Unexpected.be

Telling stories for a living

Category: Foto (page 2 of 3)

Ik wou al een tijdje een statief kopen voor mijn DSLR camera’s (en eigenlijk ook voor mijn P&S maar soit), maar naast de prijs die je betaalt voor een deftig statief + balhoofd, zat ik ook met het idee dat een statief nogal lomp is en ik dat meestal ga thuis laten omdat ik geen zin heb om te sleuren met dat ding.
Duur en dus onhandig en zo heel erg vaak heb ik dat ook niet nodig. Oplossing voor mijn “probleem”: de Gorillapod van Joby. Ok, het is geen echt statief in de pure zin van het woord, want het is niet in de hoogte regelbaar en het is maar een goede 25cm hoog.


Maar zo een Gorillapod kan je wel overal aan vast maken, ophangen, monteren,… you name it, de buigzame poten zorgen ervoor dat de sky de spreekwoordelijke limit is. En de prijs is ook iets vriendelijker, al betaal je voor een Gorillapod plus bijpassend balhoofd toch ook al 80-90€.
Ik heb gekozen voor de SLR-Zoom variant, die kan net iets meer gewicht torsen dan de standaard of de SLR versie. Inclusief balhoofd en internationale shipping kost het mij 64€ – met dank aan hun Happy Holidays actie waarmee je 20% korting krijgt.
En nu maar hopen dat de levering snel plaatsvindt, want ik heb al een paar ideetjes :-).

Ik heb een nieuwe camera gekocht. Neen, geen Nikon. Ook geen DSLR. Neen. Ik heb een systeemcamera gekocht – micro four-thirds zoals ze zeggen. Meer bepaald een Panasonic Lumix GF-1.


Waarom? Ik ben heel erg tevreden van mijn Nikon DSLR’s, maar zoals zo velen vind ik dat ze soms iets te “bulky” zijn. Lomp. Te groot. Te zwaar. Je kent het wel. Perfecte beeldkwaliteit heeft zijn prijs denk ik dan.
Ik was op zoek naar een mobiele fotocamera die ik eigenlijk altijd in mijn jaszak kan steken. Geen gesleur met een fototas “just in case” dus. Enkel nog de DSLR + toebehoren meepakken als je op voorhand weet dat je foto’s gaat maken.
Compact camera’s interesseren me niet echt (ik heb er wel eentje, maar die ligt al enkele jaren onaangeroerd in de schuif) omdat je daar geen enkele vorm van controle hebt over de foto die je maakt (zoomen en de flash aan of uit zetten) en DOF (depth of field) praktisch onbestaand is.
No more. Eigenlijk al een tijdje niet meer, maar ik ben pas zeer recent tot die constatatie gekomen. Die statement is uiteraard niet helemaal waar. Een DSLR zal altijd betere foto’s produceren dan een systeemcamera (tenminste, puur op technisch gebied, de fotograaf heeft er eigenlijk meer mee te maken maar dat is een andere discussie), zeker wanneer de omstandigheden niet optimaal zijn (donkere omgevingen bijvoorbeeld).
Systeemcamera’s zijn (kort door de bocht) eigenlijk DSLR’s maar zonder spiegels. De lenzen zijn verwisselbaar, maar in plaats van via een ingenieus systeem met spiegels het beeld te projecteren in de viewfinder en door een beweging van diezelfde spiegels op de beeldsensor (wanneer je de ontspanner indrukt), projecteren lenzen bij systeemcamera’s het beeld rechtstreeks op de beeldsensor.
Gevolg: je kan gebruik maken van erg goede lenzen (lichtsterk, primes, zooms,…), maar je hebt geen optische viewfinder. Bij de meeste modellen kijk je op een LCD scherm zoals je dat ongetwijfeld kent van een compact camera, maar voor sommigen kan je een EVF bijkopen (Electronic View Finder) die dan de optische viewfinder van een DSLR simuleert.
Zo een EVF is redelijk prijzig, het blijft electronisch en als je al die zaken op je systeemcamera schroeft, maak je er eigenlijk een wannabe-DSLR van – inclusief het bulky gedoe. Not what I wanted en dus gebruik ik het LCD scherm.
Olympus was de eerste fabrikant die een knappe systeemcamera op de markt bracht: de E-PL1. Reviews waren goed, maar tegelijkertijd kwam er de aankondiging van de Panasonic GF-1.
Alle “tekortkomingen” van de E-PL1 zou Panasonic wegwerken in hun visie van de systeemcamera. We spreken nu 2009. En als je op de reviews mag afgaan, hadden ze gelijk. De verschillen zijn minimaal (snellere AF bijvoorbeeld), maar als je dan toch geld gaat uitgeven, kan je maar beter voor het beste kiezen ;-).
Vandaag zijn we echter 2011 en de GF-1 is niet meer verkrijgbaar. Panasonic heeft de GF-2 en de GF-3 al op ons losgelaten, maar die kan je eigenlijk geen waardige opvolgers noemen van de GF-1.
Alle toeters en bellen die de GF-1 zo interessant maken voor DSLR eigenaars die een mobiel alternatief zoeken, zijn verdwenen. Geen wieltje meer om je shutter / aperture aan te passen, geen hot-shoe voor flitser, bijna geen “echte” knopjes meer maar alles via een touch-screen LCD scherm,… Kortom, eigenlijk maken ze van de GF-1 opvolgers eerder consumer-modellen met DSLR kwaliteit terwijl de GF-1 eerder een DSLR was in een compacte body.
Ik wou dus een GF-1 en geen GF-2 of GF-3. Winkels hebben ze al lang niet meer in voorraad dus was tweedehands het enige alternatief. eBay to the rescue en na een weekje snuffelen en snuisteren heb ik mijn toestel in het Verenigd Koninkrijk gevonden. De eerste eigenaar wou een DSLR en deed dus zijn systeemcamera weg. Body only.
180€ + verzekerde verzending later (ongeveer 25€) was de koop rond en een paar dagen later kwam er een postpakket toe. Mijn GF-1 was toegekomen!
Een lens koop ik liever nieuw (tenzij ik ze kan testen, maar aangezien de verkoper in de UK zat was dit niet echt interessant) en dus heb ik bij Digicamshop een Panasonic Lumix G “Pancake” 20mm F/1.7 besteld. Geen zoom. Niet groot, extreem lichtsterk en veel goeds over te lezen online.

