Unexpected.be

Telling stories for a living

Category: Training (page 1 of 6)

"Ik Heb Nog Nooit…" De Lopers Editie

Je hebt ongetwijfeld al van het “Ik heb nog nooit…” spelletje gehoord: je krijgt een statement en als ze geldig is krijg je een punt (of moet je drinken), zo niet dan gebeurt er niets.

Lien van Fitmetlien.be deelde vandaag de lopers editie op haar blog en ik kon natuurlijk niet achterblijven.
Heb je zelf een blog en ben je een loper, voel je dan vrij om mee te doen en een linkje in de comments te droppen!

Never have I ever…

1) Een teennagel verloren tijdens het rennen

Nope. En wil ik precies zo houden!

2) De weg verloren

Nog maar twee keer… heeft me een paar kilometer extra op de teller opgeleverd (en ook wat gevloek, ik geef het toe).

3) Meer dan een uur op de loopband gelopen

Zeker wel! Ik ben namelijk gestart met hardlopen op de loopband en heb daar maanden aan een stuk op getraind zonder één keer buiten te rennen.

4) In de bosjes geplast

Meermaals.

5) 5 kilometer gelopen

Check

6) 10 kilometer gelopen

Check

7) Een halve marathon gelopen

Dit jaar op de planning.

8) Een marathon gelopen

Volgend jaar op de planning.

9) Een schuurwonde gehad

Yes. Tepels. Bloed en al. Vooral pijnlijk onder de douche na het lopen :-p.

10) Gesmolten zonnecrème in mijn ogen gekregen tijdens het lopen

Regelmatig ja. Hatelijk, maar verbranden is nog hatelijker dus ja…

11) Een val gemaakt tijdens het lopen

Nope.

12) De top drie gehaald tijdens een wedstrijd

Nope en ik denk niet dat dat er ooit zal van komen.

13) Een stop moeten maken om de weg te vragen

Neen. Duh. Mannen weten de weg zo ;-).

14) Gehuild tijdens een run

Gehuild niet echt, maar emotioneel worden en de spreekwoordelijke krop in de keel voelen wel. Mijn eerste 10KM en het finishen in de Ten Miles waren zo een momenten. Fierheid op mezelf zeg maar.

15) Gestopt om water of eten te kopen onderweg

Nope.

16) Gedacht: aah, die vieze geur, dat ben ik!

Niet tijdens het lopen. Wel soms daarna.

17) Een bruin kleurtje gekregen, puur door te lopen!

In mijn geval: minder wit. Maar ja, ik heb ook de sportwatch ingebrand in de arm en de “bretellekes” van het loopshirt.

18) Andere dingen afgezegd om te gaan rennen

Jep. Ik probeer het te combineren, maar als het echt niet gaat lukken dan gaat het hardlopen voor. Tenzij het een eenmalig iets is zoals een trouwfeest of zo. Dan niet.

19) Een vakantie gepland vanwege een wedstrijd

Nog niet, maar de bucketlist is langer geworden sinds ik hardloop.

20) Twee voeten met blaren gehad

Uiteraard.

21) Een wedstrijd gelopen als training

Al mijn wedstrijden zijn een training. Ik doe nooit mee om te winnen, altijd tegen mezelf. Als ik echt een slechte dag heb, loop ik inderdaad een rustig tempo en maak ik er een duurloopje van.

22) Gepraat met iemand die je niet kent tijdens een wedstrijd

Das zeker!

23) Gepraat met iemand die je niet kent tijdens je training

Neen. Wel al een headnod enz gedaan. Beetje zoals de motards, maar dan zonder moto :-D.

24) Gelopen met je doel/pace op je handen/armen geschreven

Neen. Altijd met de sportwatch.

25) Gerend met mijn hond

Moest ik er een hebben misschien wel…

26) Gerend in de regen.

Yep. Nooit zin om te vertrekken, maar eens bezig altijd leuk. Ik hou van het geluid van regen.

27) Gerend in de sneeuw

Yep. Sneeuw en koude. Meer mijn ding dan warme temperaturen.

28) Een vriend/vriendin overtuigd om mee te doen aan een wedstrijd

Meermaals :-D.

29) Zelf overtuigd om aan een bepaalde race mee te doen.

Nope. Altijd zelf de drijvende kracht achter mezelf geweest tot nu toe.

30) Geld betaald voor de foto’s van de wedstrijd

Nope.

31) Een selfie gemaakt tijdens het lopen

Vaak! POIDH en zo ;-).

32) Een wedstrijd gelopen in het buitenland

Nog niet. Bucketlist.

33) Wilde dieren tegen gekomen bij het lopen

Ganzen. Hatelijke beesten.

34) Verkleed een wedstrijd gelopen

Ken ik niet! Klinkt wel leuk.

35) Een blessure gehad

Buiten blaren niet neen, en ik ga proberen dat zo te houden.

36) Gelopen met een ‘running buddy’

Bijna al mijn wedstrijden.

Ik eindig dus met 21 punten op een totaal van 36. Valt goed mee denk ik, al zou ik ongetwijfeld strontzat zijn als ik telkens een shotje had moeten drinken ;-).

