Unexpected.be

Telling stories for a living

Search results: "macbook batterij" (page 1 of 2)

Mijn nieuwe batterij is toegekomen en geïnstalleerd. Onderstaande screenshot van Coconut Battery, een handig en gratis tooltje om je batterij te checken, zegt meer dan genoeg denk ik.

Daarnet eindelijk gezwicht en mijn zuurverdiende centen uitgegeven aan een nieuwe batterij voor mijn trouwe metgezel.
Om eerlijk te zijn vind ik wel dat mijn batterij snel versleten is, maar misschien heb ik ze te vaak aan de stroom laten hangen in plaats van zoals een goede laptop gebruiker de batterij op te laden en dan volledig op batterij werken.
Kostprijs: normaal 129€, maar bij Amazon kan je ze “all-in” krijgen voor 104€. Met die 25€ ga ik iets eten ;-).

My Macbook Air

Eind 2008 kocht ik mijn eerste Mac. Een 13” Macbook “Unibody” – de eerste reeks uit die volledig uit één stuk alu gemaakt werd en niet meer uit plastic zoals de witte en zwarte voorgangers. Het jaar nadien zou mijn Macbook trouwens als de Macbook Pro door het leven gaan, want Apple introduceerde de Macbook Air.
Een jaar geleden bouwde ik mijn eigen Mac Pro: Project Hackintosh was geboren. Die machine is nog steeds mijn “main rig” thuis waarop ik mijn foto’s bewerk, data versluis van links naar rechts, filmpjes maak… maar ik miste toch iets mobiel omdat ik niet altijd zin heb om in mijn “mancave” te zitten.
Mijn Macbook was net iets te traag geworden (vooral in vergelijking met de Hackintosh), maar vooral het feit dat de batterij nog maar een half uurtje mee gaat, was de dooddoener. Een nieuw exemplaar kost al gauw €150 en zoveel geld wou ik er niet meer aan spenderen. Volledig afgeschreven is hij nog niet: de Macbook is mijn DJ laptop geworden, degene waarop ik me amuseer als ik muziek wil maken, degene die meegaat naar feestjes. Mijn trouwe gezel. Alle apps en data eraf gegooid, behalve degene die ik nodig heb voor de muziek dus. Works like a charm.
Maar daarmee was het probleem niet opgelost! Een mobiel toestel dus. En neen, mijn iPad Mini is geen optie want dat is een toestel om info mee te consumeren, niet produceren.
Toen ik in mei in Las Vegas zat, was ik natuurlijk niet uit de plaatselijke Apple store weg te houden. Welk toestel zou voor mij geschikt zijn? Ik wou echt heel mobiel gaan en dus dacht ik “Macbook Air”. Dilemma: de Air kan je niet krijgen met een Retina scherm. Die kan je enkel op de Pro krijgen.
In de Apple store gewikt en gewogen, getest, gespeeld, met de Apple genius gepraat en tot de conclusie gekomen dat mobiliteit > beeldkwaliteit voor mijn gebruik. En dat klinkt alsof een niet-Retina scherm ondermaats is, maar niets is minder waar hoor. Eerder zeer goed vs super goed.
Een Macbook Air zou het dus worden, maar daarmee kwam er ook een nieuw dilemma naar boven: 11” of 13”. Het formaat van de 11” sprak me erg aan, maar zou dat scherm niet iets te klein zijn voor veelvuldig op te werken? Hmmm.
Macbook Air
Estetisch ging boven de twijfel over het praktische en dus werd het een 11” Macbook Air met 256GB flash en 4GB RAM. Ik heb lang gedacht om de 8GB te kopen daar je het geheugen achteraf niet kan uitbereiden, maar de Apple genius gaf te kennen dat ik het echt niet nodig had voor de taken die ik heb te kennen gaf.
En hij had gelijk. Ik ben hem gevolgd en ging voor de 4GB versie. We zijn nu drie maanden verder en ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn beslissing. Ik heb altijd minstens 7 apps open staan (Tweetdeck, Spotify, paar Safari vensters, Mail, Reeder, Evernote, Pocket en nog wat andere sporadische zaken) en nog geen enkel moment voelde er iets traag aan. Ongetwijfeld met dank aan het goede memory management van Mac OS X?
Moest ik nu vaak in Photoshop of Premiere knutselen of bijvoorbeeld veel virtuele machines willen gebruiken, dan zou 8GB aangewezen zijn. Maar dan zou ik misschien ook beter een Macbook Pro gekocht hebben? Neen, voor die taken gebruik ik de Hackintosh… en de uitzonderlijke keren dat ik het toch op de Air doe, gaat dat gewoon prima eigenijk.
Ja, 8GB had toekomstgericht meer zekerheid geboden voor OS upgrades / nieuwe apps. Maar misschien is er tegen dan weer zo een evolutie geweest dat we over andere zaken spreken. En als er iets is wat ik doorheen de jaren heb geleerd als het op computers aankomt, dan is het wel het volgende: kopen voor wat je vandaag en morgen nodig hebt, niet voor wat je volgend jaar misschien wel eens nodig zou kunnen hebben.
De markt en technologie evolueren zo snel dat computers (zoals bijna alle tech producten) geen zaak zijn van toekomstgericht kopen, eerder van in het heden te leven en te kopen.
My 2 cents. En die Macbook Air – mijn nieuwe mobiele metgezel – is de beste computer die ik ooit had.

