Unexpected

Telling stories for a living.

Category: Drinken (page 1 of 2)

NN Urban Trail Brugge 2017

De kop is eraf: het Belgisch Urban Trail seizoen is gisteren van start gegaan met als eerste run van 2017 de Urban Trail Brugge. Voor het eerst (en voor zover ik weet voor het laatst) was Brugge een evening run wat vaak extra gezelligheid met zich meebrengt en waardoor ik er super veel zin in had.

Voor mij persoonlijk was het de tweede keer dat ik een Urban Trail deed (die van Ieper is geen officiële NN Urban Trail dus tel ik effe niet mee, maar het concept is wel identiek) en per toeval was het ook de vorige keer een evening run. In vergelijking met Mechelen was het een beetje warmer en had ik een laagje kleding minder en ook de muts bleef deze keer achterwege.

De Ontvangst

Tot nu toe ben ik erg te spreken over de organisatie van de Urban Trail events. Overal is duidelijke bewegwijzering (het begint al met de weg naar de parking buiten de stad), de medewerkers zijn altijd erg enthousiast en er is aan alles gedacht: speldjes voor de borstnummers, kleedhokjes, gratis bewaarplaats voor je rugzak, overvloed aan toiletten, goede bevoorrading en de nodige hapjes en drankjes na de wedstrijd om je energie terug op peil te brengen.

Wat ik ook altijd leuk vind, is de aanwezigheid van een MC bij de start die gecombineerd met de nodige opzwepende beats de massa helemaal in vorm brengt voor de start. Doe daar nog wat groeps warm-ups bij en het plaatje klopt helemaal :-). De burgemeester van Brugge – Renaat Landuyt – gaf het startschot en gaf aan de meeste lopers (me included) een welgemeende high-five!

Het Lopen Zelf…

De eerste kilometers waren weer razendsnel (naar goede gewoonte) waardoor ik mezelf verplichtte om wat in te houden kwestie van de finish te bereiken. Het parcours was ok al moet ik toegeven dat ik de Urban Trail van Mechelen leuker vond en veel meer variatie van omgeving vond hebben. Ik herinner me van Brugge heel veel smalle straatjes en dat is op zich wel gezellig, maar als je er enkele hebt gezien, heb je ze allemaal gezien. Mechelen had meer afwisseling en ook de gebouwen die je daar tegenkwam vond ik persoonlijk meer de moeite dan Brugge.

De omloop was op zich ook best zwaar en ik ga met de vinger wijzen naar de “kinderkopjes” – lees: de vele kasseien die Brugge rijk is. Het is dus geen echt vlakke ondergrond en daardoor moeten je voeten ongemerkt doch redelijk constant zoeken naar de beste houding en bijsturen waar nodig. Dat vergt extra energie die je op een vlakker parcours minder nodig hebt, waardoor het dan ook makkelijker is.

Kilometer 10 in de pocket!

Zelf zaten wij in Wave 1 waardoor er ook nergens aanschuiven was en waardoor het tempo constant hoger lag. Als ik de foto’s bekijk op de Facebook pagina van de Urban Trails, dan zie ik op sommige plaatsen rijen mensen aanschuiven om een locatie binnen te kunnen en dan heb je af en toe een paar minuutjes om op adem te komen.

Hoogtepunten van de bezienswaardigheden waren voor mij de Sint-janshuismolen (stevig heuveltje om op te lopen en daarna erg steile afdaling), het  Gezellemuseum, Spermalie, Park Sebrechts (leuk verlicht), Charlie Rockets (feestje aan de gang!) en het Stadhuis.

Het parcours door Brugge.

Al bij al toch weer een leuke 10KM gelopen aan een gemiddelde van 8km/h. Af en toe wat trager gaan en rondkijken op een locatie is deel van het plezier van de Urban Trails dus doen we daar vooral aan mee!

Herladen

Na de finish krijg je naar goede gewoonte de nodige voorraad energie aangeboden onder de vorm van water, verse soep met keuze uit verschillende soorten brood, jenevertjes (die heb ik gelaten voor wat ze waren :p) en uiteraard een frisse Brugse Zot. Voor zij die daarna nog honger en dorst hebben, staan er her en der food trucks en uiteraard heeft Brugge zelf genoeg eet- en drinkgelegenheid te bieden voor zij die willen!

