Unexpected.be

Telling stories for a living

Category: Muziek (page 1 of 19)

Guerilla Radio

Veel mensen maken er dit weekend een extra lang verlengd weekend van (dat ik het geweten heb met de file die er woensdagavond richting kust stond!), maar ik deed er niet aan mee.

No sir!

Bewust eigenlijk.

Donderdag een dagje chillen en vandaag een rustige home office dag die ideaal bleek om dingen te doen die al lang op de professionele todo stonden, maar door de dagdagelijkse dingen er maar niet van kwamen.

Ideale schijf om werk op te verzetten: Rage Against The Machine – Guerilla Radio.

Fijn weekend allemaal!

Dit Was 2017

Een dikke twee weken later dan gepland, maar hier is mijn terugblik op 2017.

Terugblik

Elk jaar denk ik opnieuw: volgend jaar zal minder zotjes worden, meer routine en minder verandering. En sinds ik dit jaaroverzicht schrijf, heb ik het gevoel dat elk jaar zotter was dan het vorige. En 2017 was er dus ook zo eentje…

  • Professioneel is er weer een en ander gewijzigd. VCE werd samen met EMC opgeslokt door Dell en ging de markt op als Dell EMC. Verandering van eindbaas betekent ook zo goed als altijd verandering van visie en focus en dat was naar mijn bescheiden mening niet anders bij deze overname.
    Ik heb het een aantal maanden een kans gegeven, maar op een gegeven punt moet je een beslissing maken en in de lente van 2017 heb ik die knoop doorgehakt. Mijn gevoel zat niet meer goed en de visie van het bedrijf was er geen waar ik me 100% in kon vinden.Het was tijd voor een nieuw hoofdstuk.
    In de zomer van 2017 begon mijn nieuw avontuur en ondertussen ben ik dus al een half jaar aan de slag als Cloud Solution Architect bij Microsoft. De focus ligt voor de volle 100% bij Azure, het cloud platform van Microsoft, waar ik me vooral bezig hou met de infrastructuur kant van het verhaal.
  • Op sportief vlak blijf ik goed bezig! Door de nieuwe job, kreeg het intensief loopschema rake klappen, maar ik ben wel blijven hardlopen. Doordat ik het schema heb losgelaten, is mijn doel van een halve marathon ook naar achter geschoven en pik ik dat op in 2018.
    Eventjes ben ik daar boos om geweest op mezelf, maar al snel heb ik de reflectie gehad dat minder lopen beter is dan niet meer lopen en dat dit gewoon een nieuwe uitdaging voor 2018 kan zijn.
  • In 2017 heb ik elke Urban Trail van Vlaanderen gelopen en dat was best leuk! In 2018 ga ik er enkele terug oppikken, maar alleen degenen die ik echt super leuk vond omdat twee uur reizen voor een event dat al bij al niet in je top 5 belandt, de moeite niet waard is naar mijn bescheiden mening.Daarnaast heb ik nog een hele waslijst van andere hardloop events afgewerkt met als hoogtepunt de Antwerp 10 Miles. Dit was zeker niet de mooiste of gezelligste run, maar dit was wel mijn oorspronkelijke milestone toen ik begon met hardlopen. Eentje waar ik nooit van had gedacht dat ik de finish ooit zou halen dit mensenleven.
  • Naar goede gewoonte ging het muzikaal ook als een trein: Tomorrowland, The Ark Cruise, Rock Werchter, Vitalic in de AB en ongetwijfeld nog enkele anderen die ik nu vergeet. Maar ik heb me geamuseerd, zoveel is zeker.
  • Mensen komen en mensen gaan. Met de nieuwe job werd er afscheid genomen van een hoop mensen, maar ik geloof naarstig in het feit dat je daar zelf controle over hebt. Of je ontdekt welke banden sterk genoeg zijn en welke niet. Ook dat is het leven. Kwaliteit over kwantiteit en tot nu toe loopt dat prima!
  • Andere doelen: voor 2017 had ik mezelf nog andere zaken opgelegd die spijtig genoeg nooit tractie gevonden hebben: Paleo hernemen, meer boeken lezen, meer roeien en nog eens van Hel Week doen. Allemaal niet gelukt. Vooral wegens  tijdsgebrek als ik erover nadenk. Misschien iets teveel op de lijst gezet? Reflectie! Minder TV kijken is me trouwens prima gelukt en die lijn ga ik in 2018 doortrekken!

