Telling stories for a living

Glorieus Stokje

Michael recycleert een stokje uit het verre 2006 en gooit het naar iedereen op zijn blogroll, waar ook dit blog deel mag van uitmaken. En dus kan ik niet anders dan het oprapen en er iets nuttigs mee (proberen) te doen.

Wat is uw opperste moment van glorie geweest in het leven dat u nu leidt?

Erg moeilijke vraag Michael, zeker op een woensdagavond! But here goes nothing. Aangezien ik zelf nog niet getrouwd ben of kindjes op de wereld gezet heb, behoren die zaken alvast niet tot mijn “glory” momenten. Wat dan wel? Vanalles…

  • De geboortes van mijn twee neefjes en één nichtje (ik ben zelfs peter van het jongste) – dan toch iets met kindjes?
  • Mijn eerste job als helpdesk medewerker.
  • Mijn tweede job als support engineer.
  • Het toetreden tot de system engineering afdeling bij mijn huidige werkgever.
  • Mijn rijbewijs halen.
  • Daarop volgend mijn eerste auto (boy did that baby went fast!) – een zilveren Peugeot 206GT die mij 7 jaren trouw dienst heeft bewezen alvorens vervangen te worden door de huidige VW.
  • Mijn eerste voet aan wal in de VS van A en alles wat ik daar gedaan en gezien heb.
  • Mijn eigen techsite, die ik in ’98 uit de grond gestampt hebt en die vandaag de dag nog altijd bestaat en dagelijks nieuws, reviews, how-to’s en ander interessant (Engelstalig) leesvoer aflevert.

Er zijn waarschijnlijk nog wel zaken die ik nu vergeet (al dan niet met opzet ;-)), maar het bovenstaande is in ieder geval al een summier lijstje van zaken die ik tot nu toe als belangrijk en glorieus heb beschouwd in mijn bestaan.
En om Michael’s traditie verder te zetten werp ik het stokje vrolijk verder naar mijn blogroll. Laat u maar eens goed gaan zou ik zeggen…

2 Comments

  1. Linn

    *kijkt even naar je blogroll en ziet zichzelf staan*
    Ik neem dit stokje wel nog eens over een van de komende dagen.

  2. Unexpected

    ik kijk er al naar uit 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

© 2020 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