Eén van de komende dagen blaast mijn trouwe Macbook zijn eerste kaarsje uit en bij wijze van een “early present” heb ik vandaag de interne harde schijf van mijn Macbook een upgrade gegeven.
Toen ik mijn Macbook kocht, werd hij geleverd met een 250GB harde schijf die haar werk deed aan 5400 omwentelingen per minuut. Het nieuwe exemplaar – een Seagate Momentus 7200.4 van 500GB – heeft twee keer zoveel cache geheugen (16MB ipv 8MB) en draait zoals de naam al doet vermoeden aan 7200 omwentelingen per minuut.

Seagate Momentus 7200.4

Gezien de grote dichtheid van de data op een 500GB 2,5″ schijf, zeggen de geruchten dat het verschil tussen de 5400RPM en de 7200RPM schijven verwaarloosbaar is, maar ik heb toch het zekere voor het onzekere genomen daar het prijsverschil maar 10€ is. Dat je minder batterijduur zou hebben, is eveneens verwaarloosbaar (misschien een paar minuten op een totaal van een paar uren) en dan nog, ik verkies performantie boven batterijduur want anders heb je die extra tijd toch maar nodig om te wachten op de tragere harde schijf ;-).
Acht maanden geleden had ik al een eerste upgrade gedaan toen ik van 2GB naar 4GB intern geheugen gegaan ben, wat redelijk pijnloos in zijn werk ging. De harde schijf upgraden is nóg simpeler dan het geheugen:

  • Verwijder de batterij cover
  • Schroef de vijs los die de harde schijf in zijn compartiment houdt
  • Haal de schijf uit de Macbook
  • Deconnecteer de SATA / stroomkabel (gewoon lichjes achteruit trekken)
  • Schroef de vier vijsjes los die in de originele schijf zitten en die de schijf op zijn plaats houden
  • Schroef diezelfde vier vijsjes op je nieuwe schijf vast
  • Bevestig de SATA / stroomkabel
  • Steek de nieuwe harde schijf op zijn plaats
  • Fixeer de schijf met het eerst vijsje dat losgemaakt hebt
  • Plaats de batterij cover terug op zijn plaats
  • Done!

Het hardware gedeelte zit er nu op en duurt maximaal tien minuten. Piece of cake als je het mij vraagt. Zorg er wel voor dat je de juiste tools in huis hebt:

  • een fijne kruisschroevendraaier (voor het eerste vijsje)
  • een Torx T-6 schroevendraaier (voor die vier vijsjes die aan de harde schijf vastzitten)

