Unexpected

Telling stories for a living.

Running Man – Update

Het is al sinds 30 december geleden dat ik nog een update gaf over mijn goed voornemen van 2016 waar ik eigenlijk al eind 2015 mee gestart ben.

Negatievelingen dachten misschien dat ik opgegeven had, maar mensen die me op Facebook, Instagram of Twitter volgen krijgen regelmatig foto’s van mijn Apple Watch met “Running Summary” te zien en weten dus dat ik nog altijd bezig ben.

Where Am I At?

Mijn #runningman avontuur is gestart op 14 december, ongeveer iets meer dan een maand geleden dus. Op dat moment was ik veel… maar vooral geen runner. Lopen stond ver onderaan op mijn bucketlist en als ik 5 minuten zou lopen, zou je me ergens half stervend in een goot gevonden hebben… conditie pretty close to zero zeg maar.

Tot ergens 22 of 23 december heb ik dagelijks gelopen. Je weet wel, met het Start 2 Run programma. Pas na een dikke week had ik door dat je niet elke dag hoort te lopen (RTFM deed ik voor een keertje niet aan mee), maar dat je best een rustdag inlast en tijdens het weekend rust.

Omdat ik in het begin super gemotiveerd was en totaal geen last had en dus beter dan verwacht mee kon met de lessen, heb ik mijn running streak aangehouden tot aan Kerstavond. Omdat het kan. En zonder gevolgen of blessures.

Sidenote: als je zelf pas start met lopen, volg het advies van de rustdag. Kwaad kan het niet en ik heb van verschillende meer getrainde lopers hetzelfde gehoord. Er zal wel waarheid in zitten… maar ik ben nogal eigenzinnig ;-).

Na Kerst heb ik een paar zieke dagen gekend, niks ernstig maar toch genoeg om in de zetel te hangen en vooral niet te zot te doen. Een goed advies dat ik online tegenkwam, is de “Below The Neck” regel. Heb je pijn onder je nek (bv. krampen, rugpijn, knie…) dan kan je beter niet lopen en rusten. Alles boven de nek (bv. snotneus, hoofdpijn…) zou geen excuus mogen zijn om niet door te zetten. Easy toch?

Keep Running

Een paar dagen later stond ik terug op de loopband en sindsdien heb ik wel rustdagen ingelast. Niet perse omdat ik last had, maar omdat de looptijden ergens halverwege het programma toch gevoelig begonnen te stijgen, waardoor het me niet onverstandig leek om het lichaam te laten recupereren en de spiermassa te laten toenemen.

forrest

Meestal liet ik één dag tussen, soms twee en per uitzondering al eens drie of vier dagen. Dat laatste eigenlijk alleen als ik voor het werk in het buitenland zat en dus geen loopband ter beschikking had. Bummer.

Ik vreesde dat ik na zo een lange rustpauze moeite zou hebben om de volgende les aan te kunnen, zeker als de looptijd dan ook net steeg, maar niets bleek minder waar. Mijn lichaam past zich blijkbaar gestaag aan en legt de lat telkens hoger. Een fijn gevoel zeg ik je!

19 Januari 2016

Vandaag is het dinsdag 19 januari 2016 en vanavond heb ik les 23 van in totaal 30 stuks succesvol afgerond. Het huidig loopschema van in totaal 35 minuten ziet er als volgt uit:

  • 11 minuten lopen
  • 2 minuten wandelen
  • 11 minuten lopen
  • 2 minuten wandelen
  • 8 minuten lopen
  • 1 minuut wandelen

Omgerekend komt dit uit op 30 minuten lopen en 5 minuten wandelen. De looptijden worden telkens langer en de wandeltijden steeds korter met als doel om bij les 29 de volle 30 minuten te lopen zonder wandelpauze.

Les 24 is identiek aan bovenstaande les en vanaf les 25 verandert het schema opnieuw (bij Start 2 Run werken ze altijd in bundels van drie lessen die identiek zijn).

De slimmeriken onder ons hebben dus al uitgerekend dat ik ergens volgende week mijn vooropgesteld doel van 30 minuten lopen zonder wandelpauze zou moeten bereiken. Mijn doel was om in die tijdspanne 5km te lopen, maar dat impliceert een gemiddelde snelheid van 10km/h en aangezien ik nu de loopstukken aan 8km/h afwerk met telkens de laatste minuut aan 10km/h, gaat dat er nog niet inzitten vrees ik.

Op zich ben ik al super tevreden dat ik op iets meer dan een maand van NUL naar 30 minuten lopen aan een gemiddelde tussen de 8 en de 10km/h gegaan ben!

What’s Next?

Ik ben er nog niet uit dat ik na de laatste les de focus ga leggen op die 5km in 30 minuten of dat ik van start ga met het volgende lessenpakket, waar je opbouwt naar 10km lopen op een uurtje.

Misschien combineer ik beide wel… we zien wel.

In ieder geval ben ik best trots op wat ik tot nu al bereikt heb! De trein is vertrokken en ik vertik het om het te laten stilvallen. Met andere woorden: ik blijf mijn #runningman project verder zetten en durf te dromen van de 10 miles (16km dus) te kunnen lopen tegen de zomer.

Misschien is het te hoog gegrepen, misschien is het haalbaar. Maar ik leg de lat daar en worst case kan ik ze altijd verlagen. Maar aangezien mijn motivatie blijft toenemen en ik zoals eerder gezegd nogal eigenzinnig ben, zie ik mezelf dat doel niet verlagen tenzij het écht niet anders kan (lees: ziekte of kwetsuren).

Het is trouwens ook leuk om op social media te “likes” en bemoedigende woorden mee te pikken. Het publiek draagt je effectief vooruit, dus thanks folks :-).

En u, hebt u goede voornemens gemaakt en zijn ze nog altijd actief ;-)? Of misschien ook beginnen lopen?

