Unexpected.be

Telling stories for a living

Search results: "netflix" (page 1 of 2)

Genetflixed

Sinds vrijdag is Netflix eindelijk beschikbaar in België! Vanaf €7,99 per maand kan je in SD-kwaliteit kijken, voor een Euro meer in HD-kwaliteit op vier schermen tegelijkertijd en er is nog een €11,99 alternatief voor de die-hards (Ultra HD anyone?). De eerste maand is trouwens gratis en je kan je account op elk moment opzeggen, terug activeren, terug opzeggen,… zonder dat je voorkeuren of geschiedenis telkens gewist worden.
Tijdens de wintermaanden een abonnement, maar tijdens de warme zomers liever buiten zitten? No problemo!
Ik had Netflix al geprobeerd via de VPN-truk, maar omdat ze geen kredietkaart uit België aanvaardden, kon ik mijn abonnement niet verlengen… tot nu dus.
Hello top-series zoals House Of Cards, Fargo en Orange Is The New Black. Op al mijn toestellen (gesynchroniseerd, dus verder kijken op de iPad waar ik op de iPhone gestopt was bijvoorbeeld) en via een app die mijn smaak kent en constant nieuwe zaken voorschotelt.
De Belgische catalogus is nog niet zo wow als de Amerikaanse, maar er zitten toch al genoeg leuke dingen in om mij te doen betalen + ze voegen constant nieuwe zaken toe en gaan zelfs Vlaamse reeksen aanbieden! En aangezien je een globale Netflix account hebt, verandert je cataloog afhankelijk van het land waar je je bevindt… of op welke VPN je geconnecteerd bent ;).
Ik ben benieuwd hoe de traditionele aanbieders dit gaan counteren. Ja Telenet en Belgacom, ik kijk naar jullie. Concurrentie is ALTIJD een goede zaak voor de consument, dus er komen leuke tijden aan, ook voor wie geen Netflix heeft / wilt.

Netflix In België

Naar het schijnt komt Netflix dit jaar naar België. Volgens mij zweten ze nu al bij de TV zenders en productiehuizen (en zijn ze al snode plannen aan het smeden hoe ze dat kunnen tegenhouden).
Diezelfde mannen die ons zouden willen verbieden om reclame te kunnen doorspoelen, gaan nu geconfronteerd worden met een dienst die minder kost per maand dan twee films / afleveringen van series huren bij de huidige providers. Onbeperkt. Toegang.
Revenge is a bitch guys… ofwel vind je jezelf opnieuw uit, ofwel ga je kopje onder. Terecht.

The Netflix Trick

Ik had mezelf een abo op Netflix cadeau gedaan – een dienst die je toelaat om films en TV-series te streamen naar gelijk wel toestel waar er een app voor bestaat (TV, Apple, iPad,…). Je kan het een  beetje zien als Spotify, maar dan voor video.
Grootste nadeel: het is nog niet beschikbaar “outside the USA”. Geen probleem, want we lossen dat op door een VPN op te zetten waardoor Netflix denkt dat je in de USA zit. Dan gewoon nog een betalingswijze kiezen (Paypal werkt niet want die weten dat je niet in de USA zit) wat in mijn geval mijn Mastercard werd. Een postcode uit de USA kiezen (ik ging voor 90210) en klaar is Kees.
Tenminste in het begin. Nu krijg ik errors dat ze mijn kredietkaart niet kunnen “processen” en dat ik mijn gegevens moet aanpassen… tot dan geen Netflix meer. En ik vond dat net zo handig! Iemand hier ervaring mee?

Dit Was 2018

Terwijl ik dit schrijf, gaan we de allerlaatste namiddag van 2018 in. Het jaar is echt wel voorbij gevlogen, want het voelt aan alsof ik nog maar net nieuwejaarswensen overgemaakt heb en morgen doen we het allemaal weer helemaal opnieuw.

2018 was eigenlijk een goed jaar voor mij.

Zowel op persoonlijk als professioneel vlak ben ik een betere versie van mezelf geworden zonder noemenswaardige tegenslagen en als we eerlijk zijn, dan tekenen we daar toch allemaal voor bij de start van een nieuw jaar nietwaar?

Enfin. Genoeg proloog. Tijd om het lijstje van begin dit jaar erbij te nemen en ook ineens een nieuw lijstje voor 2019 op te stellen!

