What’s up met al die f***** kookprogramma’s op TV maat!
Mijn Restaurant, Hobbykok, Hobbykok Junior, Komen Eten, SOS Piet, Jerre Meus, Njam TV, Sophie Kweeniemeerwie, Masterchef, Hell’s Kichen, Benny Bax, Masterchef Junior,… en ga zo maar door!
Je kan je TV niet meer aanzetten of ze smijten kookprogramma’s naar je hoofd. Waar is “den tijd” toen er 1000 seconden was met Herwig en Felicé en that was it?
Neen. Overdaad. Zware overdaad. En dat schaadt! Ze zouden beter nog eens met iets afkomen zoals De Mol. Nog eventjes en Vlaanderen heeft er zijn figuurlijke buik van vol.
Laat ons hopen dat Woestijnvis er met VT4 een serieuze lap op gaat geven. Dan moeten de andere zenders ook terug uit hun comfort-zone komen en hopelijk wordt de kijker daar beter van!
SATA oftewel Serial ATA is verleden tijd. Misschien nog niet direct op de consumer-markt, maar op enterprise level zijn SATA harde schijven op sterven na dood.
Net zoals FATA in het verleden verdween, net zoals FC ook meer en meer een rariteit wordt, zal ook SATA verdwijnen. SAS – Serial Attached SCSI – is betaalbaar geworden waardoor het ook zijn weg vindt naar de lower tier afdeling.
Vandaag bevatten storage systemen SAS (of soms FC) schijven voor de high performance tiers (of SSD’s maar die kosten nog altijd hopen geld) en SATA schijven voor de lower tiers en grote capaciteit (denk 2 of 3TB).Die laatste worden dan gebruikt voor archivering (al zijn daar veel betere oplossingen voor – zoals HDS HCP) of voor backup to disk om dan later naar tape door te sluizen.
SAS zit vandaag al aan 900GB op 10.000RPM en 600GB op 15.000RPM. 2TB SAS is ook beschikbaar, weliswaar op 7.200RPM. SATA schijven zijn altijd 7.200RPM. Een SAS vs een SATA schijf met dezelfde capaciteit en RPM presteert ongeveer 20% sneller. Combineer dat met prijzen die meer en meer vergelijkbaar worden en het wordt logisch waarom SAS stilletjes aan SATA vervangen zal.
IOPS is key. Meer voor minder. Zo simpel is het.
Hoe langer hoe meer begin ik mezelf af te vragen waarom ik nog een abonnement heb op de kabeltelevisie. Zelden is er nog iets geprogrammeerd dat me kan boeien en dat ik niet via het internet kan checken (zelfs legaal!).
Digitaal is geen argument, want alles op het net is eveneens digitaal. De programma’s die me het meest boeien, spelen dan ook nog eens op de openbare omroep en die kan je gratis en digitaal bekijken via DVB-T.
Vroeger was er nog een beperkt argument dat digitale TV (zoals die van Telenet, Belgacom,…) een lagere taxatie kreeg dan analoge televisie. Maar wat ik toen al luidop zei, is onlangs gebleken. De overheid gaf een BTW-voordeel op digitale TV en eens iedereen omgeschakeld was (en de kwaliteit en het gemak gewoon was) werd de BTW lekker opgetrokken naar 21%.
Iets om over na te denken en ook een manier om per jaar ettelijke Euro’s uit te sparen.
Dag één met de Nokia Lumia zit er ondertussen op en dus is het tijd voor een eerste “tussenstand”. Ik ben sinds de introductie van de iPhone 3G een gebruiker van Apple smartphones, waardoor al mijn data op dat platform is afgestemd.
Geen data op SIM-kaarten hier. Alles zit in de cloud – ofwel die van Apple ofwel die van Google, afhankelijk van het type data zeg maar.
