Unexpected.be

Telling stories for a living

Search results: "job" (page 1 of 12)

Jobhunting

Jobhunting is een mooi woord: letterlijk “jagen” op een job. Ik vind het een erg krachtig woord – het impliceert een zeer actieve vorm van zoeken naar een job.
Elkeen van ons die werkt (of net niet) heeft het vroeg of laat in zijn leven gedaan / moeten doen, ongetwijfeld met wisselend succes.
Soms zouden we bijna vergeten dat er soms nog “gehunt” moet worden: iedereen zit toch op LinkedIn en wordt vroeg of laat wel eens gecontacteerd door een headhunter die op zoek is naar de geschikte kandidaat voor de job die hij ingevuld moet krijgen.
Reactief
Vanuit dat oogpunt kan je LinkedIn bekijken als een “reactief” platform. Iedereen zet er wel zijn informatie op, maar meestal is het netwerk niet meer dan een “professionele” Facebook omgeving: contact houden met (ex-) collega’s, bedrijven volgen, wie werk waar, wie vult welke job in bij dat bedrijf…
Daardoor vergeten sommige mensen het bestaan van de meer traditionele job sites zoals StepStone.
Niet alle headhunters maken veelvuldig gebruik van LinkedIn. Sommige bedrijven schakelen helemaal geen headhunter in om een vacature in te vullen, maar laten hun HR mensen zelf het wereldwijde web afschuimen, op zoek naar de juiste persoon.
Die mensen gaan dikwijls rondneuzen op een site zoals StepStone, waar ze profielen vinden van mensen die effectief open staat voor een nieuwe job, in tegenstelling tot LinkedIn, waar je dat niet altijd weet en dus veel meer tijd verliest met zoeken naar het juiste profiel dat ook nog eens open staat voor een nieuwe uitdaging.
Ik kreeg de vraag om een stukje te schrijven over de site van StepStone. Mede omdat ik ze zelf in het verleden gebruikt heb om mijn zoektocht te ondersteunen, ben ik ingegaan op de vraag.
Waarom?
Waarom StepStone en niet andere sites? Waarom zou je kiezen? Hoe meer kanalen je gebruikt, hoe beter denk ik zelf! De boodschap die ik wil meegegeven is dat je “ook” StepStone best aan je lijst kan toevoegen, en wel voor volgende redenen:

  • Vaak staan er jobs die nog niet op de site van de werknemer zelf staan
  • Meer dan 4000 rekruteerders gebruiken StepStone bij hun zoektocht naar het juiste profiel
  • De kers op de taart: als je je CV op StepStone plaatst, maak je kans op een iPad 2 of een Citytrip.

CV online
Ben je dus op zoek naar een nieuwe uitdaging en wil je het aanbod checken of wil je graag je CV online zetten, klaar om gevonden te worden, surf dan snel naar StepStone en doe het nodige.
Wie weet brengt de Sint jou dan binnenkort de job van je leven (en misschien ook een iPad2 of Citytrip ;-)).

Jobcrisis

De nieuwsberichten puilen uit van de negatieve berichtgeving rond werk vinden. Ontslagrondes, geen nieuw werk vinden,…  Als ik dat allemaal hoor en lees dan prijs ik me gelukkig dat ik in een sector werk waar die problematiek zich tot nu niet stelt.
Bijna wekelijks valt er wel een mailtje binnen van bedrijven of headhunters met de vraag of ik eventueel open sta voor een nieuwe uitdaging. Uiteraard zijn die niet allemaal even interessant of zelfs van toepassing (sommige recruiters doen écht hun huiswerk niet ), maar dat is toch een teken aan de wand dat er meer vraag dan aanbod is in de IT sector.
Mijn twee pollekes kussen gelijk ze zeggen!