  • Ik werk nog steeds met heel veel graagte bij Microsoft en hoop daar nog heel wat leuke tijden te mogen beleven!
  • Op sportief vlak was 2018 eigenlijk een grote ramp. Ik kan het aantal loopjes dat ik deed op twee handen tellen en dat staat in schril contrast met 2017! Werk aan de winkel!
  • Muziek ging wel goed: Rock Werchter, The Ark voor de tweede keer, twee dagen Tomorrowland, Foo Fighters in het Sportpaleis, Peter Bence in Rome en nog wat ander leuks dat ik ongetwijfeld vergeet mee te geven. Meer van hetzelfde voor 2019 graag!
  • Er zijn dit jaar vooral mensen bijgekomen in mijn “circle of trust” en dat is een fijn gevoel! De vaste waarden bleven behouden en er ging niemand uit. Dikke vette win!
  • Extra doelen zoals meer lezen en vooral meer sporten (roeien en fietsen) heb ik niet gehaald, maar die gaan de lijst voor 2019 zonder twijfel halen en binnen een jaar afgevinkt worden. Promise!
  • Wat wel is gelukt is een pak minder TV kijken. Ik kijk nog naar twee programma’s – omgerekend dus 2u per week. Netflix en Youtube samen nog eens een uur of zes per week dus helemaal goed. Check!
  • Ik zag weer wat plekjes van de wereld en bezocht twee keer de USA (Seattle en Las Vegas), deed van weekendjes naar Nederland en ging op citytrip naar Rome. En met The Ark deed ik van tussenstops in het zuiden van La France, Ibiza, Mallorca en Barcelona.

De goede voornemens voor 2019:

  • Work hard. Play hard. Ik doe dat al goed en ik ga dat gewoon verder zetten.
  • Op loopvlak ben ik alvast ingeschreven voor de Antwerp 10 Miles 2019 en als het wat meezit doe ik er in de tweede helft van 2019 een halve marathon bij.
  • Een keer per week naar de fitness en een keer per week roeien of fietsen naast al dat lopen zou mooi meegenomen zijn.
  • Ergens in september ben ik met behulp van goede professionele support eindelijk aan dat beter eten en vetmassa verliezen begonnen en ik durf te zeggen dat dat helemaal on track zit. Bijna halfweg van het vooropgesteld doel en als ik de voorgaande sportieve voornemens er nog bijpak gaat die Sagrada Famialia eindelijk uit te steigers geraken ;-).
  • 24 boeken lezen in 2019 – dat zijn er twee per maand. Moet toch een haalbare kaart zijn mijn gedacht?
  • 2018 was ook het jaar dat ik begon te podcasten samen met Stijn van Stijn’s Thoughts. Die podcast noemt “One For The Road” en zit ondertussen al aan aflevering zes. De routine begint erin te komen, de techniek staat op punt en dus is het nu een kwestie van harder, sterker, groter, sneller,… te doen op vlak van content. Check it out in uw favoriete podcast app of via SoundCloud.

Voila. De recap is achter de rug. De plannen voor het nieuwe jaar zijn gesmeed.

Dan rest er mij enkel nog een vette, welgemeende dankuwel voor jullie bezoekjes op mijn blog. Het doet altijd plezier dat mijn schrijfsels ook anderen kunnen entertainen!

Alvast een goede en gezonde start van 2019 gewenst!

Tot in den draai…

Mancave Audio

Mijn war room, mijn mancave, mijn werkplek, mijn bureau of hoe je het ook wil noemen. De kamer in het huis waar werk wanneer ik van #HomeOffice doe. Het vertrek waar de gadgets een thuis hebben. De ruimte waar menig podcasts werden / worden opgenomen (later meer hierover).

Kortom een plek waar ik helemaal mijn ding kan doen en waar ik baas ben van wat er binnen en buiten gaat.

My kingdom!

Music Was My First Love

Wie mij kent, weet dat muziek belangrijk is voor mij. Als ik ooit moet kiezen tussen muziek en TV (of Netflix, Youtube of elke andere moderne vorm van TV kijken) dan wint muziek “hands down” zonder enige twijfel.

De manier waarop ten huize Unexpected muziek wordt geconsumeerd is pretty much Sonos all the way. Maar in de mancave wou ik eens wat anders doen en wat experimenteren met nieuwe dingen die perfect zijn voor de use case, maar minder geschikt om in de rest van het huis toegepast te worden.

Zo heb ik een heuse collectie koptelefoons, elk met verschillende sound en dus verschillende use case. Sommige koppel ik rechtstreeks aan het medium, anderen gaan (al dan niet uit noodzaak) via een Aune X1S headphones versterker. Op die manier is muziek beluisteren echt een ritueel dat al begint bij het uitkiezen van de juiste headset voor het genre en het effect dat ik wil bereiken. Klinkt cumbersome voor velen, over the top voor anderen, maar voor mij is dat gewoon genieten. Ieder zijn hobby zeker?

