Unexpected.be

Telling stories for a living

Search results: "spotify" (page 2 of 3)

Software Defined Everything

SDDC ofwel Software Defined Data Center is een hot topic in de IT wereld. Hardware wordt “commodity” waar niemand nog interesse voor heeft: het moet doen waarvoor het gebouwd is, dat is wat men verwacht. Hoe het dat precies doet is bijkomstig geworden.
Niet zo heel erg lang geleden werden verkoopsgesprekken nog gevoerd met behulp van bits & bytes, feats & speeds zeg maar – het eureka voor een select groepje techies, een zwarte vlek op het netvlies van vele anderen. Vandaag staan we met zijn allen op een gigantisch kantelpunt in de sector. When it rains, it pours is een heel toepasselijk gezegde als je het mij vraagt.
Allow me to elaborate…
When It Rains, It Pours
Enterprise omgevingen zijn altijd wat conservatiever dan consumenten. Denk maar aan je Hotmail of Gmail account die je van overal en op elk toestel kan raadplegen, bijna altijd met onbeperkte opslag en coole features.
Denk dan eventjes terug aan je werkmail en bedenk dat je daar meestal een mailbox hebt met beperkte opslag, dat je die mailbox alleen op het werk kan raadplegen of op je smartphone / laptop die door je werkgever werd uitgereikt en dat je daarenboven al die coole features moet missen die je thuis al jaren kent.
De vergelijking met je gratis cloud mailbox is gigantisch… en ja, ik weet uiteraard dat het niet zo evident is en dat er veiligheid en data beschikbaarheid en what else meespeelt in het bedrijfsleven en dat die zaken een kost hebben. Maar toch… mensen zijn die “luxe” gewoon en vroeg of laat moet de bedrijfswereld aansluiting vinden.
Music, Maestro, Please
Een ander voorbeeld van “software defined” is je muziekverzameling. CD’s kwamen en gingen, mp3’s en digitale downloads kwamen en zijn er nog steeds, maar de cloud services zoals Spotify, Rdio, Deezer, Pandora en zo voorts winnen elke dag marktaandeel.
Het is een kwestie van tijd alvorens digitale downloads ook een uitzondering worden. En terecht! Opnieuw het gebruiksgemak van altijd en overal aan je muziek te kunnen is een luxe die mensen heel erg snel gewoon zijn. Hard-copy werd vervangen door software die eerst lokaal stond en nu zelfs in de befaamde cloud rondzwermt.
Videotape Is Dead
Nog een voorbeeld nodig? Videorecorders werden DVD-recorders en HDD-recorders. Daarna kwamen de Digicorders die met een settopbox en dus een vendor-lock-in toegang boden aan een provider gerelateerde cloud. Bijvoorbeeld Rio en Rex van Telenet waar je films en series kan bekijken, bestellen en streamen vanuit je luie zetel.
De volgende evolutie is nu ook al onze huiskamer aan het binnensluipen onder de vorm van Netflix en Stievie. TV, film en series waar en wanneer je wil op eender welk toestel dat internettoegang heeft. Niet meer vastzitten aan de locatie van je settopbox, maar kunnen kijken in de living op je grote TV, switchen naar je iPad tijdens het koken en daarna gewoon in de slaapkamer op de tweede TV, allemaal door middel van een cloud-oplossing die niet gebonden is aan het merk van je toestel of aan je provider van internet of televisie. Blessing!
Server-Side Whitelabled Commodity Hardware
Deze verschuiving zien ze ook in de enterprise omgeving en eigenlijk is die jaren geleden begonnen met bijvoorbeeld server-virtualisatie. Daarna werden de desktops gevirtualiseerd (echter wel alleen tractie gevonden voor zeer bepaalde use-cases, maar dat is een aparte discussie).
De volgende schakel in de ketting is de storage oplossing: gedaan met merkgebonden harde schijven met bijpassende disk-enclosures en een allesziende custom-made storage controller die daarbovenop draait en het boeltje beheert. De markt is aan het verschuiven naar commodity hardware. Whitelabel boxes zeg maar. Zelfgemaakt of een lot kunnen kopen aan een goede prijs. Het maakt allemaal bijzonder weinig uit, want de added-value en differentiatie zit in de softwarelaag erboven. Software-defined dus.
Twijfels? De trendsetters van deze wereld doen het nochtans al een hele lange tijd, nietwaar Google?
Argumenten zoals onbeheersbaar, slechte support, duurder op langere termijn, slechtere performantie,… zijn allemaal excuses om niet te veranderen. Net zoals platenmaatschappijen en TV-zenders halsstarrig willen vasthouden aan hun vergane glorie. Het wordt geen kwestie van meedoen of niet. Neen, het wordt een kwestie van meedoen of stoppen te bestaan.
Software defined is here to stay, komt in veel geuren en kleuren en laat ik nu professioneel net samenwerken met een belangrijke speler op de enterprise markt die deze boodschap heel erg goed begrepen heeft.
In enkele vervolgblogs ga ik graag wat dieper in op zaken als software defined storage, management en cloud integratie.
Stay tuned!