Verse soep met brood, jenever en Brugse Zot!

Effe uitrusten op een bankje.

Wij gingen zelf echter huiswaarts want het verlangen naar een warme douche drong zich op en we hadden nog respectievelijk 45min en 2u45min in de auto voor de boeg…

Closing Words

Het was weer plezant en met Brugge is de kick-off gegeven voor het plan om in 2017 alle Urban Trails in Vlaanderen / België af te werken. Volgende maand staan er alweer twee edities op de agenda, nl. Gent en Antwerpen en dus lopen we lustig verder :-).

Oh ja, voor ik het vergeet: naar goede gewoonte had ik mijn GoPro meegenomen en heb ik een korte time lapse video gemaakt van mijn run.

Veel kijkplezier!

Fighting The Comfort Zone

Mensen zijn gewoontedieren.

Ons lijf wil altijd terugplooien naar wat het gewoon is en ja, voor velen is dat “being a couch patato”. Het leven is een feest in de comfort zone. Of dat is toch wat we onszelf proberen wijs te maken.

The comfort zone is a psychological state in which things feel familiar to a person and they are at ease and in control of their environment, experiencing low levels of anxiety and stress. In this zone, a steady level of performance is possible.

Als je daar verandering in wil brengen, moet je die routine, die comfort zone van je geest en lichaam, zien te breken en een nieuwe vorm van “normaal gedrag” programmeren. Dat klinkt simpel, maar iedereen die al eens een slechte gewoonte heeft proberen af te leren (of laat ons positief denken: een nieuwe, gezonde gewoonte heeft willen aanleren), kan meespreken over de spreekwoordelijke muur waar je vroeg of laat tegenaan knalt.

Comfort Zone

Met diëten is dat je lijf dat je smeekt om junk food te eten. Bij sport gaat je lijf klagen dat het veel te laat, te koud, te warm, te donker, te whatever is om nu nog te sporten. Doe het morgen, dan gaat het beter gaan. En natuurlijk herhaalt die interne conversatie zich morgen helemaal opnieuw. Procastrinatie ten top!

Iedereen Is Gelijk

Bovenstaande iteratie is voor iedereen van toepassing. Het verschil tussen de cough patatoes en zij die erin slagen een nieuw normaal te definiëren is puur en alleen wilskracht.

Hoe graag wil JIJ iets veranderen?

Goede voornemens maken om iemand anders te plezieren is nobel, maar de wilskracht daarachter is veel te klein om te winnen van de drang van ons lijf om in die comfort zone te vertoeven. Met andere woorden: vroeg of laat ga je plooien en is het een verloren zaak.

Dat falen geeft je dan een gevoel van waardeloosheid, van geen karakter hebben. Van een regelrechte mission impossible! En dus geven veel mensen het op met als excuus dat ze het toch niet kunnen…

Niets is echter minder waar, alleen moet je het voor de juiste redenen doen. Als je iets wil veranderen aan je slechte gewoontes dan moet je dat in de eerste plaats voor jezelf doen. Alleen zo kan je dat intern duiveltje overwinnen en de deur wijzen. Na een tijdje is dat uitzonderlijk gedrag helemaal geen uitzondering meer en heb je een nieuwe, gezonde routine geprogrammeerd waar je lijf en geest comfort in vinden – see my point ;-)?

Mijn Duiveltjes

In het kader van mijn hardloopavontuur heb ik wat andere sub-challenges in het leven geroepen. Niet altijd extreme zaken, maar wel telkens dingen die mijn hardlopen alleen maar gaan ondersteunen en tegelijkertijd dingen waar ik toch best moeite mee heb om ze vol te houden.

Een snelle opsomming geeft me volgend lijstje:

  • Becoming an early bird: niet dat ik zo een langslaper ben, maar ik zou graag om 6u klaarwakker zijn en van dat extra uurtje gebruik maken om te sporten. Ultieme doel is opstaan om 5u ‘s morgens.
  • Water drinken: ik heb nooit graag water gedronken. Water is voor de vissen. Dat smaakt naar niets. Bah. Ondertussen drink ik gemiddeld 2L plat water per dag (soms al eens wat minder, maar zondigen moet ook nog kunnen toch?) en is dat tegenwoordig ook al “normaal” gedrag. Hier heeft Lifesum me trouwens goed geholpen door me met de neus op de feiten te drukken als ik niet genoeg gedronken had.
  • Minstens drie keer per week een uur sporten: ook eentje dat ik al van de bucketlist mag halen, want ik zit aan een mooi gemiddelde van vier keer per week hardlopen met daartussen nog roeien enz.
  • Minder TV kijken: vroeger keek ik gemiddeld een uur of 2-3 per dag TV en kwam ik zelf tot de conclusie dat ik er eigenlijk niks aan vond. Tegenwoordig haal ik nog een uurtje denk ik. De rest spendeer ik in boeken of online.
  • Cut back on the junk food: veel mensen herkennen het “donderdag frietjesdag” syndroom wel. Spijtig genoeg is er dan ook nog “vrijdag kebabdag” en “dinsdag pizzadag”. Als je dan op andere dagen ook nog eens een pasta of andere koolhydraatrijke voeding gaat binnenwerken, dan zijn de andere inspanningen teniet gedaan. Zo erg als het voorbeeld dat ik net aanhaal, is het nooit geweest. Maar het was wel teveel van het goede en dus moest daar iets veranderen. Ik zal hier later een meer gedetailleerde blogpost aan wijden.
  • Vroeger naar bed: al het bovenstaande vraagt best veel van je lijf, zeker als je pas begint. Combineer dat met een job van 50-60 uren per week en je hebt “an accident waiting to happen”. Ik heb gelukkig het voordeel dat ik bijzonder weinig slaap nodig heb: gemiddeld 5u per nacht en ik ben 100% opgeladen. Maar het lot moet niet getart worden en dus probeer ik tegenwoordig ten laatste om middernacht in bed te liggen. FYI vroeger was dit meestal ergens 1-2u ‘s nachts

How Do They Do It?

Hoe de rest het doet weet ik eigenlijk niet zo goed, maar ik kan wel delen wat mijn secret to success is.

  • Peer pressure: zorgen dat iedereen mijn (soms) zotte doelen kent en mij daarop challenged. Niemand geeft graag toe dat ze afgehaakt zijn, ik ook niet. En dus trekt me dat soms over de streep om niet op te geven.
  • Gamification: mijn Apple Watch en de activity circles zijn hier ongelofelijk goed in. Zowel mijn actief verbruikte calorieën als het aantal minuten per dag dat ik inspanningen geleverd heb, worden gemonitord en hebben elk een doel dat gehaald moet worden. Haal je je doel, dan krijg je felicitaties en schouderklopjes. Zo niet, dan krijg je niks. Voeg daar nog de optie om die zaken te delen met andere Apple Watch gebruikers en je combineert gamification met peer pressure. Voor sommigen zal dit een stressvolle situatie zijn, maar voor mij is dat telkens opnieuw dat extra zetje: niet plooien kerel!
  • Meten is weten: elke dag sta ik op mijn Withings en wordt mijn gewicht, BMI en vetpercentage gelogd. Toegeven aan mijn duiveltjes heeft steevast een negatieve invloed op wat ik hier te zien krijg en dus houdt dit me op het goede pad. Daarnaast log ik ook alles wat ik eet en drink met Lifesum waardoor ik ook een prima overzicht heb van hoeveel vetten, eiwitten, koolhydraten enz ik verwerk en hoe die verhoudingen staan ten opzichte van mijn doelen.
  • Constant nieuwe uitdagingen: ik geef mezelf constant nieuwe challenges om mezelf te behoeden voor procastrinatie . Mijn streefgewicht licht lager dan wat je gemiddeld behaald in de geplande tijd. Mijn sportieve doelen verleg ik constant naar de grens van het net-niet-onmogelijke. En dat werkt prima, want die eens onmogelijke uitdaging is een verre herinnering wanneer je tegen de nieuwe opgelegde challenge aankijkt.

Bovenstaande punten werken prima bij mij, maar uiteraard is dit een individueel iets. Iedereen is gelijk, maar iedereen is ook anders. Wat mij motiveert kan voor iemand anders het omgekeerde effect hebben. Het is een kwestie van jezelf goed kennen en weten waar de spreekwoordelijke knopjes zijn die je moet indrukken.