Check de handige how-to van iFixIt waar ze met high quality foto’s precies uitleggen hoe je bovenstaand proces moet uitvoeren. Die gasten hebben trouwens how-to’s voor alles wat met Mac te maken heeft, dus zeker checken!
Daarna kan je Mac OS X herinstalleren door je DVD in de Macbook te plaatsen, op te starten met de “C” toets zodat je boot van de DVD en vanaf daar volg je de gewone installatie procedure. Het enige dat je moet doen, is alvorens je aan de installatie begint, via “Utilities” en dan “Disk Utility” de nieuwe schijf te formateren, anders gaat de installatie DVD geen harde schijf vinden om op te installeren…
Persoonlijk wou ik helemaal geen “clean install” van mijn OS doen, daar ik nog maar een drietal maanden terug mijn systeem van scratch heb opgebouwd. Geen nood, Apple zou Apple niet zijn als hier geen gebruiksvriendelijke oplossing voor bestond.
Ervan uit gegaan dat je Time Machine gebruikt, ga je gewoonweg naar “Utilities” in het menu bovenaan en kies je voor “Restore System From Backup”. Daarna verwijs je naar je Time Machine schijf (of NAS, maar dan moet je eerst de wifi activeren), kies je welke backup je wil restoren (vermoedelijk de laatste) en daarna rest je enkel geduld tot de restore klaar is. In mijn geval heeft dit een viertal uurtjes geduurd, wat nog meevalt voor een restore van om en bij de 230GB.
Opgelet: als je via wifi de restore doet (ik gebruik een externe USB 2.0 schijf voor Time Machine), is de kans groot dat je de restore tijd mag verdubbelen of zelfs verdrievoudigen, al naar gelang de snelheid van je draadloos netwerk.
Et voila! Mijn Macbook heeft een vitaminenkuur gekregen en is in zijn oude staat hersteld, maar wel met dubbel zoveel opslagcapaciteit. En de oude schijf, die installeer ik in een externe enclosure en kan perfect dienst doen als mobiele harde schijf.

Het is dan toch waar. Apple lanceert de Macbook Air, een ultra portable computer met core 2 duo, 5 uur batterijvermogen, geen optische drive maar wel software waarmee je die van je PC of Mac kan “lenen”, 2GB RAM, 80GB hard disk of 64GB SSD, 13,3″ display, bluetooth en wifi, audio en mini-DVI out, 1 USB2.0 poort en een extra groot touchpad met multitouch technologie zoals de iPhone en iPod Touch waardoor je foto’s kan roteren, zoomen,…
Het goedkoopste model zal 1799$ moeten opbrengen, verwacht u dus maar aan minstens 1599€. Niet goedkoop maar zo een f**king zalig ding dat dat is! En zo dun! 0.16″ – 0.76″ van het dunste tot het dikste punt. Daarmee is het dikste stuk nog dunner dan de VAIO TZ series hun dunste stuk (en dat zijn al ultra portable en ultra dure laptops).
Best van al? Vandaag bestellen, binnen 2 weken geleverd! Woohoow. Zou ik er eentje bestellen?
PS: je kan een optionele SuperDrive op USB2.0 kopen voor 99$.
PS2: doe er dan ook direct TimeCapsule bij, een AirPort router met ingebouwde harde schijf van 500GB / 1TB voor respectievelijk 499$ / 599$. Ideaal om met TimeMachine samen te werken denk ik dan.
PS3: de Apple stores zijn duchtig aan het upgraden precies.

Zoals ik onlangs nog schreef: Apple heeft zijn volledige MacBook lijn (dus inclusief de Pro modellen) een gratis upgrade gegeven. Voor dezelfde aankoopprijs krijg je dus weer net iets meer “Mac”. Voor de kleinere MacBooks houdt dit in dat er nu een Santa Rosa platform van Intel onder de motorkap zit, wat meer snelheid en zuiniger omspringen met de batterij betekent. Daarnaast krijgen ze ook de X3100 onboard grafische kaart van Intel mee, welke een serieuze prestatieverbetering zou geven in vergelijking met de vorige GMA chip. Verwacht er echter geen hardcore game of videobewerking prestaties van, want daarvoor ben je beter af met de krachtigere MacBook Pro’s.
Voornaamste nieuwigheden daar zijn de boost van de kloksnelheid (vanaf 2.2GHz) en de mogelijkheid om een 2.6GHz CPU te kiezen (op de twee duurste modellen) en een 250GB harde schijf in de optielijst.
Zelf denk ik mij begin volgend jaar een Apple laptop te kopen, alleen ben ik er nog niet volledig uit welke te kopen. Ofwel een gewone MacBook met 2GB geheugen en 160GB harde schijf (de witte graag, ik weiger een premium te betalen enkel voor dat zwarte kleur, dat ik eigenlijk minder mooi vind) ofwel een Macbook Pro, vermoedelijk de goedkoopste uitvoering met als optie eveneens een 160GB harde schijf.
De Pro heeft de hogere schermresolutie, het verlichte klavier en de krachtigere videokaart. De gewone MacBook heeft dan weer de extreme mobiliteit met zich mee. Verder hebben ze beide dezelfde CPU, evenveel geheugen en dezelfde harde schijf dus daarvoor moet ik het niet doen. Het prijsverschil is een goede 300€.
Wat zou u doen in mijn plaats?
PS: wat mij opgeviel is dat Apple in tegenstelling tot vroeger niet simpelweg de Amerikaanse prijzen heeft overgenomen en het $-teken vervangen heeft met een €-teken. Neen. Ze hebben een poging gedaan om het al “iets” eerlijker te maken. De goedkoopste MacBook Pro kost bij ons bijvoorbeeld 1899€ terwijl die in de VSA 1999$ moet opbrengen. Vroeger was dit dan gewoon 1999€ voor de Europese klant. Versta mij niet verkeerd! We worden nog altijd zwaar gerold door de Apple mensen, want de Dollar koers is zo laag ten opzichte van de Euro dat die 100€ die ze eraf doen nog altijd niet voldoende is…