My Macbook Air

Eind 2008 kocht ik mijn eerste Mac. Een 13” Macbook “Unibody” – de eerste reeks uit die volledig uit één stuk alu gemaakt werd en niet meer uit plastic zoals de witte en zwarte voorgangers. Het jaar nadien zou mijn Macbook trouwens als de Macbook Pro door het leven gaan, want Apple introduceerde de Macbook Air.
Een jaar geleden bouwde ik mijn eigen Mac Pro: Project Hackintosh was geboren. Die machine is nog steeds mijn “main rig” thuis waarop ik mijn foto’s bewerk, data versluis van links naar rechts, filmpjes maak… maar ik miste toch iets mobiel omdat ik niet altijd zin heb om in mijn “mancave” te zitten.
Mijn Macbook was net iets te traag geworden (vooral in vergelijking met de Hackintosh), maar vooral het feit dat de batterij nog maar een half uurtje mee gaat, was de dooddoener. Een nieuw exemplaar kost al gauw €150 en zoveel geld wou ik er niet meer aan spenderen. Volledig afgeschreven is hij nog niet: de Macbook is mijn DJ laptop geworden, degene waarop ik me amuseer als ik muziek wil maken, degene die meegaat naar feestjes. Mijn trouwe gezel. Alle apps en data eraf gegooid, behalve degene die ik nodig heb voor de muziek dus. Works like a charm.
Maar daarmee was het probleem niet opgelost! Een mobiel toestel dus. En neen, mijn iPad Mini is geen optie want dat is een toestel om info mee te consumeren, niet produceren.
Toen ik in mei in Las Vegas zat, was ik natuurlijk niet uit de plaatselijke Apple store weg te houden. Welk toestel zou voor mij geschikt zijn? Ik wou echt heel mobiel gaan en dus dacht ik “Macbook Air”. Dilemma: de Air kan je niet krijgen met een Retina scherm. Die kan je enkel op de Pro krijgen.
In de Apple store gewikt en gewogen, getest, gespeeld, met de Apple genius gepraat en tot de conclusie gekomen dat mobiliteit > beeldkwaliteit voor mijn gebruik. En dat klinkt alsof een niet-Retina scherm ondermaats is, maar niets is minder waar hoor. Eerder zeer goed vs super goed.
Een Macbook Air zou het dus worden, maar daarmee kwam er ook een nieuw dilemma naar boven: 11” of 13”. Het formaat van de 11” sprak me erg aan, maar zou dat scherm niet iets te klein zijn voor veelvuldig op te werken? Hmmm.
Macbook Air
Estetisch ging boven de twijfel over het praktische en dus werd het een 11” Macbook Air met 256GB flash en 4GB RAM. Ik heb lang gedacht om de 8GB te kopen daar je het geheugen achteraf niet kan uitbereiden, maar de Apple genius gaf te kennen dat ik het echt niet nodig had voor de taken die ik heb te kennen gaf.
En hij had gelijk. Ik ben hem gevolgd en ging voor de 4GB versie. We zijn nu drie maanden verder en ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn beslissing. Ik heb altijd minstens 7 apps open staan (Tweetdeck, Spotify, paar Safari vensters, Mail, Reeder, Evernote, Pocket en nog wat andere sporadische zaken) en nog geen enkel moment voelde er iets traag aan. Ongetwijfeld met dank aan het goede memory management van Mac OS X?
Moest ik nu vaak in Photoshop of Premiere knutselen of bijvoorbeeld veel virtuele machines willen gebruiken, dan zou 8GB aangewezen zijn. Maar dan zou ik misschien ook beter een Macbook Pro gekocht hebben? Neen, voor die taken gebruik ik de Hackintosh… en de uitzonderlijke keren dat ik het toch op de Air doe, gaat dat gewoon prima eigenijk.
Ja, 8GB had toekomstgericht meer zekerheid geboden voor OS upgrades / nieuwe apps. Maar misschien is er tegen dan weer zo een evolutie geweest dat we over andere zaken spreken. En als er iets is wat ik doorheen de jaren heb geleerd als het op computers aankomt, dan is het wel het volgende: kopen voor wat je vandaag en morgen nodig hebt, niet voor wat je volgend jaar misschien wel eens nodig zou kunnen hebben.
De markt en technologie evolueren zo snel dat computers (zoals bijna alle tech producten) geen zaak zijn van toekomstgericht kopen, eerder van in het heden te leven en te kopen.
My 2 cents. En die Macbook Air – mijn nieuwe mobiele metgezel – is de beste computer die ik ooit had.