Steve Jobs

Hij is eindelijk uit, mijn exemplaar van Steve Jobs door Walter Isaacson. Ik heb er bijna 8 maanden over gedaan omdat er zoveel op mijn todo lijst stond / staat, waardoor mijn Kindle naar de achterste regionen van de todo-lijst was verdwenen.
Het boek vond ik goed, maar soms had ik er wel meer van verwacht. De eerste helft vond ik met momenten redelijk “overgedetailleerd” en saai terwijl de 2de helft, waar het ontstaan van de Mac zoals we hem vandaag kennen, de iPod, de iPhone, iTunes, de iPad,… wordt toegelicht, veel te snel voorbij is en je het gevoel hebt dat er veel anekdotes missen (m.a.w. te weinig “inside” information).
Desalniettemin kan ik het boek aanraden aan iedere Apple-fanaat, maar eigenlijk aan iedere geek out there. Must-have-read-material.

Het ga je goed Steve. Bedankt voor mijn (ons) leven te beïnvloeden zoals je dat gedaan hebt. Bedankt voor de fantastisch mooie producten. Bedankt voor de visies die computers en toebehoren veel toegankelijker maakten. Bedankt om een pioneer te zijn.
Mensen zoals Steve Jobs groeien bij manier van spreken niet aan de takken van de bomen. Per generatie hebben we er misschien enkele, misschien eentje of misschien soms zelfs geen. Niet alles wat hij deed was goed, laat staan perfect, maar zijn stempel op de dingen heeft toch vele deuren geopend die anders misschien nooit geopend zouden zijn (of veel later?).
Rest in peace, Steve.

Steve Jobs is blijkbaar niet zo een fan van zijn fans als dat zijn fans fan zijn van hem (als u die zin van de eerste keer begrepen hebt, proficiat!). Blijkbaar vindt hij het onbeschoft om met iemand op de foto te gaan, ook al vraagt ze het vriendelijk. Grappig feit: de vrouw in kwestie is journaliste en vanzelfsprekend gaat dit akkefietje nu de wereld rond… Moest hij het geweten hebben, hij zou misschien wel een foto toegelaten hebben?

Herinner je je nog mijn berichtje over clustering? Wel, op dat moment was ik bezig met NLB – Network Load Balancing en was de wereld nog rooskleurig. De dag nadien heb ik me toegelegd op een “echte” Windows Cluster met failover en shared disks en application switching enz… the full monty dus. En ik heb serieuze problemen tegengekomen waar ik op gevloekt heb en geprutst heb, maar na 18 uren bijten en proberen en lezen en opnieuw proberen, heb ik alle problemen van de baan gekregen en was de cluster volledig up & running. Volledig autodidactisch met de hulp van “a man’s best collegue – Google”, technet en enkele white papers.
En dat is eigenlijk de taak van een system engineer naar mijn bescheiden mening. Nieuwe projecten opzetten, nieuwe technologie verkennen, je erin vastbijten en de nodige tegenslagen tegenkomen, wetende dat er niemand “na” jou komt om je te helpen in geval je het niet meer weet (dus geen vangnet zoals ik wel had als support engineer). In mijn ogen is dat het verschil tussen een goede system engineer en een minder goede. En de “satisfaction” die je hebt na uren en uren problemen troubleshooten is enorm op het moment dat je alles werkende hebt. Dàt is voor mij het mooie aan mijn job.
En trouwens, wat is ervaring? Ervaring is volgens mij een ander woord voor fouten maken (of gemaakt hebben) en er iets uit leren. Dus een “ervaren” system engineer, is iemand die fouten gemaakt heeft, problemen tegengekomen is, en ze opgelost heeft. IT is toch “ne schone wereld” nietwaar?

Vandaag lag er bij het thuiskomen een gewatteerde enveloppe voor mij klaar vanwege de mensen van Jobat. Ik moest niet lang nadenken om te achterhalen wat er in zat, want Joke had me een USB-stick van Jobat beloofd.