Fried Battery

Mijn Macbook batterij is alweer aan vervanging toe vrees ik.
Mijn partner in crime staat deze maand al vijf jaar aan mijn zijde en kreeg eind 2010 ook al eens een nieuwe “enerybar” bedeeld. €125 kost dat u zonder verzendingskosten bij Apple.
Tegenwoordig haal ik met moeite 30 minuten op batterij terwijl een nieuwe batterij het 4-5u kan uitzingen. Volgens OS X heb ik er welgeteld 200 cycles opzitten en is de health van de batterij nog 42%. Persoonlijk vind ik die 200 cycles redelijk weinig… maar goed, ik heb de laatste jaren de Macbook vooral gebruikt als desktop replacement (dankzij die verdomde iPads is mijn mobiel gebruik vooral naar die toestellen verschoven) en mogelijks was dat niet al te best voor de gezondheid van de batterij.
Blijft de prangende vraag open staan: geef ik nog eens zoveel geld uit aan een nieuwe batterij of gebruik ik hem gewoon vooral op netstroom en denk ik in 2014 eens na over die Macbook Air?
Of zou ik zo een “namaak” batterij durven proberen? Helft van de prijs, ziet er identiek uit (aan de buitenzijde dan toch). Ik ben daar precies een beetje bang van…
Iemand ervaring mee?

Tech Upgrade: Ik kocht een iPad Pro

Ik kocht de allereerste iPad toen hij uitkwam in 2009 en ik ben daar altijd heel content van geweest.

In 2012 wou ik een sneller en meer draagbaar exemplaar en deed de iPad Mini 1 zijn intrede: kleiner en lichter en dus meer draagbaar, maar eveneens ook een toegeving aan de leesbaarheid. Op vlak van opslag bleek 16GB goed genoeg voor de krant te lezen, maar veel apps installeren of offline content downloaden was uit den boze.

Twee jaar later, in 2014, kon ik via Telenet een iPad Air 1 16GB kopen voor een erg voordelige prijs en dus werd de iPad Mini vervangen. Die 16GB was niet ideaal, maar de aanbieding van Telenet had geen andere capaciteiten in de aanbieding en dus stelde ik me tevreden de performantie upgrade en het groter scherm voor een scherpe prijs.

Tot op vandaag deed die iPad Air perfect waarvoor ik hem gekocht had: de digitale krant lezen, een beetje surfen en sporadisch een filmpje kijken op Netflix of Youtube. Op vlak van performantie had ik nog niet het gevoel dat mijn toestel niet meer voldeed, maar de 16GB opslagcapaciteit liet me niet toe om episodes van Netflix offline te bewaren en het scherm mocht gerust wat groter zijn om comfortabel te lezen en filmpjes te checken.
En dus kocht ik een iPad Pro 12.9″, de grootste iPad aller tijden. Uiteraard geef ik toe op vlak van draagbaarheid, maar die extra “screen real estate” heeft toch de doorslag gegeven! Niks zo zalig om in de zetel te hangen en op zo een scherm Netflix of Youtube te kijken. Over een immersive ervaring gesproken.

Ter illustratie: de iPad Mini naast een iPad Air (even groot als de originele iPad trouwens) en een iPad Pro 12.9″.