My SONOS Experience

Ik herinner me mijn eerste ervaring met SONOS nog heel goed. We spreken halverwege herfst 2009. Ik werd uitgenodigd op een launch event, als ik me goed herinner in de Belga Queen in Brussel, waar we een korte uitleg kregen en vooral een eerste ervaring hadden met de S5 (nu de PLAY:5).
SonosLogos
In die tijd was er nog geen sprake van de kleinere broertjes, laat staan van een app voor menig smartphone. Toen was er zelfs nog de SONOS remote control (bestaat dat ding vandaag nog? Is daar nog een markt voor nu iedereen minstens 1 smartphone en/of tablet in huis heeft?) – denk iPod Touch maar dan van SONOS.
Niet veel later kreeg ik twee S5’s om me een tijdje mee te amuseren. Het enige nadeel aan die toestellen indertijd? Het feit dat ik ze moest teruggeven aan SONOS.
De prijs was ook niet mals en zat in lijn met wat de PLAY:5 vandaag moet kosten. Dat was dan ook ineens de reden waarom ik er geen kocht… dat en het feit dat ik toen volop met mijn bouwproject bezig was.
Today
Flash forward naar het heden: SONOS is nog altijd king of the world wanneer het aankomt op draadloze speakers die kwalitatief sterk staan terwijl ze een hoog gebruiksgemak met zich meebrengen.
Ik kocht een PLAY:1 voor de woonkamer omdat die niet alleen een aantrekkelijke prijs heeft, maar ik kreeg er ineens ook een SONOS Bridge gratis bij. Die laatste zorgt ervoor dat de speakers zelf enkel een stroomaansluiting nodig hebben. De Bridge kan je zien als een wifi access point voor SONOS speakers langs waar ze toegang krijgen tot je lokale muziek op je laptop, op je NAS, op je mediaserver, in je Spotify account, op je Soundcloud profiel,… en ga zo maar door. De lijst is eindeloos en SONOS maakt er een punt van om constant nieuwe platformen toe te voegen.
play3
Die PLAY:1, daar ben ik super tevreden over. Klein maar extreem dapper is de beste manier om hem te omschrijven. De klanken en de decibels die dat ding produceren kennen hun gelijke niet, zonder dat de kwaliteit het moet bekopen weliswaar. Het enige waar er marge is om te groeien, is de bass productie. Logisch als je ziet hoe klein de speaker is. Works as designed zeg maar.
Omdat ik graag meer bass wou in de woonruimte, was ik op zoek naar een broertje of twee. Mijn oorspronkelijk idee was om nog een PLAY:1 aan te schaffen om aan de andere kant van de kamer te plaatsen + een PLAY:5 die de diepere tonen uitbraakt. SONOS heeft echter ook nog een tussenmodel – de PLAY:3 – en dus wat ik met een dilemma. Wat moest ik nu kopen?
Uitbereiding?
Een tweet richting de mensen van SONOS en hun partners in crime zorgden voor de oplossing: ik kreeg een PLAY:3 en een PLAY:5 toegestuurd zodat ik beide speakers aan mijn setup kon toevoegen en evalueren welke het meest geschikt was.
Fantastisch toch? Zo verkoop je je producten – seeing is believing – geloven dat je producten de klant overtuigen zonder veel gezever!
Boy were they right!
Na bijna drie maanden muzikale orgasmes door de woonkamer te jagen, kan ik maar een ding concluderen: ik wil ze niet meer kwijt. Spijtig genoeg was dat niet de afspraak en dus gaan de speakers onherroepelijk terug naar de SONOS laboratoria, maar ondergetekende is overtuigd dat er meer SONOS’ nodig zijn in casa Unexpected.
Die PLAY:3 vind ik niet verschillend genoeg van de PLAY:1 om de meerprijs van €100 te verantwoorden. Hij heeft meer speakers, maar ik hoor het verschil nauwelijks. Iets dieper geluid misschien, maar alleen merkbaar als ik mijn PLAY:1 en PLAY:3 afwissel om de verschillen te zoeken.
play5
De PLAY:5 daarentegen is de party booster van de familie. Het verschil tussen de kleinste en de grootste telg van de familie is zonder twijfel merkbaar. Nog luider, nog vollere klank en vooral ook veel betere weergave van de lage tonen.
Mijn woonkamer setup zal dus 2 x PLAY:1 en 1 x PLAY:5 worden – mijn oorspronkelijke keuze dus. Daarnaast komt er nog een PLAY:1 in de badkamer en eentje in het bureau. Allemaal maagdelijk wit aub, want die zwarte test-exemplaren vangen iets teveel stof naar mijn zin…
Conclusie
Ik ben al jaren fan, kocht er zelf eentje begin 2014 en na deze testperiode komen er nog enkele bij. SONOS wint voor mij op vlak van design, maar veel belangrijker ook op vlak van ondersteuning en de drang van het bedrijf om zichzelf constant te willen verbeteren.
Opstaan met digitale radio (dus in perfecte kwaliteit, zoals DAB dus), Tomorrowland streamen, Spotify playlists door de kamer knallen of mijn laatste Soundcloud “likes” luisteren… het zijn maar enkele van de use-cases waaraan ik mijn setup dagelijks onderwerp, met succes en zonder veel gedoe. It just works.
play1
Als dat geen goed argument is om u te overtuigen dit merk te beschouwen als u op zoek bent naar een nieuwe geluidsinstallatie die net dat ietsje meer kan, dan weet ik het ook niet meer.
Vrienden en kennissen die me vragen wat te kopen, heb ik richting SONOS gestuurd. Vandaag zijn zij ook SONOS-adepten pur sang – betere evangelisten kan een merk zich niet wensen denk ik dan.
The proof is in the SONOS pudding. Of zo iets.