Just Do It

Eigenlijk is het simpel: gewoon beginnen! Effe geen enkel excuus toelaten en vooral niet gaan procastrineren. We naderen het eind van het jaar en het ideaal excuus is nu om te zeggen dat je met de feestdagen in het vooruitzicht liever op 1 januari gaat starten.

I smell bullshit. 

Nu beginnen betekent dat je tijdens de feestdagen minder schuldgevoel moet hebben over die extra portie lekkers of dat extra glaasje champagne. Je bent namelijk bezig met een gezonde geest in een gezond lichaam en die extraatjes train je er toch af.

Probeer een van mijn tips om je op weg te helpen en voor je het weet heb je een nieuwe, gezonde gewoonte op je palmares staan. Vanaf dat moment ligt de weg open naar wat eens onmogelijk geacht werd :-)!

You’ll thank me later.

Cheers.

Meet Lifesum

In mijn vorige blog lichtte ik al een doekje van de sluier over hoe ik naast regelmatig sporten ook track wat ik allemaal eet en drink. Niet omdat ik dat persé leuk vind, maar wel omdat ik beter zicht wil krijgen in al die “rommel” die mijn sportieve inspanningen teniet doen deden. En er is niks zo confronterend als noteren wat je eet en drinkt en dan nog eens de rekening van gepresenteerd krijgen (in de vorm van calorieën).

De eerste app die ik geprobeerd heb heet MyFitnessPal. Ik heb die app welgeteld twee weken halvelings gebruikt om dat te beseffen dat ik er meer niet dan wel gebruik van maakte. En als je het niet logt zoals het hoort, kan je het even goed niet loggen toch? Op zich deed die app eigenlijk wel wat ze moest en ik ken enkele gebruikers die er best tevreden van zijn, maar voor mij was het toch niet wat ik nodig had.

Toen ik de voorbije maanden intensiever met het sporten begon, kwam het food/drinks loggen terug op de agenda. Per slot van rekening heeft het weinig zin om te dweilen met de kraan open nietwaar? MyFitnessPal was in mijn hoofd nog altijd niet wat ik zocht en een tip van @dbuntinckx in de Tech 45 podcast heeft me naar Lifesum geleid.

Lifesum

Lifesum doet eigenlijk precies hetzelfde als MyFitnessPal: het laat je toe om al je maaltijden, je snacks, je beweging enz te loggen en zo een inzicht te krijgen in je eetgewoontes. Daarbovenop kan je (in de betalende versie alleen dacht ik) een dieet kiezen dat bij je past, een streefgewicht ingeven samen met je eigen kenmerken zoals leeftijd, gewicht en lengte en dan samen met de app naar dat doel streven. Dat loggen kan trouwens manueel door bv. “appel” te typen en dan uit een lijst van suggesties een keuze te maken bv “Granny Smith” ofwel door de streepjescode van het product te scannen met de camera van je telefoon.  Daarna geef je aan hoeveel je at: hele appel, halve appel, x aantal gram… en klaar is kees – food has been tracked.

Zelf volg ik bijvoorbeeld het 5:2 dieet: concreet wil dat zeggen dat ik vijf dagen eet wat ik wil (lees: gezonde voeding, groenten, niet veel junkfood…) en twee dagen moet vasten. In mijn geval betekent dat ik tijdens de normale dagen 2800 calorieën mag/moet eten en op de vasten-dagen mij beperk tot 500 calorieën. De app geeft je tips dmv receptjes of andere weetjes en das wel leuk, maar zeker niet toereikend om daarmee menu’s op te bouwen. Je krijgt trouwens ook break-down’s van je input zoals energiewaarden, hoeveelheid koolhydraten, vetten en proteïnen, maar ook of ze in balans zijn tov elkaar en je dus evenwichtig eet of niet.

Een leuke extra feature is de mogelijkheid om je wateropname te tracken: idealiter drink je 2L plat water per dag. Telkens je een glas gedronken hebt, kan je een virtueel glaasje vullen in Lifesum. Check!

Lifesum is een goede assistant voor iedereen die inzicht wil krijgen in zijn eetgewoontes. De premium features zijn ok, maar enkel voor de dieet features zou ik ze niet nemen. Je krijgt er meer details mee over je voedsel en het laat je ook toe te syncen met partner apps zoals Health van Apple zelf en bv. Withings. Als die zaken je boeien, is de Premium versie een aanrader (kost per jaar €45, maar je kan ook per kwartaal of halfjaarlijks betalen). Ik zou echter adviseren om te starten met de gratis versie en daarna eventueel te upgraden.