Keuzes!

Deze keer heb ik me niet laten verleiden tot het instapmodel van 32GB en ben ik voor de 128GB versie gegaan. Ook geen 4G connectiviteit voor mij, wifi is meer dan genoeg. En als het echt nodig is, kan ik mijn telefoon in hotspot mode plaatsen toch?
Dit model heeft ook vier in plaats van twee luidsprekers (twee bovenaan en twee onderaan die zich anders gedragen afhankelijk van hoe je de iPad houdt) die echt wel heel erg luid gaan! Zelf luister ik meestal met hoofdtelefoon, maar als je wat muziek wil spelen op bv. je hotelkamer wanneer je reist, heb je geen extra bluetooth speaker nodig.
Een ander voordeel van een grotere iPad is dat er ook een grotere batterij in de behuizing past. Ik ben altijd al erg tevreden geweest van de batterijduur van mijn iPad’s, maar deze is echt extreem zotjes en laat me toe om verschillende dagen op rij actief op de iPad bezig te zijn zonder op zoek te moeten naar een stopcontact.
Dat opladen duurt logischerwijs wel wat langer wegens meer batterijcapaciteit. Er zit een 12W oplader bij en dat gaat sneller dan de laders die je bij een iPhone krijgt. Zelf gebruik ik een multi-lader van Aukey die 2.4A per poort levert en dat werkt ook prima.
Als je echt snel wil laden, kan je een Apple oplader kopen die voor de nieuwe Macbooks gebruikt wordt. Daar moet je dan wel nog een USB-C naar Lightning kabel bijkopen waardoor je om en bij de 80EUR moet uitgeven. Sneller opladen heeft zijn prijs dus, tenzij je al een Macbook met USB-C bezit, dan kom je er met 25EUR vanaf voor de kabel alleen.
Waar ik zelf heel erg naar uitkeek, was Touch ID op de iPad gebruiken. Al mijn vorige iPad’s waren nog “oldschool” enkel met passcode te ontgrendelen en eens je die vingerafdruk scanner gewoon bent op je telefoon, is het toch altijd aanpassen als je de iPad wil ontgrendelen. De keren dat ik met mijn vinger over de home knop zat te wrijven om pas na een paar seconden te beseffen dat er geen Touch ID op mijn iPad zat… #facepalm

Bescherming?

Al mijn iPad’s hebben altijd in een hoesje gewoond. Van originele Apple covers tot Otterbox Defender cases – ze zijn hier allemaal de revue gepasseerd.
Voor de iPad Pro 12.9″ was ik wat teleurgesteld in het aanbod van Apple: ze verkopen blijkbaar enkel een back cover omdat ze je graag het frontje willen verkopen met ingebouwd toetsenbord. Heel tof allemaal, ware het niet dat enkel dat keyboard maar liefst 180EUR moet kosten! En eigenlijk heb ik geen keyboard nodig, want ik wil mijn iPad Pro net zoals mijn voorgaande iPad’s gebruiken als consumptie toestel. Voor die enkele keren dat ik er op zou tokkelen ga ik echt niet zoveel geld uitgeven, hoe goed de kwaliteit van het toetsenbord is (de reviews zijn lovend).
Apple heeft ook een sleeve uitgebracht die er leuk uitziet, maar die ook weer heel erg veel geld moet kosten. En dan krijg je een soort van lederen enveloppe waar je je iPad moet uitschuiven voor gebruik. Niet handig. Ik wil een back cover met zo een front flapje dat in drie of vier delen oprolt waardoor je de iPad als een scherm kan neerpoten. Net zoals ik voor mijn iPad Air had, toen Apple dat nog wel op de markt bracht.
Gelukkig zijn er third-party fabrikanten die op de kar springen én die ook nog eens de kwaliteit van Apple producten evenaren en dus vond ik mijn gading bij zo een merk: meet Decoded, een Nederlandse fabrikant van allerhande knappe accessoires.
Ik kocht de zwarte lederen Slim Cover via Coolblue en ben er heel erg tevreden mee.

Serieus Content!