What’s Up 2018?

2018 is ondertussen al twee weken ver en mijn ambities zitten allemaal op de goede baan:

  • Blijven hardlopen met enkele nieuwe doelen en events op de agenda (later meer hierover, maar ze zijn al geboekt dus er is geen weg terug!)
  • Meer sport dan hardlopen: de fiets en de roeier zijn al vanonder het stof gehaald en dagelijks zijn er krachtoefeningen aan het programma toegevoegd die ik nu toch al twee weken volhou. De routine begint erin te komen en dat is de beste manier om iets vol te houden.
  • Meer lezen: ik ben ondertussen in mijn tweede boek bezig dus dat zit snor!
  • Zotjes veel nieuwe technologie leren: met de nieuwe job komt dat helemaal in the pocket en spendeer ik enorm veel tijd in boeken, blogs, video’s en wat nog allemaal.
  • Focus op voeding: gezonder eten, Paleo en slowcooking terugbrengen.

Genoeg om me bezig te houden in 2018 denk ik zo! Naar goede gewoonte rest er me niks anders dan jullie te bedanken voor langs te komen in 2017, te verwelkomen in 2018 en verder een gelukkig en gezond nieuw jaar te wensen!
Tot snel!

Feestje Op Het Schip

Het “groot verlof” is alweer een verre herinnering… maar aan alle mooie liedjes komt een eind (anders zouden ze niet mooi blijven, geef toe).
C’est la vie. 
Soit.
Mijn drie weken vakantie vielen dit jaar ook samen met het einde van de zomer en die werd dit jaar extra leuk afgesloten met een snoepreisje op The Ark samen met vrienden.


Of het meegevallen is?

De TL;DR versie: het was alles wat ik er van verwacht had en meer! Goeie beats, toffe locaties, goeie ambiance en lekker eten. Als ik een puntje van kritiek mag geven: volgend jaar Belgische bieren serveren en geen Heineken – pretty please!

Neen serieus. Het was super leuk! Toegegeven: aankomen in Barcelona met het vliegtuig en moeten schuilen voor geschifte regenbuien geeft niet direct goeie moed, maar na regen kwam de spreekwoordelijke en daadwerkelijke zonneschijn.
Bij het inchecken op Freedom Of The Seas – ons vervoer voor de daaropvolgende dagen – braken de eerste stralen al door het wolkendek en ze zijn niet meer weggegaan. Goed weer: check.


Eenmaal aan boord het schip ben je het eerste uur wel serieus flabbergasted: zo gigantisch groot, pracht en praal, de sfeer aan boord,… het moet allemaal inzinken en het duurt nog enkele uurtjes extra vooraleer je niet meer verdwaalt van het restaurant naar je kajuit ;-). Transport: goedgekeurd! 
Op gebied van eten en drinken was er geen enkele reden tot klagen (behalve dan dat Heineken foutje…): alles in buffervorm en dat wil zoveel zeggen als overdaad, meer dan genoeg keuze en 24/7 hongerkes ;-).
Al het eten en niet-alcoholische dranken waren inbegrepen in de prijs (het is te zeggen: hun water, limonade en ice-teas – voor een Cola softdrink moest je wel nog betalen).
Op zaterdagavond gingen we dineren in De Oesterput, een van de pop-up restaurants, en de kreeft en wijn die we daar geserveerd kregen waren van hetzelfde niveau als het eigenlijke restaurant. Op gebied van prijs (uiteraard was dit niet inbegrepen in het basispakket) viel dat ook goed mee en waren de prijzen in lijn met wat je hier op restaurant zou betalen.
Kortom: food was top, drinks waren ok maar met ruimte voor verbetering. 