Een groot voordeel aan iPhones, is dat je bij aankoop van een nieuw toestel simpelweg een restore van een bestaande backup doet en binnen de korste keren zijn je contacten, je sms’jes, je wallpapers, je e-mail accounts, je foto’s,… en ga zo maar door overgezet naar het nieuwe toestel en is de migratie klaar.
Van een iPhone naar een Nokia Lumia migreren is vanzelfsprekend niet zo straight-forward, maar gelukkig is het niet onoverkomelijk. De Lumia 800 bevat een import tooltje waarmee je al je contacten via bluetooth kan overzetten van je vorige toestel. Dit proces verliep probleemloos met de iPhone 4 en daarmee was het meest tijdrovende werkje al achter de rug.
Sms’jes overzetten is geen optie, maar ik heb daar ook niet echt een nood aan. Ik gebruik sms’jes trouwens enkel nog met “offline” mensen – lees: personen zonder smartphone die dus maar sporadisch hun mails lezen of hun sociale netwerken checken.
Foto’s upload ik standaard al naar Flick of Instagram, dus daar mis ik ook niet direct iets. Muziek was vroeger iets tijdrovender omdat ik voor al mijn “lokale” muziek iTunes gebruik. De Lumia kan via de Zune software perfect sync’en met je iTunes bibliotheek, maar aangezien ik sinds ik Spotify abonnee ben, nog maar zelden iTunes opstart, doe ik de moeite niet en gebruik ik gewoon Spotify op de Lumia (en die sync’ed automatisch al je playlists over alle platformen heen).
De GUI is iets complexer dan op de iPhone, maar ik geef ook toe dat mijn iOS er nu “outdated” uitziet. Windows Phone ziet er hipper uit, meer hedendaags. Je hebt wel meer menu’s en meer knopjes, maar al bij al was ik er snel mee vertrouwd. En als je vergelijkt met voorgaande Windows Mobile versies, dan is “Mango” – de codenaam voor Windows Phone 7.5 – “one giant leap forward”!. Well done Microsoft!
Op gebied van app’s is de keuze beperkter dan bij Apple – 50.000 tegenover 1.000.000 – maar eerlijkshalve moet gezegd worden dat alle belangrijke app’s die ik op mijn iPhone gebruik, ook aanwezig zijn in de Market Place van Microsoft.
Of toch bijna. Dropbox heb ik nog niet gevonden en laat dat nu een applicatie zijn die ik zeer veel gebruik en waar andere favoriete app’s ook gebruik van maken. Dropbox op Windows Phone staat dus erg hoog op mijn verlanglijstje! Microsoft levert je wel Skydrive (25GB zelfs), maar mijn ecosysteem is opgebouwd rond Dropbox en ik wil dat zo houden.
Een ander minpuntje dat ik tegenkwam, is het ontbreken van een “personal hotspot” mode. Met andere woorden, je kan de Lumia 800 niet gebruiken als mobiele modem voor je laptop / iPad / … en dat is ook een toepassing die ik met mijn iPhone zeer regelmatig gebruik. Ik heb begrepen dat dit geen beperking is van Windows Phone, maar een keuze die Nokia gemaakt heeft met de Lumia 800. Hopelijk wordt dit nog rechtgezet met een software update!
De app’s die ik op de iPhone gebruik, zijn bijna allemaal beschikbaar voor Windows Phone. Maar ze zijn niet allemaal even ver doorontwikkeld. De Spotify app heeft bijvoorbeeld nog geen Last.FM integratie en de Twitter app vind ik persoonlijk niet zo overzichtelijk als op iOS (geen badges om replies, DM’s,… aan te geven).
Nog een issue: als je je Google account ingeeft, configureert het toestel automatisch je mails, je kalender en je contacten. Tot daar alles goed. Het probleem stelt zich bij de kalenders. Ik heb er namelijk verschillende aangemaakt en de Lumia 800 toont enkel de primaire kalender. Ik heb nog niet echt gezocht naar een oplossing, maar weet dat dit mogelijk ook een probleempje kan zijn.