Concreet: ik ben serieus content van mijn nieuwe tablet en ben weer goed voor een paar jaar.
Het grote scherm is echt top en de wat mindere form factor neem ik er graag bij. Als je twijfelt zou ik aanraden om naar een Apple store af te zakken en de verschillende iPad’s eens vast te pakken. Als laptop replacement gebruik ik hem niet en ondanks dat er sommige mensen dit doen, ben ik er zelf niet van overtuigd dat iOS klaar is om Mac OS X en Windows 10 pijnloos te vervangen.
Wat ik ook nog niet gekocht heb is de Apple Pencil.
Dat ding kost ook weer 100EUR en ik heb er eigenlijk geen use-case voor. Ik zou het gewoon kopen om ermee te spelen, maar na een week of twee ligt dat dan ergens aan de kant om nog zelden gebruikt te worden. En dan is 100EUR veel geld toch?
Daarbij heb ik op professioneel vlak een Microsoft Surface Pro 4 mét bijhorende Surface Pen en zou ik de Apple Pencil dus louter gebruiken voor de naschoolse activiteiten ;-). Een kat die ik nog eventjes uit de boom ga kijken dus.
De iPad Pro 12.9″ kopen voor de krant te lezen, te surfen en video content te verschalken is een kostelijke investering, maar in mijn geval eentje waar ik serieus content van ben. Ja, voor dat geld kan je een laptop kopen en daar kan je meer mee. Maar dat “meer kunnen” wil bijna altijd zeggen meer doen, maar niet uitblinken in wat je kan doen.
De iPad Pro 12.9″ is beperkter in de mogelijkheden, maar waar ie voor gemaakt is, doet ie wel extreem goed. En daar gaat het uiteindelijk om.

Re: My New iMac

Vandaag werd mijn nieuwe iMac (eigenlijk de tweede maar soit) geleverd en in tegenstelling tot het vorige exemplaar, heeft deze geen “Monday Blues” en werkt alles prima.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik de OS X updates met een klein hartje geïnstalleerd heb, maar deze keer ging de herstart prima (en de volgende ook) en werkt alles naar behoren. Feest!
Buiten de bare-minimum apps zoals Spotify en Evernote, heb ik wegens tijdgebrek nog niet veel meer kunnen doen vandaag, maar geef ik toch graag mijn eerste bevindingen mee:

  • Dat 4K scherm is “bonkers”! Tekst is haarscherp en foto’s lijken net echt.
  • Alles vliegt. Niet dat mijn vorige desktop / mijn Macbooks zo traag zijn, maar je merkt toch dat er weer een nieuwere generatie processors aanwezig is. En dan heb ik niet eens opgelegd voor de snellere i7 CPU.
  • Stilte! Als je heel erg je best doen, kan je in een perfect stille omgeving (lees: om half drie ‘s nachts, wanneer ik deze blog schrijf) een subtiel, bijna onhoorbaar zuchtje horen. Mijn getokkel op het Magic Keyboard en mijn ademhaling maken meer lawaai, kwestie van het in perspectief te plaatsen.
  • Het Magic Keyboard is superklein. En ik vond mijn vorig Apple keyboard al klein. Maar na een kwartiertje ben je er aan gewoon.
  • De Magic Mouse 2 ken ik al min of meer omdat ik de Magic Mouse 1 ook al een tijdje gebruik. Behalve de ingebouwde oplaadbare batterij (die supersnel oplaadt trouwens) is er volgens mij niet bijster veel veranderd.

Meer ervaringen deel ik naarmate ik er meer software op losgelaten heb en ik nog beter kan vergelijken met vroeger. Morgen de disks van de oude Mac aan de iMac hangen en de nodige data overpompen.
Ik ben trouwens benieuwd hoe deze iMac met mijn GoPro filmpjes en GoPro Studio gaat samenwerken…
Keep you posted.

G4 Presse-Papier

Ergens in maart vorig jaar smeet ik mijn OnePlus One tegen de grond. Niet met opzet natuurlijk, eerder uit lompigheid. Wachtend op wisselstukken kocht ik me een Motorola Moto X 2014 waar ik zo tevreden van was dat mijn OnePlus One nog altijd beschadigd op de kast ligt…

Moto X

Maar de Moto X was ook niet perfect. Of toch niet voor mij.
In ons Belgenland werd ie enkel verkocht met 16GB intern geheugen en aangezien er geen plaats voorzien was voor een SD-kaartje, was het redelijk permanent van “Storage Full” meldingen.
Niet ideaal dus voor een smartphone addict (lees: veelgebruiker, poweruser,… of hoe je het wil noemen) die ook nog eens veel foto’s en filmpjes maakt met de camera die ik altijd bij me heb.

