Unexpected.be

Telling stories for a living

Search results: "Nikon" (page 1 of 3)

Vandaag een erg leuk pakketje mogen ontvangen: een Nikon V1 met 10-30mm objectief!


De Nikon 1-serie is Nikon’s antwoord op de systeemcamera’s out there, waar Panasonic een erg sterke reputatie heeft met zijn GF-1 (die ik zelf een tijdje terug op de kop getikt heb). In het kort: DSLR’s zonder spiegels :-).
Mijn exemplaar is een maagdelijk witte versie. Very much Apple like vind ik zelf. Best wel hip.
Ik heb er al een beetje mee geprutst (het slowmotion filmen – 400/1200FPS – is best wel cool eigenlijk) en ga er de komende dagen eens serieus een lap op geven. Kijken of de V1 mijn GF-1 kan doen vergeten dus.
Stay tuned.

Nikon heeft de opvolger van de D90 aangekondigd: meet the D7000. Meer megapixels, meer AF-punten, 1080P video met AF-F (auto-focus tijdens filmen dus), dual SD slot, magnesium body,… kortom serieus knap materiaal. Naar ondertussen goede gewoonte kreeg Chase Jarvis een paar maanden terug enkele prototypes in handen met de boodschap om er iets creatief mee te doen. Hieronder zie je de behind the scenes van de kortfilm / photoshoot die hij gemaakt heeft.

Een tijdje terug schreef ik een blogpost over de “third party” battery grip voor mijn D60 – de Hähnel HN-D60. Tot op vandaag ben ik daar nog altijd heel erg tevreden van en raad ik elke D60 gebruiker aan om dit accessoire eens van dichtbij te bekijken, ook als je niet veel portret foto’s maakt. De body ligt veel beter in de hand, waardoor je met nog meer enthousiasme naar je camera zal grijpen ;-).
Toen mijn D90 geleverd werd, wist ik niet wat te verwachten. Vanzelfsprekend had ik al eens met een D90 gespeeld, maar die paar minuutjes geven je geen echte indruk over hoe het toestel bij langdurig gebruik in de hand ligt. De body is gevoelig groter en zwaarder dan zijn kleiner broertje, maar na een dagje experimenteren wist ik hoe laat het was: ook voor mijn D90 moest er een battery grip gekocht worden.
Voor de D90 maakt Nikon zelf een battery grip (in tegenstelling tot de D60 waar je bent aangewezen op derden) – de MB-D80 – waardoor je het voordeel hebt dat de grip zowel een ontspanknop als de twee instelwieltjes voor de shutter / aperture bevat! Deze toevoegingen maken het erg handig om in portret-modus foto’s te schieten en zijn zonder twijfel een toegevoegde waarde aan de Nikon grip.

De MB-D80 biedt verder ook plaats aan twee Nikon batterijen of een setje AA-batterijen met de bijgeleverde houder. De installatie is eveneens simpel en verschilt niet van de HN-D60.

  • Batterijklepje losmaken.
  • Batterijklepje opbergen in de grip zelf (kwestie van het niet te verliezen).
  • De MB-D80 in het batterijcompartiment schuiven.
  • De “base” vastschroeven aan de body met behulp van het monteerpunt voor het statief.
  • Done!

Wanneer je AA-batterijen gebruikt, is het belangrijk dat je het goede batterijtype instelt in het MB-D80 menu op de D90. Op dit moment gebruik ik slechts één EN-EL3E batterij die erg lang meegaat. Op termijn is het de bedoeling om er nog een tweede bij te kopen zodat zowel de gebruiksduur van de camera als het gewicht van het geheel (body + grip) toeneemt.

Over de aankoopprijs van de Nikon MB-D80 kan ik bondig zijn: die ligt met zijn 140€ redelijk hoog voor wat het uiteindelijk is: een stukje plastic met een batterijhouder en wat knopjes. De afwerking is wel goed en sluit mooi aan bij de afwerking van de body. Dit maakt dat ik  uiteindelijk wel moet toegeven dat het gebruiksgemak van de D90 er serieus op vooruitgegaan is, waardoor de investering voor mij de moeite waard is. Het moet wel gezegd worden dat de ontspanknop op de grip erg gevoelig is in vergelijking met die op de body.
Kortom: een aanrader voor mensen die op zoek zijn naar meer houvast bij hun D90 ;-).