In De Lappenmand

Ik lag de voorbije week in de lappenmand. Met andere woorden: ik heb geen kilometer kunnen hardlopen!
Hoe komt het hoor ik je denken?
Blaren op mijn voeten na de Great Brewery Marathon! Ik wist dat ik erg gevoelig ben aan mijn voeten, maar die 25KM Walk (we deden met een groep vrienden mee) in combinatie met de extreem warme temperaturen en hoge vochtigheid waren dus dodelijk voor de voetjes… Gemiddeld 5 blaren per voet, netjes verspreid over de tenen, hielen en onderkant van de voeten… maar ik heb die medaille wel verdiend en ben na zes uren wandelen (inclusief tussenstops) over de finish gegaan!
Ondertussen zijn we een week verder en met uitzondering van de exemplaren op mijn hielen, is de schade al zo goed als hersteld. Het heeft wel een dag of vier geduurd alvorens ik gesloten schoenen kon verdragen en kon stappen zonder ingehaald te worden door de gemiddelde bejaarde op een slome zondag :-).
Die Great Brewery Marathon was trouwens wel plezant: leuk parcours met de nodige verfrissing op de baan, alleen was het iets te warm voor mij met alle gevolgen van dien. Of ik volgend jaar opnieuw mee doe durf ik niet te zeggen. Op dit moment ben ik geneigd om neen te zeggen, maar als de weersvoorspellingen volgend jaar wat gunstiger zijn, zou ik het misschien alsnog overwegen. Misschien kan ik dan de 25KM Run doen ipv de Walk ;-).
Enfin, deze week de draad terug oppikken dus!
Vanavond staat er een squash sessie op het programma en hopelijk gaat dat goed met de voeten. Morgen ga ik het hardlopen hervatten en begin ik aan de tweede week van mijn Slimmer Trainen schema.
Wordt ongetwijfeld vervolgd…
PS: Compeed for the win 😀 #blaren. 

Slimmer Trainen

Het is nu ongeveer anderhalf jaar geleden dat ik begon met hardlopen en op die tijd heb ik gigantische stappen, neen wat zeg ik, sprongen voorwaarts gemaakt!

  • Start to run 5KM
  • Een uur hardlopen zonder wandelen
  • Mijn eerste loopwedstrijd
  • De mijlpaal van de 10KM bereiken
  • Meer loopwedstrijden en events afwerken
  • Voor het eerst 12KM ver lopen
  • De 10 Miles van Antwerpen afwerken en dus 16KM hardlopen.

Ik ben best trots op het traject dat ik afgelegd heb en ik denk dat ik gaandeweg veel mensen verbaasd heb, mezelf op de eerste plaats.
Maar ik wil verder, sneller en meer. De volgende mijlpaal die ik dit jaar nog ga bereiken is 20KM hardlopen en dan schuilt de halve marathon met slechts één kilometertje extra, letterlijk om de hoek.

What’s Next?

Het échte doel is een marathon lopen.
Toen ik begon te lopen was dat niet mission impossible… neen, het was een driedubbele onmogelijkheid dat dat er ooit zou inzitten. No way. Never.
Of dat dacht ik toch.
Vandaag geloof ik rotsvast in het feit dat ik die marathon ga lopen!
Niet dit jaar, want een marathon loop je niet als een kip zonder kop zonder voorbereiding en aangepaste training. Ik wil blessures vermijden en het op een goede, onderbouwde manier aanpakken. Volgend jaar is het zo ver. Ik mik op de marathon van Antwerpen in april 2018.
En dus ga ik dat wetenschappelijk aanpakken, met loopschema’s op maat die me naar mijn doel gidsen en onderweg zowel de uithouding als de snelheid gaan verbeteren. Het is te zeggen: dat is het plan toch ;-).

Smart Sport

Dat persoonlijk schema heb ik verkregen door samen te werken met Bart Raes van Smart Sport. Bart is een personal trainer, fitness coach, ervaren hardloper maar bovenal gewoon een fijne kerel om je door te laten begeleiden!
Via de populaire Facebook groep “Keep On Running” kwam ik Bart op het spoor en heb ik me ingeschreven voor één van zijn groepstestmomenten. Het zit namelijk zo dat Bart zijn labo achterin zijn auto heeft zitten en dus door het ganse land testmomenten organiseert.
Die testen zijn lactaatmetingen waardoor je te weten komt hoe je beter kan trainen en vooruitgang kan boeken. Ik las verschillende getuigenissen van lopers die dankzij deze manier van werken mooie progressie gemaakt hebben en dus besloot ik om er zelf ook mee aan de slag te gaan.
Vorige week zaterdag heb ik mijn test afgelegd in de Blaarmeersen te Gent.
Samen met nog drie andere lopers deden we van toertjes lopen op de atletiekpiste binnen een bepaalde hartslagzone om daarna een lactaatmeting te ondergaan. Daarna terug de piste op om in een hogere hartslagzone te lopen en weer een meting te ondergaan. Dit herhaal je enkele keren tot wanneer Bart duidelijk ziet dat je je omslagpunt bereikt hebt.
Nadien nog wat zaken doorspreken zodat hij je beter kent (hoeveel keer loop je per week, wat zijn je doelstellingen, heb je ergens last van,…) zodoende je schema volledig op maat te kunnen maken en dan zit de test er op.

Mijn Schema

Ik kreeg mijn schema dit weekend in de mailbox en ik heb er zin in! Bedoeling is dat je na een drietal maanden opnieuw een test laat afnemen door Bart om je progressie te meten. Het is trouwens ook mogelijk om wekelijkse opvolging te bekomen en zelfs aangepast voedingsadvies behoort tot de mogelijkheid.
Ik ben nu al benieuwd om mijn progressie te zien en uiteraard hou ik op dit blog bij hoe alles verloopt. Als je zelf interesse hebt in deze aanpak, ga dan een kijkje nemen op Bart zijn site. Alles staat er haarfijn uitgelegd, inclusief voorbeeld schema’s zodat je weet wat je kan verwachten.
Zotjes plezant toch eigenlijk eh?
PS: dit is géén gesponsorde blogpost, just in case daar twijfel over zou zijn door al mijn enthousiasme ;-).