Soit. Ik wijk af van mijn verhaal.

Tot voor kort had ik een Logitech 2.1 set die meer dan 10 jaar oud is en zelfs nog THX certified. Binnen een prijsklasse van sub 200 EUR heb ik tot op heden nog niks gehoord dat zelfs remotely in de buurt kwam van de “punch” dat die dingen geven, om nog maar te zwijgen van het volume dat ze teweeg kunnen brengen. Ik ben nog altijd machtig content van die set, maar ik wou een meer minimalistisch design aan mijn bureau en omdat ik die volume levels toch maar heel zelden kon aanspreken, was de contra lijst met de jaren langer dan de pro lijst geworden.

De betreffende set staat nu netjes bij mijn Pioneer DDJ-1000 en is uitermate geschikt voor house parties. Ideaal als ik tijdens het weekend nog eens compleet los wil gaan of een nieuwe DJ Unexxx mix in elkaar steek dus.

De mancave computers connecteren dezer dagen op een Logitech MX Sound 2.0 die ook nog eens bluetooth ondersteunt en vooral een veel kleinere, meer minimalistische footprint heeft. Uiteraard is de klank niet zo vol en luid als mijn voorgaande set, maar dat is ook niet wat ik wou bereiken. Om sporadisch Netflix of Youtube te kijken is deze set meer dan goed genoeg en zelfs met een streepje muziek loop alles prima en als er geen computer aan staat, kan ik er ook prima naar streamen via bluetooth.

Smart Speaker Showdown

Maar ik wou dus meer. Ik heb her en der al Alexa speakers staan, maar de klank die daaruit komt voldoet niet aan mijn eisen voor muziek. Ik gebruik die dingen vooral voor voice-commands naar de verlichting, voor weerupdates of mijn ochtend update te krijgen voor ik richting werk vertrek. Een paar maand terug kwam er ook een Google Home bij en aangezien ik toch best veel prive zaken in Google heb zitten, kon de Google Assistant vaak meer relevante info geven dan wat Amazon Alexa in de aanbieding had. En eerlijk gezegd was de kwaliteit van de speaker in de Google Home ook beter dan wat de Alexa Echo te bieden heeft.

Maar spijtig genoeg nog niet op het niveau dat mij kon overtuigen om de mancave van muziek te voorzien.

Say hello to Google Home Max: in lijn met de Sonos Play:5 qua footprint, iets minder sterke audio capaciteiten dan die eerder genoemde, maar wel miles ahead op elke andere bluetooth of smart speaker die ik heb of getest heb. En er zit een Google Assistant ingebouwd en het design is ook erg minimalistisch. Klinkt als een perfecte match voor de mancave… ware het niet dat Google het vertikt om het ding aan te bieden in Europa (met uitzondering van UK, Frankrijk en Duitsland).

Ik heb geprobeerd om de Google Home Max te bestellen via een dropshipment dienst zoals MyGermany (mijn Alexa speakers heb ik allemaal zo gekocht en prima ontvangen via Amazon Duitsland), maar Google heeft mijn bestelling alsnog geanuleerd omdat ze vermoedelijk MyGermany geflagged hebben in hun systeem en het alternatieve import circuit een halt willen toeroepen.

Never stop trying! Dus heb ik eens rondgesurft en ontdekt dat er een electro keten in Noord-Frankrijk op een half uurtje rijden is die o.a. Google Home Max speakers verkoopt en op voorraad heeft. En de kers op de taart: ze staan in aanbieding waardoor je 50 EUR uitspaart op de prijs die Google adverteert op hun site.

Sinds gisteren heb ik dus een Google Home Max speaker in de mancave en boy does that thing rock! De smart assistant functionaliteiten zijn identiek aan die van de gewone Google Home of de Google Mini en doen het prima. Maar waar de Max uitblinkt is in geluidskwaliteit, volume en overal punch van de sound. De reviews hebben niet gelogen: awesome to say the least! Ja, de Play:5 van Sonos gaat er nog lichtjes over op vlak van geluidskwaliteit, maar die kost ook 220 EUR meer terwijl hij wel de smart features mist die ik graag wou.

Net zoals Sonos met TruePlay gebruikt Google machine learning om de Max toe te laten je ruimte waar hij staat te lezen en zijn sound signature daarop af te stemmen. Zo zal hij minder bass produceren als hij dicht bij de muur staat terwijl hij net meer bass gaat weergeven als je hem in het midden van de kamer plaatst. Bij Sonos moet je deze calibratie zelf doen met behulp van de Sonos app en een iOS toestel. Bij de Google Home Max doet hij dat volledig automatisch met behulp van de microfoons die ingebouwd zitten om je te verstaan als je een vraag stelt.