Een jaartje terug sprong ik in mijn eerste DSLR avontuur – de Nikon D60 werd mijn partner in crime. Vandaag is mijn D60 nog steeds een goede vriend die zichzelf verrijkt heeft met enkele objectieven, een battery grip, een flitser,… en nog ander leuk materiaal. Echter, na een jaartje experimenteren met fotografie, durf ik te stellen dat ik tegen de beperkingen van mijn D60 begin aan te lopen.
Enkele zaken die mij na ongeveer 10.000 foto’s het meest storen, zijn:

  • 3 AF-punten is weinig
  • Alles boven ISO800 bevat teveel ruis
  • Geen mogelijkheid om de body als commander voor mijn SB-600 te gebruiken
  • Geen extern schermpje waarop ik de settings in een oogopslag kan aflezen
  • Slechts één selectiewiel (voor de shutter) wat toch lastig werken is op de “M” stand
  • Geen “echte” battery grip beschikbaar (lees: met selectiewielen en afdrukknop)

Bovenstaande “minpunten” zijn eigenlijk niet onoverkomelijk, maar wegen toch genoeg door om naar een nieuwe body uit te kijken. Dat de nieuwe body opnieuw van Nikon-makelij zou zijn, stond als een paal boven water – kwestie van al het extra materiaal te kunnen gebruiken op de nieuwe body. Full frame was niet echt een optie omdat ik ten eerste geen professioneel fotograaf ben en ten tweede geen zin had om mijn verzameling objectieven het raam uit te gooien.
In het DX gamma waren er twee modellen die mijn aandacht trokken: de D90 en de D300S. Die eerste is het topmodel van de consumer reeks terwijl de tweede de lijst van de pro-sumer aanvoert. Ten opzichte van de D90 heeft de D300S wel enkele features extra, maar als je de prijskaartjes naast elkaar legt, zie je dat je voor die extra’s ongeveer het dubbele betaalt! Een opoffering die ik niet meteen zag zitten en dus meteen ook een knoop die doorgehakt werd: de Nikon D90 zou mijn nieuwe DSLR worden.

Vorige week vrijdag werd hij geleverd. De D90 zonder meer, geen kitlens, geen andere toebehoren. Enkel de body met bijhorende strap, een batterij met batterijlader en een beknopte handleiding. Meer moet dat niet zijn want alle toebehoren van mijn D60 passen zonder enig probleem op de nieuwe aanwinst.

Ondertussen zijn we een week verder en heb ik al wat kunnen spelen met de D90 – het toestel leren kennen zeg maar. Wat opvalt is dat er op de D90 een hoop extra knopjes staan die het leven serieus gemakkelijker maken. Eigenlijk moet je bijna nooit het menu raadplegen om instellingen aan te passen. Alles kan via een dedicated knopje in combinatie met de selectiewieltjes. Handig en vooral snel!
Een ander opvallend verschil zit in de prestaties bij weinig licht. Hier ging de D60 nogal snel uit de bocht terwijl de D90 met “flying colors” er doorheen walst. ISO waarden van 1600 en zelfs 3200 leveren mooie resultaten op, wat in combinatie met mijn Nikkor 35mm F/1.8 serieus veel plezier oplevert. Ook de extra AF-punten maken het allemaal net iets gemakkelijker, al moet ik toegeven dat focussen en dan herkadreren al een automatisme geworden was.
Zonder twijfel heeft de D90 nog heel wat in petto, maar tot nu toe ben ik aangenaam verrast en voldoet de D90 aan alles wat ik verwacht had. De D60, die is nog niet afgeschreven. Voordien moest ik regelmatig van lens wisselen omdat ik meestal met de 35mm in de aanslag rondloop, maar op regelmatige basis mijn Sigma 10-20mm of een zoom-lens nodig heb. Nu ik twee bodies heb, kan de 35mm op de D90 zitten terwijl de 10-20mm op de D60 blijft staan. Hierdoor moet er enkel nog geswapt worden wanneer ik een zoom-lens nodig heb – perfect!
Hou mijn Flickr in de gaten, want één van de komende dagen upload ik de resultaten van mijn eerste stapjes met de Nikon D90.