Over de touch & feel kan ik bondig zijn: dat zit goed! De Lumia 800 voelt degelijk aan en ziet er leuk uit. Niets op aan te merken. Ik las elders dat sommige gebruikers rammelende knopjes hadden, maar dat euvel heb ik niet met mijn exemplaar. Persoonlijk vind ik de iPhone er nog iets gelikter uitzien met een meer solide feel, maar de Lumia is zeker en vast goed te noemen!
Het scherm van de Lumia 800 is een AMOLED scherm en dat is kwalitatief beter dan het retina-display van de iPhone. De kleuren zijn feller, de icoontjes springen precies van het scherm. De iPhone heeft een goed scherm, maar mijn voorkeur gaat hier toch duidelijk naar de Nokia.
Tot zo ver mijn eerste indruk van de Lumia 800. Over het algemeen is die indruk positief, met hier en daar een aandachtspunt. Ik blijf het toestel de komende tijd intensief gebruiken, dus verwacht de komende blogposts meer feedback en bevindingen.
We zijn drie weken ver in het nieuwe jaar en we hebben nog geen vlokje sneeuw gezien. De temperatuur is zelfs nog maar met moeite onder het vriespunt gegaan deze winter.
Een goede zaak voor mij dit jaar, want deze winter moet ik met mijn aanloopwagen doorkruisen en de “car policy” op het werk voorziet voor aanloopwagens géén winterbanden. Nochtans maken die een wereld van verschil wanneer het glad of besneeuwd ligt.
Hopelijk blijven de resterende wintermaanden zacht en skippen we Koning Winter dit jaar eens. Volgend jaar mag hij terugkomen, tegen dan kan ik weer rekenen op een setje winter rubber en is er geen reden tot stress bij weersvoorspellingen ;-).
Nokia lanceert samen met Microsoft de Lumia smartphone. De avant-premiere / press conference vond plaats in The Event Lounge te Evere en samen met enkele andere bloggers / twitterati / website owners was ik uitgenodigd om te komen luisteren naar de nieuwigheden van het toestel.
Enkele specs van de Lumia 800 (het huidige topmodel):
- 3,7-inch ClearBlack AMOLED-scherm van gebogen glas
- 1,4 GHz-processor met hardwareversnelling en een grafische processor
- 16 GB aan intern werkgeheugen en 25 GB aan gratis SkyDrive-opslag voor het opslaan van afbeeldingen, games, muziek en documenten
- Internet Explorer 9 Mobile
- People Hub van Windows Phone biedt een geïntegreerde en overzichtelijke weergave van alle gesprekken, sms’jes, e-mails en sociale-netwerkactiviteiten met individuele contacten. Daarnaast zijn contactpersonen te groeperen en favoriete groepen en personen op het beginscherm te tonen. Zo krijg je een direct overzicht van live updates en heeft de gebruiker snel toegang tot de belangrijkste contactpersonen
- Office-integratie waarmee gebruikers onderweg gewoon doorwerken
- Polycarbonaat body voor een betere ontvangst, een betere belkwaliteit en minder onderbroken oproepen
- Een instant-share camera-ervaring op basis van 8 megapixel Carl Zeiss-lens en HD-video-afspeelmogelijkheden. Door een lange druk op de cameraknop kan je zelfs foto’s nemen wanneer het toestel vergrendeld is
- Wandelnavigatie via Nokia Maps
- Gratis turn-by-turn navigatie via Nokia Drive-app: gratis stapsgewijze en spraakgestuurde navigatie voor 95 landen
Veelbelovend niet? We kregen een live-demo op het event en die was erg overtuigend. Daarna kwamen er challenges – verschillende ludieke opdrachten zoals om ter snelst een bericht op LinkedIn, Twitter en Facebook posten.
De uitdagers (mensen uit het publiek) hadden een iPhone, een Nokia N8 en een Android toestel. Uiteraard won de Lumia 800 keer op keer dankzij enkele goed gevonden features en apps.
