Unexpected

Telling stories for a living.

Category: Internet Of Things

Meet Lifesum

In mijn vorige blog lichtte ik al een doekje van de sluier over hoe ik naast regelmatig sporten ook track wat ik allemaal eet en drink. Niet omdat ik dat persé leuk vind, maar wel omdat ik beter zicht wil krijgen in al die “rommel” die mijn sportieve inspanningen teniet doen deden. En er is niks zo confronterend als noteren wat je eet en drinkt en dan nog eens de rekening van gepresenteerd krijgen (in de vorm van calorieën).

De eerste app die ik geprobeerd heb heet MyFitnessPal. Ik heb die app welgeteld twee weken halvelings gebruikt om dat te beseffen dat ik er meer niet dan wel gebruik van maakte. En als je het niet logt zoals het hoort, kan je het even goed niet loggen toch? Op zich deed die app eigenlijk wel wat ze moest en ik ken enkele gebruikers die er best tevreden van zijn, maar voor mij was het toch niet wat ik nodig had.

Toen ik de voorbije maanden intensiever met het sporten begon, kwam het food/drinks loggen terug op de agenda. Per slot van rekening heeft het weinig zin om te dweilen met de kraan open nietwaar? MyFitnessPal was in mijn hoofd nog altijd niet wat ik zocht en een tip van @dbuntinckx in de Tech 45 podcast heeft me naar Lifesum geleid.

Lifesum

Lifesum doet eigenlijk precies hetzelfde als MyFitnessPal: het laat je toe om al je maaltijden, je snacks, je beweging enz te loggen en zo een inzicht te krijgen in je eetgewoontes. Daarbovenop kan je (in de betalende versie alleen dacht ik) een dieet kiezen dat bij je past, een streefgewicht ingeven samen met je eigen kenmerken zoals leeftijd, gewicht en lengte en dan samen met de app naar dat doel streven. Dat loggen kan trouwens manueel door bv. “appel” te typen en dan uit een lijst van suggesties een keuze te maken bv “Granny Smith” ofwel door de streepjescode van het product te scannen met de camera van je telefoon.  Daarna geef je aan hoeveel je at: hele appel, halve appel, x aantal gram… en klaar is kees – food has been tracked.

Zelf volg ik bijvoorbeeld het 5:2 dieet: concreet wil dat zeggen dat ik vijf dagen eet wat ik wil (lees: gezonde voeding, groenten, niet veel junkfood…) en twee dagen moet vasten. In mijn geval betekent dat ik tijdens de normale dagen 2800 calorieën mag/moet eten en op de vasten-dagen mij beperk tot 500 calorieën. De app geeft je tips dmv receptjes of andere weetjes en das wel leuk, maar zeker niet toereikend om daarmee menu’s op te bouwen. Je krijgt trouwens ook break-down’s van je input zoals energiewaarden, hoeveelheid koolhydraten, vetten en proteïnen, maar ook of ze in balans zijn tov elkaar en je dus evenwichtig eet of niet.

Een leuke extra feature is de mogelijkheid om je wateropname te tracken: idealiter drink je 2L plat water per dag. Telkens je een glas gedronken hebt, kan je een virtueel glaasje vullen in Lifesum. Check!

Lifesum is een goede assistant voor iedereen die inzicht wil krijgen in zijn eetgewoontes. De premium features zijn ok, maar enkel voor de dieet features zou ik ze niet nemen. Je krijgt er meer details mee over je voedsel en het laat je ook toe te syncen met partner apps zoals Health van Apple zelf en bv. Withings. Als die zaken je boeien, is de Premium versie een aanrader (kost per jaar €45, maar je kan ook per kwartaal of halfjaarlijks betalen). Ik zou echter adviseren om te starten met de gratis versie en daarna eventueel te upgraden.

De Slimme Weegschaal: Withings WS-50

Ik ben een man van statistiekjes en lijstjes.

Zo kam ik geboeid de statistieken van mijn blogs uit, log ik met een Raspberry Pi elk uur netwerk statistieken van mijn Telenet verbinding (kwestie van de Telenet helpdesk met feiten te confronteren wanneer er problemen zijn), heb ik monitoring en rapportage van zowel gas-, water- als elektriciteitsverbruik + zonnepanelen opbrengst in huis en ga zo maar door.

Big data op microschaal avant la lettre quoi!

Een jaar of twee geleden heb ik mezelf toegevoegd aan die “life-logging” en wel onder de vorm van een FitBit activity tracker.