Jobat Memory Stick

De stick is een van de hippere sticks “out there”: klein, geen irritant deksel dat je alleen maar kan verliezen maar wel een metalen klep die over de USB-connector schuift met een vlotte draaibeweging. Verder zit er ook nog een handige lanyard bij om het ding rond je hals te laten bengelen. Handig, want USB-sticks ben je rap kwijt, zeker zulke kleine!
Eenmaal de stick in mijn VAIO gestoken, werd hij zonder morren herkent herkend en had ik naast het memory stick volume ook een cd-rom (een virtuele weliswaar) waarop een launcher van Job@ is terug te vinden. Als je dit programma start krijg je een schermvullende toepassing met carrière tips, filmpjes van verschillende werkgevers en nog vanalles.
Het “gratis” maandabonnement op De Standaard zit er niet bij. Allé, het is te zeggen. Als je een job vindt via deze stick, kan je contact opnemen met de mensen achter het concept en dan krijg je dus een gratis abonnement op De Standaard. Misschien wel een extra motivatie voor de starters out there?
De capaciteit van de stick is 256MB, wat gezien de hedendaagse multimediamogelijkheden niet zo bijster veel is, maar het is natuurlijk meer dan voldoende om je CV op te bewaren en nog andere belangrijke documenten die je graag bij je hebt tijdens een sollicitatie. Je stick volstouwen met muziek of film zal er echter niet bij zijn.
In ieder geval, ook al ben ik niet direct werkzoekend, ik ben erg tevreden met mijn nieuwe relatiegeschenk van Jobat. Nogmaals bedankt Joke!

Mindfulness

De laatste jaren lees je meer en meer artikels rond het nut van mindfulness en meditatie en hoe ze een positieve impact kunnen hebben op je algemene gezondheid. Uiteraard staat dat evenredig met de toename van burn-outs  waar klaarblijkelijk meer en meer mensen last van hebben.

Ik vind het eigenlijk “normaal” dat die laatste fenomenen meer en meer opduiken in ons dagelijks leven, bij onszelf of onze naasten. We draaien per slot van rekening allemaal al dan niet vrijwillig mee in de “Rat Race” van het leven nietwaar?

Daft Punk gewijs moet alles Harder, Better, Faster en Stronger zijn.

Succes meten we af aan scorecards, aan de stand van onze bankrekening en aan de spullen die we kunnen kopen dankzij het succesvol meedraaien in de mallemolen. En dan spreek ik nog niet over social media waar we ook allemaal ons beste beentje moeten voorzetten!

Een viscieuze cirkel zeg maar. En vroeg of laat wordt dat teveel voor menig mens en dan zit je in een diep dal waar je vaak voor maanden of zelf jaren in vast zit: de beruchte burn-out dus.

Spiegeltje spiegeltje…

Tot op heden ben ik zelf gelukkig gespaard gebleven deze hedendaagse ziekte en ik wil graag geloven dat dat deels te maken heeft met mijn karakter en het feit dat ik er meestal wel in slaag om de spreekwoordelijke knop om te draaien in mijn persoonlijke tijd. “Unwinden” door muziek te luisteren of te spelen, wat sport links en rechts of gewoon wat onnozel doen met vrienden en familie.

Ik heb vaak gedacht dat dat toch zo moeilijk niet is om de stress van de job ‘s avonds achter je te laten. Dat mensen met een burn-out een beetje karakter of olifantenvel moeten kweken en voor zichzelf moeten opkomen. Klop eens op tafel godverdekke!

Maar zo simpel is dat allemaal uiteraard niet en dat weet ik ondertussen ook wel. Omdat ik me heb ingelezen en mensen ken die er onder geleden hebben. En dat waren geen karaterloze wezens of mensen zonder ruggengraat.

Uiteraard geloof ik dat het wel helpt om er minder vatbaar voor te zijn, maar in the end zijn we er allemaal potentieel vatbaar voor, alleen zal het bij de ene wat langer duren dan bij de andere.

My 2 cents.

One step ahead

Toen mijn werkgever de mogelijkheid bood om een mindfulness workshop te volgen, mede met het oog op een goede balans vinden / behouden tussen de dagdagelijkse “Rat Race” op professioneel vlak en de prive sfeer waar je de batterijen terug oplaadt, heb ik eerlijk gezegd eventjes getwijfeld.

Vooral omdat ik op dat moment nog vol overtuiging was dat een gezonde portie karakter en wilskracht genoeg is om te blijven gaan en niet te plooien. Ook omdat ik al die mindfulness dingen nogal een hoog “geitenwollensokken gehalte” vond hebben. Hippies met flodderbroeken die van Kumbaja zingen rond een kampvuur. Niks mis mee, maar totaal niet mijn ding.