De Slimme Weegschaal: Withings WS-50

Ik ben een man van statistiekjes en lijstjes.

Zo kam ik geboeid de statistieken van mijn blogs uit, log ik met een Raspberry Pi elk uur netwerk statistieken van mijn Telenet verbinding (kwestie van de Telenet helpdesk met feiten te confronteren wanneer er problemen zijn), heb ik monitoring en rapportage van zowel gas-, water- als elektriciteitsverbruik + zonnepanelen opbrengst in huis en ga zo maar door.

Big data op microschaal avant la lettre quoi!

Een jaar of twee geleden heb ik mezelf toegevoegd aan die “life-logging” en wel onder de vorm van een FitBit activity tracker.

Ik was daar uitermate tevreden over: slaapstatistieken, beweging monitoren en uiteraard gans dat gebeuren via gamification gebruiken om grenzen te verleggen en jezelf uitdagen om beter te doen.

Ondertussen ligt mijn FitBit ongebruikt op de kast: niet omdat het ding stuk ging of omdat ik er niet meer blij van werd, maar wel omdat ik een goed jaar geleden een Apple Watch kocht en die zodanig smart is dat ze de FitBit vervangen heeft.

Anyway. Dat verhaal van die Apple Watch komt later, het ging over statistieken en logging. Life-logging.

Een fijne collega kocht een intelligente weegschaal waarbij een blik op zijn bijhorende app en ditto statistiekjes genoeg was om diezelfde dag nog een eigen exemplaar te bestellen: say hello to the Withings WS-50. Ondertussen heeft Nokia het bedrijf trouwens overgenomen, wat alleen maar meer coole producten kan opleveren denk ik zo. Maar ook dat is nu effe niet belangrijk. We wijken af.

ws-50-white

De voornaamste reden van mijn aankoop was mijn (over)gewicht tracken. Seeing is believing zeggen ze. Ze hadden gelijk.

Reality is a bitch when it hits you in the face. 

Niks dat ik nog niet wist hoor. Veel te veel spiermassa eh ;-).

Neen, serieus.

Mijn loopavontuur waarover ik op dit blog ook al wat neergepend heb, is er natuurlijk niet zomaar gekomen. Onderliggend argument was een gezonder lichaam kweken met het oog op een lang en gelukkig leven. Lekker cliché, maar wel heel erg waar.

Fanatiek als ik ben sta ik nu elke dag netjes op de weegschaal waardoor ik een perfect overzicht krijg van de status van mijn gewicht, vetmassa, BMI, hartslag en als kers op de taart nog een weer-update. Ja je leest het goed: de Withings serveert je net voor ie klaar is nog met een update van het weer voor vandaag, kwestie dat je weet hoe je te kleden voor je de deur uit gaat!

Evolutie

Ik begon met lopen halverwege december 2015 en kocht mijn Withings weegschaal halverwege januari 2016. Tot ergens midden juni liep ik wel regelmatig, maar was ik niet zo begaan met wat ik at en dronk met als resultaat dat de virtuele teller van de weegschaal redelijk status quo bleef. Op zich al een overwinning, maar niet goed genoeg.

Vanaf eind juli ben ik mijn eet- en drinkgewoontes beginnen loggen en die data gecorreleerd met wat de weegschaal statistieken daar tegenover plaatste, wist ik precies wat gedaan. Gezonder eten en veel meer water drinken!

Dat gecombineerd met de looptraining geeft als resultaat een verlies van 5kg over zes maanden (waarvan het grootste stuk de laatste drie maanden). De voorbije weken heb ik het lopen nog intensiever gemaakt en de toestroom van drank en voedsel nog meer onder de loep genomen, waardoor ik op dit moment een gemiddeld gewichtsverlies van 350 gram per week kan optekenen.

Traag maar gestaag, maar wel in de goede richting.

Wat mijn doel is hoor ik je denken? 30kg kwijt spelen op 18 maanden – sneller als het kan, maar zonder gekke dingen of quick-fixes welteverstaan.

Aanrader of toch niet?

De Withings WS-50 is zonder enige twijfel een goede aankoop geweest. Eyes on the prize is belangrijk om je doel te bereiken en dat is precies wat deze smart weegschaal doet. Mij kort houden en de realiteit elke dag onder ogen brengen. Geen betere motivator denk ik dan.