Re: My New iMac

Vandaag werd mijn nieuwe iMac (eigenlijk de tweede maar soit) geleverd en in tegenstelling tot het vorige exemplaar, heeft deze geen “Monday Blues” en werkt alles prima.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik de OS X updates met een klein hartje geïnstalleerd heb, maar deze keer ging de herstart prima (en de volgende ook) en werkt alles naar behoren. Feest!

Buiten de bare-minimum apps zoals Spotify en Evernote, heb ik wegens tijdgebrek nog niet veel meer kunnen doen vandaag, maar geef ik toch graag mijn eerste bevindingen mee:

  • Dat 4K scherm is “bonkers”! Tekst is haarscherp en foto’s lijken net echt.
  • Alles vliegt. Niet dat mijn vorige desktop / mijn Macbooks zo traag zijn, maar je merkt toch dat er weer een nieuwere generatie processors aanwezig is. En dan heb ik niet eens opgelegd voor de snellere i7 CPU.
  • Stilte! Als je heel erg je best doen, kan je in een perfect stille omgeving (lees: om half drie ‘s nachts, wanneer ik deze blog schrijf) een subtiel, bijna onhoorbaar zuchtje horen. Mijn getokkel op het Magic Keyboard en mijn ademhaling maken meer lawaai, kwestie van het in perspectief te plaatsen.
  • Het Magic Keyboard is superklein. En ik vond mijn vorig Apple keyboard al klein. Maar na een kwartiertje ben je er aan gewoon.
  • De Magic Mouse 2 ken ik al min of meer omdat ik de Magic Mouse 1 ook al een tijdje gebruik. Behalve de ingebouwde oplaadbare batterij (die supersnel oplaadt trouwens) is er volgens mij niet bijster veel veranderd.

Meer ervaringen deel ik naarmate ik er meer software op losgelaten heb en ik nog beter kan vergelijken met vroeger. Morgen de disks van de oude Mac aan de iMac hangen en de nodige data overpompen.

Ik ben trouwens benieuwd hoe deze iMac met mijn GoPro filmpjes en GoPro Studio gaat samenwerken…

Keep you posted.

Insanely Great Apple Customer Service

So I bought a brand new Apple iMac and shit has hit the fan hard. Now what?

Op Kerstavond heb ik een nieuwe iMac besteld. Het hoe en waarom kan je hier nalezen. De levering duurde langer dan de standaard 2-3 business days omdat ik een custom iMac wou met meer geheugen en een ander opslagmedium.

Levering was voorzien op 11 Januari en zo geschiedde: de UPS man stond netjes met mijn bestelling aan de deur op het voorziene tijdslot. Apple had me van elke stap netjes op de hoogte gehouden via e-mail en SMS dus tot hier alles prima in orde!

Unboxing Fun

Niks leuker dan nieuw speelgoed uit de doos halen, alles installeren (voor zover je iets moet aansluiten behalve stroom op de iMac) en klaar voor de start.

De iMac boot netjes in El Capitan en ik word per direct geconfronteerd met het super 4K scherm. Wow. Really WOW.

Inloggen met mijn iCloud account en daardoor per direct alle settings van bv. wifi, social media accounts, e-mail configuraties enz meekrijgen. Nog een paar apps installeren (denk Spotify, Sonos…) en mijn iMac is klaar voor data overdracht van zijn voorganger.

Of nee. Eerst nog checken of er geen updates zijn in de App Store. En die waren er: iTunes, patch voor OS X en nog een paar andere kleinigheden. Alles netjes geïnstalleerd waarna de iMac vroeg om te rebooten…

Shit Hitting Fan

En toen ging het mis. Erg hard mis zelfs. De normale “chime” weerklonk en waar er dan een Apple logo zou moeten opduiken, kwam er helemaal niets. Een zwart scherm – the black screen of death.

Een dik kwartier gewacht zonder soelaas. Stroom uit. Stroom aan. Power aan. Same problem. Damn.

SMC reset en P-R reset geprobeerd. No success. Zelfs geen reactie erop ( bv. dubbele “chime” bij boot).

Now What?

iPhone gepakt. Apple support pagina geopend en mijn probleem gezocht. Aangegeven dat ik contact wou met Apple Support en niet veel later kreeg ik de melding dat men mij binnen 2 minuten zou bellen. We spreken half negen ‘s avonds.

Niet veel later rinkelde de telefoon. Een nummer uit Ierland op het scherm. Een vriendelijke vrouwenstem zei hallo en excuseerde zich direct voor de problemen met mijn iMac en mijn zwart scherm. Met andere woorden: de info die ik ingegeven had op de Apple Support pagina om mijn probleem te troubleshooten stond ook op haar scherm te blinken.

Apple Care

Amber, want dat was haar naam, liet me een SMC reset en een P-R reset proberen. Ik had dat zelf al bedacht, maar mensen in support hebben een flow die ze volgen en als je hen vraagt om te helpen, volg dan gewoon hun aanwijzingen en werk mee (heb zelf ook ooit support jobs gedaan en niks hatelijker dan klanten die niet meewerken of het beter denken te weten).

Ze kwam tot de zelfde spijtige conclusie als ik: “it looks like your iMac has died on you Tim… :-(“.

Nadat ze zich uitvoerig verontschuldigde voor deze mindere “Apple Experience” gaf ze me twee opties:

  • De iMac opsturen voor herstelling
  • De iMac terugsturen naar Apple en tegelijkertijd sturen ze een nieuw toestel op

Uiteraard koos ik voor dat laatste en ik had de indruk dat Amber dezelfde keuze zou gemaakt hebben. Je leest het trouwens goed: Apple stuurt direct een nieuwe op en wacht niet tot het defect toestel bij hen is toegekomen. Een detail waar vele andere fabrikanten niet aan meedoen, maar wat voor mij als klant wel een groot verschil maakt!

Next Steps

Amber wenste me een fijne avond en schakelde me door met Kieran (die me op zijn beurt nog doorschakelde met Rafael) om de logistieke kant af te handelen.

Vijf minuten later had ik een retour label van UPS in mijn mailbox en mocht ik kiezen of ik de doos zelf bij UPS zou afzetten of dat ze ze moeten komen ophalen.