Een aantal weken terug werd er ter gelegenheid van een verjaardag een “feestbus” gehuurd. Zo een bus is niet meer dan een oude omgebouwde Lijn-bus die verdonkerde ruiten, een toog en een muziek- en lichtinstallatie heeft meegekregen en waarmee je een roadtrip naar keuze doet terwijl je aan boord een feestje bouwt.

In ons geval werd er een soort kroegentocht opgezet waarbij er in elk café een opdracht wachtte voor de jarige wat hem terugbracht naar herinneringen van vroeger. Onnodig om te zeggen dat die ervaring heel erg fijn was (en voor herhaling vatbaar!) en de jarige een unieke dag bezorgd heeft.
Naar goede gewoonte had ik mijn D60 mee en heb ik getracht om de sfeer aan boord (en bij de tussenstops) zo goed mogelijk in beeld te brengen. Hierboven vind je alvast enkele sample shots, maar voor de volledige set verwijs ik graag door naar mijn Flickr account. Feedback altijd welkom!
Alle foto’s zijn gemaakt met mijn Nikkor 35mm F1/8 (mijn lievelingsobjectief waar ik trouwens dringend nog iets over moet bloggen) en bij de grote meerderheid van de foto’s werd de SB-600 flitser gebruikt (achterwaarts gericht).

Bij mijn D60 zaten twee kitlenzen en aangezien ze er bij Nikon vanuit gaan dat er altijd één exemplaar op de body gemonteerd zit, krijg je maar één enkele lenscap – type LF1 meegeleverd.
Tot vorige week was dat geen probleem, daar er inderdaad altijd één van de twee lenzen op de camera zat en de andere veilig opgeborgen werd – met de LF1 op de lens geschroefd.

Nikon LF-1

Echter, vorige week kocht ik mij een Sigma 10-20mm lens en wanneer ik die gebruik, heb ik een probleem: de lenscap van Sigma past niet op de Nikkor lenzen. Een snelle zoektocht leerde mij dat ze voor die dingen schandalig veel geld vragen bij “gewone” winkels, maar Unexpected zou Unexpected niet zijn als ik geen andere oplossing zocht.
En die vond ik op Ebay. Vanzelfsprekend zijn er daar ook afzetters die 12€ + shipping durven vragen per stuk of bedriegers die namaak lenscaps verkopen – op zich geen probleem, als ze passen, maar ik wil graag de originele van Nikon…
Een beetje verder zoeken en “bang” – een Ebay’er die originele stuks verkoopt voor faire prijzen. Zo fair dat ik er direct twee gekocht heb, eentje reserve weet je wel. Alles samen 8€ betaald, inclusief verzending vanuit “the UK”.
Zoek en u zal vinden is dus de boodschap! Ah ja, en ik had ze op twee dagen in huis! Van service gesproken.

Vandaag heb ik mezelf getrakteerd op een nieuwe aanwinst om mijn D60 te vervoegen: de Nikon SB-600 flitser. De ingebouwde flitser is best ok, maar zoals je op zoveel sites kan lezen, zorgt “direct” flitsen voor vervaagde kleuren en zeer zwaar afgelijnde schaduwen waardoor de foto helemaal niet is wat het moet zijn. De oplossing is een add-on flitser die je veel beter kan afregelen, die kan kantelen om zo bijvoorbeeld de muren of het plafond te gebruiken om de flitser tegen te laten weerkaatsen, waar je een softbox kan opklikken, die veel sneller “herlaadt” en die een verder bereik heeft.