Sinds vorige dinsdag heb ik de complete set in mijn bezit en alles wat je leest over de GF-1 en de 20mm F/1.7 is meer dan waar. Erg leuk toestel en knap objectief. Ik ben nog volop aan het leren en experimenteren, maar de eerste indruk is positief en beloftevol.
Ik heb een 500px account aangemaakt (een hip Flickr alternatief) waar ik louter foto’s ga uploaden die met de GF-1 gemaakt zijn. Mijn account bij Flickr blijft gewoon bestaan hoor, maar ik had zin om 500px eens te testen en met de GF-1 heb ik daar nu een goed excuus voor.

Puur om mij te amuseren en ook wel om mezelf ergens te verplichten van meer foto’s te maken, heb ik een “Project 365‘ set aangemaakt op mijn Flickr account.
Voor zij die niet moesten weten wat dat is: het is de bedoeling om elke dag een foto te maken van iets dat je boeit, tegenkomt,… en die dan online te plaatsen. Puur entertainment dus.
Mijn foto van vandaag:

DSC_3271

Mijn eerdere (en toekomstige) foto’s kan je hier terugvinden. Feedback natuurlijk altijd welgekomen.

Nikon heeft de opvolger van de D90 aangekondigd: meet the D7000. Meer megapixels, meer AF-punten, 1080P video met AF-F (auto-focus tijdens filmen dus), dual SD slot, magnesium body,… kortom serieus knap materiaal. Naar ondertussen goede gewoonte kreeg Chase Jarvis een paar maanden terug enkele prototypes in handen met de boodschap om er iets creatief mee te doen. Hieronder zie je de behind the scenes van de kortfilm / photoshoot die hij gemaakt heeft.

In juli ging ik voor de verandering naar de jaarlijkse airshow te Beauvechain kijken en vandaag is het er eindelijk van gekomen om een selectie van de foto’s online te plaatsen. Hieronder enkele smaakmakers, maar check zoals gewoonlijk de Flickr set voor de volledige verzameling.
Idealiter zou ik een sterkere zoomlens gebruiken, want met mijn 200mm kom ik eigenlijk 100 of 200mm tekort om de foto te schieten die ik écht wil. Maar een mens moet het doen met wat men heeft, dus voorlopig moet dit volstaan ;-).
Feedback welgekomen.

DSC_1402

DSC_1742

DSC_1538

DSC_2004

Enkele recent gemaakte foto’s, geschoten met een Nikkor 50mm F1/8 in combinatie met de Nikon D90. Meer op mijn Flickr pagina.

DSC_2734

DSC_2707

DSC_2709

Zoals gewoonlijk is feedback welgekomen!

Ik heb de Nikkor 50mm F/1.8 ondertussen een week in mijn bezit en ondanks dat het tot nu toe een erg drukke week is geweest, heb ik toch al tijd gevonden gemaakt om mijn nieuwe aanwinst aan de eerste testen te onderwerpen. De resultaten kan je in deze Flickr set bekijken trouwens.

Wat me opvalt aan dit objectief, is hoe kort het eigenlijk is, vooral ten opzichte van mijn 35mm F/1.8 exemplaar. Desalnietemin heb ik vorige zaterdag een Nikon HR-2 rubberen zonnekap gekocht, niet zo zeer voor het zonlicht buiten te houden (de 50mm steekt redelijk “diep”), maar eerder als extra beschermlaag, een gewoonte die ik met al mijn objectieven toepas.