Dit Was 2013

Het lijkt alsof het gisteren was.
Een zin die ik regelmatig hoor deze dagen, van mensen die verwijzen naar het oudjaar van vorig jaar. Het voelt alsof ik nog maar net de kerstboom van 2012 heb afgebroken en binnen een tweetal weken kan ik alweer het exemplaar van 2013 terug in de doos steken…
Het gaat dus inderdaad vooruit als een sneltrein, geen Fyra welteverstaan! Ging het bij u ook zo snel voorbij?
Enfin, naar goede gewoonte een korte recapitulatie-lijst van het voorbije jaar:

  • In verhouding met 2012 heb ik in 2013 tot mijn spijt veel minder gelezen. Ik steek het op de opgroeiende dochter die veel tijd vraagt (en met veel plezier krijgt!), op de job die met momenten veel tijd vroeg en op de werkzaamheden in en rond het huis.
  • In lijn met het vorige punt heb ik ook minder tijd gespendeerd aan sport. Ik kreeg wel een fiets-GPS en die heb ik ook een paar keer gebruikt, maar véél te weinig naar mijn gevoel. Daar moet dus verandering in komen in 2014.
  • Die keynote skills waar ik het vorig jaar over had, heb ik wel naar een nieuw level kunnen brengen. Niet door een of andere magische cursus te volgen, wel door het gewoon nog meer te doen (en af en toe een interessant artikel / boek gelezen te hebben – die lijst hebt u nog tegoed!).
  • Muzikaal gezien was 2013 wel een toppertje. Spotify is nog altijd onmisbaar en sinds enkele weken heb ik er ook een Rdio abonnement bijgenomen ter evaluatie. Dat brengt me ineens ook bij mijn aankoop van 2013 – de Sonos S1 (review volgt in 2014). Ook best wat festivals en optredens meegepikt. Zeer tevreden!
  • De categorie televisie is bondig: Eigen Kweek was de topper van het jaar. Verder weinig noemenswaardigs gezien (of toch niet dat ik me herinner). Series die ik nog steeds graag zie: The Big Bang Theory, The Blacklist, Suits, White Collar en Grey’s Anatomy. Tegenvaller van het jaar: Homeland seizoen 3. Boring, boring en boring. Film(s) van het jaar: The Hobbit 2, Het Vonnis & Now You See Me.
  • Comedy was ook plezant dit jaar met eervolle vermelding voor Xander De Rycke en Michaël Van Peel.
  • Online shoppend deed ik naar goede gewoonte de meeste zuurverdiende centjes op bij Coolblue, Zalando en Amazon. FAB heeft het minder gedaan, maar toch nog een verdienstelijke inhaalbeweging neergezet naar het einde van het jaar. Ook Kickstarter deed het hier goed en heel af en toe Steam (games).
  • Apps van het jaar: Evernote, Instagram, Spotify, Reeder, Tweetbot, WhatsApp, Fantastical, Pocket, Instacast, Celsius, Moves, GetGlue, Foursquare, Drash, Dropbox, Sonos, KBC Online, Timehop, Camera app (iOS) en Kickstarter.