Naast de tech-talk en demo’s kregen we lekkere hapjes en drankjes aangeboden waardoor de leuke meet-up’s met oude en minder oude bekenden nog plezanter waren.
Het moet gezegd – Nokia en Microsoft hebben een leuk product afgeleverd en een fijn event georganiseerd. Alles was tot in de puntjes verzorgd en als kers op de taart lag er een Lumia 800 klaar voor ondergetekende. Kwestie van “echte” hands-on experience te kunnen opdoen en die met jullie te delen.
Mijn iPhone 4 gaat de komende tijd dus eventjes in de kast en de Lumia 800 komt in de plaats. Verwacht je dus aan feedback de komende dagen!
Een goed slidedeck is “the magic” van een goede presentatie.
Uiteraard is de persoon die de presentatie geeft van het allerhoogste belang, maar goede slides zijn toch ook cruciaal. Wat is een goede verhouding tussen veel te veel content op uw slides of te weinig content. Teveel en de mensen vallen spontaan in slaap. Te weinig en ze kunnen niet meer goed volgen met je technische uitleg.
Meestal geef ik technische presentaties en dan is het nogal moeilijk om “Steve Jobs” slidedecks te maken. Ik vraag me trouwens af of dat wel zou “marcheren” in ons Belgenlandje. Volgens mij zijn de meeste klanten nog redelijk conservatief ingesteld.
Een whiteboard is vaak een goede oplossing, maar dan vind ik het vooral leuk als het publiek interactief meewerkt. En liefst uit een kleinere groep bestaat, kwestie dat het overzichtelijk blijft.
Ondertussen blader ik verder in mijn exemplaar van “Presentation Zen“. Tips, tricks en goede links zijn altijd welkom.
De laatste jaren is er duidelijk een verschuiving gebeurd op gebied van storage in de IT-wereld (eigenlijk zie je die verschuiving overal hoor, maar aangezien ik zelf in die storage wereld speel, pas ik mijn uiteenzetting daarop toe).
Vroeger ging de discussie over IOPS, over front-end poorten, over FC-disks, over storage processoren,… kortom hardware-technische oplossingen.
Vandaag is dat nog altijd belangrijk, begrijp me niet verkeerd, maar de focus is verschoven. Vandaag gaat de discussie over een “file, content & archive” platform. Een manier om al die (ongestructureerde) data die altijd maar blijft toenemen, weg te schrijven. Actieve data op tier-1 storage, statische data naar een archief. De technische specs en features zijn “an end to a mean” – ze moeten de wensen faciliteren, hoe ze het doen is eigenlijk minder belangrijk.
Het resultaat moet zijn dat de primary – en dus dure – storage niet constant uitgebreid moet worden, dat de backup windows naar omlaag kunnen (gedaan met dag & nacht backuppen) en dat de totale kostprijs van al die data retentie naar omlaag kan.
Weliswaar zonder in te boeten aan functionaliteit! Data moet sneller dan ooit toegankelijk zijn, op zo een makkelijk mogelijke manier, liefst van al door de eindgebruiker, zonder tussenkomst van “IT”. TCO en RTO moeten naar omlaag, performance en easy-of-use moeten naar omhoog.
Waar vroeger de discussie gebeurde met “de mannen van den IT” die dan tegen de “business” vertelden hoe hun data bewaard zou worden, gebeurt de discussie nu met de “business”. De applicatieve kant van het verhaal vertelt wat ze verlangen, wat ze nodig hebben en hoe ze het willen en “de mannen van den IT” moeten zich daar naar schikken.
Een uitdaging? Uiteraard. Maar niet onoverkomenlijk hoor. Het moeilijkste stuk is de mind-change. Mensen uit hun comfort-zone halen en out-the-box-thinking toepassen.
Toch?