Anderzijds vond ik dat ik pas een oordeel kon vellen over iets als ik het zelf geprobeerd had. Ik heb zelf de pest aan mensen die een mening hebben die niet onderbouwd is en dus zou het erg hypocriet zijn om mindfulness oefeningen af te schilderen als kwakzalverij als ik het zelf niet eerst zou proberen.

En dus zo geschiedde: ondergetekende nam halverwege 2018 deel aan een mindfulness workshop.

Mindfulness

De workshop vond plaats gedurende zes weken: wekelijks een halve dag op locatie met collega’s en een trainer waar je de basis meekrijgt, samen oefeningen doet en achteraf ervaringen deelt. De dagen tussen de workshops kreeg je opdrachten bv. dagelijks een bodyscan of ademhalingsoefeningen doen.

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik na die eerste les al overtuigd was. Sommige dingen waren inderdaad nogal fluffy (of toch voor mij), maar de trainer gaf ruimte om daar zelf invulling aan te geven en het je eigen te maken op een manier die goed aanvoelt.

In het begin is het allemaal wat onwenning en merk je weinig verschil, maar de aanhouder wint en na een week doorzetten begin je dat momentje van mentale afzondering te apprecieren. Je hoofd leegmaken of net niet. Aanvaarden dat het niet leeg is en dat ok vinden.

Dat klinkt allemaal niet rationeel, maar het werkt dus wel degelijk om innerlijke rust en focus te vinden. En komende van een erg rationeel en logisch ingesteld iemand zegt dat veel ;-).

En toen?

We zijn nu acht maanden na de laatste workshop. Veel van mijn collega’s hebben afgehaakt en doen geen mindfulness oefeningen meer. De “peer pressure” is weg en dan vervallen mensen al eens in hun oude gewoontes denk ik. Al zeggen ze wel bijna allemaal dat ze het missen en er eigenlijk tijd voor zouden moeten vrijmaken.

Persoonlijk heb ik nog niet opgegeven. Dagelijks komt het er niet van, maar ik probeer toch 2-3x per week 10 minuten te vinden om een oefening in te lassen.

Zelf maak ik gebruik van de app Headspace (let op: betalend, maar wel de moeite en werkt zowel op je mobiel als op je computer of tablet), maar de app Calm krijgt ook veel lof links en rechts. Beide apps bieden een enorm aanbod van mindfulness oefeningen aan: stress, verdriet, liefde, sport, motivatie,… voor ieder wat wils en voor elk doel wel een traject dat je kan volgen.

De apps zitten goed in elkaar en werken met “mindfulness streaks” waardoor ze gamification introduceren om je dagelijks aan het mediteren te krijgen. Binnenkort kan je mindfulness gaan doen om in het reine te komen met het feit dat je niet elke dag van mindfulness deed ;-).

Conclusie

Probeer het zelf! Kies een app, begin er aan en geef het een week of vier. Niet plooien in het begin, want het werkt niet direct. Je “mind” is net zoals een spier iets wat je moet trainen en dat kan niet op drie sessies.

In mijn agenda staat elke dag een slot van 15 minuten geblokkeerd om een oefening te doen. Boek een slot in je agenda voor jezelf in en doe jezelf een cadeau. Onder het motto baadt het niet dan schaadt het ook niet.

Ik ben mijn werkgever dankbaar voor de kans en de investering die ze hiervoor doen. De kosten om dit te organiseren wegen niet op tegen de kosten van werknemers die langdurig ziek vallen! Er is dus een duidelijke win-win situatie.

Als je nog geen voornemens had voor 2019 dan kan dit er alvast een goeie zijn voor de shortlist!

Succes!

Apple Pay in België

Een week of drie terug kwamen we met Apple Pay plots in een stroomversnelling terecht: ik kreeg daags voor de persvoorstelling een uitnodiging van BNP Paris Bas Fortis in mijn mailbox waar ze iets “groots” zouden aankondigen. Gezien het laattijdig krijgen van de invite en het feit dat ik ook nog een daytime job heb waar ik niet zomaar last-minute het roer kan omgooien, heb ik de uitnodiging aan me laten voorbijgaan.