Nog vijf minuten later zag ik het order voor mijn nieuwe iMac al in mijn Apple account en zonder dat ik er om gevraagd had, stelde Rafael me voor om €100 terug te storten ter compensatie van mijn negatieve ervaring met Apple.

Insanely great customer experience zeg ik daarop!

Conclusie

Eigenlijk heb ik helemaal geen negatieve ervaring achter de rug. Het is te zeggen: ja, mijn iMac was een kwartier na power-on al dood, maar shit hits the fan everywhere!

Het verschil wordt gemaakt hoe ze het oplossen en bovenstaande kan ik alleen maar uitmuntend noemen. Ik hou er geen wrange nasmaak aan over en dankzij deze mooie afhandeling zal ik niet twijfelen om in de toekomst opnieuw bij Apple te shoppen. Menig andere leverancier / shop / fabrikant zou zich excuseren en je daarna door een wir war van procedures sturen en je toestel misschien zelfs nog laten maken ipv per direct te vervangen.

Apple fanboy? Misschien. Maar bovenstaande ervaring onderstreept dan tenminste wel waarom ik een fanboy ben geworden.

De nieuwe iMac komt volgende week toe. Ik kijk er alvast naar uit. En hopelijk nu zonder problemen ;-).

Papier Niet Hier

Paperless

Een paar jaar geleden begon ik al met veel ambitie aan een volledig “paperless” systeem thuis. Ik kocht een Doxie Go en daarmee scande ik met regelmaat al het papier dat ik wou bijhouden in om daarna dat papier te vernietigen.

Het doel was om geen papier meer over te houden en zodoende dus meer overzicht, orde en ook plaats te krijgen.

Die Doxie die doet het nog altijd prima, maar het systeem was nog niet 100% op punt. De Doxie is namelijk perfect voor het geval je een paar papiertjes wil inscannen. Als je echter hopen papier wil scannen, dan is de Doxie Go redelijk omslachtig en duurt het proces te lang waardoor je al snel afhaakt. Daarbovenop had ik nog geen deftig archief systeem om digitaal al het gescande materiaal te bewaren.

Evernote

Een scanner is niks meer dan een manier om het papier te digitaliseren. Er moet een softwarematig archief achter zitten of alles draait hopeloos de soep in. Ik wil me niet perse bezighouden met elk gescand document een naam te geven of tags in te vullen. Teveel werk en teveel werk resulteert in opgeven. Het moet simpeler.

Evernote

De oplossing hiervoor heb ik gevonden in Evernote. Als je Premium klant bent, is het programma namelijk in staat om van OCR te doen waardoor je al je ingescande documenten prima kan doorzoeken. De gescande documenten krijgen dus gewoon een naamgeving mee die gebaseerd is op het moment van scannen en de rest gebeurt via queries die via OCR elke mogelijke zoekterm kunnen vinden.

Eureka! 

Fujitsu ScanSnap iX500

Als ik je vertel dat ik maar liefst 80 liter papiersnippers heb verzameld, dan kan je je wel inbeelden dat ik een hele stapel papier te scannen had. Facturen (bijhouden voor garantie), documenten met informatie die ik nog nodig kan hebben, certificaten van op het werk, documenten van de bank of verzekering… you name it. Hopen en hopen papier dus. En vaak nog recto verso geprint ook.

Ik zocht dus een scanner met een page-feeder die snel werkt, goede resultaten neerzet en die ook nog eens recto verso kan scannen. Oh, en ook graag Evernote integratie aub.

En ja hoor, dat bestaat dus! Say hello to the Fujitsu ScanSnap iX500. Op het internet geprezen voor zijn knappe resultaten en daarbovenop verkoopt Evernote er ook nog eens hun eigen “Evernote Edition” van. Die laatste heb ik niet gekocht wegens veel duurder dan het origineel en er zijn zelfs bepaalde mogelijkheden uitgehaald.

iX500

Amazon DE bleek de goedkoopste en enkele dagen later stond mijn nieuwe office assistant te blinken op mijn bureau. Awesome!

De scanner presteert helemaal zoals ik gehoopt had: supersnel en zonder fouten met een kwaliteit om blij van te worden. Wanneer je bijvoorbeeld papieren hebt die aan elkaar plakken, zal hij dat detecteren en aangeven dat ie denkt dat er een papier niet gescand is! De iX500 kan ook wireless scannen waardoor je zelfs rechtstreeks naar een mobiel apparaat kan scannen.

Kortom, ik kan de iedereen die op zoek is naar een betaalbare doch krachtige scanner voor thuisgebruik de iX500 aanraden.

Moet Er Nog Papier Zijn?

Ondertussen scan ik lustig verder. Af en toe trek ik nog eens een schuif open met een hoop papieren die dan oftewel per direct door de shredder gaan oftewel eerst langs de iX500 / Evernote combo passeren. Geleidelijk aan verdwijnt al het papier dus ten huize Unexpected en om de instroom zoveel mogelijk te beperken, gebruik ik Zoom IT en Doccle of E-facturen waar mogelijk.

Je kan trouwens niet geloven hoe zalig het is om simpelweg in Evernote een query te lanceren wanneer je naar een bepaald document zoekt. Vroeger impliceerde dat meestal zoeken in mappen en kasten, maar dat is dus voorgoed verleden tijd.

Victory!

Volledig paperless. Elke dag een stapje dichterbij en de finish is in zicht.

G4 Presse-Papier

Ergens in maart vorig jaar smeet ik mijn OnePlus One tegen de grond. Niet met opzet natuurlijk, eerder uit lompigheid. Wachtend op wisselstukken kocht ik me een Motorola Moto X 2014 waar ik zo tevreden van was dat mijn OnePlus One nog altijd beschadigd op de kast ligt…

Moto X

Maar de Moto X was ook niet perfect. Of toch niet voor mij.