Neen, geen computernetwerken. Ik doel met de titel van mijn blogpost op de relaties tussen mensen. Mensen connecteren met elkaar, altijd en overal. Een vriend, een buurman, een collega op het werk… zelfs de mensen waarmee je op de bus zit en die je niet kent.
Wat je meestal merkt in die “human networks” is dat de wereld toch wel erg klein is. Hoe vaak ben je al niet iemand tegengekomen die je nooit eerder zag, maar waarvan blijkt dat je gemeenschappelijke vrienden hebt? Mij overkomt het regelmatig. Er is trouwens een theorie dat iedereen op onze planeet verbonden is in maximaal zes “hops”… de “Six degrees of separation” theorie dus.
Als ik inzoom op mijn dagelijkse leefwereld – zijnde de IT-omgeving – dan kan ik niet anders dan volmondig akkoord gaan. Je begint als starter bij bedrijf A waar je collega’s hebt. Mensen komen, mensen gaan. Op een bepaald moment verander je zelf van job – “Hallo bedrijf B”. Opnieuw heb je collega’s, soms al eens een oude bekende, maar soms ook niet. Per slot van rekening ben je nog maar een paar jaar aan de slag.
Bovenstaand principe herhaalt zich voortdurend – ofwel verander je zelf ofwel veranderen de mensen rondom je. Hierdoor krijg je een kruisbestuiving tussen al die bedrijven en zeker in een “klein” land als België, waar er maar zoveel IT bedrijven zijn, kom je op de duur “oude bekenden” tegen. Soms als “nieuwe” collega, soms als klant en soms als leverancier.
Is dat een nadeel? Helemaal niet. Tenzij je misschien zelf een slechte reputatie meedraagt, want vroeg of laat (en meestal vroeg) is je “naam” al gekend alvorens je ergens binnenkomt en aangezien je maar één eerste indruk kan maken, is het kalf dan eigenlijk al half verdronken.
Neen. Ik zie daar eerder voordelen in. Je “peers” verspreiden zich met de jaren, waardoor je na verloop van tijd overal wel iemand kent. Als je dan over een bepaald onderwerp / product / merk / … informatie nodig hebt, dan ben je maar een tweet, e-mail, sms, telefoontje of one-2-one verwijderd van dat vitaal stukje kennis.
Vandaag had ik zo een momentje. Ik had informatie nodig en ik had een “pappenheimer” die ik kon aanspreken. Thanks!
Oftewel “Virtual Private Tunnel” – een beveiligde connectie tussen twee computer systemen zeg maar. De meeste mensen kennen gebruiken het (meestal zonder het te weten) op regelmatige basis als ze van thuis werken – van “home office” doen dus.
Sinds kort gaat al mijn dataverkeer thuis via een beveiligde verbinding. Via een betaalde VPN tunnel die tot 256-bit encryptie aan boord heeft.
Email, surfen, downloads,… alles wordt over een VPN gestuurd die ik naar gelang wat ik wil doen van lokatie kan veranderen: Nederland, Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Hong Kong of de VS. Door dit systeem krijg je ook toegang tot zaken die voor ons op dit moment nog niet toegankelijk zijn zoals Netflix, BBC iPlayer, vroeger Spotify…
Daarnaast heeft het ook als voordeel dat geen derde partij mijn dataverkeer kan onderscheppen of controleren. Providers die bepaald verkeer “cappen” (lees: in snelheid beperken) worden zo buitenspel gezet omdat ze door de VPN niet meer kunnen zien welk verkeer er door je lijn loopt – ook gekend als “deep packet inspection”.
Zijn er nadelen aan altijd een VPN gebruiken? Jep. Je verliest een beetje van je maximale snelheid omdat de connectie versleuteld moet worden en dat vraagt een beetje capaciteit. Veel maakt dat vandaag de dag niet uit, want iedereen heeft meerdere megabits per seconde ter beschikking, waardoor dat helemaal niet opvalt.