Niet wegen en analyseren is struisvogelpolitiek. Face the music en start to dance!

#Project30 Aftermath

Jullie hebben al een tijdje een update over #Project30 tegoed, want dat project is gestopt op 31 januari. Nu ja, gestopt. Het extreme is gestopt en daarmee bedoel ik dat ik mezelf nu wel opnieuw toelaat om bv. een glas wijn te drinken of eens een snoepje te eten of ook een frietjes van de frituur kan eten!

Op zich was het een zeer interessante maand die ook best confronterend was. De zaken waarvan ik dacht dat ik ze heel erg zou missen, liet ik met gemak achter me. Andere zaken miste ik meer dan verwacht. Een serieuze portie zelfkennis opgedaan zeg maar.

Het is en blijft mijn bedoeling om de lijn te blijven verder trekken. Paleo (waarop #Project30 notabene op gebaseerd was) blijft de rode draad in mijn eet- en drinkgewoontes, maar niet voor de volle 100%. Ik mik eerder op een 80%-20% / 90%-10% verhouding, waardoor ik genoeg marge heb om af en toe te kunnen zondigen en toch een veel gezondere levensstijl als eindresultaat overhouden.

Losstaand van een gezonde levensstijl, heb ik ook enkele andere dingen opgepikt:

  • Ik kocht de voorbije weken nooit zoveel kookboeken! Reviews daarvan volgen later.
  • Een Crock-Pot werd aan het kookgerei toegevoegd en bevalt me uitstekend!
  • Blijkbaar evangeliseer ik mijn nieuwe manier van doen naar anderen en zie ik mensen rondom mij stukjes oppikken! Goed zo!
  • Koken is mijn ding eigenlijk wel en dat heb ik nog eens bevestigd gezien door #Project30

Ondertussen is er een nieuwe groep begonnen met hun eigen #Project30 (opnieuw onder begeleiding van Elke). Ik ben nog steeds lid van de Facebook groep en als “ervaren” deelnemer is het best interessant om al die herkenbare feedback van de “newbies” te lezen en te denken “Muahahaa dat had ik ook”.

Als mijn blogs over #Project30 enigszins iets van interesse hebben losgeweekt, aarzel dan niet om er zelf ook eens in te vliegen! Het kost je hoogstens wat tijd en moeite en je hebt op lange termijn meer te verliezen door niet te proberen dan door wel te proberen!

#Project30 – Dag 11/12/13/14

En alweer vier dagen verder…

  • Ontbijt: the usual suspects dus
  • Lunch: restjes van de dagen voordien + fruit
  • Avondmaal: kalkoen in currysaus van kokosmelk, chilli con carne, vispapillot, kip met ratatouille en bloemkoolrijst

En daarmee zijn we morgen exact halverwege van de dit project. Ik heb de indruk dat mijn kleding losser begint te zitten, maar aangezien we niet op de weegschaal mogen, kan ik niet zeggen of het placebo is of niet. En om eerlijk te zijn: kilo’s interesseren me niet echt. Gevoel des te meer.

Vandaag trouwens met enkele collega’s uit eten geweest en een metgezel nam vol au vent met frietjes (ja Geert, ik kijk naar u!). Zelf ging ik voor het gezonde slaatje met gegrilde scampi’s en eerlijk waar, de frietjes deden me niets. Het wordt dus eigenlijk makkelijker en makkelijker om de vooropgestelde zaken trouw te blijven.

Yihaa!

#Project30 – Dag 9/10

Dag tien zit er ook alweer op wanneer ik dit aan het schrijven ben en het gaat allemaal steeds vlotter en makkelijker. Het voelt aan alsof mijn lichaam de “switch” gemaakt heeft en niet meer vraagt naar de oude gewoontes.

Ik las op internet dat het “Paleo” dieet (en ik vind dieet eigenlijk een verkeerde benaming, want ik zie dat helemaal niet als een dieet, maar wel als een gezonde levenswijze – maar daar kom ik later nog op terug) een erg complex en moeilijk vol te houden manier van eten / drinken is. Nu de tiende dag erop zit, durf ik dat eigenlijk heel erg tegen te spreken!