In ons Belgenland werd ie enkel verkocht met 16GB intern geheugen en aangezien er geen plaats voorzien was voor een SD-kaartje, was het redelijk permanent van “Storage Full” meldingen.

Niet ideaal dus voor een smartphone addict (lees: veelgebruiker, poweruser,… of hoe je het wil noemen) die ook nog eens veel foto’s en filmpjes maakt met de camera die ik altijd bij me heb.

Meet The G4

En toen kwam LG met zijn G4 op te proppen. Top-notch Android “machien” met een super camera: 16MP, RAW mode, enorm lichtsterk, laser focus,… the whole shebang zeg maar. 32GB geheugen én de mogelijkheid om SD-kaartje te gebruiken. We have a winner! De rest van de specs van de G4 roepen high-end Android smartphone dus dat zat ook goed.

G4

Tot een week of twee geleden was de G4 mijn “main driver”. Heel content van, niks te klagen en voldeed helemaal aan de wensen. Zelfs Android M “Marshmallow” was op komst!

En toen ging het mis

Terwijl ik in de zetel zat en op de smartphone zat te prullen – Twitter, Facebook, Instagram, surfen, YouTube… ge kent dat wel – reboot de telefoon opeens. Het LG logo komt tevoorschijn en waar enkele seconden later het Android home screen zou moeten verschijnen, gebeurde er deze keer niets. Beetje later terug het LG logo. Hmmm. Houston, we have a problem.

To cut a long story short: mijn G4 zit in een eeuwige reboot lus. Batterij eruit gehaald, reset geprobeerd. Niks helpt. Google is your friend en ontdekt dat er bij de eerste modellen van de G4 nog anderen hetzelfde probleem zijn tegengekomen. Tot zo ver de stank voor dank van early adopters zeker?

Gelukkig kocht ik de G4 bij een partij met goede naverkoop service (ja, ik kijk naar u Coolblue) en vertrekt de G4 richting onze Nederlandse vrienden voor herstelling / vervanging. Afgaand op wat ik op het web lees, zal de G4 wel vervangen worden met een nieuw exemplaar. Eentje dat deze “bug” van de eerste batch niet meer meedraagt.

Back to the dark side?

Now what?

G4 down en hoogstwaarschijnlijk nieuw toestel in de plaats. Gelukkig staan alle foto’s op de verwijderbare SD-kaart en worden ze parallel ook in mijn Dropbox bewaard. Verder geen data-loss behalve wat sms’jes, maar aangezien ik vooral Messenger en WhatsApp gebruik, is ook dat verwaarloosbaar.

Daags nadien, na wat wikken en wegen, hakte ik de knoop door: de G4 zal verkocht worden eens ik hem terug krijg. Hersteld of vervangen, tijd voor iets anders.

Voor de start van mijn Android avontuur ben ik altijd een Apple adept geweest: iPhone 3G, iPhone 4, iPhone 5 en recent de iPhone 6 (werktelefoon).

Android heeft me eerlijk gezegd tegen alle verwachtingen en vooroordelen overtuigd van zijn kwaliteiten, maar er zijn dingen die Apple simpelweg beter doet en daar heb ik tot op heden geen alternatief op gevonden met Android:

  • Backups: dat iCloud verhaal is super. Alles, maar dan ook echt ALLES wordt netjes gebackuped. iPhone down? Nieuwe uit de doos, restore en beetje later heb je exact alles zoals voordien.  Good luck om dat met een Android te doen en al zeker als je geen technisch profiel hebt.
  • De integratie met de Mac en Macbooks is fantastisch. Bellen via de computer en iMessage berichten. iTunes en Apple Music. Android heeft wel alternatieven, maar die zijn dan weer niet native op de computer. Je merkt gewoon dat de telefoon en de computer voor elkaar gemaakt zijn. Een vendor-lockin is niet altijd negatief!
  • Apple heeft zonder twijfel een van de beste camera’s. Erg belangrijk voor mij. En de beste slow-motion video (niet dat ik dat zo vaak gebruik).

6SPlus

Na een omweg via Android ben ik dus terug bij een oude liefde en heb ik een iPhone gekocht om de G4 te vervangen. De liefde voor een smartphone met groot scherm / een Phablet (PHone-tABLET) is wel gebleven en een iPhone 6S werd dus te klein bevonden. Gelukkig heeft Apple niet stilgestaan en ben ik sinds een kleine week de gelukkige gebruiker van een iPhone 6S Plus.

I rejoined the Dark Side of Apple. Muahaha. Vervolgblog over mijn 6S Plus komt er binnenkort aan.

De Verstopte Printkop Problematiek

Ik weet niet hoe dat bij u zit, maar ik print niet zo bijzonder veel.

Als ik al eens iets print, is het louter professioneel en dan print ik dat op kantoor wel af. Mijn prints thuis beperken zich 99% van de tijd tot het printen van tickets: concerten, bioscopen (als ze nog geen e-ticket aanvaarden),toneel, stand-up comedy…

Met andere woorden: ik vervang mijn print cartridges gemiddeld elke 18 maanden schat ik, als het al zoveel is.

U hoort mij al van ver komen denk ik…

Printing Troubles

Een week of twee terug wou ik tickets printen voor ons bezoek aan Plopsaland. Omdat ik in het verleden al eens  een printer had die tegenwerkt op het moment dat ik eigenlijk moet vertrekken, print ik mijn tickets niet meer last-minute af, maar wel daags voordien. Op die manier heb ik tijd genoeg om te troubleshooten moest er een onverwachts probleem opduiken. Slim hoor ik u denken? Ik dacht dat ook.

Anyway. Daags voor onze uitstap wil ik mijn tickets printen. Kabeltje in de Macbook, PDF uit Evernote trekken, print-icoontje aanklikken en effe wachten. Het papier rolt uit de printer, maar er valt amper iets van te maken. Hmmm.

Properties van de printer openen en EUREKA-moment: het zwart is op! Nice try Canon (want mijn printer is van het merk Canon moet u weten), maar ik ben u een stap voor! Ik heb namelijk een reservestock van mijn cartridges omdat ik in het verleden al eens tegen die spreekwoordelijke lamp gelopen was.