Vrijdagavond was een rustige avond. Een beetje TV gekeken en op tijd gaan slapen, want zaterdag was het vroeg opstaan (lees: voor ‘s middags) om een paar huisjes / bouwgronden te gaan spotten. Daarna nog langs Makro geweest voor een paar hoognodigheden en daartussenin een korte lunchstop gemaakt @ McDonalds – waar ze gratis wifi-toegang aanbieden. ‘s Avonds stond er een portie mosselen met een handvol vrienden op het programma om daarna nog wat van tooghangen te doen. Jihaa!
Zondag eveneens wat gaan cruisen, op jacht naar huisjes en bouwgronden en het web afgeschuimd voor reviews, artikels, besprekingen en meningen op fora van Nikon dSLR toestellen. Ik wil al een tijdje een deftig fototoestel en mijn point & shoot van Canon (Ixus 50 om precies te zijn) is daar niet geschikt voor. Pas op, ik ben daar dus wel heel content van, want dat toestelletje doet waar het voor gemaakt is – aanzetten en foto’s nemen. En nog best goede foto’s ook. Maar ik zou graag iets verder gaan en wat dingen proberen, en dan schiet zo een P&S model al snel te kort.
Ik ben natuurlijk (nog) geen ervaren fotograaf en daarom wil ik ook geen 1500€ (of meer!) uitgeven aan een dSLR. Neen. We gaan klein beginnen, ideaal om de basics onder de knie te krijgen en te zien of het überhaubt wel mijn ding is en ik genoeg skills heb om er verder in te investeren. Aangezien ik nog geen dSLR heb en ook geen analoog toestel heb liggen, ligt de merkkeuze nog volledig open: Canon of Nikon. Op zich heb ik niet direct een voorkeur, laat staan genoeg know-how om één van de twee af te schieten, maar als ik zo wat rondspeur op het net en reviews lees, dan gaat mijn voorkeur toch lichtjes uit naar Nikon.
Oorspronkelijk had ik mijn oog laten vallen op de D90, zowat het duurdere consumermodel, maar na een beetje wikken en wegen heb ik besloten dat de D90 toch een serieus prijskaartje heeft voor mijn beginnerspositie op het vlak van fotografie. De extra features ten opzichte van zijn kleinere broertjes zullen zonder twijfel de moeite waard zijn, maar niet op het niveau dat ik nu sta denk ik. En daarom heb ik besloten om voor de Nikon D60 te gaan.
De D60 wordt in verschillende kits aangebonden, waarvan er twee mijn interesse hebben: het pakket met de D60 en de 18-55VR lens in de eerste plaats en het pakket met zowel de 18-55VR als de 55-200VR lens in de tweede plaats. Natuurlijk kan ik die 55-200 nog altijd achteraf bijkopen, maar je doet een beetje winst als je het in een kit koopt… De vraag is natuurlijk, heb ik die 55-200 lens nodig? Alles hangt af van wat je ermee wil doen en laat dat nu net een vraag zijn waar ik nog geen antwoord op kan geven: mijn interesse is erg ruim en ik denk dat ik me dus zowel met landschappen als met portretten en alles daartussenin ga amuseren – al is het maar om te ontdekken waar ik het meest door geboeid ben. Het prijsverschil tussen beide kits is ongeveer 225€, wat toch al de moeite is! En misschien verkies ik de 70-300VR lens wel op termijn… en koop ik nu dus beter gewoon de 18-55 kit en ga ik zo verder.
We’ll see, ik heb een paar mailtjes verstuurd naar winkels en afhankelijk van de antwoorden beslis ik…
Wordt zonder twijfel vervolgd…

U kent de tiltshift fototechniek misschien wel (of niet, kijk gewoon naar de voorbeeld foto’s en u snapt het wel) en u hebt, net als mezelf zin om dat ook eens te proberen, maar u hebt geen DSLR waarop je zo een lens kan vijzen? Pech dan maar… Of toch niet?
Vandaag kwam ik terecht op TiltShiftMaker.Com, een site waar je je foto kan uploaden, aanduiden op welk deel je de tiltshift techniek wil toepassen en klaar is kees. Een deel van de fun zit natuurlijk is het spelen met de lens en zo de gewenste effecten te bekomen, maar hiermee kan je toch al bestaande foto’s bewerken en gebruiken in documenten of presentaties of gewoon afprinten en aan je muur bevestigen.
En het is nog is gratis ook! Alstublief!

Ziehier een teaser film – Reverie – die gemaakt is met deze nieuwste DSLR van Canon (uhu, FILM met een fototoestel). En als ik zeg dat dat gemaakt is met een preproduction sample, dan val je toch gewoon omver? Spijtig genoeg zal dat met de prijs ook wel zo zijn, maar zeggen dat deze technologie binnen enkele jaren “mainstream” en dus betaalbaar zal zijn… Ferm! Lees de filmmaker in kwestie zijn blog voor “behind the scenes” stuff.
Wil er iemand mij soms een Canon 5D Mark II cadeau doen? Pretty please?

« Older posts Newer posts »

© 2019 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