De eerste week is het effe aanpassen en zoeken. Alternatieven zoeken, constant checken wat wel en wat niet kan,… maar nu voorbij die eerste ontdekkingsfase zijn, is er niks “moeilijk” aan. Ik durf te denken dat de journalist(e) die dat artikel schreef, het zelf nooit geprobeerd heeft…

Concreet: als het je aanspreekt, laat je dan zeker niet afschrikken door die F.U.D. artikels! Met proberen is er niks verloren behalve je tijd en als het je niet aanspreekt, stopt je er toch gewoon mee?

Anyway. Mijn eten van de voorbije twee dagen:

  • Ontbijt: naar goede gewoonte eitjes met spek.
  • Lunch: soep, zalm met komkommer en fruit.
  • Avondmaal: worstjes met spinazie / kalkoen met cocosmelk en curry + bloemkoolrijst.

#Project30 – Dag 6/7/8

Neen, ik heb nog niet opgegeven (een beetje meer vertrouwen graag!). Verre van zelfs. Het is hier gewoon een paar dagen stil geweest wegens gebrek aan tijd. Vandaar dat ik deze keer drie dagen in één blogpost giet.

Dag 6

  • Ontbijt: /
  • Lunch: appel + 2 mandarijntjes
  • Avondmaal: ratatouille + bloemkoolrijst

Dag 7

  • Ontbijt: omelet van 2 eitjes en 3 sneetjes spek
  • Lunch: /
  • Avondmaal: worstjes + tomatensaus met chilli door + komkommers + kerstomaatjes + bloemkoolrijst

2014-01-07 09.43.50

Dag 8

  • Ontbijt: omelet van 3 eitjes en 4 sneetjes spek + mandarijn
  • Lunch: 2 appels en 3 mandarijntjes
  • Avondmaal: Chili Con Carne, zelf gemaakt uiteraard.

2014-01-09 21.59.42

Tussendoor drink regelmatig water, plat op het werk en bruisend thuis (kwestie van afwisseling te hebben :-)). Die bloemkoolrijst is trouwens een aanrader: bloemkool raspen, in de pan stoven met beetje olie en kruiden en done.

Ondertussen is de eerste week trouwens voorbij, zijn de kwaaltjes weg (lees: hoofdpijn) en zou het lichaam van de grootste suikerverslaving verlost moeten zijn. Energietoename is niet spectaculair merkbaar en het verschil dat ik voel, is volgens mij “placebo”. Veel belangrijker is dat ik zeker niet minder energie heb dan voordien! Slapen gaat ook vlotjes, nergens over te klagen. Week twee is vandaag van start gegaan… let’s do this!

#Project30 – Dag 5

Vijf dagen ver met #Project30. 1/6de van de reis zeg maar en ook de eerste dag dat ik geen hoofdpijn had!

  • Ontbijt:

Omelet met spek en kerstomaatjes. Kwestie van de dag stevig te beginnen.

2014-01-06 20.51.38

  • Lunch:

Peer, appel en twee mandarijnen.

  • Avondmaal:

Vis-papillote met courgette-pasta, voorafgegaan door zelfgemaakte bloemkoolsoep. Dat het lekker was!

2014-01-06 20.51.21 2014-01-06 20.51.30

 2014-01-06 20.51.54 2014-01-06 21.23.23

#Project30 – Dag 4

Kort en bondig.

  • Ontbijt:

Overgeslagen wegens uitslapen.

  • Lunch:

Dunne lende (gebakken in olijfolie) met sla en kerstomaatjes. Dressing werd zelfgemaakte mayo. Ook de overschot van de zoete aardappelfrietjes van gisteren verder opgegeten.

  • Avondmaal:

Zelfgemaakte bouillabaisse, overladen met groenten en extra veel vis. Lekker!

Doorheen de dag at ik nog een peer en enkele mandarijntjes. Ik dronk ook een Nespresso (koffie mag, maar niet teveel).

Wat ik vooral mis na vier dagen #Project30, of beter gezegd – waar ik het moeilijk mee heb: alleen maar water drinken. Ik vind water prima tegen de dorst, maar dat smaakt dus naar niets, no taste, no sugar ;-). Ik drink bruisend water en plat water, kwestie van eens af te wisselen.

Wordt vervolgd…

#Project30 – Dag 3

De derde dag van mijn “cruisade” naar gezonder eten en leven.