Je kan ook twee Max’en kopen en ze in stereo plaatsen, maar dat is overkill voor mijn mancave. Een speaker op 70% van zijn kunnen is al veel te luid om nog een gesprek te kunnen voeren zonder je stembanden te pijnigen.

Over features gesproken: net zoals bij de Sonos Play:5 is de Google Home Max zich ook bewust van zijn orientatie. Horizontaal geplaatst speelt hij in stereo en is het bovenste gedeelte van de speaker het bedieningspaneel via touch (volume, play en pauze). Plaats je hem verticaal, dan switch de speaker naar mono en verplaatst de bediening naar de zijkant (en in de mono opstelling dus te bovenkant ;-)). Verder is er nog een line-in met een 3.5mm jack en een USB-C aansluiting waarmee je de speaker via een USB-C Ethernet dongle via een bedrade netwerkkabel kan aansluiten in plaats van via wifi.

Google levert ook een magnetisch rubberen matje mee dat je onder je speaker bevestigd met als doel om trillingen en resonanties te vermijden van de kast waar je de speaker op plaatst. Behalve praktisch draagt dit ook bij aan de minimalistische look van de Google Home Max.

In The End

Mission accomplished dus! Ik ben super tevreden met mijn Google Home Max en voor de prijs van 349 EUR is er volgens mij geen betere speaker beschikbaar die smart features combineert met design en sound quality. Alleen spijtig dat je er in ons land via een tripje langs onze buurlanden moet aangeraken, maar dat is het naar mijn bescheiden mening meer dan waard!

My Google Home Max is here to stay.

Tech Upgrade: Ik kocht een iPad Pro

Ik kocht de allereerste iPad toen hij uitkwam in 2009 en ik ben daar altijd heel content van geweest.

In 2012 wou ik een sneller en meer draagbaar exemplaar en deed de iPad Mini 1 zijn intrede: kleiner en lichter en dus meer draagbaar, maar eveneens ook een toegeving aan de leesbaarheid. Op vlak van opslag bleek 16GB goed genoeg voor de krant te lezen, maar veel apps installeren of offline content downloaden was uit den boze.

Twee jaar later, in 2014, kon ik via Telenet een iPad Air 1 16GB kopen voor een erg voordelige prijs en dus werd de iPad Mini vervangen. Die 16GB was niet ideaal, maar de aanbieding van Telenet had geen andere capaciteiten in de aanbieding en dus stelde ik me tevreden de performantie upgrade en het groter scherm voor een scherpe prijs.

Tot op vandaag deed die iPad Air perfect waarvoor ik hem gekocht had: de digitale krant lezen, een beetje surfen en sporadisch een filmpje kijken op Netflix of Youtube. Op vlak van performantie had ik nog niet het gevoel dat mijn toestel niet meer voldeed, maar de 16GB opslagcapaciteit liet me niet toe om episodes van Netflix offline te bewaren en het scherm mocht gerust wat groter zijn om comfortabel te lezen en filmpjes te checken.
En dus kocht ik een iPad Pro 12.9″, de grootste iPad aller tijden. Uiteraard geef ik toe op vlak van draagbaarheid, maar die extra “screen real estate” heeft toch de doorslag gegeven! Niks zo zalig om in de zetel te hangen en op zo een scherm Netflix of Youtube te kijken. Over een immersive ervaring gesproken.

Ter illustratie: de iPad Mini naast een iPad Air (even groot als de originele iPad trouwens) en een iPad Pro 12.9″.

Keuzes!