Stadsloop De Gentenaar 2017

Het was van de Antwerp 10 Miles geleden dat ik nog een event meeliep en dat was helemaal bewust: na de 10 miles heb ik een weekje rust genomen om het lichaam te laten herstellen van de inspanning. Aangezien ik niet gewoon ben om regelmatig meer dan 10KM te hardlopen, leek me dat een strak plan kwestie van kwetsuren te vermijden!
Daarna ben ik stilletjes aan terug begonnen met, vooral wegens tijdsgebrek, korte loopjes van 5KM. Ideaal om er terug in te komen en tegelijkertijd wat intervaltraining in te lassen. De week daarna kocht ik nieuwe loopschoenen waarover ik in een andere blogpost meer vertel en dan moest ik die natuurlijk ook rustig inlopen en mijn benen de kans geven zich aan te passen.

Stadsloop De Gentenaar is een parcours van 10KM wat ineens ook de eerste keer werd dat mijn nieuw schoeisel verder dan 5KM ging :-). En dat ging helemaal goed, zonder pijnlijke voeten of blaren. Feest!
Over het parcours en het event zelf kan ik kort zijn: het ging vooruit! Mijn eerste kilometer deed ik in 5’41” en de tweede ging nog altijd aan een vlotte 6’37”! Vanaf dan ben ik bewust trager gaan lopen, want anders ging ik naar het eind toe in de problemen komen.
Jezelf kennen is veel waard ;-).
Om die snelheid te kaderen: ik geloof dat de laatste loper over de finish kwam op 1u20′ wat in mijn ogen best snel is voor de laatste loper! Ik heb dan ook serieus mijn best mogen doen om zelf niet die laatste loper te worden wat met een tijd van 1u12′ nog net gelukt is. Vooral de laatste kilometer, bergop richting Vooruit, is een serieuze kuitenbijter waar het karakter het moet overnemen van de ratio.
De temperatuur was met 20-21 graden lekker te noemen, al mag het voor mij gerust een graad of vier-vijf minder zijn. Ik hou mijn hart al vast voor opkomende loopsessies in de zomer wanneer het kwik boven de 25 graden gaat… Dat wordt ofwel heel vroeg opstaan ofwel ‘s avonds laat rennen.
Op vlak van parcours was het een aanrader met veel afwisseling en fijne supporters her en der! Daar zal het mooie weer ongetwijfeld wel voor iets tussen gezeten hebben, maar toch – altijd plezant om aangemoedigd te worden! Bedankt lieve supporters! Trouwens, wie de Urban Trail van Gent gelopen heeft, zal ongetwijfeld heel wat passages herkend hebben.

Om af te sluiten naar goede gewoonte een honingkoek en een Aquarius gekregen en niet te vergeten een lekkere Gentse Strop voor thuis ;-).
Tot volgend jaar Gent! Of misschien tot in het najaar… ;-).
PS: mijn timelapse video komt naar goede gewoonte in mijn Youtube kanaal zodra ik tijd gevonden heb om er werk van te maken!

NN Urban Trail Brugge 2017

De kop is eraf: het Belgisch Urban Trail seizoen is gisteren van start gegaan met als eerste run van 2017 de Urban Trail Brugge. Voor het eerst (en voor zover ik weet voor het laatst) was Brugge een evening run wat vaak extra gezelligheid met zich meebrengt en waardoor ik er super veel zin in had.
Voor mij persoonlijk was het de tweede keer dat ik een Urban Trail deed (die van Ieper is geen officiële NN Urban Trail dus tel ik effe niet mee, maar het concept is wel identiek) en per toeval was het ook de vorige keer een evening run. In vergelijking met Mechelen was het een beetje warmer en had ik een laagje kleding minder en ook de muts bleef deze keer achterwege.

De Ontvangst

Tot nu toe ben ik erg te spreken over de organisatie van de Urban Trail events. Overal is duidelijke bewegwijzering (het begint al met de weg naar de parking buiten de stad), de medewerkers zijn altijd erg enthousiast en er is aan alles gedacht: speldjes voor de borstnummers, kleedhokjes, gratis bewaarplaats voor je rugzak, overvloed aan toiletten, goede bevoorrading en de nodige hapjes en drankjes na de wedstrijd om je energie terug op peil te brengen.
Wat ik ook altijd leuk vind, is de aanwezigheid van een MC bij de start die gecombineerd met de nodige opzwepende beats de massa helemaal in vorm brengt voor de start. Doe daar nog wat groeps warm-ups bij en het plaatje klopt helemaal :-). De burgemeester van Brugge – Renaat Landuyt – gaf het startschot en gaf aan de meeste lopers (me included) een welgemeende high-five!

Het Lopen Zelf…

De eerste kilometers waren weer razendsnel (naar goede gewoonte) waardoor ik mezelf verplichtte om wat in te houden kwestie van de finish te bereiken. Het parcours was ok al moet ik toegeven dat ik de Urban Trail van Mechelen leuker vond en veel meer variatie van omgeving vond hebben. Ik herinner me van Brugge heel veel smalle straatjes en dat is op zich wel gezellig, maar als je er enkele hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. Mechelen had meer afwisseling en ook de gebouwen die je daar tegenkwam vond ik persoonlijk meer de moeite dan Brugge.
De omloop was op zich ook best zwaar en ik ga met de vinger wijzen naar de “kinderkopjes” – lees: de vele kasseien die Brugge rijk is. Het is dus geen echt vlakke ondergrond en daardoor moeten je voeten ongemerkt doch redelijk constant zoeken naar de beste houding en bijsturen waar nodig. Dat vergt extra energie die je op een vlakker parcours minder nodig hebt, waardoor het dan ook makkelijker is.