Op musicaal vlak was het ook allemaal in orde. Ze hadden niet superveel grote namen, maar eigenlijk maakt dat ook niet zo heel veel uit vind ik. De sfeer zat er goed in en vaak zijn die iets mindere goden veel gemotiveerder dan de gevestigde en overbetaalde namen.
Feestje van de trip was voor mij zonder enige twijfel Yves De Ruyter zijn set: een uur vroeger begonnen en tot op de laatste minuut alles blijven geven en duidelijk geen goesting om de draaitafels af te staan. Het publiek was erg dankbaar en daardoor kreeg je een fantastische wisselwerking tussen de DJ en het gepeupel. It was EPIC.
Elke dag maakten we ergens een tussenstop waar je aan land kon om te shoppen, chillen, bootjes kijken of gaan clubben in een lokale club die speciaal voor The Ark open was.
Wij hebben het clubben laten passeren en genoten van de zon, cocktails en het uitzicht. Opladen voor het feestje ‘s avonds is een andere manier om het te verwoorden ;-).
Hoogtepunt voor mij was Ibiza en de lekkere cocktails met zicht op gigantische jachten van rijke Russen, maar ook het strand van Barcelona was een toppertje.
De Ramblas in Barcelona deden me dan weer helemaal niets. Samen te vatten als “tourist trap” en zeker geen reden om nog eens naar Barcelona voor af te zakken.


The Ark  had nog een dagje langer mogen duren. Het was plezant, ik heb me geen moment verveeld en als ze mij volgend jaar vragen of ik terug mee vaar, ben ik erg geneigd om volmondig “JA” te zeggen.
Voor veel meer foto’s en filmpjes verwijs ik je naar mijn Instagram account

The Ark Cruise 2017

Nog twee dagen en dan gaat het richting Barcelona van waar The Ark Cruise 2017 van start gaat.
The Ark? Cruise? Say what? 
Let me enlighten you with a trailer:

Tomorrowland op een cruise schip dus. Of om het in cijfers samen te vatten:

  • Drie bestemmingen op vier dagen: van Barcelona naar Marseille, van Marseille naar Ibiza en van Ibiza terug naar Barcelona

  • Weervoorspelling: 28-32 graden 😀
  • Een schip van 340 meter lang: Freedom Of The Seas 

  • Some name dropping: 2 Many Deejays, Amelie Lens, Cassius, Boys Noize, Chris Liebing, Claptone, Dave Lambert, Felix Da Housecat, Henri PFR, Yves Deruyter, Jaydee, M.I.K.E. PUSH, Martin Solveig, Nick Bril, Regi, Roger Sanchez, TLP and many, many more! Epic indeed!
  • 8 Tomorrowland stages (Versuz, Zundays, Age Of Love, Ministry Of Sound…)
  • 4000 passagiers People of Tomorrowland (33 verschillende nationaliteiten toen het uitverkocht was)


  • Flowrider (surfen aan boord dus)
  • Drie zwembaden

  • Mini-golf
  • Arcade
  • Basketball court
  • Rotsklimmen
  • Wellness, spa, solarium & water park
  • Verschillende restaurants waaronder een pop-up van The Jane, De Oesterput en nog enkele anderen.
  • Ochtend yoga met Nina De Man – hier ga ik nog wat X-factor voor moeten zoeken denk ik 😉
  • Cinema, theater en casino aan boord (voor wanneer je effe geen zin hebt in feestgedruis)
  • Shop til you drop at The Promenade (probably expensive shizzle too…)
  • Leven volgens de 10 Commandments Of The Ark – hell yeah!