Ik was daar uitermate tevreden over: slaapstatistieken, beweging monitoren en uiteraard gans dat gebeuren via gamification gebruiken om grenzen te verleggen en jezelf uitdagen om beter te doen.

Ondertussen ligt mijn FitBit ongebruikt op de kast: niet omdat het ding stuk ging of omdat ik er niet meer blij van werd, maar wel omdat ik een goed jaar geleden een Apple Watch kocht en die zodanig smart is dat ze de FitBit vervangen heeft.

Anyway. Dat verhaal van die Apple Watch komt later, het ging over statistieken en logging. Life-logging.

Een fijne collega kocht een intelligente weegschaal waarbij een blik op zijn bijhorende app en ditto statistiekjes genoeg was om diezelfde dag nog een eigen exemplaar te bestellen: say hello to the Withings WS-50. Ondertussen heeft Nokia het bedrijf trouwens overgenomen, wat alleen maar meer coole producten kan opleveren denk ik zo. Maar ook dat is nu effe niet belangrijk. We wijken af.

ws-50-white

De voornaamste reden van mijn aankoop was mijn (over)gewicht tracken. Seeing is believing zeggen ze. Ze hadden gelijk.

Reality is a bitch when it hits you in the face. 

Niks dat ik nog niet wist hoor. Veel te veel spiermassa eh ;-).

Neen, serieus.

Mijn loopavontuur waarover ik op dit blog ook al wat neergepend heb, is er natuurlijk niet zomaar gekomen. Onderliggend argument was een gezonder lichaam kweken met het oog op een lang en gelukkig leven. Lekker cliché, maar wel heel erg waar.

Fanatiek als ik ben sta ik nu elke dag netjes op de weegschaal waardoor ik een perfect overzicht krijg van de status van mijn gewicht, vetmassa, BMI, hartslag en als kers op de taart nog een weer-update. Ja je leest het goed: de Withings serveert je net voor ie klaar is nog met een update van het weer voor vandaag, kwestie dat je weet hoe je te kleden voor je de deur uit gaat!

Evolutie

Ik begon met lopen halverwege december 2015 en kocht mijn Withings weegschaal halverwege januari 2016. Tot ergens midden juni liep ik wel regelmatig, maar was ik niet zo begaan met wat ik at en dronk met als resultaat dat de virtuele teller van de weegschaal redelijk status quo bleef. Op zich al een overwinning, maar niet goed genoeg.

Vanaf eind juli ben ik mijn eet- en drinkgewoontes beginnen loggen en die data gecorreleerd met wat de weegschaal statistieken daar tegenover plaatste, wist ik precies wat gedaan. Gezonder eten en veel meer water drinken!

Dat gecombineerd met de looptraining geeft als resultaat een verlies van 5kg over zes maanden (waarvan het grootste stuk de laatste drie maanden). De voorbije weken heb ik het lopen nog intensiever gemaakt en de toestroom van drank en voedsel nog meer onder de loep genomen, waardoor ik op dit moment een gemiddeld gewichtsverlies van 350 gram per week kan optekenen.

Traag maar gestaag, maar wel in de goede richting.

Wat mijn doel is hoor ik je denken? 30kg kwijt spelen op 18 maanden – sneller als het kan, maar zonder gekke dingen of quick-fixes welteverstaan.

Aanrader of toch niet?

De Withings WS-50 is zonder enige twijfel een goede aankoop geweest. Eyes on the prize is belangrijk om je doel te bereiken en dat is precies wat deze smart weegschaal doet. Mij kort houden en de realiteit elke dag onder ogen brengen. Geen betere motivator denk ik dan.

Niet wegen en analyseren is struisvogelpolitiek. Face the music en start to dance!

Gechromecast

Ik ben “gechromecast” zoals ze zeggen. Althans ik zeg dat toch…

Eigenlijk bedoel ik gewoon dat ik een grote fan ben van Google’s Chromecast dongle die je aan elk beeldscherm met HDMI-ingang kan aansluiten waarna dat scherm alles wegheeft van een smart-TV.

Installeren?

Zo een Chromecast is helemaal niet zo duur (rond de 35 euro mits wat online zoekwerk) en als je een HDMI-kabeltje in een HDMI-poort kan pluggen, dan kan je een Chromecast installeren. Eens dat gedaan is voorzie je de dongle van stroom en schakel je de TV naar de overeenkomstige HDMI-poort.

buy-chromecast-lightbox

De volgende stap is je telefoon / tablet voorzien van de Chromecast App en je te connecteren op het wifi signaal van de Chromecast. Eens dat gelukt is, kan je de Chromecast toevoegen aan je bestaand wifi netwerk en klaar is kees: je bent klaar om te “casten”.