Nikon SB-600

Nikon SB-600


Eerst had ik mijn oog laten vallen op de SB-400 van Nikon, een instapmodel dat op zich meer dan voldoet voor mijn huidige noden, maar dat ook enkele tekortkomingen heeft zoals bijvoorbeeld niet schuin kunnen kantelen (handig als je verticale foto’s wil maken en de flitser tegen het plafond wil weerkaatsen). Het prijsverschil tussen beide modellen bedraagt ongeveer 100€. Natuurlijk had ik ook direct voor de SB-900 kunnen gaan, die dan ook nog is als “commander” kan dienen en zo andere, externe flitsen aansturen (bijvoorbeeld een SB-600), maar de technische meerwaarde heb ik (nog) niet nodig en de meerprijs ten opzichte van de SB-600 bedraagt toch weer 125€. En als ik later eventueel de nood zou hebben voor een SB-900 (doubtful, maar zeg nooit “nooit”), dan kan ik de SB-600 nog altijd gebruiken als externe flitser.
Na veel gesurf en gezoek heb ik de flitser bij Digicamshop.be gekocht. Ik heb daar in het verleden nog al zaken gekocht en de service is uitmuntend, ook bij problemen zoals bijvoorbeeld een defect. Daarenboven leveren ze gratis aan huis en als het product op voorraad is en besteld voor 22u, dan heb je het de dag nadien in huis. Service toch? Pixmania is duurder en daar heb ik minder goede ervaringen mee. Fotokonijnenberg is ook duurder, tenzij ik het product zelf ga afhalen in Nederland, maar dat is 3u rijden (enkel). En het prijsverschil is niet groot genoeg om daar een dag “tijd” aan op te offeren.
OmniBounce SB-600

OmniBounce SB-600


Morgenavond kan ik mijn SB-600 beginnen testen. Ah ja, en ik heb er dadelijk een nieuw setje AA-batterijen bij gekocht: 2700mAh van GP, met snellader. Kwestie dat er genoeg “juice” aanwezig is om niet om de tien foto’s te moeten herladen ;-). En niet te vergeten, een softbox van OmniBounce, maar die heb ik op eBay besteld wegens meer dan de helft goedkoper – die zal er dus morgen nog niet bijzijn.

Nikonians” oftewel fotografen die met Nikon fotocamera’s hun ding doen. Sinds vorige week vrijdag maak ik ook deel uit van dit gezelschap, want ik ben die dag naar Fotokonijnenberg te Turnhout gecruised om mijn eerder bestelde Nikon D60 + toebehoren af te halen. Over de service kan ik zeer kort zijn: super. Goede afhandelijk van de bestelling online, snelle antwoorden op mails, vriendelijke mensen aan de telefoon en eenmaal ter plaatse nog een hoop uitleg en tips meegekregen. Aanrader dus.
Over het toestel kan ik nog niet veel vertellen, want ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik er nog niet heel veel mee gedaan heb de voorbije dagen. Natuurlijk heb ik er al een beetje mee geprutst en een paar plaatjes geschoten, maar ik ben nog ver verwijderd van totale beheersing van het toestel en de technieken die nodig zijn om knappe dingen op de digitale plaat vast te leggen. Maaaarrr… ik zit niet stil! Ik heb mezelf al door een dun maar praktisch “how to shoot digital pics” book geworsteld waarin de basis en vooral to-do’s en not to-do’s kort en bondig worden uitgelegd. Daarnaast ga ik zeer waarschijnlijk een paar modules rond fotografie volgen bij de lokale fotoclub (belichting, technieken, praktijk met fotobespreking,…) zodat ik niet alleen theorie, maar ook praktijk in de vingers krijg en kan leren van meer gevorderde fotografen.
In tussentijd verwijs ik jullie alvast graag door naar mijn Flickr account waar je bestaande en toekomstige foto’s van ondergetekende kan aanschouwen.