Deze keer heb ik me niet laten verleiden tot het instapmodel van 32GB en ben ik voor de 128GB versie gegaan. Ook geen 4G connectiviteit voor mij, wifi is meer dan genoeg. En als het echt nodig is, kan ik mijn telefoon in hotspot mode plaatsen toch?
Dit model heeft ook vier in plaats van twee luidsprekers (twee bovenaan en twee onderaan die zich anders gedragen afhankelijk van hoe je de iPad houdt) die echt wel heel erg luid gaan! Zelf luister ik meestal met hoofdtelefoon, maar als je wat muziek wil spelen op bv. je hotelkamer wanneer je reist, heb je geen extra bluetooth speaker nodig.
Een ander voordeel van een grotere iPad is dat er ook een grotere batterij in de behuizing past. Ik ben altijd al erg tevreden geweest van de batterijduur van mijn iPad’s, maar deze is echt extreem zotjes en laat me toe om verschillende dagen op rij actief op de iPad bezig te zijn zonder op zoek te moeten naar een stopcontact.
Dat opladen duurt logischerwijs wel wat langer wegens meer batterijcapaciteit. Er zit een 12W oplader bij en dat gaat sneller dan de laders die je bij een iPhone krijgt. Zelf gebruik ik een multi-lader van Aukey die 2.4A per poort levert en dat werkt ook prima.
Als je echt snel wil laden, kan je een Apple oplader kopen die voor de nieuwe Macbooks gebruikt wordt. Daar moet je dan wel nog een USB-C naar Lightning kabel bijkopen waardoor je om en bij de 80EUR moet uitgeven. Sneller opladen heeft zijn prijs dus, tenzij je al een Macbook met USB-C bezit, dan kom je er met 25EUR vanaf voor de kabel alleen.
Waar ik zelf heel erg naar uitkeek, was Touch ID op de iPad gebruiken. Al mijn vorige iPad’s waren nog “oldschool” enkel met passcode te ontgrendelen en eens je die vingerafdruk scanner gewoon bent op je telefoon, is het toch altijd aanpassen als je de iPad wil ontgrendelen. De keren dat ik met mijn vinger over de home knop zat te wrijven om pas na een paar seconden te beseffen dat er geen Touch ID op mijn iPad zat… #facepalm

Bescherming?

Al mijn iPad’s hebben altijd in een hoesje gewoond. Van originele Apple covers tot Otterbox Defender cases – ze zijn hier allemaal de revue gepasseerd.
Voor de iPad Pro 12.9″ was ik wat teleurgesteld in het aanbod van Apple: ze verkopen blijkbaar enkel een back cover omdat ze je graag het frontje willen verkopen met ingebouwd toetsenbord. Heel tof allemaal, ware het niet dat enkel dat keyboard maar liefst 180EUR moet kosten! En eigenlijk heb ik geen keyboard nodig, want ik wil mijn iPad Pro net zoals mijn voorgaande iPad’s gebruiken als consumptie toestel. Voor die enkele keren dat ik er op zou tokkelen ga ik echt niet zoveel geld uitgeven, hoe goed de kwaliteit van het toetsenbord is (de reviews zijn lovend).
Apple heeft ook een sleeve uitgebracht die er leuk uitziet, maar die ook weer heel erg veel geld moet kosten. En dan krijg je een soort van lederen enveloppe waar je je iPad moet uitschuiven voor gebruik. Niet handig. Ik wil een back cover met zo een front flapje dat in drie of vier delen oprolt waardoor je de iPad als een scherm kan neerpoten. Net zoals ik voor mijn iPad Air had, toen Apple dat nog wel op de markt bracht.
Gelukkig zijn er third-party fabrikanten die op de kar springen én die ook nog eens de kwaliteit van Apple producten evenaren en dus vond ik mijn gading bij zo een merk: meet Decoded, een Nederlandse fabrikant van allerhande knappe accessoires.
Ik kocht de zwarte lederen Slim Cover via Coolblue en ben er heel erg tevreden mee.

Serieus Content!

Concreet: ik ben serieus content van mijn nieuwe tablet en ben weer goed voor een paar jaar.
Het grote scherm is echt top en de wat mindere form factor neem ik er graag bij. Als je twijfelt zou ik aanraden om naar een Apple store af te zakken en de verschillende iPad’s eens vast te pakken. Als laptop replacement gebruik ik hem niet en ondanks dat er sommige mensen dit doen, ben ik er zelf niet van overtuigd dat iOS klaar is om Mac OS X en Windows 10 pijnloos te vervangen.
Wat ik ook nog niet gekocht heb is de Apple Pencil.
Dat ding kost ook weer 100EUR en ik heb er eigenlijk geen use-case voor. Ik zou het gewoon kopen om ermee te spelen, maar na een week of twee ligt dat dan ergens aan de kant om nog zelden gebruikt te worden. En dan is 100EUR veel geld toch?
Daarbij heb ik op professioneel vlak een Microsoft Surface Pro 4 mét bijhorende Surface Pen en zou ik de Apple Pencil dus louter gebruiken voor de naschoolse activiteiten ;-). Een kat die ik nog eventjes uit de boom ga kijken dus.
De iPad Pro 12.9″ kopen voor de krant te lezen, te surfen en video content te verschalken is een kostelijke investering, maar in mijn geval eentje waar ik serieus content van ben. Ja, voor dat geld kan je een laptop kopen en daar kan je meer mee. Maar dat “meer kunnen” wil bijna altijd zeggen meer doen, maar niet uitblinken in wat je kan doen.
De iPad Pro 12.9″ is beperkter in de mogelijkheden, maar waar ie voor gemaakt is, doet ie wel extreem goed. En daar gaat het uiteindelijk om.