Naar goede gewoonte ga ik niet teveel goede voornemens op papier zetten, kwestie van ze ook niet frontaal in het gezicht gesmeten te krijgen ;-).
Waar ik me wel aan verbind: #Project30 en gevolg + meer sport in 2014.
Voilà. Er rest me verder niets anders dan ieder van jullie te bedanken voor jullie bijdrage aan mijn sociaal leven in 2013. Het allerbeste voor 2014 gewenst en graag tot volgend jaar! Be safe.
happy2014

Streaming TV

Kijkt u nog veel televisie? En “live” televisie? Ik niet. Geen van beide eigenlijk.
In de krant lees je op regelmatig tijdstip over de grote rel binnen het medialandschap en hoe uitgesteld kijken aan de marges knabbelt van alle betrokkenen. En hoe ze dat kunnen oplossen? Lees: doorrekenen aan de eindklant – U en ik dus – lijkt de beste oplossing.
Volgens mij is het een kwestie van tijd alvorens we gaan betalen om te kunnen doorspoelen bij reclame. Ik zie het al voor mij: “NoAd” abo vanaf €5 per maand voor alle Vlaamse HD zenders. Mark my words.
Vandaag gedoog ik de televisie nog in de huiskamer – het is te zeggen: de traditionele zenders. Als ze morgen nog een stapje verder gaan, dan vliegt alles buiten en kijk ik enkel nog via DVB-T naar de overheidstelevisie (en laat ons een kat een kat noemen: de beste programma’s lopen ook op die zenders tegenwoordig).
keepcalmtv
Al mijn ander kijkvermaak (films, TV-series) zal ik mijn video wel streamen (tegen dat het zo ver is hebben we Netflix en consoorten in België) zoals ik dat sinds een reeds ruimte tijd doe met mijn audio (Spotify).
Wat doet u? Blijft u trouw aan de traditionele media? Gaat u geld blijven ophoesten voor elke miniscule extra?

iPad Home Theatre Remote

Ik kocht een tijdje terug een iPad Mini om mijn originele iPad te vervangen. Die was namelijk een beetje traag geworden en kan ook niet meer geupgrade worden naar iOS 6.
Waar hij wel nog meer dan geschikt voor is, is het afspelen van muziek: Spotify, iTunes, Rdio,… you name it. Cloud diensten voor de meest recente muziek en 64GB lokale storage voor geripte CD’s, mix sets,… ideaal platform dus!
In de woonkamer en daarbuiten stream ik alle muziek over bluetooth naar mobiele speakers (Hidden Radio), naar AirPlay speakers of naar mijn Samsung soundbar. Het plan is om de iPad aan de muur te bevestigen in de woonkamer / keukenmet behulp van een Vogel’s beugel. Zo kan iedereen de muziek bedienen en ziet het er nog hip uit ook.
7/5/2013