Kilometer 10 in de pocket!

Zelf zaten wij in Wave 1 waardoor er ook nergens aanschuiven was en waardoor het tempo constant hoger lag. Als ik de foto’s bekijk op de Facebook pagina van de Urban Trails, dan zie ik op sommige plaatsen rijen mensen aanschuiven om een locatie binnen te kunnen en dan heb je af en toe een paar minuutjes om op adem te komen.
Hoogtepunten van de bezienswaardigheden waren voor mij de Sint-janshuismolen (stevig heuveltje om op te lopen en daarna erg steile afdaling), het  Gezellemuseum, Spermalie, Park Sebrechts (leuk verlicht), Charlie Rockets (feestje aan de gang!) en het Stadhuis.

Het parcours door Brugge.

Al bij al toch weer een leuke 10KM gelopen aan een gemiddelde van 8km/h. Af en toe wat trager gaan en rondkijken op een locatie is deel van het plezier van de Urban Trails dus doen we daar vooral aan mee!

Herladen

Na de finish krijg je naar goede gewoonte de nodige voorraad energie aangeboden onder de vorm van water, verse soep met keuze uit verschillende soorten brood, jenevertjes (die heb ik gelaten voor wat ze waren :p) en uiteraard een frisse Brugse Zot. Voor zij die daarna nog honger en dorst hebben, staan er her en der food trucks en uiteraard heeft Brugge zelf genoeg eet- en drinkgelegenheid te bieden voor zij die willen!

Verse soep met brood, jenever en Brugse Zot!

Effe uitrusten op een bankje.

Wij gingen zelf echter huiswaarts want het verlangen naar een warme douche drong zich op en we hadden nog respectievelijk 45min en 2u45min in de auto voor de boeg…

Closing Words

Het was weer plezant en met Brugge is de kick-off gegeven voor het plan om in 2017 alle Urban Trails in Vlaanderen / België af te werken. Volgende maand staan er alweer twee edities op de agenda, nl. Gent en Antwerpen en dus lopen we lustig verder :-).
Oh ja, voor ik het vergeet: naar goede gewoonte had ik mijn GoPro meegenomen en heb ik een korte time lapse video gemaakt van mijn run.
Veel kijkplezier!

Antwerp Urban Trail 2017

Dat ik ingeschreven ben voor de NN Antwerp Urban Trail 2017! Ik kijk al uit naar het uitzicht vanuit het havenhuis…

De loopkalender voor 2017 begint er aardig uit te zien ten huize Unexpected :-). 2017 wordt mijn meest sportieve jaar ooit!
Awesome!

Running Update: December 2016

Zondagavond en dus is het weer tijd voor een tussentijdse update van mijn loopavonturen.

  • Zaterdag 3 december liep ik 10K in Mechelen waarna ik een dagje of twee extra rust heb ingelast om het lichaam te laten recupereren. Mijn normale routine is om de dag lopen, maar dat heb ik nu dus niet gedaan.
  • Woensdag 7 december heb ik de loopschoenen weer aangetrokken en een rustige 6K gelopen op de Finse piste. Ideaal om te checken dat alles goed zit en terwijl het hoofd weer leeg te maken.
  • Donderdag 8 december was een lange en drukke werkdag waardoor ik bij het thuiskomen per direct mijn loopschoenen heb aangetrokken. Eigenlijk was donderdag een rustdag – ik loop normaal nooit twee dagen op rij om het lichaam te nodige hersteltijd te geven – maar ik voelde dat het nodig was.
    En of dat het nodig was: ik liep mijn snelste 5K tot nu toe en kwam over de virtuele finish na 30 minuten met een gemiddelde snelheid van 10km/h. Nice! New milestone reached.

De rest van de week was ik van ‘s morgens tot ‘s avonds op de baan en is het er dus niet meer van gekomen om te lopen.
Gisterenavond stond er een bedrijfsfeestje op de planning, waardoor ik deze ochtend echt geen zin had om actief te zijn en dus de week afsluit met 3 runs in plaats van de gebruikelijke 4 runs. Het mag ook wel eens wat minder toch?

Korte / Minder Korte Termijn

Volgende week heb ik weer een paar dagen vrij waardoor ik dus zonder twijfel de nodige kilometers ga kunnen goedmaken. Een blik op de weerkaarten geeft me trouwens mooie vooruitzichten met ideaal hardloopweer: droog, geen vriestemperaturen en een stralend zonnetje.
Ondertussen ben ik trouwens officieel ingeschreven voor de Antwerp 10 Miles! Spannend!
Volgende week zaterdag loop ik mee in een groepsmarathon in de buurt van Kampenhout waar ambiance belangrijker is dan resultaten (7K voor mijn rekening nemen), de week nadien een paar rondjes gaan afwerken op de Studio Brussel Warmathon te Leuven en dan zit het er op wedstrijdvlak / loopevents op voor 2016.
Het nieuwe jaar ga ik alvast sportief in want ik heb me samen met de running buddy ingeschreven voor de Meerdaalwoudtrail eind januari. We hebben gekozen voor de 9K wat misschien niet extreem is, maar gezien de ondergrond en het parcours zal dat verre van een ochtendwandeling worden ;-). Check het filmpje van de vorige editie maar eens op hun website.
Een zijn met de natuur en terwijl grenzen verleggen: ik kijk er keihard naar uit!
Verder kijk ik met interesse naar de Urban Trail van Gent en die van Antwerpen om het voorjaar van 2017 op gang te trekken, maar aangezien je je daar nog niet voor kan inschrijven, staan die nog niet officieel op mijn kalender.
Kortom: ambitie, motivatie én plannen in overvloed!
Waar 2016 de geschiedenisboeken zal in gaan als de start van de metamorfose, zal 2017 het jaar van de vooruitgang en bevestiging worden.
Goede voornemens op 1 januari… who needs them anyway ;-).