Gechromecast

Ik ben “gechromecast” zoals ze zeggen. Althans ik zeg dat toch…
Eigenlijk bedoel ik gewoon dat ik een grote fan ben van Google’s Chromecast dongle die je aan elk beeldscherm met HDMI-ingang kan aansluiten waarna dat scherm alles wegheeft van een smart-TV.

Installeren?

Zo een Chromecast is helemaal niet zo duur (rond de 35 euro mits wat online zoekwerk) en als je een HDMI-kabeltje in een HDMI-poort kan pluggen, dan kan je een Chromecast installeren. Eens dat gedaan is voorzie je de dongle van stroom en schakel je de TV naar de overeenkomstige HDMI-poort.
buy-chromecast-lightbox
De volgende stap is je telefoon / tablet voorzien van de Chromecast App en je te connecteren op het wifi signaal van de Chromecast. Eens dat gelukt is, kan je de Chromecast toevoegen aan je bestaand wifi netwerk en klaar is kees: je bent klaar om te “casten”.

Waarvoor gebruik ik het?

Hoofdzakelijk voor het streamen van Netflix en Youtube richting TV’s doorheen het huis. Maar je kan er ook bv. Spotify naartoe sturen zodat die dure home theatre opstelling voor meer dan films gebruikt wordt. Als je dat doet krijg je alle info rond de muziek trouwens netjes fullscreen op je televisie te zien.
Je kan er natuurlijk ook foto’s mee tonen op het grote scherm, tabs uit je browser op je TV laten zien (al vereist dit wel dat je Google Chrome gebruikt) en waarschijnlijk nog veel andere dingen die ik vergeet, maar zelf niet gebruik.
Bovenstaande kan je ook met bv. een AppleTV, maar als je verder geen features van de AppleTV gebruikt, dan is de Chromecast een veel goedkopere oplossing!

Soorten Chromecast

De huidige versie van de Chromecast is eigenlijk de tweede iteratie. De eerste zag er meer uit als een USB-stick, wat soms een probleem was bij TV’s die aan de muur bevestigd zijn: de stick stak dan loodrecht naar achter uit de TV waardoor die met de muur in aanraking kwam.
chromecast
De nieuwe Chromecast is een rond ontwerp (Google logo) met daaraan een flexibele HDMI-connector. Daardoor bengelt het toestel aan de HDMI-poort van je TV en zit het niet in de weg. Verder heeft de nieuwe versie ook ondersteuning voor 802.11AC wifi t.o.v. de eerste versie die beperkt was tot 802.11N.
chromecast-specs
Of dat belangrijk is, hangt helemaal af van jouw wifi signaal: als je vandaag geen AC hebt en ook geen plannen om te upgraden, dan zal je weinig voordeel halen met de nieuwe Chromecast. Heb je echter wel een wifi netwerk dat het nieuwste AC protocol ondersteunt, dan is het verschil erg merkbaar.
Wanneer je Netflix kijkt, zie je bij de start altijd een percentage dat oploopt. Dit is Netflix die een buffer aanmaakt om streaming TV te kunnen doen zonder vertragingen of andere irritante zaken. Met de eerste Chromecast zag je dit percentage mooi oplopen tot aan 100%, terwijl bij de nieuwe versie het percentage oploopt tot aan pakweg 10% en dan opeens al aan 100% zit. Met dank aan de veel snellere wifi verbinding dus.
Verder bracht Google ook een Chromecast Audio uit die net hetzelfde doet als de video versie, maar dan voor audio. Het toestel heeft een 3.5mm jack i.p.v. de HDMI-connector en laat je dus toe om eender welke speaker setup om te toveren tot een setup waar je naar kan streamen met bv. Spotify.

Kopen?

Als je jezelf herkent in een van bovenstaande use-cases en je hebt geen smart TV die dat allemaal native kan, dan is de Chromecast spek voor jouw bek. Verder kan het ook interessant zijn als je nog een oude computer flatscreen hebt rondslingeren: Chromecast er op aansluiten en klaar: Netflix, Youtube, muziek… tot je beschikking. Ideaal om bijvoorbeeld in de keuken TV  te kunnen kijken zonder kabels te moeten aanleggen.

Running Man – Xmas Break

Tot aan Kerstdag had ik een 12 dagen (of was het nu 11, don’t remember maar maakt niet zoveel uit) “running streak”: net geen twee weken achter elkaar dagelijks lopen en grenzen verleggen, iets wat ik mezelf nooit of te nooit had zien doen.
In short, wat de No Meat Athlete zegt:

Starting a running streak wasn’t my intention. But from what I had learned about how the brain forms the grooves that become our habits, it seemed that running every day was a surer way to success than taking even one day off each week.