Geen erg, want ik had links en rechts al geruchten opgevangen dat BNP een exclusieve deal met Apple Pay had gemaakt die eerstdaags aangekondigd zou worden. De geruchten waren dus waar…

Het slechte nieuws is dat het een exclusieve deal is met BNP terwijl ik zelf een (tevreden) klant van KBC ben. Die laatste staat ook mijlenver voor op elke andere bank in ons land als het aankomt op het integreren van technologie en extra added-value in hun services en apps. Dikke pluim voor KBC, maar met Apple Pay hebben ze zich al dan niet bewust laten verrassen door de concurrentie.

Ik ga dus niet naar BNP switchen enkel en alleen voor Apple Pay, want uiteraard is er niets gratis in deze wereld en een extra bijdrage betalen voor een feature die (hopelijk) snel naar andere banken zal doorsijpelen zie ik niet echt zitten.

Het goede nieuws is dat alle dochterondernemingen van BNP ook meedoen, waardoor klanten van Fintro en Hello Bank ook Apple Pay aanbieden! En laat die laatste nu toch wel niet gratis zijn zeker? Het verschil zit hem in de details: enkel bij BNP kan je zowel Maestro als MasterCard gebruiken met Apple Pay. Bij de dochterondernemingen is het voorlopig enkel Maestro en als MasterCard er ook bij komt, ga je daarvoor moeten betalen net zoals je bij Hello Bank ook voor een gewone fysische MasterCard een bijdrage moet geven.

Geen ramp hoor, want de primaire use-case die ik zie voor Apple Pay, zijn nu net de contactloze betalingen bij de krantenwinkel, in de Starbucks, bij de bakker, in de broodjeszaak… en daar is Maestro meer dan goed genoeg.

Mijn aanvraag voor Hello Bank is in ieder geval on-going en tot op het moment dat KBC het ook aan hun diensten toevoegd, schrijf ik gewoon elke maand 100 EUR over naar mijn Hello Bank account zodat ik met mijn iPhone al mijn kleine aankopen kan afhandelen.

En dat werkt goed, want uiteraard heb ik het al getest. Niet met Hello Bank, want die aanvraag is nog in behandeling.

Wel met BUNQ, een online bank uit Nederland.

Via een omweg kan je bij het aanvragen van je kaarten alsnog Apple Pay activeren (de hack werkt bij mijn weten nog steeds) zodat je eigenlijk al Apple Pay kon gebruiken voor BNP ermee op de proppen kwam.

Nadeel: voor BUNQ betaal je 7 EUR per maand, maar dat is wel inclusief MasterCard en fysische kaarten. En het moet gezegd: de BUNQ app is dik in orde! Ik denk echter wel dat ik mijn betalende account stopzet zodra mijn Hello Bank account geactiveerd is.

Kortom: sinds een aantal weken haal ik mijn portefeuille nog zelden boven.

Ja, ik weet dat je al lang contactloos kan betalen met je bankkaart, maar dan moet je nog altijd je kaart meepakken (en vaak dus ook je portefeuille) + alles boven de 25 EUR moet je alsnog valideren met je pin-code.

De handigheid van alles te kunnen doen met het toestel dat ik sowieso altijd bij me heb is echt pretty awesome. En op vlak van veiligheid is IMHO je vingerafdruk (TouchID) of je facial scan (FaceID) vele malen veiliger dan een pin-code van vier cijfers.

Geloof me vrij: eens je geproefd hebt van Apple Pay (of Android Pay als je een Android telefoon hebt), ga je niet meer terug naar de oude manier van betalen.

Dit Was 2017

Een dikke twee weken later dan gepland, maar hier is mijn terugblik op 2017.

Terugblik

Elk jaar denk ik opnieuw: volgend jaar zal minder zotjes worden, meer routine en minder verandering. En sinds ik dit jaaroverzicht schrijf, heb ik het gevoel dat elk jaar zotter was dan het vorige. En 2017 was er dus ook zo eentje…