NN Urban Trail Mechelen 2016

Vorige zaterdag stond er weer een loop event op mijn agenda: de NN Urban Trail Mechelen 2016.
Oorspronkelijk was het een run die ik zou doen in het gezelschap van vrienden en (ex) collega’s, maar waar ik door omstandigheden uiteindelijk alleen aan de start stond. Expect the unexpected zeker ;-)?
In ieder geval niets wat me afschrikt, want wie mijn vorige running blogs gelezen heeft, weet dat ik mijn allereerste event ooit ook helemaal alleen deed.

Pre-start

Vanaf 18u kon je op de Veemarkt van Mechelen terecht voor je startpakket: het borstnummer, het t-shirt en nog wat andere goodies zoals reflectors om zichtbaar te zijn in het donker.
Aangezien de stad van 19-23u autovrij was, heb ik mijn auto op de dichtstbijzijnde gratis parking geplaatst (Parking Douaneplein) en van daar richting Veemarkt gewandeld. Om 18u en dus goed op tijd was ik ter plaatse: ik had geen zin om mezelf op te jagen en wou ontspannen aan de start verschijnen.
Startnummer
Startpakket opgehaald, eens rondgekeken, wat oude bekenden tegengekomen en bijgepraat en dan terug richting de auto gewandeld wegens veel te koud om nog anderhalf uur stil te staan. In de auto heb ik mijn outfit bij elkaar geraapt, de GoPro ingesteld, een banaan gegeten en wat water gedronken en uiteraard mijn startnummer bevestigd. Restte me nog een half uurtje muziek luisteren om volledig pumped en ready for action richting Veemarkt te wandelen.

Waves

De NN Urban Trail Mechelen 2016 run had maar liefst 5.000 deelnemers waardoor er gestart werd in waves van 1.000 deelnemers. Vijf waves waarvan de eerste start om 20u en dan om het kwartier een nieuwe wave tot wanneer alle deelnemers vertrokken zijn. Zelf zat ik in wave 2 en startte ik dus logischerwijs om 20u15.
Klaar voor de start
Een MC met ondersteunende beats bracht de sfeer erin waardoor de goesting om van start alleen maar groter werd. Dat moment waar iedereen rondom je staat te springen van enthousiasme (en ook wel om op te warmen :-)) is echt wel een fijn groepsgevoel wat je alleen maar kan onderschrijven als je er zelf al eens tussenstond.
Nog twee minuten en ik mocht van start… het moment waarop je hartslag toch iets hoger gaat, waarop je een laatste keer checkt dat je GoPro goed zit en aan het opnemen is en ook je “Running Man” playlist in gang gooit. Ready for lift-off!

De Run

Om met de deur in huis te vallen: mijn run ging super goed!
Ik heb enorm genoten van alles wat er rondom me gebeurde en ben er prima in geslaagd om mijn tempo te vinden en aan te houden zonder naar mijn Apple Watch te moeten staren. Op de moeilijke stukjes (bergopwaarts bijvoorbeeld) heb ik goed advies gevolgd en een tandje bijgestoken waardoor het allemaal makkelijker ging. Fier op mezelf!
Wat ook altijd fijn is zijn de fijne mensen langs de kant die je naam roepen (want die staat in grote letters op je startnummer) en supporteren alsof er een wereldtalent voorbij komt! Het draagt allemaal bij aan de sfeer en maakt dat je als deelnemer geniet van de eerste tot de laatste meter.
Tijdens het lopen is er ook een “wij” gevoel tussen de deelnemers. Zo had ik een meisje die in mijn wave zat en waarvan na enkele 100den meters bleek dat we hetzelfde tempo aanhielden. Zonder woorden vind je elkaar dan en neemt dan eens de ene, dan eens de andere het voortouw waardoor je om beurt je karretje kan aanhaken en volgen. Tof! We hebben niet gepraat Mariet, maar het was fijn enkele kilometers te delen!
De organisatie en zijn medewerkers verdienen trouwens een pluim want zowel het parcours als het operationele gebeuren waren prima geregeld! Ook bij aankomst was alles voorzien om het de lopers aangenaam te maken: Aquarius, een Maneblusser om alles door te spoelen, een beker verse soep, kachels om bij op te warmen terwijl je napraat… alles zoals het hoort dus!

De Harde Cijfers

Het draait bij een Urban Trail helemaal niet over hoe snel je de finish bereikt – er is zelfs geen officiële timing – maar toch ga je als runner je tijd checken en kijken hoe je het gedaan hebt. Gamification remember?
Ik heb de 10KM gelopen in 1u10′ en een paar seconden. Mijn snelste kilometer liep ik in 6’43’ en mijn traagste aan 7’40” terwijl de rest van de kilometers rond de 7’10” zat.
Als ik die tijden vergelijk met mijn tijden van de Belfius Ieper Trail halverwege oktober, dan is mijn gemiddelde per kilometer een minuut sneller! Niet slecht op anderhalve maand denk ik dan, wetende dat Ieper ook nog eens 2KM korter was dan Mechelen!
Hooray!!!

Aftermovie

Bij wijze van experiment en ook wel als herinnering heb ik tijdens de run een GoPro mbv een chest-mount gedragen. Een filmpje leek me niet zo spannend, dus heb ik gekozen om een time lapse video te maken van mijn avontuur en dat resultaat kan je hieronder bekijken.