Op Kerstdag heb ik een rustdag ingelast en op 2de Kerstdag ook omdat ik die dag mijn kilometers al afgemaald heb in Plopsaland ;-).
Daags nadien wou ik het lopen terug oppikken, maar daar stak het lichaam een stokje voor: hoofdpijn, koude rillingen en een algemeen zwak gevoel hebben.
Body said no.

Bingewatching

Twee dagen Netflix bingewatching en veel slapen hebben het opgelost. De benen nog twee dagen extra rust gegeven en vandaag voor het eerst in vijf dagen terug op de loopband gesprongen.
En dat ging tot mijn verbazing eigenlijk helemaal prima! Ik was bang voor de gevolgen van de verplichte rustpauze, maar niets van dat: les 15 van Start 2 Run ging even vlotjes als les 14 (beide lessen waren identiek trouwens). Les 15 duurt trouwens 30 minuten en omvat 18 minuten lopen en 12 minuten stevig doorstappen. Dat lopen doe ik aan 8 km/h en het stappen aan 5.5 km/h.

Vooruitzicht

Doel van het eerste Start 2 Run programma is 5 km lopen in 30 minuten zonder wandelen. Met nog 15 lessen te gaan, zie ik dat helemaal goed komen en durf ik al aan het volgende programma te denken. Hier is het einddoel 10 km lopen.
Jup. Ik denk dat het lopen in mijn hoofd gekropen is. Niet afgeven. Blijven gaan.

Running Man – Keuze van de Loopband

Ik had in mijn vorige blog over de start van mijn loop avontuur beloofd om toe te lichten welke middelen ik gebruik om de theorie in de praktijk om te zetten en vandaag licht ik mijn eerste hulpmiddel toe: de loopband.
Zoals ik al zei heb ik als beginnende loper de voorkeur om op eigen tempo te starten in de privacy van mijn huis. Als beginner ben je ook al na enkele minuten aan een rustpauze of wandelpauze toe en de eerste keren zal je ook niet direct ver van huis lopen daar de afstanden nog erg beperkt zijn. Een ander voordeel van thuis te kunnen trainen, is dat je geen rekening moet houden met het weer: regen of niet, vroeg donker deze tijd van het jaar,… het doet er allemaal niet toe.
Uiteraard kan je je kleden tegen slechter weer en kan je ook hulpmiddelen gebruiken die je zichtbaar maken in het donker, maar dat zijn allemaal extra investeringen die je maakt natuurlijk. Nu ja, een loopband is ook niet gratis, maar die kan je wel makkelijker tweedehands verkopen dan gebruikte loopkledij denk ik ;-).
Nog een voordeel van een loopband: je iPad erop plaatsen en YouTube of Netflix kijken terwijl je sport. Misschien niet voor iedereen, maar de meer geeky profielen onder de lopers zullen dit wel interessant vinden.
Welke Loopband?
Een loopband kopen is geen sinecure. Keuzes in overvloed, iedereen heeft een mening en prijzen gaan van €200 tot €5000 en meer. De dure modellen zullen ongetwijfeld beter zijn dan de goedkopere, maar je moet ook rekening houden met je gebruik. Fitness centra hebben een toestel nodig dat 16 uur per dag gebruikt kan worden zonder defect te zijn na een paar maand. De gemiddelde recreatieve loper loopt hoogstens een paar uur per week. Gigantisch verschil dus.
Een tweede variabele is hoe snel je wil lopen: loopbanden hebben een motor en de kracht daarvan wordt uitgedrukt in PK’s zoals bij een auto. Als je bv. 16km/h wil lopen, dan zal een motor met 4PK een betere keuze zijn dan eentje met 2PK. De kleinere variant zal veel meer op zijn limiet draaien, wat de levensduur uiteraard niet ten goede komt. Daarbovenop zal die ook meer lawaai maken.
Een derde differentiator zijn de extra’s: ingebouwde hartslagmeter, ingebouwde luidsprekers voor je muziekspeler, meer programma’s, een groter display, breedte van de loopband, de mogelijkheid om de hellingsgraad te verstellen en ga zo maar door. Het ene al handiger dan het andere, maar ze hebben allemaal gemeenschappelijk dat ze de prijs de hoogte in duwen.
Daar ik een beginnend loper ben en niet direct ambitie koester om binnen de kortste keren marathons te lopen, wilde ik geen superduur toestel kopen met mogelijkheden die ik niet nodig heb. Ik heb de wetenschap toegepast die ik ook toepas bij de aankoop van een nieuwe computer of andere electronica: koop wat je NU nodig hebt en hou eventueel rekening met mogelijkheden die je op korte termijn denkt te nuttigen.  Wat ik binnen 10 jaar denk te gebruiken, moet ik nu niet kopen. Op zo een tijdspanne verandert technologie enorm en zijn er waarschijnlijk betere en zelfs minder dure opties verkrijgbaar.
Mijn Wishlist
Ik heb voor mezelf bepaald wat ik belangrijk vond (na in de winkel een paar banden getest te hebben en wat advies te vragen aan de verkoper en mijn trouwe vriend Google):