De zwembroeken, zonnebril, zonnecreme, teenslippers en GoPro liggen al klaar! En of ik klaar ben om de zomer van 2017 in stijl af te sluiten :-D!
Nog twee keer slapen! Keep an eye on my Instagram for Ark updates ;-).

16K Hardlopen: Check!

Give or take a few days liep ik een jaar geleden voor het eerst 5KM en was ik apetrots! Nooit had ik durven dromen dat ik 5KM zou willen / kunnen hardlopen.
In de zomer van 2016, goed vier maanden later dus, werd de 10KM mijlpaal afgevinkt en zocht ik een nieuw doel dat enerzijds niet evident was om mij te verplichten te trainen, maar anderzijds met de nodige toewijding wel haalbaar zou zijn.
Dat doel werden de Antwerp 10 Miles en ik schreef me vastberaden doch naïef in.
No way back now!

Prepwork!

De 10 Miles vinden eind april plaats wat wil zeggen dat er nog ongeveer 8 weken zijn om klaar te zijn.
Fysisch was ik er al een tijdje van overtuigd dat dat geen enkel probleem zou zijn, ook al had ik tot dan nooit verder dan 12KM aan één stuk gelopen. Mentaal was het een ander paar mouwen en om innerlijke rust te krijgen en zonder stress aan de start van de 10 Miles te verschijnen, wou ik die afstand minstens een paar keer gelopen hebben.
Vorige week was het zo ver. Ik zat een paar dagen bij onze buren in Duitsland waar er een op wandelafstand van de verblijfplaats een gigantisch meer lag met daarrond zowel asfaltwegen als onverharde ondergrond. En helemaal autovrij. Ideaal voor een hardloopsessie!

Op dinsdag deed ik mijn eerste rondje en bleek het een toertje van iets meer dan 7KM te zijn. Perfecte omgeving om te rennen met zowel vlakke stukken als af en toe een helling om “lös te gehen” ;-). In totaal 81 hoogtemeters om precies te zijn.
Diezelfde avond wist ik het.
De combinatie van muziek door de koptelefoon met gedachten die door mijn hoofd maalden: over twee dagen was het D-Day en zou ik het toertje twee keer doen en voor de 16KM gaan. Ik was er fysisch en mentaal klaar voor. Het was nu of nooit. Het werd NU.

D-Day

De temperatuur lag rond het vriespunt, maximaal 2-3 graden boven nul als ik mijn Apple Watch mag geloven. Ideaal weertje om te rennen dus.
Doseren was de boodschap, want ik wou nog wat reserve hebben voor een potentieel moeilijk moment. Mijn eerste rondje deed ik op 58 minuten en dus aan iets meer dan 8KM/h. Helemaal op schema, het gevoel zat goed en ik ging positief de tweede ronde in.

Tot ergens aan kilometer 13 of 14 ging alles prima. Ik was één met mijn omgeving en kon genieten van het hardlopen. Een zalig gevoel dat elke hardloper herkent!
De laatste 2-3KM waren een ander paar mouwen: niet omdat ik niet meer kon, maar wel omdat ik een pijnlijke blaar op mijn linker voet voelde die bij elke pas meer pijn deed.
De benen waren nog niet kapot en het hoofd wou ook verder en dus ben ik op karakter en pijn verbijten die laatste kilometers in gegaan. Ik moest en zou mijn milestone aftikken. Mijn laatste 2KM lag mijn tempo hierdoor ompgemiddeld 9 minuten 30 seconden, maar ik heb de 16KM wel uitgelopen!

Mijn eindtijd lag op 2 uur en 7 minuten en dat heb ik helemaal te danken aan die gemene blaar. Zonder die pech had ik de 2 uur zeker benaderd en mits een beetje positivisme zonder probleem onder die magische grens gedoken.

Ready For Action!