Cloud Anywhere

Cloud storage is het nieuwe zwart.
Bedrijven kijken er steeds meer naar en eigenlijk hebben ze gelijk. Deze evolutie kadert mijns inziens in de verschuiving waar men “vroeger” over de bits en de bytes praatte bij storage (IOPS, aantal schijven, toeren per minuut,…) terwijl men nu eerder over “de oplossing” praat.
Mensen – klanten – zijn niet meer geïnteresseerd in hoe exact iets werkt. Het moet gewoon werken en voldoen aan de eisen van de business. Hoe dat het precies werkt, daar ligt men niet wakker van. Cloud past perfect in dit plaatje: je neemt een dienst af (al dan niet extern) die gekoppeld is aan een vooraf opgestelde SLA. Duidelijk. Goede afspraken = goede vrienden.
En zoals zo vaak, is dat eigenlijk een trend die eerst in de thuisgebruikers markt pioneert: denk maar aan cloud backups / archiving, denk aan cloud storage zoals DropBox, aan streaming cloud music zoals Spotify en ga zo maar door.
Meer en meer bedrijven stappen al mee in het “Email in the cloud” verhaal. Office 365 is een ander voorbeeld. DropBox is dan weer een prachtige oplossing die de meeste bedrijven echter liever niet zien komen: bedrijfsgegevens in een cloud waar ze geen controle over hebben? No way José!
Vooral een spijtige zaak voor de eindgebruiker, de sales guy, de mensen op de baan bij eindklanten en voor die eindklanten zelf, want niks zo handig als vanop elk toestel toegang hebben tot al je data, los van VPN’s, los van het platform en volledig in sync.
Tot op vandaag is er geen enkele enterprise storage vendor die erin slaagt om een “DropBox-like” naar voor te schuiven die zowel de features heeft als compliant is met de bedrijfspolicies…
Of toch?

The Netflix Trick

Ik had mezelf een abo op Netflix cadeau gedaan – een dienst die je toelaat om films en TV-series te streamen naar gelijk wel toestel waar er een app voor bestaat (TV, Apple, iPad,…). Je kan het een  beetje zien als Spotify, maar dan voor video.
Grootste nadeel: het is nog niet beschikbaar “outside the USA”. Geen probleem, want we lossen dat op door een VPN op te zetten waardoor Netflix denkt dat je in de USA zit. Dan gewoon nog een betalingswijze kiezen (Paypal werkt niet want die weten dat je niet in de USA zit) wat in mijn geval mijn Mastercard werd. Een postcode uit de USA kiezen (ik ging voor 90210) en klaar is Kees.
Tenminste in het begin. Nu krijg ik errors dat ze mijn kredietkaart niet kunnen “processen” en dat ik mijn gegevens moet aanpassen… tot dan geen Netflix meer. En ik vond dat net zo handig! Iemand hier ervaring mee?

iPad Mini – Evaluatie

Nu een paar weken aan de slag met mijn iPad Mini en ik kan met het hand op het hart zeggen dat ik nog geen seconde spijt gehad heb van mijn keuze. De iPad 1 weegt precies een ton als ik vergelijk en ook de form factor van de Mini is eigenlijk perfect.
Veel handiger dan een gewone iPad. En dat “Retina” display, dat mis je niet. Misschien een kleine opmerking: die smart covers van Apple zijn de max, maar die beschermen de achterkant van je mooie tablet niet tegen krassen. Spijtig maar ik zie zelf ook niet direct een oplossing daarvoor…
En die 16GB, die volstaat ook ruimschoots hoor. Zelfs met Spotify en offline sync’en van playlists (niet overdrijven natuurlijk) heb ik tot nu toe nog geen capaciteitsproblemen.