Geleerd voor toekomstige registraties: misschien het interval verhogen zodat de beelden aan een wat trager tempo voorbij vliegen ;-).
Ervaring = leren uit je fouten nietwaar?

Afterthoughts

De NN Urban Trail Mechelen 2016 was heel erg leuk en volgend jaar ben ik graag opnieuw van de partij. Hopelijk zijn mijn medestanders dan in staat mee aan de start te verschijnen, zo niet doe ik het gewoon weer alleen.
In the end is dat toch waar het om draait: de lat leggen, erover springen en opnieuw de lat leggen, maar dan iets hoger en verder. En terwijl je daar mee bezig bent genieten van elke stap van het avontuur. Niks beter om het hoofd leeg te maken en tegelijkertijd een gezond lichaam te kweken.
Mechelen, U was een fijn publiek. Tot volgend jaar!

Fighting The Comfort Zone

Mensen zijn gewoontedieren.
Ons lijf wil altijd terugplooien naar wat het gewoon is en ja, voor velen is dat “being a couch patato”. Het leven is een feest in de comfort zone. Of dat is toch wat we onszelf proberen wijs te maken.

The comfort zone is a psychological state in which things feel familiar to a person and they are at ease and in control of their environment, experiencing low levels of anxiety and stress. In this zone, a steady level of performance is possible.

Als je daar verandering in wil brengen, moet je die routine, die comfort zone van je geest en lichaam, zien te breken en een nieuwe vorm van “normaal gedrag” programmeren. Dat klinkt simpel, maar iedereen die al eens een slechte gewoonte heeft proberen af te leren (of laat ons positief denken: een nieuwe, gezonde gewoonte heeft willen aanleren), kan meespreken over de spreekwoordelijke muur waar je vroeg of laat tegenaan knalt.
Comfort Zone
Met diëten is dat je lijf dat je smeekt om junk food te eten. Bij sport gaat je lijf klagen dat het veel te laat, te koud, te warm, te donker, te whatever is om nu nog te sporten. Doe het morgen, dan gaat het beter gaan. En natuurlijk herhaalt die interne conversatie zich morgen helemaal opnieuw. Procastrinatie ten top!

Iedereen Is Gelijk

Bovenstaande iteratie is voor iedereen van toepassing. Het verschil tussen de cough patatoes en zij die erin slagen een nieuw normaal te definiëren is puur en alleen wilskracht.
Hoe graag wil JIJ iets veranderen?
Goede voornemens maken om iemand anders te plezieren is nobel, maar de wilskracht daarachter is veel te klein om te winnen van de drang van ons lijf om in die comfort zone te vertoeven. Met andere woorden: vroeg of laat ga je plooien en is het een verloren zaak.
Dat falen geeft je dan een gevoel van waardeloosheid, van geen karakter hebben. Van een regelrechte mission impossible! En dus geven veel mensen het op met als excuus dat ze het toch niet kunnen…
Niets is echter minder waar, alleen moet je het voor de juiste redenen doen. Als je iets wil veranderen aan je slechte gewoontes dan moet je dat in de eerste plaats voor jezelf doen. Alleen zo kan je dat intern duiveltje overwinnen en de deur wijzen. Na een tijdje is dat uitzonderlijk gedrag helemaal geen uitzondering meer en heb je een nieuwe, gezonde routine geprogrammeerd waar je lijf en geest comfort in vinden – see my point ;-)?

Mijn Duiveltjes

In het kader van mijn hardloopavontuur heb ik wat andere sub-challenges in het leven geroepen. Niet altijd extreme zaken, maar wel telkens dingen die mijn hardlopen alleen maar gaan ondersteunen en tegelijkertijd dingen waar ik toch best moeite mee heb om ze vol te houden.
Een snelle opsomming geeft me volgend lijstje:

  • Becoming an early bird: niet dat ik zo een langslaper ben, maar ik zou graag om 6u klaarwakker zijn en van dat extra uurtje gebruik maken om te sporten. Ultieme doel is opstaan om 5u ‘s morgens.
  • Water drinken: ik heb nooit graag water gedronken. Water is voor de vissen. Dat smaakt naar niets. Bah. Ondertussen drink ik gemiddeld 2L plat water per dag (soms al eens wat minder, maar zondigen moet ook nog kunnen toch?) en is dat tegenwoordig ook al “normaal” gedrag. Hier heeft Lifesum me trouwens goed geholpen door me met de neus op de feiten te drukken als ik niet genoeg gedronken had.
  • Minstens drie keer per week een uur sporten: ook eentje dat ik al van de bucketlist mag halen, want ik zit aan een mooi gemiddelde van vier keer per week hardlopen met daartussen nog roeien enz.
  • Minder TV kijken: vroeger keek ik gemiddeld een uur of 2-3 per dag TV en kwam ik zelf tot de conclusie dat ik er eigenlijk niks aan vond. Tegenwoordig haal ik nog een uurtje denk ik. De rest spendeer ik in boeken of online.
  • Cut back on the junk food: veel mensen herkennen het “donderdag frietjesdag” syndroom wel. Spijtig genoeg is er dan ook nog “vrijdag kebabdag” en “dinsdag pizzadag”. Als je dan op andere dagen ook nog eens een pasta of andere koolhydraatrijke voeding gaat binnenwerken, dan zijn de andere inspanningen teniet gedaan. Zo erg als het voorbeeld dat ik net aanhaal, is het nooit geweest. Maar het was wel teveel van het goede en dus moest daar iets veranderen. Ik zal hier later een meer gedetailleerde blogpost aan wijden.
  • Vroeger naar bed: al het bovenstaande vraagt best veel van je lijf, zeker als je pas begint. Combineer dat met een job van 50-60 uren per week en je hebt “an accident waiting to happen”. Ik heb gelukkig het voordeel dat ik bijzonder weinig slaap nodig heb: gemiddeld 5u per nacht en ik ben 100% opgeladen. Maar het lot moet niet getart worden en dus probeer ik tegenwoordig ten laatste om middernacht in bed te liggen. FYI vroeger was dit meestal ergens 1-2u ‘s nachts

How Do They Do It?