Na het aftikken van mijn 16KM heb ik die blaar verzorgd en daags nadien had ik er eigenlijk al weinig of geen last meer van. Het nieuwe PR was prima verteerd. Dank u lijf.
In mijn hoofd ben ik nu ook helemaal zen. Ik wéét dat ik die 16KM kan lopen en nog ruimschoots onder mijn vooropgesteld doel van 2u30.
Mits wat geluk met de omstandigheden zit een eindtijd onder de 2u er misschien wel in. De komende weken ga ik nog een keer of vier die 16KM proberen te lopen en de rest van mijn sessies blijf ik gewoon bij de vertrouwde 5-8KM die ik het liefst loop. Tussendoor loop ik trouwens ook nog drie Urban Trails (Brugge, Gent en Antwerpen) die ook telkens 10KM tellen. Training genoeg denk ik dan.
Wat ik geleerd heb?
Dat ik proactief een Compeed pleister ga aanbrengen op die weke plek op mijn linkervoet. En dat ik verdorie goed bezig ben en geregeld grenzen verleg die ik een jaar geleden nooit had durven leggen!
Kudos to me 🙂 !

Instant Throwback: The Radio's

Dit weekend een instant throwback naar halverwege de jaren ’90 gedaan toen ik The Radio’s herontdekte in Spotify. Pure nostalgie uit mijn tienerjaren!
Wie herinnert zich niet het overbekende “She Goes Na Na Na Na” dat als ik me goed herinner geassocieerd was met een wedstrijd van Delichoc waar scholen aan konden deelnemen om The Radio’s naar hun school te halen? Needless to say dat mijn school niet won…
Dat nummer doet mij trouwens altijd aan maandverband denken… of hoe reclame mijn geest verziekt heeft ;-).


Neen, mijn voorkeur gaat eerder uit naar “Gimme Love”, “SOS To An Angel” of de cover van “Non, Rien A Change”.  Ik heb die nummers in jaren niet gehoord en toch kan ik ze woord voor woord helemaal meezingen. Crazy shit dat menselijk brein eh ;-).
Anyway. Enjoy the trip to memory lane en nog een fijne zondag gewenst!

SONOS SUB

Mijn SONOS setup heeft er een nieuw broertje bij: de SONOS SUB die zoals zijn naam al doet vermoeden verantwoordelijk is voor het voortbrengen van lage tonen.

Binnenkort een deep-dive over mijn ervaringen met dit muzikaal speeltje, maar eerst nog wat tunes door de speakers knallen ;-).
Wordt vervolgd…

Coldplay In Brussels

De voorbije jaren heb ik één, misschien twee Rock Werchter edities gemist en tot mijn grote spijt was daar de editie van 2011 bij.
Dat jaar stond Coldplay als headliner geprogrammeerd en afgaand op verhalen van zij die erbij waren, heb ik toen een bangelijk goed optreden gemist. De latere DVD-release van die tour (je weet wel, met die piano in al die leuke kleurtjes) bevestigde alleen maar dat ik inderdaad mijn afspraak gemist had! Ik krijg nog altijd kippenvel over mijn ganse lijf als ik Viva La Vida in de live versie hoor en het publiek hoor meezingen… “whohohoo hohoo hooooo”.
Kippenvel momentje vanaf 3:12 ongeveer!

Toen heb ik gezworen dat ik bij een herkansing niet zou twijfelen en alles zou doen om tickets vast te krijgen en zo geschiedde: Coldplay maakte twee weken terug zijn tourdata bekend en België stond ein-de-lijk op de lijst!