  • Geen instapmodel wegens meestal te beperkt zonder enige groeimogelijkheid
  • Motor met minstens 2PK en liefst 2,25PK of meer
  • Mogelijkheid om hellingsgraad te veranderen
  • Breedte van de band van minstens 40cm
  • Genoeg ingebouwde programma’s om te kunnen groeien in mijn loopkunsten
  • Nice to have: luidsprekers, drinkbeker houder en hartslagmeter
  • Maximaal budget van €750 (wat eigenlijk niet zo heel hoog is)

Mijn Loopband: Domyos TC-5
Daar ik geen zin had om veel winkels af te schuimen en ik ook geen super professioneel toestel wou kopen, heb ik beslist om voor Decathlon te kiezen. Ze hebben een winkel in de buurt, ze hebben democratische prijzen en de mensen van Decathlon waren bij al mijn voorgaande passages altijd zeer vriendelijk en behulpzaam. Daarbovenop ben ik tevreden van eerdere aankopen en dus was de kogel door de kerk.
Domyos TC5
Een van de merken die ze aanbieden is Domyos en alles wat ik op mijn wishlist had gezet, vond ik terug in die modellen. Op internet wat features vergeleken en daarna richting Decathlon om de toestellen eens in het echt te aanschouwen. Je kan ze prima online bestellen, maar een toestel zoals een loopband wou ik toch liever eens zien en testen alvorens ik het koop.
Op papier was mijn keuze de TC-3 van Domyos. Had alles wat ik echt wou en de prijs van €399.95 viel ruim onder mijn vooropgesteld budget. Bij het testen en vergelijken kwam ik er echter achter dat het loopvlak met zijn breedte van 41cm voor mij aan de nipte kant was. Het grotere broertje, de TC-5 heeft een bandbreedte van 45cm en ook al lijkt een verschil van 4cm peanuts op papier, als je erop loopt is dat toch merkbaar.
Verder heeft de TC-5 in totaal 16 ingebouwde programma’s terwijl de TC-3 er maar 8 heeft. De maximale snelheid van 16km/h ligt op de TC-5 ook 2km/h hoger dan de TC-3 en terwijl ik eerder denk 8-10km/h te gaan lopen, wil dat wel zeggen dat de motor minder hard moet werken: minder lawaai en langere levensduur.
De TC-5 heeft ook nog ingebouwde luidsprekers (die niet superkrachtig zijn, maar ze voldoen) en de handvaten hebben ingebouwde sensors om je hartslag te meten. De kostprijs van €549,95 is iets hoger dan de TC-3, maar volgens mijn aankoopfilosofie die ik hierboven toegelicht heb, is dit toestel ideaal voor wat ik zoek en dus was de beslissing gemaakt.
Levering & Opbouw
Decathlon levert je loopband gratis aan huis en dat is handig meegenomen als je weet dat het toestel net geen 80kg weegt en de doos zelfs in een groter dan gemiddelde monovolume niet in de koffer past zonder veel gefoefel en gedoe.
Ik heb mijn nieuw fitness toestel besteld op zaterdag en de woensdag nadien stond de transporteur aan mijn deur met het toestel, prima op afspraak zoals het hoort!
Het in elkaar steken van de loopband valt goed mee en na een uurtje zat alles op zijn plaats. Ideaal ben je met twee om dit klusje te klaren, maar ik heb het alleen alsnog overleefd zonder kleerscheuren of extra kosten ;-).
Next Steps
Ziezo, nu weet je welke loopband ik gekozen heb en waarom. In mijn volgende blog zal ik mijn eerste ervaringen delen (bij het schrijven van deze blog, heb ik les 9 van Start 2 Run met succes afgerond) en ben ik hopelijk nog even enthousiast over mijn aankoop als nu…
Wordt vervolgd.

Net-Flix-Ing

Een ziekte van deze tijd. Ik pleit ook schuldig.
Netflixing

« Older posts

© 2019 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