitgekeken, besproken welke attracties we zeker zouden testen (of vooral niet testen – angsthazen dat we waren) en afspraken gemaakt over wanneer en met wie er naar “de foor” gegaan werd.
Vandaag, anderhalf decennia later, kan “de kermis” mij nog weinig boeien. Een portie smoutebollen is nog een van de betere redenen om mij naar de kermis te bewegen. De attracties spreken me niet meer aan wegens veel te duur voor wat het maar is, terwijl pretparken zoveel meer te bieden hebben voor een in verhouding veel aantrekkelijkere prijs.
En dan heb ik het nog niet over het veiligheidsaspect. Ongetwijfeld worden die attracties aan controles onderworpen en weten de kermiskraamhouders wel waar ze mee bezig zijn, maar ergens in dat hoofd van mij is er altijd een stemmetje dat zich afvraagt of elke bout wel goed genoeg aangedraaid is of nog niet versleten is met dat ze die attracties wekelijks in en uit elkaar vijzen.
De gezelligheid, de lichtjes, de botsautomuziek: graag! Actief de attracties uittesten, niet echt mijn ding meer. Of misschien ben ik gewoon “oud” geworden, was het vroeger allemaal veel beter en zoek ik nu excuses omdat ik een grote angsthaas ben ;-)?
Die 1 mei feestdag, ik vond dat precies wel leuk. 2 dagen werken, 1 dag thuis, 2 dagen werken en dan terug 2 dagen thuis. Jup, ik zou dat heel goed gewoon kunnen worden.
Met andere woorden: ik had er geen extra verlengd weekend van gemaakt, zoals sommigen wel deden. Donderdag en vrijdag zijn werkdagen dus, met op vrijdag een optreden van Guga Baul op de agenda. En daar tel ik nu alvast naar af.
httpv://youtu.be/cVV-MyJt3qE
Na een dik jaar de gratis versie te gebruiken, ben ik eindelijk overstag gegaan en heb ik mezelf een Evernote Premium subscription cadeau gedaan. Evernote is mijn verzamelbak voor zo goed als alles wat ik op korte en / of lange termijn wil bijhouden:
- Starred Items uit mijn RSS-feeds
- Ingescande documenten via mijn Doxie
- Notities / tekeningen die ik in Penultimate / Noteshelf / Bamboo / … maak op de iPad
- Drafts van blogposts
- Notities tijdens presentaties
- …
Onder meer het kunnen doorzoeken van de content en bestanden is een extra reden om te switchen. De upload beperking / opslag beperking van de gratis versie was tot nu toe nog geen probleem, maar naarmate ik het meer en meer in mijn workflow integreer, zal ik er wel snel tegenaan lopen.
Enfin ja, ervaringen druppelen wel tot bij u via de vertrouwde weg.
Recente Comments