Glif / Serif

Een iPhone (en gelijk welke smartphone, maar een mens verwijst al eens graag naar zijn eigen exemplaar) is eigenlijk een pracht van een toestel als je stilstaat bij wat je er allemaal mee kan doen.
Foto’s maken is een van de meest populaire toepassingen, zeker gezien de kwaliteit van de foto’s op de meest recente iteraties van de iPhones en de Galaxies out there. Ik maak dagdagelijks foto’s met de iPhone, ook al heb ik kwalitatief betere DSLR’s en systeemcamera’s in huis. Waarom dan met de smartphone? Gemak. Snel. Altijd bij de hand. En ga zo maar door. Ik meen me trouwens te herinneren dat de iPhone de meest populaire camera op Flickr is…
Mijn “dedicated” camera’s haal ik eigenlijk alleen nog uit als topkwaliteit primair is of als ik me gewoon nog eens wil toeleggen op fotograferen. Puur voor de fun of it dus.
Een van mijn favoriete vormen van fotografie is “timelapsing“: een reeks foto’s maken vanop statief en die dan aan elkaar hangen in een filmpje! Mijn Nikon D90 kan dit spijtig genoeg niet standaard (mijn Panasonic GF-1 ook niet) en dus moet je al extra toestellen kopen die dat voor jou regelen (ik heb er zo een in bestelling, zodra ik dat heb mag je daar een review van verwachten trouwens).
Een smartphone zou geen smartphone zijn als er geen app is die timelapsing kan aanbieden. Ik heb zelf de app “Timelapse” gekocht (er bestaat ook een gratis versie met beperkingen) maar er zijn nog vele andere apps, dus test gerust uit voor je koopt. De camera is er dus, de software ook… maar het statief niet. En laat timelapsing onder statief nu redelijk onmogelijk zijn ;-).
Ik heb een Gorillapod-statief dat me ideaal lijkt voor mijn iPhone op te monteren, maar een iPhone heeft geen mountpoint voor statieven… dus, say hello to the GLIF van StudioNeat. GLIF is niets meer dan een plastic houdertje op maat van je smartphone dat je toelaat om je smartphone te monteren op een statief.
GLIF
Ik heb ook de SERIF gekocht. wat eveneens een plastic houdertje is waarmee je je iPhone zoals een fotokader op je bureau kan plaatsen – handig voor FaceTime of het bekijken van filmpjes. En je kan de SERIF opbergen in de GLIF wanneer je deze niet gebruikt. Het geheel kan je met de Ligature (een metalen ring) aan je sleutelbos hangen, kwestie dat je je houders altijd bij hebt.
Zijn er dan geen nadelen? Jep. Eentje. Maar ik weet niet of er een oplossing voor kan bestaan. De GLIF en de SERIF kunnen enkel gebruikt worden met een “naakte” smartphone – dus zonder hoesje, bumper, skin,…
GLIF iPhone Ligature
Naast timelapsing kan je trouwens met bovenstaande combo ook aan stopmotion fotografie doen. Ook een plezante bezigheid!

Mijn iPhone 4 doet hier nu al dienst sinds het najaar van 2011 en als ik zo terugkijk op de voorbije maanden, valt het mij op dat ik mijn iPhone 4 veel meer gebruik als “snapshot camera” ten opzichte van mijn vorige iPhone 3G.
Waarom? Uiteraard is de kwaliteit er een pak op vooruitgegaan (en naar het schijnt is het verschil tussen de 4 en de 4S nog eens zoveel beter – 5MP vs 8MP), maar dat is niet de hoofdreden.
Het verschil zit hem ook in de snelheid. Op de iPhone 3G, en dan zeker sinds iOS 4, duurt het gewoon té lang vooraleer de camera app klaar staat. Meestal grijp ik naar mijn phone-camera “on the road”. In een opwelling. Als ik iets spontaan tegenkom en mijn “echte” camera’s niet bij de hand heb.
Als je op zo een moment 20-30 seconden geduld moet hebben, is het momentum al lang verdwenen en eerlijk gezegd, mijn goesting ook.
Ik heb trouwens een set aangemaakt op Flickr waarin ik foto’s upload die ik ook via Instagram share. Al die foto’s zijn gemaakt met mijn iPhone 4 en eerlijk gezegd ben ik tevreden van dat resultaat.
Velen zeggen dat de phone-camera’s de gewone camera’s gaan vervangen. Maybe. Grotendeels. Vooral het gebruiksgemak en het altijd bij hebben is een grote troef die de concurrentie automatisch op een achterstand zet. Maar op gebied van kwaliteit zie ik ze er toch niet direct overgaan.
Neen. Mijn Nikon’s en de GF-1 mogen nog een tijdje blijven. No doubt.

« Older posts

© 2019 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