De nieuwe inkt in de printer en opnieuw de acties hierboven ondernomen om mijn tickets uit de printer te halen.

Het resultaat is een pak beter, maar alles wat met zwart zou moeten printen, staat er niet op. Huh? Gecheckt of alles goed zat en dat was het geval. Nog eens proberen geeft hetzelfde resultaat. Volgens Google moet ik de printkop eens cleanen dus zo gezegd, zo gedaan. Maar zelfs na een “deep cleaning” procedure is het resultaat nog altijd hetzelfde. Zwart print niet. F*ck.

Tijdelijke Fix

Work-around: de printer wijsgemaakt dat ik een foto wou printen op speciaal papier, in de tweede papierlade papier gestoken en BAZINGA – tickets geprint! U moet namelijk weten dat mijn printer ook een zwarte inkt cartridge heeft voor foto’s en met deze truk heeft ie die inkt gebruikt voor de tekst.

Plopsaland werd een succes, maar daarmee was mijn probleem nog niet opgelost. Ik was namelijk niet van plan om vanaf nu alle tekst met de dure zwarte foto inkt te printen en ik was nog minder van plan om een nieuwe printer te kopen!

What Would MacGyver Do?

Opnieuw Google to the rescue en het zag ernaar uit dat mijn printkop serieus verstopt zat. Een nieuwe kopen kost ongeveer €70 en aangezien een nieuwe printer met inkt bij minder kost, was dat alvast geen optie. Nog wat verder lezen bracht me bij een Youtube filmpje van een kerel die de printkop in een bakje warm water zet en door met een lepeltje warm water over de verstopte kop(pen) te druppelen het probleem oplost.

To cut a long story short: aangezien ik niks te verliezen had, heb ik dat ook geprobeerd. Bakje met water, printkop erin en met lepeltje waren over de koppen gieten. Net zolang tot er geen inkt wolken meer uit komen aan de onderzijde. Wel opletten dat de printplaat zelf niet in contact komt met water, dus niet gans de printkop onderdompelen mensen :-).

Printkop Cleaning

Een nachtje laten drogen en daags nadien printkop terug in de Canon, cartridges erin en test-pagina printen. BOOM! Alles terug zoals het moet en printen als de beste zeg ik U.

Vanaf nu doe ik deze routine elke zes maanden, kwestie dat mijn printer vlotjes de 10 jaar haalt. En beste van al: buiten wat tijd, kost het je helemaal niks!

Succes!

Dit Was 2015

We schrijven 31 December 2015. De allerlaatste dag van het jaar. En traditioneel kijk ik dan terug op het voorbije jaar terwijl op de achtergrond #DeTijdloze speelt.

Tradities zijn belangrijk en moet je in ere houden. Dixit mezelf.

Het voorbije jaar was een goed jaar met de nodige veranderingen, maar allemaal ten goede met alweer stappen vooruit!

De Lijst Van 2015

  • Het eerste jaar waarin ik meer op Android toestellen gewerkt heb dan op Apple exemplaren. Op vlak van mobiele toestellen dan toch.
  • Ook het jaar waarin ik op de valreep terug naar Apple gemigreerd ben, maar daarover de komende dagen meer.
  • Een sportief jaar, want ik kocht mijn eigenste WaterRower en ook nog een heuse loopband. Rond deze tijd in 2016 verwacht ik als nieuw en herboren voor u te staan!
  • Niet onbelangrijk: 2015 bracht een nieuwe job met zich mee! Na vele jaren in de distributie eindelijk de ambitie van de vendor kunnen verwezenlijken. #WeAreVCE
  • Het jaar waarin er heel wat IoT toestellen geïntroduceerd werden ten huize Unexpected: smart lampen, smart stopcontacten, thermostaat, IP camera’s,… en veel van die zaken nog eens ondersteund met IF(TTT) scriptjes. Kom ik in 2016 ook nog op terug.
  • Redelijk wat miles gevlogen (toch voor mijn doen): Ierland, US of A (Las Vegas en Texas) en dan nog Frankrijk en als ik me goed herinner nog eens naar het Verenigd Koninkrijk geweest ook. Update: uiteraard Riga ook bezocht.
  • Na vele jaren VW-rijder te zijn, heb ik de voorwiel aangedreven vehikels achter me gelaten en heb ik voor het eerst een RWD beestje. Plezant rijden moet ik zeggen.
  • Tomorrowland en Rock Werchter meegepikt. Waarmee het doel van twee festivals per jaar nog altijd gehaald wordt.
  • De nodige stand-up comedy gezien en voor 2016 zijn er ook al genoeg tickets besteld. Aanrader voor wie er nog nooit mee in aanraking kwam.
  • Op muzikaal vlak heeft Spotify overuren gedraaid, heb ik mijn Rdio test abonnement net op tijd opgezegd (ze gingen kopje onder en werden overgenomen), kwam Deezer effe piepen wegens FLAC ondersteuning (maar ging het ook weer weg wegens te zot om enkel daarvoor bij te betalen t.o.v. Spotify) en heb ik recent nu ook Apple Music. Dat laatste bevalt wel en als je volledig op Apple werkt, is het best interessant. Volgend jaar in de gaten houden, want Spotify heeft mogelijk iets te vrezen.
  • De SONOS familie groeide dit jaar trouwens van één naar drie PLAY:1 speakers en ik denk dat de verzameling in 2016 nog wat expansie gaat krijgen…
  • Video en 4K doen hun intrede met mijn GoPro Silver Edition, mijn OnePlus One en zeer recent mijn iPhone 6S Plus en iMac 21.5″ Retina.
  • Elke computer in huis gebruikt flash storage. Enkel nog een paar spinning drives in extra disks of NAS-systemen. Die laatste hebben dit jaar trouwens 97% van de tijd uit gestaan wegens alles in de befaamde “Cloud” hebben.
  • TV-gewijs zijn blijven hangen: House Of Cards, Suits, OISTB, Reizen Waes en Safety First.
  • Ik luisterde al naar podcasts voor 2015, maar dit jaar kwam er een serieuze boost in het aantal luisterminuten. En ik voorspel dat dat in 2016 nog gaat stijgen.
  • Aan-huis-recepten-plus-ingrediënten zoals HelloFresh werden getest en goed bevonden. Snel, makkelijk, gezonder dan afhaal-whatever en nog best te betalen.