Samsung HW-E450 Soundbar

Ergens in december liep ik door de Saturn te Antwerpen waar mijn oog op een gamma soundbars viel. Voor zij die niet weten wat een soundbar is: zoals het woord op zich al insinueert, is een soundbar een soort balk die je onder je televisie plaatst en die een aantal speakers bevat. Meestal hoort er ook een subwoofer bij om de lage tonen te verzorgen.
Een soundbar is dus een 2.1 oplossing – 2 front-kanalen en 1 woofer. Het is dus geen alternatief op een “echte” surround sound oplossing die uit tenminste 5 speakers en 1 woofer zou bestaan, maar zo goed als alle fabrikanten schermen wel met termen zoals “virtual surround” of “3D Sound”. Hoe men het ook noemt, die effecten doen niets meer dan het geluid wat ruimtelijker doen klinken – kortom niet hetzelfde effect als echte surround sound.
Ikzelf heb alle bekabeling voorzien om een volwaardige surround sound oplossing te installeren, maar zo een oplossing kost al snel handenvol geld als je het deftig wil doen. En aangezien ik nog verschillende andere projecten lopende heb die hoger op de verlanglijst staan, is die surround sound oplossing nog niet voor direct.
Dus, een soundbar. Eigenlijk is zo een systeem de ideale oplossing voor iedereen die beter geluid wil dan wat de standaard TV speakers kunnen verder brengen, iemand die geen interesse heeft in veel speakers of er geen plaats voor heeft of iemand die vooral naar 2.1 materiaal kijkt (lees: TV uitzendingen, want echte surround effecten vind je zo goed als alleen in films).
Soundbars worden door verschillende merken gemaakt, maar in dit geval zoom ik verder in op de Samsung HW-E450. Ik koos voor dit exemplaar omdat de prijs goed is, omdat ik het toestel horen spelen heb en dat beviel me wel en omdat ik al een televisietoestel van Samsung heb, waardoor je afstandbediening compatibel is en je dus minder remotes moet bedienen. Samsung verkoopt nog andere modellen (duurder, maar meer specs) en ongetwijfeld zijn andere merken zeker zo goed… Ga gewoon naar een winkel die ze uitgestald heeft en luister welke jouw voorkeur draagt.
In de doos van de HW-E450: de actieve woofer (die draadloos is en dus niet in de buurt van de TV hoeft te staan), de soundbar, de afstandsbediening, een muurbeugel in geval je de bar aan de muur wil hangen, wat kabels (spijtig genoeg geen HDMI kabel) en batterijen voor de afstandsbediening.
Samsung HW-E450
De installatie is straight-forward: aansluiten via HDMI of via digitale optische verbinding en klaar. Het toestel ondersteunt ARC (Audio Return Channel) als je TV hiermee uitgerust is. Verder kan je er ook een USB stick insteken met daarop muziek, is er een AUX-ingang voor bv. mp3-spelers te koppelen of kan je via bluetooth muziek streamen naar de soundbar (bijvoorbeeld Spotify vanop de iPhone streamen zoals ik dat doe).
Op vlak van vermogen levert de soundbar 2 x 80W en nog eens 120W via de actieve woofer – een totaal van 280W dus. Met getallen kan je uiteraard alles bewijzen, maar na een deftige luister sessie waarbij ik het toestel tot op het maximum heb gedreven, kan ik zeggen dat de output ruimschoots volstaat en nooit teleurstelt! Zelf op maximum volume is er geen vervorming of gekraak. De subwoofer is niet zo heel groot en je moet ook niet verwachten dat je ingewanden door je keel naar buiten daveren, daarvoor heb je grotere exemplaren nodig. Wat het toestel wel doet, is deftige lage tonen naar voor schuiven, welke je eigenlijk helemaal niet had zonder een woofer (maar dat besef je pas als je een woofer hebt).
De soundbar bevat trouwens nog enkele settings om het geluid aan te passen aan de “use-case”: film, spraak, gaming,… en dat werkt behoorlijk. De 3D Sound optie vind ik een leuk effect, maar 3D is het zeker niet. Wat dan weer wel goed werkt, is de Smart Sound optie: hierdoor gaat de soundbar de luidste en stilste klanken meer op elkaar afstemmen, waardoor je bv. het geluid niet superluid moet zetten on een dialoog te horen, maar waardoor je wel verschiet als er muziek speelt in het TV-programma.
Ook kan je de helderheid van de display regelen (handig als je in het donker een film kijkt) en kan je het sub-woofer vokume apart van de soundbar instellen. Ook kan je het geluid vertragen in stappen van 25ms voor het geval geluid en beeld niet in sync loopt.
Kan ik de Samsung HW-E450 aanraden? Ik heb hem pas sinds vandaag in mijn bezit, maar ik zou eerlijk gezegd met tegenzin het toestel demonteren. Je went erg snel aan de zuivere, volle klanken en de aanwezigheid van lage-tonen. Het is geen alternatief voor een volwaardige surround sound oplossing, maar dat is ook een andere prijskasse.
Een soundbar is ten zeerste aan te raden voor mensen die vooral een meer kwalitatieve sound willen zonder hun leefruimte te vullen met speakers en kabels. Aanrader!

« Older posts Newer posts »

© 2019 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