Los daarvan merk ik eigenlijk aan niets dat ik een VPN gebruik. De connectie wordt automatisch opgestart met de computer, dus er is geen manuele interventie nodig. Op termijn ga ik de VPN tot stand laten komen in de router, zodat elk toestel in huis (zelfs een smartphone) sowieso over de VPN gestuurd wordt.
Kost dat veel? Er zijn genoeg aanbieders van zo een oplossingen, waardoor je voor $10 per maand al kan vinden wat je nodig hebt. Mijn VPN is inbegrepen in mijn Usenet abonnement, dus ik ken de prijs niet van de VPN alleen. Google is your friend.
Een tijdje terug heb ik mezelf een betalende account op “Pinboard” kado gedaan. Pinboard is een online archief van alles wat je op het web tegenkomt en (eventueel) wil archiveren.
Een beetje zoals bookmarks in je browser, maar dan “online” en platform onafhankelijk. Er zijn oplossingen zoals Xmarks (gebruik(te) ik ook) om je bookmarks te sync’en tussen computers, maar met dit systeem surf je eigenlijk naar een website waar je archief staat – Pinboard. Dus ook toegankelijk vanop een computer waarop jouw bookmarks niet gesync’ed zijn (Internet-café, PC van een vriend,…).
Daarnaast kan Pinboard ook informatie uit Delicious, Instaper, Read It Later,… importeren, een archief van je Twitter-account aanleggen,…
Wat je “pinned” naar Pinboard kan je uiteraard voorzien van metadata en je hebt de keuze of je de “pin” al dan niet wil delen met anderen (lees: publiek toegankelijk maken van je gearchiveerd item).
De maker van Pinboard legt ook nog met plezier uit waarom zijn oplossing beter is dan die van de concurrentie – check it.
Oh, en had ik al gezegd dat je volledig archief geïndexeerd kan worden zodat iets zoeken in 1000′den bookmarks “piece of cake” wordt? Bij deze.
Anyway, Pinboard kost $25 per jaar, maar er is ook een gratis versie die alles kan behalve het archiveren. Het proberen waard volgens mij (de betaalde versie kan je trouwens drie dagen testen).
Hoe beter een weekend gebruiken dan om taken en klussen uit te voeren die in de week onherroepelijk op de hoop blijven liggen? Inderdaad. En daarom heb ik er werk van gemaakt om mijn Marmitek IR Control 8 te installeren in de woonkamer.
What the hell is dat hoor ik u al denken? Wel, met behulp van dat toestel kan je je A/V apparaten die mooi verstopt zitten in de TV-kast besturen met je afstandsbediening, zonder dat je de TV-kast moet openen.
Het geheel bestaat uit een kleine controller, een IR-ontvanger en IR-zenders (4 meegeleverd, maximaal 8 aansluitbaar). De IR-zenders plak je op je toestel ter hoogte van de ontvanger, de IR-ontvanger werk je netjes weg in de buurt van je TV. Die laatste vangt simpelweg het signaal van je afstandsbediening op en stuurt datzelfde signaal uit via de IR-zenders.
Hoe makkelijk kan het zijn? Op een kwartiertje was alles netjes aangesloten (de IR-diode op een A/V-toestel vinden is het moeilijkste gedeelte, een zaklamp is hiervoor uitermate geschikt) en vanaf nu kunnen we dus de Digicorder, de mediaplayer, de BluRay-speler,… bedienen zonder de TV-kast te openen.
Aanrader dus. Tenminste als je je toestellen uit het zicht hebt opgesteld ;-).
Mijn iPhone 4 doet hier nu al dienst sinds het najaar van 2011 en als ik zo terugkijk op de voorbije maanden, valt het mij op dat ik mijn iPhone 4 veel meer gebruik als “snapshot camera” ten opzichte van mijn vorige iPhone 3G.
Waarom? Uiteraard is de kwaliteit er een pak op vooruitgegaan (en naar het schijnt is het verschil tussen de 4 en de 4S nog eens zoveel beter – 5MP vs 8MP), maar dat is niet de hoofdreden.