Voornemens 2014 Recap

De voornemens van vorig jaar spraken over meer tijd met de vrienden spenderen, Paleo / gezond(er) leven terug oppikken en dit blog minder verwaarlozen. Ik denk dat ik op alle punten ben vooruitgegaan, maar het doel is nog niet bereikt en dus staan die puntjes gewoon terug op de agenda voor 2016.

In 2013 deed ik van #Project30 en dat ging nog twee keer dertig dagen verder, maar daarna kwam er toch rek in dat verhaal, al heb ik er veel dingen van meegenomen die ik nog elke dag toepas in mijn eetgewoonten.

Het jaar voordien deed ik eens van #Project365: elke dag een foto delen die me later naar die dag zou terugbrengen. En daarvoor deed ik een jaartje van elke dag een blogpost, al was daar geen hashtag aan gekoppeld.

What’s Next?

Voor 2016 heb ik alvast een nieuw plan / project in gedachten, maar dat ga ik nog heel effe voor mezelf houden om de haalbaarheid in te schatten – serious challenge alert! Wordt zonder twijfel vervolgd…

Verder verwacht ik komend jaar professioneel serieuze stappen voorwaarts te zetten. Niet dat ik zo snel van job ga veranderen, maar eerder groeien in de nieuwe job en informatie verwerken en omzetten tot kennis. Daar kijk ik met volle teugen naar uit.

Een niet onbelangrijk voornemen voor 2016: minstens 6 niet werkgerelateerde boeken lezen. Ik heb altijd graag gelezen, altijd veel gelezen, maar toch laat ik hier teveel liggen. Minder TV en meer papier in 2016. Of e-inkt ;-).

Aftellen

En daarmee sluit ik 2015 blogsgewijs af.

De bakens voor 2016 zijn uitgezet, het voorbije jaar is goed bevonden en dat wil dus zeggen dat ik elkeen van jullie in de eerste plaats wil bedanken voor een deel uit te maken van mijn 2015!

Geniet van het gezelschap vanavond, wees voorzichtig op de weg en met veel plezier zie ik jullie terug in 2016.

Running Man – Xmas Break

Tot aan Kerstdag had ik een 12 dagen (of was het nu 11, don’t remember maar maakt niet zoveel uit) “running streak”: net geen twee weken achter elkaar dagelijks lopen en grenzen verleggen, iets wat ik mezelf nooit of te nooit had zien doen.

In short, wat de No Meat Athlete zegt:

Starting a running streak wasn’t my intention. But from what I had learned about how the brain forms the grooves that become our habits, it seemed that running every day was a surer way to success than taking even one day off each week.

Op Kerstdag heb ik een rustdag ingelast en op 2de Kerstdag ook omdat ik die dag mijn kilometers al afgemaald heb in Plopsaland ;-).

Daags nadien wou ik het lopen terug oppikken, maar daar stak het lichaam een stokje voor: hoofdpijn, koude rillingen en een algemeen zwak gevoel hebben.

Body said no.

Bingewatching

Twee dagen Netflix bingewatching en veel slapen hebben het opgelost. De benen nog twee dagen extra rust gegeven en vandaag voor het eerst in vijf dagen terug op de loopband gesprongen.

En dat ging tot mijn verbazing eigenlijk helemaal prima! Ik was bang voor de gevolgen van de verplichte rustpauze, maar niets van dat: les 15 van Start 2 Run ging even vlotjes als les 14 (beide lessen waren identiek trouwens). Les 15 duurt trouwens 30 minuten en omvat 18 minuten lopen en 12 minuten stevig doorstappen. Dat lopen doe ik aan 8 km/h en het stappen aan 5.5 km/h.

Vooruitzicht

Doel van het eerste Start 2 Run programma is 5 km lopen in 30 minuten zonder wandelen. Met nog 15 lessen te gaan, zie ik dat helemaal goed komen en durf ik al aan het volgende programma te denken. Hier is het einddoel 10 km lopen.

Jup. Ik denk dat het lopen in mijn hoofd gekropen is. Niet afgeven. Blijven gaan.

Rap Imitatie

Aries Spears is een man met rapping skills en daarbovenop kan ie nog eens heel goed zijn idolen imiteren.

Hieronder een oud maar leuk filmpje waarin ie DMX, Snoop, Jay-Z en LL Cool J laat samenspelen.

My New iMac

Mijn laatste desktop upgrade dateert van ongeveer 4 jaar geleden. Toen kocht ik losse componenten die “just right” waren  om een deftige computer samen te stellen zonder een bank te moeten kraken.

Omdat ik op dat moment al helemaal op Apple gestandaardiseerd was, wou ik geen Windows computer maar een Mac. Project Hackintosh was geboren en tot eind vorige week bijzonder succesvol. Nooit miserie gehad en altijd netjes upgrades van het OS kunnen doen.

apple

En toen kwam El Capitan voorbij. De vorige iteraties waren eerder upgrades, maar nu heeft Apple onder de motorkap toch het een en ander aangepast, waardoor de installatie ervan op mijn Hackintosh niet van een leien dakje verliep. Het is te zeggen: het draaide volledig de soep in.

Beetje gelezen op het web en ontdekt dat er toch een en ander veranderd is op vlak van drivers en patches die je moet toepassen. Op zich niets onoverkomelijk, maar ik heb er weinig zin in en daarom gebruik ik de gelegenheid om een refresh door te voeren van de desktop.

De Opties?