Een beetje hoofdpijn bij het opstaan, maar volgens wat ik lees in de begeleidende mails van Elke is dat volstrekt normaal en een teken dat je lichaam aan het afkicken is van de suikerverslaving. Niks dat wat water kan oplossen ;-).

Bon, naar de orde van de dag… het lijstje.

  • Ontbijt:

Vanmorgen ben ik voor de banaan-pannenkoeken gegaan en die waren eigenlijk erg lekker. Je neemt 1  banaan en 2 eitjes per persoon, de bananen plet je en de eitjes klop je er door tot je een beslag hebt. Vanaf nu kan je ze gewoon bakken zoals je “normale” pannenkoeken zou klaarmaken.

Ik heb er ook nog schijfjes “Pink Lady” opgelegd tijdens het bakken – geeft een extra smaakaccent en voegt wat zoetigheid toe (want suiker op je pannenkoek mag uiteraard niet tijdens #Project30).

2014-01-04 10.26.37

2014-01-04 10.35.43

2014-01-04 10.35.46

2014-01-04 10.39.32

De wederhelft was geen grote fan (maar die is eigenlijk helemaal geen fruitliefhebber…), maar ondergetekende vond het zeer geslaagd en voor herhaling vatbaar!

2014-01-04 10.51.37

2014-01-04 10.51.57

Mijn ontbijt bestond dus uit 2 bananen, 4 eitjes en een appel. Ik denk dat ik nog nooit zo een grote portie at als ontbijt…

  • Lunch:

Restjes van de voorbije dagen opeten!

Er was nog 1 gevulde paprika van dag 1 over met nog wat gehakt / spinazie dat niet meer in de paprika kon + bolognesesaus van dag 2.

Alles bij elkaar gegooid en opgewarmd, wat resulteerde in een heel erg lekkere maaltijd.
Ik zou zelfs durven stellen dat er vanaf nu altijd bolognesesaus (of ratatouille bijvoorbeeld) aan dat gevulde paprika recept mag toegevoegd worden.

  • Avondmaal:

Bacon burgers + frietjes van zoete aardappels (in de oven volgens het recept van Candy) + sla + komkommer + geraspte worteltjes, met als kers op de taart zelfgemaakte mayonnaise. PS: bacon was de bedoeling, maar ik ben het vergeten toe te voegen :p.

2014-01-04 22.15.06

2014-01-04 22.23.52

Die zoete aardappels had ik nog nooit gegeten en waren best lekker. Alleen waren de frietjes helemaal niet krokant, daar moet dus nog een oplossing voor gezocht worden.

En nu richting dag vier!

#Project30 – Dag 2

Gisteren was de tweede dag van #Project30 met op het menu:

  • Ontbijt:

Heb ik overgeslagen, dus valt deze keer niet veel over te zeggen. Wel bij het opstaan direct een groot glas water gedronken.

  • Lunch:

Nog altijd weinig honger en dus heb ik de lunch beperkt tot een appel, een peer en een mandarijn.

  • Avondmaal:

Het eerste plan was om een vis papillon te maken, maar er was geen enkel stukje dat mij kon bekoren toen ik door de visafdeling van de lokale supermarkt liep.

Changement de plan dus!

En het werd “Faux-Spaghetti Bolognese”: bolognese-saus (zelf gemaakt uiteraard met alleen maar gezonde ingrediënten) en courgette-pasta (ter vervanging van traditionele pasta die niet toegelaten is tijdens #Project30).

2014-01-03 18.02.51

2014-01-03 18.34.25

Allemaal erg simpel te bereiden, mits je beschikt over een spiraalsnijder (dat zandloperachtig ding op de eerste foto) om de courgettes te versnijden zodat ze op linguini lijken. Snijden, wat bijkruiden met peper en zout en dan de oven in voor 15-20 minuten op 180 graden.

2014-01-03 18.55.18

2014-01-03 19.35.58

Voor twee personen had ik vier courgettes gemaakt en die waren allemaal op, met nog zin in meer! Een groot succes dus!

Dag twee is dus zonder problemen verlopen, al had ik ook vandaag weer hoofdpijn in de late namiddag. Afkickverschijnselen van suiker…

Op naar de derde dag!

Older posts

© 2017 Unexpected

Theme by Anders NorenUp ↑