Het verschil zit hem ook in de snelheid. Op de iPhone 3G, en dan zeker sinds iOS 4, duurt het gewoon té lang vooraleer de camera app klaar staat. Meestal grijp ik naar mijn phone-camera “on the road”. In een opwelling. Als ik iets spontaan tegenkom en mijn “echte” camera’s niet bij de hand heb.
Als je op zo een moment 20-30 seconden geduld moet hebben, is het momentum al lang verdwenen en eerlijk gezegd, mijn goesting ook.
Ik heb trouwens een set aangemaakt op Flickr waarin ik foto’s upload die ik ook via Instagram share. Al die foto’s zijn gemaakt met mijn iPhone 4 en eerlijk gezegd ben ik tevreden van dat resultaat.
Velen zeggen dat de phone-camera’s de gewone camera’s gaan vervangen. Maybe. Grotendeels. Vooral het gebruiksgemak en het altijd bij hebben is een grote troef die de concurrentie automatisch op een achterstand zet. Maar op gebied van kwaliteit zie ik ze er toch niet direct overgaan.
Neen. Mijn Nikon’s en de GF-1 mogen nog een tijdje blijven. No doubt.
Vandaag een erg leuk pakketje mogen ontvangen: een Nikon V1 met 10-30mm objectief!
De Nikon 1-serie is Nikon’s antwoord op de systeemcamera’s out there, waar Panasonic een erg sterke reputatie heeft met zijn GF-1 (die ik zelf een tijdje terug op de kop getikt heb). In het kort: DSLR’s zonder spiegels :-).
Mijn exemplaar is een maagdelijk witte versie. Very much Apple like vind ik zelf. Best wel hip.
Ik heb er al een beetje mee geprutst (het slowmotion filmen – 400/1200FPS – is best wel cool eigenlijk) en ga er de komende dagen eens serieus een lap op geven. Kijken of de V1 mijn GF-1 kan doen vergeten dus.
Stay tuned.
Mijn blogpost over mijn iBOOD perikelen heeft de nodige aandacht gekregen, onder meer dankzij Twitter. Nadat mijn mails, mijn tweets en mijn berichten op hun forum in de vergeetput verdwenen, kwam er opeens toch reactie!
Via Twitter kreeg ik de melding dat men mijn blogpost had gelezen, dat dat inderdaad niet netjes was en dat ze het graag zo snel mogelijk wilden oplossen. Mijn ordernummers doorgestuurd en daarna eventjes geen updates.
Daags nadien de melding dat mijn printer verstuurd was, met bijhorend tracking nummer. Nog een dag later stond UPS aan de deur met mijn printer en ondertussen is die laatste aangesloten en perfect werkend.
Mijn decoupeerzaag is nog niet geleverd, maar daarover heb ik ondertussen ook een automatische mail gekregen dat er een vertraging is. Zolang die levering niet gebeurd is, blijf ik mijn hart vasthouden, maar er is in ieder geval al communicatie.
De vraag die ik me nu stel is: heeft de klantendienst van iBOOD gereageerd omdat ik de vuile was op mijn blog gegooid heb en via sociale media gedeeld heb met de wereld? Dus “damage control”?
Of hebben ze gereageerd omdat ik via PayPal een klacht heb geopend? Of heeft dat er allemaal niets mee te maken en had ik sowieso mijn printer en die updates gekregen…?
Dat zullen we nooit weten, maar ik heb er zelf toch mijn mening over. Mijn tweets naar iBOOD bleven onbeantwoord tot mijn blogpost er was en die op Twitter gehoor kreeg.
Eind goed, al goed durf ik nog niet te zeggen. Per slot van rekening is nog maar 50% geleverd. Mijn mening is ook nog niet gewijzigd, want ondanks uiteindelijke reacties, was ik getuige van een sterk staaltje slechte service naar klanten toe.
Wordt vervolgd…