Apple heeft drie types desktop machines:

  • Mac Mini
  • iMac
  • Mac Pro

Die laatste ziet er erg knap uit, maar naast de prijs die buiten mijn budget valt, is de Mac Pro ook gewoon overkill voor wat ik verwacht. Exit Mac Pro dus.

macpro

De Mac Mini was het eerste toestel waar ik naar keek, want ik heb al enkele monitors, een Apple keyboard en een muis. Op zich dus perfect om een Mac Mini te verwelkomen… tot wanneer je zo een “Mini” samenstelt en ontdekt dat zijn prijs best “Maxi” is terwijl de technologie eigenlijk een paar niveaus achter staat op de andere Apple systemen. Het is te zeggen: mijn Hackintosh bevat een CPU en grafische kaart van dezelfde generatie dus performantiewinst zou redelijk onmerkbaar zijn gok ik.

macmini

Lat but not least: de iMac. Beschikbaar in twee varianten (21.5″ en 27″ monitor) en gebaseerd op recente hardware en eventueel verkrijgbaar met Retina scherm! Check!

iMac

Tot voor kort was mijn primair scherm het allereerste 24″ LED Cinema Display scherm van Apple met een resolutie van 1920×1200. Nog altijd erg tevreden van en nooit te klein bevonden.

De 27″ iMac heeft een 5K Retina scherm waardoor het toestel ook direct een stevige duit kost en dan heb je nog geen upgrades doorgevoerd. Voordeel is dan weer dat je op dit model het geheugen achteraf nog kan upgraden.

Het kleinere broertje, de 21.5″ iMac was tot voor kort nog niet verkrijgbaar met een Retina scherm, maar zéér recent heeft Apple een optionele 21.5″ variant mét Retina scherm toegevoegd aan de line-up!
Dit 4K scherm heeft een resolutie van 4096×2304 pixels wat dus meer dan het dubbel is van mijn huidig scherm. Ja het is kleiner, maar wel scherper en ook meer screen oppervlakte om te gebruiken! Sounds like a winner to me! Plus de prijs is toch nog gevoelig lager dan de 27″ variant.

De standaardconfiguratie is al prima te noemen, maar ik heb toch nog enkele opties toegevoegd:

  • 16GB RAM ipv 8GB: niet post-sales upgradeable dus beter nu voorzien.
  • 256GB Flash ipv 5400rpm 1TB disk (!!): shame on Apple dat ze nog zo een trage schijf standaard meegeven. Dit trekt de overall performance van de machine helemaal naar beneden. Een Fusion drive is duurder dan de SSD, maar biedt wel meer opslagcapaciteit. Echter de performantie is lager en dus alsnog de SSD gekozen. De iMac beschikt over USB 3.0 en Thunderbolt 2 poorten dus een externe schijf met een goede snelheid is geen enkel probleem voor het foto-archief of de Dropbox map.

De CPU upgrade vond ik opnieuw veel te duur voor wat ik nodig heb. Er zit standaard al een Intel 3.1GHz Core i5 in het toestel. De upgrade geeft een 3.3GHz Core i7 die door hyper-threading het aantal cores virtueel kan verdubbelen. Interessant als je veel films edit of andere CPU intensieve taken loopt, maar aangezien ik vooral het typische desktop gebruik toepas met een licht gebruik van Lightroom, is de i5 meer dan voldoende voor mij. Mijn Macbook Air heeft trouwens een i5 van de vorige generatie die op 1.4GHz loopt en die loopt ook meestal 80% idle…

Conclusie

Bovenstaande iMac kost €900 meer dan een Mac Mini met dezelfde opties, maar wel met een oudere CPU en een oudere grafische kaart. Daarbovenop zit er nu ook een nieuw Mac Magic Keyboard + Magic Mouse 2 bij en niet te vergeten een super crisp Retina scherm. Enkel het scherm zou apart (moest Apple een extern Retina scherm verkopen) al meer kosten dan die €900!

De huidige desktop computer ga ik omvormen tot een VMware server ofwel een game computer. Still undecided. Die zal wel genoeg hebben aan het 24″ Dell scherm en dus komt mijn Apple 24″ LED Cinema Display wellicht op de tweedehands markt terecht. Geïnteresseerden mogen me alvast contacteren – het scherm is nu via de VESA mount bevestigd, maar de originele Apple voet zit er ook bij en het scherm is in perfecte staat.

En nu wachten tot wanneer de koerier van Apple aan de deur staat met mijn nieuw speelgoed.

Merry Christmas

Merry Christmas! Enjoy the food, the love and of course the presents :-).

MerryXmas

Running Man – Keuze van de Loopband

Ik had in mijn vorige blog over de start van mijn loop avontuur beloofd om toe te lichten welke middelen ik gebruik om de theorie in de praktijk om te zetten en vandaag licht ik mijn eerste hulpmiddel toe: de loopband.

Zoals ik al zei heb ik als beginnende loper de voorkeur om op eigen tempo te starten in de privacy van mijn huis. Als beginner ben je ook al na enkele minuten aan een rustpauze of wandelpauze toe en de eerste keren zal je ook niet direct ver van huis lopen daar de afstanden nog erg beperkt zijn. Een ander voordeel van thuis te kunnen trainen, is dat je geen rekening moet houden met het weer: regen of niet, vroeg donker deze tijd van het jaar,… het doet er allemaal niet toe.

Uiteraard kan je je kleden tegen slechter weer en kan je ook hulpmiddelen gebruiken die je zichtbaar maken in het donker, maar dat zijn allemaal extra investeringen die je maakt natuurlijk. Nu ja, een loopband is ook niet gratis, maar die kan je wel makkelijker tweedehands verkopen dan gebruikte loopkledij denk ik ;-).

Nog een voordeel van een loopband: je iPad erop plaatsen en YouTube of Netflix kijken terwijl je sport. Misschien niet voor iedereen, maar de meer geeky profielen onder de lopers zullen dit wel interessant vinden.

Welke Loopband?