Hoe de rest het doet weet ik eigenlijk niet zo goed, maar ik kan wel delen wat mijn secret to success is.

  • Peer pressure: zorgen dat iedereen mijn (soms) zotte doelen kent en mij daarop challenged. Niemand geeft graag toe dat ze afgehaakt zijn, ik ook niet. En dus trekt me dat soms over de streep om niet op te geven.
  • Gamification: mijn Apple Watch en de activity circles zijn hier ongelofelijk goed in. Zowel mijn actief verbruikte calorieën als het aantal minuten per dag dat ik inspanningen geleverd heb, worden gemonitord en hebben elk een doel dat gehaald moet worden. Haal je je doel, dan krijg je felicitaties en schouderklopjes. Zo niet, dan krijg je niks. Voeg daar nog de optie om die zaken te delen met andere Apple Watch gebruikers en je combineert gamification met peer pressure. Voor sommigen zal dit een stressvolle situatie zijn, maar voor mij is dat telkens opnieuw dat extra zetje: niet plooien kerel!
  • Meten is weten: elke dag sta ik op mijn Withings en wordt mijn gewicht, BMI en vetpercentage gelogd. Toegeven aan mijn duiveltjes heeft steevast een negatieve invloed op wat ik hier te zien krijg en dus houdt dit me op het goede pad. Daarnaast log ik ook alles wat ik eet en drink met Lifesum waardoor ik ook een prima overzicht heb van hoeveel vetten, eiwitten, koolhydraten enz ik verwerk en hoe die verhoudingen staan ten opzichte van mijn doelen.
  • Constant nieuwe uitdagingen: ik geef mezelf constant nieuwe challenges om mezelf te behoeden voor procastrinatie . Mijn streefgewicht licht lager dan wat je gemiddeld behaald in de geplande tijd. Mijn sportieve doelen verleg ik constant naar de grens van het net-niet-onmogelijke. En dat werkt prima, want die eens onmogelijke uitdaging is een verre herinnering wanneer je tegen de nieuwe opgelegde challenge aankijkt.

Bovenstaande punten werken prima bij mij, maar uiteraard is dit een individueel iets. Iedereen is gelijk, maar iedereen is ook anders. Wat mij motiveert kan voor iemand anders het omgekeerde effect hebben. Het is een kwestie van jezelf goed kennen en weten waar de spreekwoordelijke knopjes zijn die je moet indrukken.

Just Do It

Eigenlijk is het simpel: gewoon beginnen! Effe geen enkel excuus toelaten en vooral niet gaan procastrineren. We naderen het eind van het jaar en het ideaal excuus is nu om te zeggen dat je met de feestdagen in het vooruitzicht liever op 1 januari gaat starten.
I smell bullshit. 
Nu beginnen betekent dat je tijdens de feestdagen minder schuldgevoel moet hebben over die extra portie lekkers of dat extra glaasje champagne. Je bent namelijk bezig met een gezonde geest in een gezond lichaam en die extraatjes train je er toch af.
Probeer een van mijn tips om je op weg te helpen en voor je het weet heb je een nieuwe, gezonde gewoonte op je palmares staan. Vanaf dat moment ligt de weg open naar wat eens onmogelijk geacht werd :-)!
You’ll thank me later.
Cheers.

Being A Runner: Eén Jaar Later

Ongeveer een jaar geleden besliste ik rond deze tijd dat ik een “runner” zou worden. Genoeg luilekker geweest voor de rest van mijn bestaan en tijd om de spreekwoordelijke koe bij de horens te vatten.
Een week later stond ik Decathlon voor mijn allereerste loopband ever te kopen en was er geen weg meer terug. Ik moest en ik zou mijn zelfopgelegde challenge aangaan en overwinnen!

Evy en ik

Mijn eerste 5KM heb ik samen met Evy gelopen, maar na die 5KM gingen onze wegen uit elkaar. Niks tegen Evy, maar ik was de app beu: te ouderwets, te saai. Ik ging over op de apps van Fitness22 en die gebruik ik vandaag nog steeds zowel voor het hardlopen als voor andere oefeningen waarover later meer.
De oude sportschoenen werden aan de haak gehangen en nieuwe brothers in arms onder de vorm van Nike Pegasus 33 werden geïntroduceerd, samen met T-shirts, singlets, shorts, sokken, jasjes en zelfs tights! Alles in Dri-Fit stof van Nike en ja dat kost wat meer, maar dat is écht aangenamer om te sporten.
Verder schreef ik nog mogelijks interessante stukjes over mijn koptelefoon of choice voor het hardlopen, over de apps die ik gebruik om mijn eetgewoontes te volgen en nog veel meer.