Meet The G4

En toen kwam LG met zijn G4 op te proppen. Top-notch Android “machien” met een super camera: 16MP, RAW mode, enorm lichtsterk, laser focus,… the whole shebang zeg maar. 32GB geheugen én de mogelijkheid om SD-kaartje te gebruiken. We have a winner! De rest van de specs van de G4 roepen high-end Android smartphone dus dat zat ook goed.
G4
Tot een week of twee geleden was de G4 mijn “main driver”. Heel content van, niks te klagen en voldeed helemaal aan de wensen. Zelfs Android M “Marshmallow” was op komst!

En toen ging het mis

Terwijl ik in de zetel zat en op de smartphone zat te prullen – Twitter, Facebook, Instagram, surfen, YouTube… ge kent dat wel – reboot de telefoon opeens. Het LG logo komt tevoorschijn en waar enkele seconden later het Android home screen zou moeten verschijnen, gebeurde er deze keer niets. Beetje later terug het LG logo. Hmmm. Houston, we have a problem.
To cut a long story short: mijn G4 zit in een eeuwige reboot lus. Batterij eruit gehaald, reset geprobeerd. Niks helpt. Google is your friend en ontdekt dat er bij de eerste modellen van de G4 nog anderen hetzelfde probleem zijn tegengekomen. Tot zo ver de stank voor dank van early adopters zeker?
Gelukkig kocht ik de G4 bij een partij met goede naverkoop service (ja, ik kijk naar u Coolblue) en vertrekt de G4 richting onze Nederlandse vrienden voor herstelling / vervanging. Afgaand op wat ik op het web lees, zal de G4 wel vervangen worden met een nieuw exemplaar. Eentje dat deze “bug” van de eerste batch niet meer meedraagt.

Back to the dark side?

Now what?
G4 down en hoogstwaarschijnlijk nieuw toestel in de plaats. Gelukkig staan alle foto’s op de verwijderbare SD-kaart en worden ze parallel ook in mijn Dropbox bewaard. Verder geen data-loss behalve wat sms’jes, maar aangezien ik vooral Messenger en WhatsApp gebruik, is ook dat verwaarloosbaar.
Daags nadien, na wat wikken en wegen, hakte ik de knoop door: de G4 zal verkocht worden eens ik hem terug krijg. Hersteld of vervangen, tijd voor iets anders.
Voor de start van mijn Android avontuur ben ik altijd een Apple adept geweest: iPhone 3G, iPhone 4, iPhone 5 en recent de iPhone 6 (werktelefoon).
Android heeft me eerlijk gezegd tegen alle verwachtingen en vooroordelen overtuigd van zijn kwaliteiten, maar er zijn dingen die Apple simpelweg beter doet en daar heb ik tot op heden geen alternatief op gevonden met Android:

  • Backups: dat iCloud verhaal is super. Alles, maar dan ook echt ALLES wordt netjes gebackuped. iPhone down? Nieuwe uit de doos, restore en beetje later heb je exact alles zoals voordien.  Good luck om dat met een Android te doen en al zeker als je geen technisch profiel hebt.
  • De integratie met de Mac en Macbooks is fantastisch. Bellen via de computer en iMessage berichten. iTunes en Apple Music. Android heeft wel alternatieven, maar die zijn dan weer niet native op de computer. Je merkt gewoon dat de telefoon en de computer voor elkaar gemaakt zijn. Een vendor-lockin is niet altijd negatief!
  • Apple heeft zonder twijfel een van de beste camera’s. Erg belangrijk voor mij. En de beste slow-motion video (niet dat ik dat zo vaak gebruik).

6SPlus
Na een omweg via Android ben ik dus terug bij een oude liefde en heb ik een iPhone gekocht om de G4 te vervangen. De liefde voor een smartphone met groot scherm / een Phablet (PHone-tABLET) is wel gebleven en een iPhone 6S werd dus te klein bevonden. Gelukkig heeft Apple niet stilgestaan en ben ik sinds een kleine week de gelukkige gebruiker van een iPhone 6S Plus.
I rejoined the Dark Side of Apple. Muahaha. Vervolgblog over mijn 6S Plus komt er binnenkort aan.

« Older posts

© 2019 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