De Ticketverkoop

Vorige vrijdag om 10u was het zo ver: de ticketverkoop ging open en afgaand op social media zou de vraag hoger zijn dan het aanbod. Afgesproken met een collega die ook wou gaan om te proberen tickets te scoren. Beide zowel via de pc als via de smartphone ingelogd en aanschuiven in de virtuele queue, want zo gaat dat tegenwoordig met concerten.
Ik verwachtte me al aan een Tomorrowland-like situatie want toen ik rond een uur of acht ‘s morgens keek, stond de queue al te draaien wegens grote vraag naar tickets. Dat voorspelde dus weinig goeds…
Door de files naar kantoor geracet met de smartphone al in de queue om tegen 9u50 op bureau toe te komen. Macbook per direct open gezwierd en ook daar ingelogd.
Ready, set en go!
De klok tikte 10u aan en er gebeurde niets. De queue ging verder en volgens de tijdsindicatie zou ik 30 tot 60 minuten moeten wachten om mijn kans op tickets te wagen.
Bij de collega was het vantzelfde, ook al was zij voor mij ingelogd. Op de smartphone ging de queue trouwens altijd een paar stapjes sneller vooruit, zowel bij mij als bij haar. Ik weet niet of dat een impact heeft op het latere verloop, maar het kan een tip zijn voor toekomstige concerten.
coldplay-a-head-full-of-dream-2017-tour-dates-tickets-info-750x1060
Iets na half elf ging de virtuele deur voor mijn collega open en kon ze tickets kopen. Spijtig genoeg kreeg zij de melding dat de “standing tickets” al uitverkocht waren en wees nu eerlijk: wie wil er nu zitplaatsen bij een concert van Coldplay waar je van links naar rechts wil kunnen springen op de muziek van Chris en co?

Eureka!

Enkele minuten later kreeg ik ook mijn kans (zowel bij haar als bij mij enkel op de smartphone, de computers zaten op dat moment nog in de queue) om tickets te kopen. Tot onze verbazing kon ik wél nog kiezen voor “standing tickets” wat ik dan ook deed met het gekende resultaat: ondergetekende zit op 21 juni 2017 in het Koning Boudewijn Stadion voor wat nu al de boeken in gaat als een van de hoogtepunten van 2017!
Een derde collega die ook aan het proberen was had minder geluk. Alles uitverkocht! Gelukkig had Coldplay nog een verrassing achter de hand onder de vorm van een tweede concert op 22 juni. Daar waren echter betaalproblemen, want met verschillende kredietkaarten lukte de betaling niet. Pas na enkele uren proberen ging het alsnog en had hij ook zijn tickets voor de tweede dag.

Stressmomentje

Goed voorbereid als ik was, had ik de dag voordien al eens gecheckt hoe de site van Ticketmaster in elkaar zat, of ik mijn login gegevens nog wist, wat de betaalopties waren enz.
Ik had het fantastische idee om te gaan voor een overschrijving als betaalmiddel omdat ik zo zou vermijden dat een fuck-up van de betaling (op die manier heb ik TML13 gemist – bedankt PayLogic) mij terug achteraan in de queue zou gooien.
Echter dat was buiten het concert van Coldplay gerekend, want nadat ik de tickets gekozen had en naar de betaling ging, had ik enkel keuze uit Bancontact of Kredietkaart! Paniek alom, want ik had mijn kaartlezer natuurlijk niet bij!
De betaalsite gaf me de optie om de app van KBC te gebruiken ter verificatie van mijn krediet kaart, maar aangezien ik op mijn iPhone bezig was, impliceerde dat switchen tussen Safari en de KBC app. Arghhh! Als dat maar goed gaat, want anders is een tweede TML13 scenario alsnog een feit!
Gelukkig liep alles gesmeerd (dank u KBC voor de beste mobiele banking app ever!) en zaten de tickets niet veel later in mijn mailbox.
En nu rest er me nog maar één ding: aftellen tot 21 juni 2017… nog 256 dagen te gaan. 256 dagen om Coldplay door de speakers te knallen zodat alle nummers vers in het geheugen gegrift staan.
Dat het een feestje wordt… Whohohoo hohoo hooo!

Prachtig nummer.

Gechromecast

Ik ben “gechromecast” zoals ze zeggen. Althans ik zeg dat toch…
Eigenlijk bedoel ik gewoon dat ik een grote fan ben van Google’s Chromecast dongle die je aan elk beeldscherm met HDMI-ingang kan aansluiten waarna dat scherm alles wegheeft van een smart-TV.