  • Professioneel is er weer een en ander gewijzigd. VCE werd samen met EMC opgeslokt door Dell en ging de markt op als Dell EMC. Verandering van eindbaas betekent ook zo goed als altijd verandering van visie en focus en dat was naar mijn bescheiden mening niet anders bij deze overname.
    Ik heb het een aantal maanden een kans gegeven, maar op een gegeven punt moet je een beslissing maken en in de lente van 2017 heb ik die knoop doorgehakt. Mijn gevoel zat niet meer goed en de visie van het bedrijf was er geen waar ik me 100% in kon vinden.Het was tijd voor een nieuw hoofdstuk.
    In de zomer van 2017 begon mijn nieuw avontuur en ondertussen ben ik dus al een half jaar aan de slag als Cloud Solution Architect bij Microsoft. De focus ligt voor de volle 100% bij Azure, het cloud platform van Microsoft, waar ik me vooral bezig hou met de infrastructuur kant van het verhaal.
  • Op sportief vlak blijf ik goed bezig! Door de nieuwe job, kreeg het intensief loopschema rake klappen, maar ik ben wel blijven hardlopen. Doordat ik het schema heb losgelaten, is mijn doel van een halve marathon ook naar achter geschoven en pik ik dat op in 2018.
    Eventjes ben ik daar boos om geweest op mezelf, maar al snel heb ik de reflectie gehad dat minder lopen beter is dan niet meer lopen en dat dit gewoon een nieuwe uitdaging voor 2018 kan zijn.
  • In 2017 heb ik elke Urban Trail van Vlaanderen gelopen en dat was best leuk! In 2018 ga ik er enkele terug oppikken, maar alleen degenen die ik echt super leuk vond omdat twee uur reizen voor een event dat al bij al niet in je top 5 belandt, de moeite niet waard is naar mijn bescheiden mening.Daarnaast heb ik nog een hele waslijst van andere hardloop events afgewerkt met als hoogtepunt de Antwerp 10 Miles. Dit was zeker niet de mooiste of gezelligste run, maar dit was wel mijn oorspronkelijke milestone toen ik begon met hardlopen. Eentje waar ik nooit van had gedacht dat ik de finish ooit zou halen dit mensenleven.
  • Naar goede gewoonte ging het muzikaal ook als een trein: Tomorrowland, The Ark Cruise, Rock Werchter, Vitalic in de AB en ongetwijfeld nog enkele anderen die ik nu vergeet. Maar ik heb me geamuseerd, zoveel is zeker.
  • Mensen komen en mensen gaan. Met de nieuwe job werd er afscheid genomen van een hoop mensen, maar ik geloof naarstig in het feit dat je daar zelf controle over hebt. Of je ontdekt welke banden sterk genoeg zijn en welke niet. Ook dat is het leven. Kwaliteit over kwantiteit en tot nu toe loopt dat prima!
  • Andere doelen: voor 2017 had ik mezelf nog andere zaken opgelegd die spijtig genoeg nooit tractie gevonden hebben: Paleo hernemen, meer boeken lezen, meer roeien en nog eens van Hel Week doen. Allemaal niet gelukt. Vooral wegens  tijdsgebrek als ik erover nadenk. Misschien iets teveel op de lijst gezet? Reflectie! Minder TV kijken is me trouwens prima gelukt en die lijn ga ik in 2018 doortrekken!

What’s Up 2018?

2018 is ondertussen al twee weken ver en mijn ambities zitten allemaal op de goede baan:

  • Blijven hardlopen met enkele nieuwe doelen en events op de agenda (later meer hierover, maar ze zijn al geboekt dus er is geen weg terug!)
  • Meer sport dan hardlopen: de fiets en de roeier zijn al vanonder het stof gehaald en dagelijks zijn er krachtoefeningen aan het programma toegevoegd die ik nu toch al twee weken volhou. De routine begint erin te komen en dat is de beste manier om iets vol te houden.
  • Meer lezen: ik ben ondertussen in mijn tweede boek bezig dus dat zit snor!
  • Zotjes veel nieuwe technologie leren: met de nieuwe job komt dat helemaal in the pocket en spendeer ik enorm veel tijd in boeken, blogs, video’s en wat nog allemaal.
  • Focus op voeding: gezonder eten, Paleo en slowcooking terugbrengen.

Genoeg om me bezig te houden in 2018 denk ik zo! Naar goede gewoonte rest er me niks anders dan jullie te bedanken voor langs te komen in 2017, te verwelkomen in 2018 en verder een gelukkig en gezond nieuw jaar te wensen!
Tot snel!

« Older posts

© 2019 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