Waarvoor gebruik ik het?

Hoofdzakelijk voor het streamen van Netflix en Youtube richting TV’s doorheen het huis. Maar je kan er ook bv. Spotify naartoe sturen zodat die dure home theatre opstelling voor meer dan films gebruikt wordt. Als je dat doet krijg je alle info rond de muziek trouwens netjes fullscreen op je televisie te zien.

Je kan er natuurlijk ook foto’s mee tonen op het grote scherm, tabs uit je browser op je TV laten zien (al vereist dit wel dat je Google Chrome gebruikt) en waarschijnlijk nog veel andere dingen die ik vergeet, maar zelf niet gebruik.

Bovenstaande kan je ook met bv. een AppleTV, maar als je verder geen features van de AppleTV gebruikt, dan is de Chromecast een veel goedkopere oplossing!

Soorten Chromecast

De huidige versie van de Chromecast is eigenlijk de tweede iteratie. De eerste zag er meer uit als een USB-stick, wat soms een probleem was bij TV’s die aan de muur bevestigd zijn: de stick stak dan loodrecht naar achter uit de TV waardoor die met de muur in aanraking kwam.

chromecast

De nieuwe Chromecast is een rond ontwerp (Google logo) met daaraan een flexibele HDMI-connector. Daardoor bengelt het toestel aan de HDMI-poort van je TV en zit het niet in de weg. Verder heeft de nieuwe versie ook ondersteuning voor 802.11AC wifi t.o.v. de eerste versie die beperkt was tot 802.11N.

chromecast-specs

Of dat belangrijk is, hangt helemaal af van jouw wifi signaal: als je vandaag geen AC hebt en ook geen plannen om te upgraden, dan zal je weinig voordeel halen met de nieuwe Chromecast. Heb je echter wel een wifi netwerk dat het nieuwste AC protocol ondersteunt, dan is het verschil erg merkbaar.

Wanneer je Netflix kijkt, zie je bij de start altijd een percentage dat oploopt. Dit is Netflix die een buffer aanmaakt om streaming TV te kunnen doen zonder vertragingen of andere irritante zaken. Met de eerste Chromecast zag je dit percentage mooi oplopen tot aan 100%, terwijl bij de nieuwe versie het percentage oploopt tot aan pakweg 10% en dan opeens al aan 100% zit. Met dank aan de veel snellere wifi verbinding dus.

Verder bracht Google ook een Chromecast Audio uit die net hetzelfde doet als de video versie, maar dan voor audio. Het toestel heeft een 3.5mm jack i.p.v. de HDMI-connector en laat je dus toe om eender welke speaker setup om te toveren tot een setup waar je naar kan streamen met bv. Spotify.

Kopen?

Als je jezelf herkent in een van bovenstaande use-cases en je hebt geen smart TV die dat allemaal native kan, dan is de Chromecast spek voor jouw bek. Verder kan het ook interessant zijn als je nog een oude computer flatscreen hebt rondslingeren: Chromecast er op aansluiten en klaar: Netflix, Youtube, muziek… tot je beschikking. Ideaal om bijvoorbeeld in de keuken TV  te kunnen kijken zonder kabels te moeten aanleggen.

GeSPOTT

Hoe vaak keek jij niet naar televisie en vroeg je je af welke snijplank Jeroen Meus gebruikt of in wat voor zetel Sheldon uit The Big Bang Theory zit? Soms uit curiositeit, anderzijds omdat je al jaren op zoek was naar nét dat item?

Persoonlijk heb ik al meermaals “een Google’ke gedaan” naar zulke zaken, soms met succes en soms bleef ik op mijn honger zitten.

In de nabije toekomst gaan we niet meer in het ongewisse blijven, want ik heb deze week een nieuwe smartphone app ontdekt die Shazamgewijs aan de hand van het geluid van de TV-uitzending weet naar wat je kijkt en dan direct een lijstje presenteert met daarin alle producten die in dat programma te zien zijn, inclusief link naar een online shop om ze te kopen.

Hoe cool is dat wel niet? Internet Of Things in your face!

SPOTT

Uiteraard zit niet alles in SPOTT, want zo noemt de app, maar de lijst is groeiende. Vandaag kan je De Keuken van Sofie, Thuis, Familie, Dagelijkse Kost, The X-Files, The Big Bang Theory enz checken op wannahaves.

De app is gratis dus probeer het eens… tenzij je geen zin hebt in impulsaankopen ;-).

© 2017 Unexpected

Theme by Anders NorenUp ↑