Installeren?

Zo een Chromecast is helemaal niet zo duur (rond de 35 euro mits wat online zoekwerk) en als je een HDMI-kabeltje in een HDMI-poort kan pluggen, dan kan je een Chromecast installeren. Eens dat gedaan is voorzie je de dongle van stroom en schakel je de TV naar de overeenkomstige HDMI-poort.
buy-chromecast-lightbox
De volgende stap is je telefoon / tablet voorzien van de Chromecast App en je te connecteren op het wifi signaal van de Chromecast. Eens dat gelukt is, kan je de Chromecast toevoegen aan je bestaand wifi netwerk en klaar is kees: je bent klaar om te “casten”.

Waarvoor gebruik ik het?

Hoofdzakelijk voor het streamen van Netflix en Youtube richting TV’s doorheen het huis. Maar je kan er ook bv. Spotify naartoe sturen zodat die dure home theatre opstelling voor meer dan films gebruikt wordt. Als je dat doet krijg je alle info rond de muziek trouwens netjes fullscreen op je televisie te zien.
Je kan er natuurlijk ook foto’s mee tonen op het grote scherm, tabs uit je browser op je TV laten zien (al vereist dit wel dat je Google Chrome gebruikt) en waarschijnlijk nog veel andere dingen die ik vergeet, maar zelf niet gebruik.
Bovenstaande kan je ook met bv. een AppleTV, maar als je verder geen features van de AppleTV gebruikt, dan is de Chromecast een veel goedkopere oplossing!

Soorten Chromecast

De huidige versie van de Chromecast is eigenlijk de tweede iteratie. De eerste zag er meer uit als een USB-stick, wat soms een probleem was bij TV’s die aan de muur bevestigd zijn: de stick stak dan loodrecht naar achter uit de TV waardoor die met de muur in aanraking kwam.
chromecast
De nieuwe Chromecast is een rond ontwerp (Google logo) met daaraan een flexibele HDMI-connector. Daardoor bengelt het toestel aan de HDMI-poort van je TV en zit het niet in de weg. Verder heeft de nieuwe versie ook ondersteuning voor 802.11AC wifi t.o.v. de eerste versie die beperkt was tot 802.11N.
chromecast-specs
Of dat belangrijk is, hangt helemaal af van jouw wifi signaal: als je vandaag geen AC hebt en ook geen plannen om te upgraden, dan zal je weinig voordeel halen met de nieuwe Chromecast. Heb je echter wel een wifi netwerk dat het nieuwste AC protocol ondersteunt, dan is het verschil erg merkbaar.
Wanneer je Netflix kijkt, zie je bij de start altijd een percentage dat oploopt. Dit is Netflix die een buffer aanmaakt om streaming TV te kunnen doen zonder vertragingen of andere irritante zaken. Met de eerste Chromecast zag je dit percentage mooi oplopen tot aan 100%, terwijl bij de nieuwe versie het percentage oploopt tot aan pakweg 10% en dan opeens al aan 100% zit. Met dank aan de veel snellere wifi verbinding dus.
Verder bracht Google ook een Chromecast Audio uit die net hetzelfde doet als de video versie, maar dan voor audio. Het toestel heeft een 3.5mm jack i.p.v. de HDMI-connector en laat je dus toe om eender welke speaker setup om te toveren tot een setup waar je naar kan streamen met bv. Spotify.

Kopen?

Als je jezelf herkent in een van bovenstaande use-cases en je hebt geen smart TV die dat allemaal native kan, dan is de Chromecast spek voor jouw bek. Verder kan het ook interessant zijn als je nog een oude computer flatscreen hebt rondslingeren: Chromecast er op aansluiten en klaar: Netflix, Youtube, muziek… tot je beschikking. Ideaal om bijvoorbeeld in de keuken TV  te kunnen kijken zonder kabels te moeten aanleggen.

Older posts

© 2018 Unexpected.be

Theme by Anders NorenUp ↑