From Zero To 5K

De race naar 5KM heb ik afgerond na ongeveer 2 maanden trainen. Soms drie keer per week rennen, andere weken maar één keer. Niet super intensief dus, maar wel zonder veel moeite en vooral zonder kwetsuren.
Die eerste milestone deed ik trouwens volledig “indoor” oftewel op mijn loopband. De belangrijkste redenen waren dat ik in den beginne geen zin had om buiten te gaan hardlopen als ik met moeite 2 minuten effectief kon hardlopen. Wat zouden de mensen wel niet denken weet je wel ;-)?
Een andere reden was dat een loopband me tegelijkertijd vrijheid gaf om te lopen wanneer ik wou zonder aangepaste kledij (donker, regen, wind, te warm, te koud,…) en anderzijds een enorme pressure gaf om effectief te hardlopen: dat ding staat er en heeft geld gekost dus no more excuses en sporten maar!
Als derde hefboom heb ik gekozen om iedereen die het wou horen in te lichten over mijn ambitie en om mijn updates uitvoerig te delen op sociale media (vooral Facebook en Instagram) en mijn blog. Hierdoor kreeg ik regelmatig vragen van vrienden en collega’s waardoor ik een sociale peer pressure kreeg om vooral niet op te geven!
En dat heeft allemaal prima gewerkt en mij door de momenten gesleurd dat ik zin had om ermee te stoppen. Dus als je zelf ambitie hebt weet je nu wat gedaan :-).

Next Steps: A New Challenge

Na die 5KM had ik mijn eigen doel eigenlijk bereikt en alle negatievelingen lik op stuk gegeven.

I did it my way. I fucking did it! Eat that. 

Tot mijn eigenste verbazing ben ik ergens op dat moment een “runner” geworden. Ik had plezier in het lopen en betrapte mezelf er op dat ik zin had om te rennen of dat ik een soort van tinteling in mijn benen voelde wanneer ik al een paar dagen niet meer gaan lopen was. Amazing I tell you! Had ik zelf nooit gedacht als ik zo eerlijk mag zijn…
En dus werden er zotte plannen gemaakt en opnieuw gedeeld: die 10 Miles Of Antwerp in 2017 zouden mooi staan op het palmares! Op het moment dat ik dat dacht en zei, was 5KM mijn maximaal resultaat en was 16KM (10 miles) echt een hele grote en lange brug te ver, maar het doel was gezet en de uitdaging stond op het bord. En dus moest er verder getraind worden.

Tussenstapjes

Een groot onoverkomelijk probleem wordt een veel makkelijker te tackelen iets wanneer je het in deelproblemen kapt. Common sense.
Trainen op 16KM leek (en lijkt vandaag nog steeds) een Mission Impossible en aangezien ik Tom Cruise niet ben, moet dit “Tim-Style” worden aangepakt. Deelproblemen definiëren en actieplannen uitwerken en met een failure is not an option mentaliteit ertegenaan knallen!
Deelprobleem was makkelijk: de afstand verdubbelen tot 10KM en die afstand kunnen uitlopen. Eind augustus ben ik hier met laserfocus op beginnen werken en begin deze maand heb ik die kaap afgerond.: another milestone reached.
Enerzijds deed ik dat met mijn vertrouwde apps op de loopband, anderzijds door af en toe eens buiten te gaan hardlopen, kwestie van te leren een tempo te vinden en aan te houden. Op een loopband is dat namelijk veel simpeler: snelheid ingeven en lopen maar. Persoonlijk was dat iets waar ik vooral in het begin, maar nu soms nog mee sukkel. Gelukkig is dat iets waar mijn Apple Watch me bij helpt door constant mijn gemiddelde tijd/KM te broadcasten zodat ik kan vertragen of versnellen waar nodig.
De truk van de peer pressure was ondertussen iets afgevlakt omdat de ongelovigen ondertussen wisten dat ik het kon. Om alsnog een vorm van pressure te scheppen en mezelf te verplichten om te blijven trainen, schreef ik me in voor loopwedstrijden / loopevents.
Half oktober liep ik de Belfius Ieper Trail van 8KM, deze maand deed ik mee met Run In The Dark 5KM en volgende week staat de Mechelen Urban Trail 10KM op het programma. In maart 2017 is er een Levensloop tvv kankerbestrijding ingepland en net voor de zomer een Caveman Run van 9KM in het verre Nederland.
Daar moet dus nog de 10 Miles Of Antwerp bij komen eind april als ik me goed herinner en naar aanloop van die wedstrijd ga ik nog een stuk of drie andere leuke uitdagingen zoeken ter voorbereiding van mijn bucketlist item.

Yay Or Nay?

Met al het voorgaande denk ik dat het dus een ideaal moment is om achterom te kijken en een evaluatie voor mezelf te maken.
Met trots en fierheid kunnen zeggen dat je een runner, een hardloper bent is een fijn gevoel en alleen daarvoor zou ik het opnieuw doen. Vooral omdat niemand het ooit in mij had gezien, mezelf inbegrepen trouwens!
Ander bijkomend voordeel: die spreekwoordelijke kathedraal die al jaren goed verborgen en geïsoleerd was, komt stilletjes aan piepen aan de oppervlakte ;).
Wanneer zelfs mensen die me dagelijks zien beginnen te zeggen dat ik zienderogen wegsmelt, dan weet je dat je goed bezig bent en ben je nog twee keer zo hard gemotiveerd natuurlijk.
Aan de Sagrada Familia zijn ze ook al vele jaren aan het werken, maar eens ie af is wordt het wel de baas der kathedralen: dat kan tellen als een statement toch ;)?
Sagrada Familia
De motivatie is tegenwoordig zo hoog dat ik mezelf betrap op artikels lezen rond voeding en opwarmingsoefeningen, dat ik ondertussen geabonneerd ben op het Runner’s World magazine, dat ik een fitness abo heb én nog andere sporten aan het schema toevoeg as we speak. Om niet te vergeten dat ik nog altijd de trotse eigenaar ben van een WaterRower en die ook opgenomen heb in mijn training.
Runner
Yay or nay dus? Een dikke vette YAY natuurlijk! Ik ben een hardloper en ik blijf een hardloper.
See you at the finish line…

Older posts

© 2018 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