Een loopband kopen is geen sinecure. Keuzes in overvloed, iedereen heeft een mening en prijzen gaan van €200 tot €5000 en meer. De dure modellen zullen ongetwijfeld beter zijn dan de goedkopere, maar je moet ook rekening houden met je gebruik. Fitness centra hebben een toestel nodig dat 16 uur per dag gebruikt kan worden zonder defect te zijn na een paar maand. De gemiddelde recreatieve loper loopt hoogstens een paar uur per week. Gigantisch verschil dus.

Een tweede variabele is hoe snel je wil lopen: loopbanden hebben een motor en de kracht daarvan wordt uitgedrukt in PK’s zoals bij een auto. Als je bv. 16km/h wil lopen, dan zal een motor met 4PK een betere keuze zijn dan eentje met 2PK. De kleinere variant zal veel meer op zijn limiet draaien, wat de levensduur uiteraard niet ten goede komt. Daarbovenop zal die ook meer lawaai maken.

Een derde differentiator zijn de extra’s: ingebouwde hartslagmeter, ingebouwde luidsprekers voor je muziekspeler, meer programma’s, een groter display, breedte van de loopband, de mogelijkheid om de hellingsgraad te verstellen en ga zo maar door. Het ene al handiger dan het andere, maar ze hebben allemaal gemeenschappelijk dat ze de prijs de hoogte in duwen.

Daar ik een beginnend loper ben en niet direct ambitie koester om binnen de kortste keren marathons te lopen, wilde ik geen superduur toestel kopen met mogelijkheden die ik niet nodig heb. Ik heb de wetenschap toegepast die ik ook toepas bij de aankoop van een nieuwe computer of andere electronica: koop wat je NU nodig hebt en hou eventueel rekening met mogelijkheden die je op korte termijn denkt te nuttigen.  Wat ik binnen 10 jaar denk te gebruiken, moet ik nu niet kopen. Op zo een tijdspanne verandert technologie enorm en zijn er waarschijnlijk betere en zelfs minder dure opties verkrijgbaar.

Mijn Wishlist

Ik heb voor mezelf bepaald wat ik belangrijk vond (na in de winkel een paar banden getest te hebben en wat advies te vragen aan de verkoper en mijn trouwe vriend Google):

  • Geen instapmodel wegens meestal te beperkt zonder enige groeimogelijkheid
  • Motor met minstens 2PK en liefst 2,25PK of meer
  • Mogelijkheid om hellingsgraad te veranderen
  • Breedte van de band van minstens 40cm
  • Genoeg ingebouwde programma’s om te kunnen groeien in mijn loopkunsten
  • Nice to have: luidsprekers, drinkbeker houder en hartslagmeter
  • Maximaal budget van €750 (wat eigenlijk niet zo heel hoog is)

Mijn Loopband: Domyos TC-5

Daar ik geen zin had om veel winkels af te schuimen en ik ook geen super professioneel toestel wou kopen, heb ik beslist om voor Decathlon te kiezen. Ze hebben een winkel in de buurt, ze hebben democratische prijzen en de mensen van Decathlon waren bij al mijn voorgaande passages altijd zeer vriendelijk en behulpzaam. Daarbovenop ben ik tevreden van eerdere aankopen en dus was de kogel door de kerk.

Domyos TC5

Een van de merken die ze aanbieden is Domyos en alles wat ik op mijn wishlist had gezet, vond ik terug in die modellen. Op internet wat features vergeleken en daarna richting Decathlon om de toestellen eens in het echt te aanschouwen. Je kan ze prima online bestellen, maar een toestel zoals een loopband wou ik toch liever eens zien en testen alvorens ik het koop.

Op papier was mijn keuze de TC-3 van Domyos. Had alles wat ik echt wou en de prijs van €399.95 viel ruim onder mijn vooropgesteld budget. Bij het testen en vergelijken kwam ik er echter achter dat het loopvlak met zijn breedte van 41cm voor mij aan de nipte kant was. Het grotere broertje, de TC-5 heeft een bandbreedte van 45cm en ook al lijkt een verschil van 4cm peanuts op papier, als je erop loopt is dat toch merkbaar.

Verder heeft de TC-5 in totaal 16 ingebouwde programma’s terwijl de TC-3 er maar 8 heeft. De maximale snelheid van 16km/h ligt op de TC-5 ook 2km/h hoger dan de TC-3 en terwijl ik eerder denk 8-10km/h te gaan lopen, wil dat wel zeggen dat de motor minder hard moet werken: minder lawaai en langere levensduur.

De TC-5 heeft ook nog ingebouwde luidsprekers (die niet superkrachtig zijn, maar ze voldoen) en de handvaten hebben ingebouwde sensors om je hartslag te meten. De kostprijs van €549,95 is iets hoger dan de TC-3, maar volgens mijn aankoopfilosofie die ik hierboven toegelicht heb, is dit toestel ideaal voor wat ik zoek en dus was de beslissing gemaakt.

Levering & Opbouw

Decathlon levert je loopband gratis aan huis en dat is handig meegenomen als je weet dat het toestel net geen 80kg weegt en de doos zelfs in een groter dan gemiddelde monovolume niet in de koffer past zonder veel gefoefel en gedoe.

Ik heb mijn nieuw fitness toestel besteld op zaterdag en de woensdag nadien stond de transporteur aan mijn deur met het toestel, prima op afspraak zoals het hoort!

Het in elkaar steken van de loopband valt goed mee en na een uurtje zat alles op zijn plaats. Ideaal ben je met twee om dit klusje te klaren, maar ik heb het alleen alsnog overleefd zonder kleerscheuren of extra kosten ;-).

Next Steps

Ziezo, nu weet je welke loopband ik gekozen heb en waarom. In mijn volgende blog zal ik mijn eerste ervaringen delen (bij het schrijven van deze blog, heb ik les 9 van Start 2 Run met succes afgerond) en ben ik hopelijk nog even enthousiast over mijn aankoop als nu…

Wordt vervolgd.

« Older posts

© 2016 Unexpected

Theme by Anders NorenUp ↑